Een ras-echte nature – nurture discussie?

Posted on by Panglosss

 

  *  PARKEER  *

 

‘ Wat er psychisch gebeurt met de combattanten in Gaza en de Oekraïne, daarover lezen en horen we nagenoeg niets, nul koma nul, terwijl dat uiteraard enorme  ‘negatieve externalities‘ zijn, waarmee we wereldwijd, globaal en mondiaal, (duurzaam) te maken hebben en krijgen. De berichtgeving gaat over aantallen dodelijke slachtoffers en verminkten-die-niet-meer-inzetbaar zijn als vechtmachines, of zelfs als kanonnenvlees te min worden bevonden. De relatieve percentages worden nauwlettend up to date gehouden, maar de psychische averij is (letterlijk) onmetelijk – niet te meten, niet te kwantificeren.’

  • ‘Psychische en morele schade. Shay (een psychiater) gebruikt als ondertitel: the undoing of character. Je kunt de lijntjes naar het verbranden van (heilige) boeken, het tot pap bombarderen en moedwillig uithongeren van mensen, het plegen van bloedige aanslagen, moeiteloos trekken. Dat wordt niet gedaan, daarop is de spiraal van stilzwijgen van toepassing. Politici wauwelen, kwaken en snateren, ze vechten om “prestigieuze posities” op het wereldschouwtoneel – wie is de brutaalste, wie heeft de grootste waffel en de scherpste ellebogen – en ze nemen de ene resolutie na de andere aan, maar eigenlijk zijn zij de grondoorzaak van de ergste problemen en de grootste rampzaligheden …’

 

 

 

geredigeerd citaat uit Shay; p.5, p.32   –   www.amazon.com/Achilles-Vietnam-Combat-Undoing-Character/dp/0684813211
SHRINKAGE OF THE SOCIAL AND MORAL HORIZON.
The vulnerable relationship between child and parent is a metaphor for the relationship between a soldier and his army. It is also more than a metaphor when we consider the formation and maintenance of good character. The parent’s betrayal of themis through incest, abuse, or neglect puts the child in mortal danger. [p.5 – No single English word takes in the whole sweep of a culture’s definition of right and wrong; we use terms such as moral order, convention, normative expectations, ethics, and commonly understood social values. The ancient Greek word that Homer used, themis, encompasses all these meanings. …… The vulnerability of the soldier’s moral world has increased in three thousand years because of the vast number and physical distance of people in a position to betray “what’s right” in ways that threaten the survival of soldiers in battle. Homeric soldiers actually saw their commander in chief, perhaps daily.]

Despite intellectual limitations, the small child usually grasps the danger, although the child’s mental representation of the danger differs from the adult’s. The child’s inner sense of safety in the world emerges from the trustworthiness, reliability, and simple competence of the family. Similarly, the child’s acquisition of self-control, self-esteem, and consideration for others depends upon the family. Absent inherited mental disorders, good parenting will produce good character and all the other adult resources of dignity and maturity, including ideals, respect for others, self-respect, ambitions, self-care, prosocial rather than antisocial activity, reliable capacity to distinguish reality from fantasy, and so forth.

Lurking behind these supposedly settled truths is the Platonic assertion that good character is a firm wall between a good person and evil acts, regardless of the betrayals of “what’s right” and other blows, such as bereavement, that may simply happen to an adult. Often there is the invisible, unstated assumption that those who hold power in society exhibit loyalty and care in their fulfillment of themis.

WAR DESTROYS THE TRUSTWORTHY SOCIAL ORDER OF THE MIND.
Homer makes us witness to the weakening of Achilles’ fine character by betrayal and its subsequent destruction by bereavement. Many veterans’ narratives ask us to witness the same.  (………….)

*

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Stik-stof, en dan in de letterlijke zin des woords

Posted on by Panglosss

 

 

‘ Dit lijkt mij een open deur intrappen. De associatie is overduidelijk, of niet?’

–        ‘ Nou ja, voor jou en mij en voor nog enkele andere mensen misschien, maar voor de Haagse Kaasstolpers in ieder geval niet.’

‘ Neen hè. Daar zit geen samenzweerder-complotdenker in de geest van Machiavelli tussen.’

–        ‘ Bizar genoeg niet, nee, want ware dat het geval geweest dan zouden “ze” die woonwijk in Vlaardingen, voor Oekraïners, niet sim-sim-salabim uit de grond willen stampen. Dan zouden ze weloverwogen hebben nagedacht, op de manier die Machiavelli uit de doeken doet. Echter: scenario’s en complotten zijn die lui wezensvreemd. Ze doen maar wat. Kippen zonder kop, die alleen windeieren leggen.’

‘  “Willen stampen,” alleen al dat voornemen ventileren, is naargeestig genoeg vind ik. Als kers op de taart zullen ze vast de stikstofregels voor die Oekraïne-wijk-bouw opschorten. Dezelfde regels waarmee “ze” de boeren van hun grond af willen jagen en ze letterlijk verstikken en laten stikken in stikstof. Die politieke paljassen produceren pure verstikstof. Adembenemend spul. Het is werkelijk ongelooflijk, en het begint toch echt gevaarlijke proporties aan te nemen.’

–        ‘ Wat bedoel je precies met gevaarlijke proporties?’

‘ Het uit-elkaar-drijven van de beroepspolitici en de burgers die ze beweren te vertegenwoordigen. Daar zit geen enkel verband meer tussen, althans ik zie dat verband niet. Wat hebben wij burgers, nog met die politici te maken? Waarom stemmen zo veel mensen nog? Vergelijk het maar met waardeloos papiergeld, daar zit ook geen dekking meer achter. Louter illusie. Zo lang dat duurt. Logisch, dat steeds meer landen naar de BRICS toe bewegen. Nou dit weer. Ik bedoel: er ligt net een kakelvers rapport over Groningen dat wat woon- en huis-ellende van Nederlanders aangaat weinig aan de verbeelding overlaat, en pats boem, als dikke middelvinger, bedenken “ze” een nieuwe woonwijk voor Oekraïners. Dat verzin je toch niet?’

–        ‘ Tja, politici worden steeds gevaarlijker, vooral omdat ze steeds openlijker en onbeschaamder voor eigen belang en gewin gaan. Hun politieke positie gebruiken ze als alibi. De demente Joe Biden wil Amerika nog verder leeg laten bloeden door pensioengaranties voor de Oekraïners op te tuigen. Waarschijnlijk om de duistere deals van hem en zoon Hunter onder het tapijt te kunnen vegen. De Duitse minister van BuZa Analena Barbock heeft Rusland namens ons allen de oorlog verklaard. Dat zal ze van het WEF moeten doen, denkt menigeen. Wat bezielt die luitjes? Een kwaad geweten misschien? Omdat “ze” medeplichtig zijn aan het door de gehaktmolen douwen van tienduizenden Oekraïners, door hun wapen- en geldzendingen naar meneer Zelensky? Ik probeer maar wat te verzinnen. Of misschien doodordinair een paar ngo’s, die lobbyen voor die woonwijk, en die een percentage van de verwachte winsten opstrijken? Grotendeels zal het echter zijn te herleiden op Haagse kippendrift, meer zit er vrees ik niet bij.’

‘ Helaas, je hebt gelijk. Ze blazen als ordinaire criminelen onze pijpleiding op en kakelen dan om het hardste dat Putin oorlogsmisdaden begaat. Zeg, die roze boerderij met de omgekeerde vlag, doet me steeds sterker aan de schilderijen van Carel Willink denken.’

 

 

 

 

 

Contrasten bij het belasten

Posted on by Panglosss

 

 

Brenda: ‘ Nou, de nieuwe wasmachine van mw. en meneer Goedemans is aangekomen en aangesloten. Deze extra haast-service kostte 30 euro extra, maar een kniesoor die daar op let, want het stel was in alle staten bij de gedachte dat ze een week of zelfs langer zonder wasmachine zouden zitten.’

Wil: ‘ Dertig euro valt nog mee. Hoewel. Ik heb enkele weken terug bijna de wasmachine van meneer en mw. Tarkalani helpen vervangen. De leverancier vroeg vijftig euro extra voor het meenemen van de oude machine. Dat hebben we toen niet gedaan, want ik bleek een gup te kennen die onder andere wasmachines repareert (wist ik niet meer) en die heeft het ding toen binnen dertig minuten gefixt en aan de praat gekregen. Hij draait weer prima. Dat was vijftig euro, waarvan twintig voor nieuwe onderdelen.
Zo’n huishoudelijk apparaat vervangen, is een tijdrovende en ingewikkelde logistieke operatie, die oude mensen nauwelijks nog aankunnen. En dan te bedenken dat de defecte wasmachine nog ruim binnen de garantietermijn viel. Ze kregen de bibbers bij de gedachte alleen al dat ze gebruik zouden maken van de garantie, want dat is een mijl op zeven, met uiterst ongewis zicht op succes. Trouwens ik geloof dat de zaak waar ze het ding kochten al niet meer bestaat, en voordat je de papieren hebt ingestuurd (naar het juiste adres?) ben je alweer een maand verder. Alles blijft anoniem; je weet nooit met wie of welk bedrijf je te maken hebt. Dus kopen mensen liever een nieuw apparaat. Leve de duurzaamheid!’

Brenda: ‘ Ze hebben de Consumentengids nog steeds. Dat vind ik ook zo aandoenlijk. De consumentengids doet me steeds meer denken aan het verkiezingsprogramma van een politieke partij.’

Wil: ‘ Een treffende vergelijking. Per saldo blijkt het negentig procent humbug dat ze je voorspiegelen.
Mij staat met name die geldwolf-mentaliteit steeds meer tegen. Voor alles moet betaald worden, overal hangt een prijskaartje aan. Vooral dat heeft tien jaar Rutte c.s. ons opgeleverd: een akelige mentaliteit en steeds cynischer mensen. Mensen die intussen van bijna alles precies de prijs weten, maar van bijna niets meer de waarde kennen.‘

‘I’m exempt from wearing a mask due to my genetic predisposition to liberty‘

Brenda: ‘ Onverdraagzame mensen ook. Deze week werd ik minstens drie keer bits aangesproken, omdat ik geen mondkapje droeg. Ik ben niet eens meer in discussie gegaan en heb alleen maar zachtjes gekucht in hun richting, terwijl ik vervaarlijk met m’n ogen rolde.
En dan dat oeverloos zinledige gewauwel over duurzaamheid en het-klimaat-redden-gedoe, je reinste bullshit wanneer het aankomt op de dagelijkse praktijk: “Wegsmijten is beter dan verslijten!”  ‘

Wil: ‘ “Repareren, ondermijnt het consumeren!” Komen deze slogans niet bij Aldous Huxley vandaan? Mw. Farzami heeft maar een nieuwe magnetron gekocht, dat wil zeggen: ik heb het voor haar gekocht en gehaald en de oude weggebracht. Samen met Joes, want die krengen zijn best zwaar. Die magnetron is het enige apparaat dat mw. F. in feite gebruikt voor haar voedselbereiding, dus echt geen luxe. Wat zoiets voor voeten in de aarde heeft, dat is niet te geloven! In ons aangeharkte rijke Nederland, met een steeds vager kabinet, dat het demissionaire-record breken als hoogste doel. lijkt hebben gezet.’

Wil:’ Wat maakt het uit welk of wat voor kabinet er zit. Ik weet niet eens wie al die paljassen en komedianten zijn, die ik zie voorbij trekken. Onlangs nog een minister De Bruin (?) zien tandakken in een youtube-video; geen idee wie dat is en voor welk politiek merk die vogel acteert. Het zal wel. Die lui worden sneller verwisseld dan jij en ik met onze ogen kunnen knipperen.’

Brenda:  ‘ Veel sneller dan het vervangen van een wasmachine of magnetron kan plaatsvinden. Zulke klussen doen dat soort luitjes van de nomenklatoera natuurlijk ook niet zelf. Daar voor laten ze een paar communicatie-medewerkers opdraven die in de baas-zijn tijd zo’n klus voor hen klaren. Er scharrelen intussen zo’n achthonderd “voorlichters-communicatie-experts” rond, daar op die tweehonderd vierkante meter bij de Haagse Kaasstolp.’

Wil: ‘ Goed dat we onze posting beginnen met dingen uit het dagelijkse leven en niet meteen duiken in de “hoge abstracties” van het soort dat een John Rawls verhapstukt.’

Brenda: ‘ Dat is toch een beetje onze makke vind ik. Wij vinden het vanzelfsprekend over de ideeën van iemand als John Rawls – en nu ook Peter Sloterdijk – te epibreren (of het over “hogere politiek” te hebben), terwijl we toch temidden in het gebeuren en de gevolgen van falende politiek leven en steeds heviger te maken krijgen met de impact ervan. De dagelijkse beslommeringen, daar praten we niet of nauwelijks over. De mensen die er echt iedere dag mee worstelen, die lezen bijna geen kranten.’

Wil: ‘ O ja, nog zo’n belachelijke beslommering als product van de privatiseringsgekte: het jaarlijkse vergelijken van de ziektekostenpolissen. Dat is net zoiets als diverse Consumentengidsen doorvlooien. Het kost je zeeën van tijd en het maakt per saldo geen bal uit welk “zorg”-aanbieder je kiest, want het is een klef kartel en wat je bij de een aan voordeel denkt te winnen, dat snoept de andere je weer af. ’

Brenda: ‘ Precies. Weer zo’n zinloos proces dat afkeer, en langzamerhand zelfs haat, genereert jegens de politici die ons met deze flauwekul hebben opgezadeld. Dit met die geprivatiseerde zorgaanbieders, dat moet haast zijn voorzien: de eerste jaren is het volk zoet met de illusie dat ze zelf kunnen kiezen welke kwaliteit zorg ze inkopen. Na een aantal jaren doorzien ze de truc, maar dan zijn ze intussen zo murw dat ze er niets meer om geven. Kijk maar eens naar het aantal mensen dat van zorgverzekeraar wisselt. It’s a political con and a scam. ’

www.nrc.nl/nieuws/2021/11/28/stond-je-eenmaal-op-de-zwarte-lijst-van-de-belastingdienst-dan-kon-het-snel-gaan-a4067156

 

Wil: ‘ Okay. Waarom deze screenprints van de NRC-site?’

Brenda: ‘ Die kwam binnen in onze mailbox. Van enkele pupillen. Het viel hen op dat de twee teksten op dezelfde pagina van de NRC-site stonden. Omdat we nu met een kluppie Rawls en Sloterdijk lezen, hebben ze deze twee tekstjes naast elkaar gezet. Vanwege het contrast. Je hebt een Belastingdienst die het klootjesvolk afknijpt en je hebt een Belastingdienst die de Rijken faciliteert. Dat gebeurt nota bene in Nederland. Is dat niet heel erg raar? Hoezo corruptie? Dat is toch iets voor een shithole country?’

Wil: ‘ Hm, een zeer beknopte samenvatting van gedachten en principes waarvoor een denker als John Rawls een ferm en moeilijk geschreven boek nodig heeft om ze uit te leggen. Echter, indien je Rawls met je tong-in-de-wang leest, vind ik de samenvatting tamelijk ad rem.

Een beetje vergelijkbaar met Piketty, die een dikke pil heeft gewrocht om ons uitgebreid te vertellen en conscientieus onderbouwd uit te leggen dat Vermogen, via Kapitaal, Arbeidsinkomens aan het verdringen en verstikken is – en dus de “arbeiders” (zorgwerkers, docenten, bouwvakkers, politieagenten, soldaten, pizzabezorgers en al degenen die verder hun brood verdienen in wat intussen bullshit jobs heten) onderschoffelt. Dat gaat op den duur fout. Aldus Piketty.

Het mocht wat. De politici en hun minions maken er wat koude drukte over (de MSM blazen braaf hun partijtje mee), ze nodigen de auteur uit om uit zijn werk voor te dragen, ze richten op Staatskosten een koud buffet en een diner te zijner ere aan, vervolgens drinken ze nog een glas en doen ze nog maar eens een plas ….. om tenslotte alles te laten zoals het was.’

Brenda: ‘ Toch dapper hoor, van de jongelui. Om met Rawls aan de gang te gaan. Ze hebben nu meer tijd vanwege Corona. ‘

Wil: ‘ Ze krijgen er begeleiding bij van ***** en  ******. Anders zouden ze er veel te veel tijd mee kwijt zijn, en dan zou het nog maar de vraag zijn of ze erdoorheen kwamen.’

 

*

 

‘Come fly with me, let’s fly, let’s fly away
If you can use some exotic booze
There’s a bar in far Bombay
Come fly with me, let’s fly, let’s fly away ‘

*

 

 

The discreet lives of the super rich | DW Documentary   –   Juni 9, 2019

 

 

 

 

Johan Remkes, moet roeien met de riemen die hij niet heeft

Posted on by Panglosss

 

‘ De VVD’er Johan Remkes heeft de formatie-bespreking dan eindelijk aan de gang gekregen. De vier oude partijen van Rutte III (CDA, VVD, D66 en CU) gaan het proberen.’

–        ‘ De stok die Remkes heeft gebruikt om ze zo ver te krijgen heette: nieuwe verkiezingen. Alleen de VVD zou hier electoraal garen bij kunnen spinnen, moeten ze hebben gedacht en dan zijn besprekingen te verkiezen.’

‘ Bij nieuwe verkiezingen zouden naar verwachting vooral de VVD en de PVV (Wilders) electorale winst kunnen scoren. Immers: iedere keer dat Wilders tegen Rutte te keer gaat, sluiten zowel de gelederen rond Rutte zich, alsook die rond Wilders. De toch-al-VVD-stemmers zouden opnieuw VVD stemmen, vooral omdat Wilders Rutte aanvalt en de PVV-stemmers zouden worden gestaafd in hun grimmige vastbeslotenheid om tégen Rutte en dus vóór Wilders te stemmen. Het is zo verklaarbaar dat je bijna aan een 1-2tje tussen Wilders en Rutte zou gaan denken.’

–        ‘ Dat laatste denken steeds meer mensen.  Electoraal speculerend zouden bij verkiezingen nú, vooral D66 (vanwege de capriolen en kuren van Kaag) en het CDA (vanwege de bejegening van Omtzigt, daarna het ontslag van Mona Keijzer en heel recent vanwege Hoekstra en zijn Belastingparadijselijke beleggingen) weleens fikse electorale veren moeten laten, zo was de redelijke verwachting onder de jongelui. D66 was toch al een strovuur, dat even oplaaide vanwege die royale donatie van 1 miljoen euro. Dat geld maakte plenty propaganda en marketing mogelijk. Dat heeft zich uitbetaald.’

‘ Dus werkte de stok van Remkes (voorlopig tenminste) probaat; D66 en CDA wilden alles liever dan zetels verliezen, en dat zou bij verkiezingen geheid gebeuren.’

–        ‘ Tja, en dan dat flauwekul-argument van Kaag dat ze bang was dat “populistische” partijen garen zouden kunnen spinnen bij verkiezingen. Alles wat niet-D66 is of stemt, is volgens D66 populist.

Toch blijft de vraag prangen of Remkes serieus chocola zou hebben kunnen maken van het materiaal, de ingrediënten, waarmee hij de formatiekeuken in werd gestuurd. Hajo de Reijger vat het in zijn tekening treffend samen: Remkes trekt gewoon een blik met een chocoladedrol open. Er valt voor hem niets te bereiken met creatieve politiek; het wordt chocola als blikvoer. Het enige waar de vier voor zwichten, is de dreiging van electoraal verlies bij D66 en CDA zo er verkiezingen zouden worden gehouden.’

‘ Mijn verwachtingen zijn voor Rutte IV dan ook gering. Indien deze club bij elkaar blijft omdat ze geen zetels willen verliezen, valt er nog minder kwaliteit te verwachten dan er toch al voorhanden was. Die geringe kwaliteit vind ik door Hajo ook mooi verbeeld door dat blik. Het is politiek-uit-blik, dus niks verse, frisse, nieuwe politiek en niks nieuw leiderschap. We krijgen een opgewarmde prak uit blik, waar Remkes eigenlijk weinig chocola van kon maken.

Wat het akkevietje met Hoekstra betreft, laat het ook weer eens zien dat Piketty’s observatie spot on correct is: de afstand tussen mensen met vermogen – die bovendien “de weg weten” en over “contacten” beschikken – en mensen die hun inkomen uit arbeid verwerven, wordt gestaag groter. Deze divergentie wordt in toenemende mate als “normaal” gezien, totdat de te water gegane kruik ooit barst. De namen die middels de Pandora-papers op straat kwamen te liggen, lieten zien dat het dweilen met de kraan open blijft. “Zij” doen niets onwettigs of onrechtmatigs. Het zijn degenen die er niet in slagen óók op die manier vermogend te worden, die de ontwikkelingen tegen houden.’

–        ‘ Daar heb ik niets aan toe te voegen. Corona (liever gezegd: degenen die het virus gebruiken of misbruiken) drukt de factor kapitaal er uit. Kapitaal zit tussen arbeidsinkomen en vermogen in. Kapitaal fungeert bij wijze van spreken als metafoor voor de middenklasse. Die wordt om zeep geholpen, en niemand heeft het door. Geen haan die er naar kraait. Nou ja, bijna geen haan. Etnisch profileren is vééééél belangrijker! En de festivals, terrasjes en vliegvakanties, uiteraard.
Wat de formatie aangaat, kan alleen Rutte maximaal voordeel uit zijn positie putten en daarmee de andere drie manipuleren. Hetgeen hij uiteraard zal doen. Het wordt dus oud-leiderschap à la Rutte en dat is de dood in de pot voor ons allemaal. Helaas, pindakaas.
De voordracht van Koolmees (D66) als medeformateur naast Remkes, bevestigt dit voor mij: Rutte beschouwt Koolmees als volkomen ongevaarlijk en hij zal naar verwachting niet veel weerwoord bieden aan VVD’er en oude rot Remkes. Dus zal Remkes (lees: Rutte) de dikste vinger in de formatiepap hebben.

O ja, dit vond ik een saillante bevinding: veel van mijn pupillen hadden het over het generatieverschil tussen Remkes (en Tjeenk Willink) en de “jongelui” die zij tot samenwerking moesten zien te verleiden dan wel koeioneren.’

‘ Iemand speculeerde ten aanzien van Koolmees (voorgedragen als co-formateur naast Remkes) dat hem onder de tafel weleens een deal kon zijn aangeboden, als hij zich bij de formatie coöperatief zou opstellen – net als de koehandel bij het Kamervoorzitterschap. Rutte en Kaag hebben daar ervaring mee. Het blijft speculatie, uiteraard. Te bewijzen valt er niets.
Generatieverschil zei je? Inderdaad, dat generatieverschil vond ik ook opmerkelijk. Remkes en Tjeenk denken en doen nog vanuit een degelijk waardenkader en een solide normen-structuur, terwijl de politici met wie zij te maken hebben (vooral Rutte) à l’improviste, opportunistisch en zonder bekommernis om een visie, te werk gaan.

Vandaar de keuze voor deze titel.  De jongelui hebben uiteindelijk als titel gekozen voor de riemen die er niet zijn, boven het er-geen-chocola-van-kunnen-maken, omdat ze sterke twijfels koesteren omtrent de kwaliteit van de bewindspersonen die zullen worden aangesteld. Die zullen vooral de goedkeuring van Rutte moeten kunnen wegdragen. Wat dat inhoudt hebben we kunnen zien en ervaren. Koolmees is het nieuwste bewijs. Let wel: in ónze scenario’s en die hoeven niets met de werkelijkheid van doen te hebben.

Dus Johan Remkes moest roeien met riemen die hij niet had en heeft. In arren moede trok hij een blik onappetijtelijke chocolade-rolmops open. Mr. Remkes had to make do with the material at his disposal, zei Kendra puntig. ’

–        ‘ Over de vraag of ze zouden stemmen, vond ik de discussies weinig verrassend. Niemand van de jongelui heeft vertrouwen in politieke partijen. De meesten zeggen niet te gaan stemmen. Àls ze zouden besluiten om te gaan stemmen, dan absoluut niet op een partij.’

‘Tja, op wat ik zo heb gehoord, blijven dan in feite over: Pieter Omtzigt en Caroline van der Plas.’

–        ‘ Gideon van Meijeren wordt hoog aangeslagen, maar die is lid van een partij dus op hem stemmen ze niet, want dan gaat hun stem naar een partij.’

Rechters zijn mensen en geen robots

Hieronder twee links naar video’s, waarop Van Meijeren met Joost Sneller (D66) en Sander Dekker (VVD) de degens kruist over de (te geringe) onafhankelijkheid van Nederlandse rechters.
In het debat met Sneller draait het om het punt dat de regering rechters kiest, benoemt.
De kandidaten kunnen exact dezelfde vakopleiding hebben gevolgd en (formeel) over dezelfde competenties beschikken (hetgeen in de praktijk bijna nooit het geval zal zijn), maar uiteindelijk kiest de regering en wordt er bijvoorbeeld niet geloot uit de kandidaten.

In het gesprek met Dekker persisteert Van Meieren dat rechters bij hun uitspraken, bij de vonnissen die ze wijzen, altijd hun persoonlijke voor- en afkeuren zullen betrekken – bewust dan wel onbewust. Minister Dekker ontkent dit en stelt rechters daarmee gelijk aan robots, computers, die bovendien door objectieve algoritmen zouden worden gestuurd.

Er zijn proeven genomen met machinaal gewezen vonnissen, maar dat bleek geen succes. Rechtspraak blijft mensenwerk met alle mogelijkheden van feilen en falen daaraan verbonden.

Rechters die bijvoorbeeld dezelfde hobbies hebben, lid zijn van dezelfde politieke partij, onderlinge familiebanden hebben, misschien samen op vakantie gaan, vormen een groep die geneigd zal zijn vanuit een sterk gedeeld (moreel/cultureel) kader (misschien zelfs vanuit een besef van gedeelde belangen) vonnis te wijzen. Dat is niet meer dan menselijk en dat ontkennen, zoals Sander Dekker doet, is zacht gezegd een beetje dom. Laten we maar zeggen dat het bij “het spel” hoort. Doodvermoeiend is het echter wel.

Rechters brengen sowieso hun persoonlijke bagage mee. Een grondig psychologisch onderzoek – dat op gezette tijden wordt herhaald – zou voor deze beroepsgroep trouwens geen overbodige luxe zijn.

Van Meieren blijft correct en zeer ter zake.

De BBB (Caroline van der Plas vs. Stef Blok)

Mw. Van der Plas gebruikt een originele methode om expliciet te maken wat bijna altijd impliciet en onbenoemd blijft. Men vindt het onbeleefd om door een vraag (zeker aan een bewindspersoon) de indruk te wekken iets te suggereren wat eigenlijk helemaal niet zo vreemd is, maar dat door de bevraagde op zijn of haar “fatsoen” kan worden betrokken.
Eigenlijk zou de bevraagde willen zeggen: “Dat gaat je niks aan. Waar haal je het lef vandaan mij zoiets te vragen!” Alleen is de rolverdeling in die setting anders.

De bevraagde maakt er vaak liefst een show van waarin hij of zij de beledigde onschuld speelt, waardoor de vrager te kijk wordt gezet als te kwader trouw, impertinent, insinuerend en ondermijnend te willen zijn. Stef Blok deed een aanzet (met mimiek en wijdse gebaren en eindigend met: “Ik werp dat verre van mij!” Uiteraard doet meneer Blok dat, want dat hoort blijkbaar bij zijn rolopvatting), maar hij werd daar heel nuchter en zakelijk door Van der Plas op teruggefloten: “Ik vráág alleen iets. Ik constateer of suggereer helemaal niets.”
Van belang was dat Caroline van der Plas een mogelijk alternatief regerings-scenario expilciet verwoordde.

 

Stef Blok is als persoon populair bij de jongelui. Als persoon. Niet als VVD’er die gehoorzaam aan Rutte, alle ramsj-beleid uitvoert. Afgelopen weekend heeft een van hen op een verjaarsfeestje een prachtige imitatie van Blok ten beste gegeven. Met een grote wasknijper op de neus om ’s mans nasale stemgeluid na te bootsen en voortdurend gezichten en namen door elkaar halend. Het was hilarisch.

McNamara’s minkukels. Zijn de vrouwen in Nederland werkelijk dommer dan mannen?

Posted on by Panglosss

 

‘ Robert McNamara stuurde Amerikaanse mannen met een laag IQ naar Vietnam, omdat hij kanonnenvlees te kort kwam. Vreemd dat de man daarvoor nooit voor een tribunaal is gesleept. Het ging uiteraard vooral om zwarte Amerikanen en white trash. In de volksmond werden ze McNamara’s morons genoemd. Minkukels, wappies, tokkies, deplorables. Luitjes waar je eigenlijk niets aan had. Behalve om als kanonnenvoer te dienen: opgeruimd staat netjes.’

–        ‘ Een win-win-situatie: “ze” waren van de wappies af en “ze” hadden kanonnenvoer. Te bedenken dat enge kwiebussen als Bill Clinton en George Bush jr. de dans ontsprongen als draft dodgers en later beiden president werden op de koop toe! De zwarte bokser Cassius Clay/Mohammad Ali weigerde naar Vietnam te gaan (“I ain’t got no quarrel with those Vietcong. No Vietnamese ever called me nigger”) en Nixon dorst hem niet op te sluiten, maar Clay kreeg het wel duchtig ingepeperd. Hoera! Amerika, land van onbegrensde mogelijkheden. Land of the brave and the free!’

  ‘ Blijkbaar denken “ze” in Nederland te snappen dat mannen te snugger zijn om het leger in te willen. Vooral na zo’n debâcle als na twintig jaar klooien in Afghanistan, welk heugelijke feit overal in het Vrije Westen uitbundig en vrolijk wordt gevierd (dit is een ironische grap!). Met name de briljante strategische planning en de organisatie van het vertrek. Magistraal staaltje van coördinatie, sublieme logistiek en superintelligente planning! Als het erop aankomt, laten de politici je keihard vallen.
Dus wat doen “ze” ter illustratie van hun oneindige empathische vermogen en om hun briljante breinen te demonstreren?’

–        ‘ Ze steken uitgerekend nú een wervende reclamecampagne in elkaar voor méér vrouwelijke soldaten. Vrouwen moeten volgens hen dus dommer zijn dan mannen. Laten ze zich even vies in de kaart kijken zeg! Tot nu toe tonen de vrouwen zich echter te slim; die gaan niet in het leger. Da’s foute boel. Vandaar dat de taliban zeggen: meisjes mogen niet naar school, want daar worden ze veel te bijdehand van. Daar valt iets voor te zeggen, vind ik.’

‘ Sssst. Zulke grappen mag je niet maken! Dat is opruiing. Het schijnt dat ze Suriname willen heroveren. Dat zou meneer Santhoki voor elkaar hebben gelobbyd, via de kleine kletsmajoor Ank Bijleveld en playboy-playmate Ankie B. Knol.  Waarschijnlijk is of dreigt er bovendien een vrouwenoverschot in Nederland. Vermoed ik. Weet jij daar iets van. Hoe het zij: BINGO! Ladies first.
Toch bizar dat die McNamara nooit een proces aan zijn broek heeft gekregen, wegens het schenden van mensenrechten of zoiets. Per saldo komt het neer op moord met voorbedachte rade. Vind ik. Kun je nagaan hoe weinig een (wappie-)mensenleven blijkbaar telt. Toen en nu.’

 

*

 

McNamara’s Folly: The Use of Low-IQ Troops in the Vietnam War     29 apr. 2016

Hamilton Gregory

A presentation and reading by Hamilton Gregory, author of “McNamara’s Folly: The Use of Low-IQ Troops in the Vietnam.” Because so many college students were avoiding military service during the Vietnam War, Defense Secretary Robert McNamara lowered mental standards to induct 354,000 low-IQ men. Their death toll in combat was appalling.

 

 

 

Appie Benali: op de voet gevolgd, op de hielen gezeten, onder de voet gelopen?

Posted on by rudi

 

 
‘ Mijn hemel. Alweer? Of nog steeds? Uiterst curieus allemaal, maar met de “juiste” bril op is het stukje af en toe best geestig. Met name al die voeten die het stukje in de aarde heeft.’

  • O, dat stukje in de VK van vandaag, van Gijs Beukers. Geestig, ja, misschien. Zeker toen X X Ruben Oppenheimers citaat “corrigeerde.”  Oppenheimer wordt in het stukje geciteerd met: “ Van Shlomo Goldstein verwacht je ook niet dat die in een kerk hosties staat uit te delen.“
    Naar aanleiding daarvan zei X X: “Neen, dat is nogal wiedes, want Shlomo Goldstein staat, als het maar effe kan, met karbonaadjes en saucijsjes in de sjoel te venten. Dat brengt vermoedelijk meer op dan hosties uitdelen.”
    Daarom dat Shlomo op grote voet kon leven, vanwege die bijverdiensten.
    Ik vind jouw “voeten in de aarde” trouwens ook best geestig. Daar is niks antisemitisch aan, want die mevrouw heet gewoon Voet. Esther Voet, en ze komt vaak voor in deze tekst, vandaar dat ik nogal-wat-voeten-in-de-aarde-hebben geestig gevonden vind. ‘

‘ Pas op, want daar gaan we al, terwijl ik het echt puur podo-logisch bedoel hoor: Voet, voeten in de aarde en lange tenen (Jeroen Krabbé). Voor je het weet heb je horden lieden op de tenen getrapt en volgens Jeroen Krabbé hebben “wij” (de Joden???? of de familie Krabbé??) lange tenen. Straks gaan ze mij nog op de hielen zitten. Pardon. Ik kap met de voeten. Hoewel die mevrouw De Wit, gewoon vraagt om een wit voetje. Schluss! Nooit geweten dat Krabbé joods was trouwens. Waarschijnlijk ben ik dat morgen al weer vergeten. Waarom houdt Esther Voet in hemelsnaam in 2014 een dossiertje over Benali’s tweets bij? Volgt ze hem dan op de voet?’

  • ‘ Precies. Vergeten. Dat vind ik nou ook zo curieus. Dat Benali enkele jaren (in 2010?) nadat hij de gewraakte tekst zou hebben gedebiteerd (in 2006, in Libanon), nog zou weten dat hij die tekst heeft gebezigd, in benevelde toestand gebezigd nog wel. Was die meneer Harald Doornbos bij die gelegenheid broodnuchter? Had hij op z’n minst geen shell shock? Daar horen echte oorlogscorrespondenten toch mee behept te zijn? Althans volgens Hemmingway, meen ik me te herinneren. Waarom vond Doornbos het nodig om Benali’s tekst uit 2006, jaren later op te rakelen, nadat hij Benali’s stuk in de Guardian had gelezen? Dat komt mij malicieus voor – van meneer Doornbos bedoel ik. Zo’n move begrijp ik dus niet.’

‘ Tja, en Benali is zo naïef om toe te geven dat hij zou hebben gezegd wat Doornbos beweert. Te netjes – te aardig, of te oenig? – om Doornbos glashard met een proces wegens laster & smaad te dreigen? Het is immers Doornbos’ woord tegen dat van Benali, dus of Doornbos maar even grondig, maar dan ook héél grondig zou willen óver-rectificeren alstublieftdankuwel. Dat zou ‘m leren. Zou geen van beiden de trammelant hebben voorzien, die dergelijke teksten meestal plegen te veroorzaken? Vooral gezien de persoon die de tekst gebezigd zou hebben. Tja, als je aangeschoten bent en super-melig dan zeggen sommigen hele melige dingen. Eigenlijk zou je de handelwijze van Doornbos als kinderachtig en flauw moeten kunnen afdoen, ware het niet dat de nasleep zulke onverkwikkelijke afmetingen en (althans voor sommigen) hilarische vormen aanneemt.’

  • ‘ Tja, ik weet niet of je een rondje Benali-bashing nou als hilarisch kunt omschrijven. Het stukje van Beukers misschien nog net wel. Je zou moeten zeggen: streep het tegen elkaar weg. De ratachtige streek van Doornbos cancel je tegen de weinig-doortraptheid van Appie Benali. Wat Doornbos aangaat: ik zou die man nooit (meer) vertrouwen, want hij kan je ieder moment verlinken, erbij lappen, indien …. enzovoorts. Maar, dat is mijn inschatting en standpunt. Juist in het kader van een herdenking als deze, komt “verraad” hier – voor mijn gevoel – in bijna alle vormen, kleuren en smaken in een schril licht te staan en uitgebreid aan de orde. Okay! Dit aspect hebben we al eens uitvoerig uitgediept, dus dat gaan we hier op de site niet herhalen. Laten we niet verder wrijven in de vlek.
    Hier, nog even dit nog, deze passage. Ik citeer: “ Benali spreekt in een interview met Trouw onder meer over het telefoongesprek dat hij op 20 januari met Voet voerde. ‘Ze vertelde mij ook dat het Cidi sinds de Gaza-oorlog in 2014 een dossier over mij bijhoudt’, aldus Benali tegen Trouw.
    Dat klopt niet, weet Voet. Voet heeft in het telefoongesprek, dat ze ongevraagd heeft opgenomen, gezegd dat ze in 2014, dus niet sinds 2014, een dossiertje heeft bijgehouden met daarin een aantal tweets van Benali. “
    Esther Voet neemt ongevraagd op 20 januari 2014 (?) een telefoongesprek met Benali op en legt een dossiertje aan van de tweets die Benali in dat (hele?) jaar pleegt? Waartoe en waarom volgt ze Benali op de voet?’

‘ Goed. Laten we hiermee kappen. Hoewel – ik kan het niet laten – nog een ding over dit intussen bijna Oedipale (Oidipous = gezwollen voet) onderwerp op te merken. Ik citeer over Ruben Oppenheimer: “ ‘Maar we bereiken nu het punt waarop we ook een krans gaan neerleggen voor iedereen die zijn teen heeft verstuikt op missie in Mali’, zegt Ruben Oppenheimer. “
Een voet heeft normaliter vijf tenen, snappez-vous?’

  • ‘Okay, ja leuk, lichtvoetig, maar nu echt schluss over dit onderwerp, met alle voeten en tenen. Ik maak me uit de voeten om de verse knoflook te halen.’

‘ Ach jeetje. Dan zit je toch weer met tenen.’

♦

 
https://www.volkskrant.nl/cultuur-media/hoe-vermeend-antisemitisme-schrijver-abdelkader-benali-tot-ongewenst-spreker-op-4-mei-maakte~b78d68a2/
‘ Opgerakelde foute, in veel ogen antisemitische opmerkingen van schrijver Abdelkader Benali leiden ertoe dat hij zich in januari terugtrekt als spreker van de beladen 4 mei-lezing. Is hij mikpunt van een campagne? Speelt zijn Marokkaanse afkomst een rol? Had zijn excuus het debacle kunnen voorkomen? Een reconstructie. ‘
Gijs Beukers   –  Volkskrant 8 maart 2021, 16:22

 
 
 
 

Toeslagenaffaire. Hoe maak je gewone, normale, honden vals?

Posted on by rudi

 

 
Conceptversie
‘ De groep die niet wordt genoemd in deze column over de Toeslagenaffaire, is de groep Balastingdienstambtenaren. Waarom zouden uitgerekend deze ambtenaren zich “vals en gemeen” hebben gedragen jegens hun slachtoffers? Selecteert het zich vanzelf uit op karaktertrekken of en wie er bij de Belastingdienst-Toeslagen gaan werken? Zijn dat bijna automatisch lieden met een ingeboren vreemdelingenhaat? Geboren misantropen wellicht? Dat kan ik me moeilijk voorstellen. Ik vermoed dat ze vals gemaakt worden door hun bazen, of: door het systeem.’

  • ‘ Door beide, èn door het systeem èn door de bazen/managers. De bazen worden op hun beurt door het systeem beïnvloed. Daarom zijn solide structuren zo belangrijk: die omstandigheden die je kúnt beïnvloeden, moet je ook willen beïnvloeden, want er zijn zo veel omstandigheden die je niet of nauwelijks kunt beïnvloeden. Bij de toenemende globalisatie onttrekken zich steeds meer factoren aan de controle die je als land kunt uitoefenen.
    Je kunt kandidaat-ambtenaren voor de/een Belastingdienst natuurlijk wel degelijk psychologisch testen en eventueel een extra training geven. Dus niet enkel selecteren op technische kennis van de wet- en regelgeving die op hun kennisdomein vigeren, maar ook aandacht hebben voor de doelgroepen waarmee ze beroepshalve te maken krijgen.’

‘ Natuurlijk. Tot die doelgroepen moet je zeker ook de politieke managers rekenen. Die worden die door politieke partijen benoemd op onduidelijke gronden en vage kwalificaties. Dan moet je als ambtenaar een minister of staatssecretaris inwerken die de ballen verstand van de materie heeft. Indien je het als ambtenaar slecht treft met zo’n politieke pipo of bimbo, ben je in feite in de aap gelogeerd. Je hebt ze niet voor het uitkiezen. Ze worden je doodleuk in je maag geplitst. Het zijn passanten, en als de ambtenaren erge pech hebben, zijn het ook nog eens querulanten. Ik bedoel, als je fantaseert dat je met Poetin in sauna hebt gezeten dan zullen de ambtenaren die onder jou werken, het vast niet makkelijk hebben.
Daarnaast moet je je hier afvragen of deze ambtenaren wel het werk deden (controleren op financiële targets en straffend sanctioneren) waartoe ze waren aangesteld en gekwalificeerd zijn.’

  • ‘ Me dunkt dat over dit onderwerp intussen vakliteratuur te over is verschenen. Bijvoorbeeld: hoe maak je dat concentratiekampbewakers de inmates als niet-menselijk gaan beschouwen en behandelen? Zelfs speciaal getrainde SS’ers konden het routinematig doodschieten van weerloze mensen op den duur psychisch niet aan. Daarom bouwden “de Bazen” gaskamers en verbrandingsovens.’

‘ Ik vermoed dat wisselende politieke bazen (ministers en staatssecretarissen) die weinig domeinkennis hadden, maar targets moesten halen, een belangrijke oorzaak zou kunnen zijn. Vage regels (met opzet vaag gehouden) die voortdurend wisselen (onder andere het resultaat van krakkemikkige wetgeving) in combinatie met technocratische bewindslui, is er nog zo een.
Kortom de komende parlementaire enquête belooft mij geen grote verrassingen op te leveren. Het houdt een aantal Kamerleden bezig, het zal hen een financieel extraatje opleveren en het zal wel goed staan op hun politieke CV. Voilà.
Indien krakkemikkig uitgevoerd en opgeleverd, kan zo’n exercitie als een parlementaire enquête alleen maar extra schade opleveren. Over het menselijke aspect maakt men zich in die biotoop echter nooit al te druk, tenzij er symbolische betekenis te scoren valt.’

  • ‘ Onder de laatste kwalificatie valt voor mij hetgeen de columnist noemt: “het onterecht selecteren op nationaliteit.” Het draait om dat woordje onterecht. Onterecht selecteren op nationaliteit kun je al etiketteren als discrimineren en discriminatie en dat smaakt meteen al verdacht en fout, terwijl onderscheid maken (discrimineren) een heel gewone menselijke bezigheid is. De grootste “verrassing” voor mij zou zijn, indien de ambtenaren niet een belangrijk onderdeel van deze enquête zouden uitmaken. Dat zou ik beschouwen als de middelvinger naar ons opsteken en zeggen: we gaan lekker niets leren.’

‘ Tja, die minister Bruno Bruins op GZ, die beschikte hoogstwaarschijnlijk over “te veel empathisch vermogen” en dat brak hem op. Een angstaanjagend inzicht.
Ik citeer de columnist Martin Sommer: “ de Belastingdienst wás meedogenloos. Het neemt niet weg dat onze beroepsgroep [= het journaille] ook een rol had in deze ellende. Ook wat dat betreft, ben ik benieuwd naar die parlementaire enquête.”
Waarom was de Belastingdienst zo meedogenloos? Omdat zij in de nek werd gehijgd door scoringsbeluste politici en op sensatie beluste journalisten? Je kunt van de meest goedige hond een vals kreng maken, als je maar eventjes je best doet. Pavlov heeft daar het een ander over geschreven, en nog een paar (experimenteel) psychologen.’

‘ Misschien wel. Desnoods alleen om te zien welke frames deze journalist hanteert, en die ná de enquête te vergelijken met de situatie en omstandigheden zoals wij die reconstrueren.’

  • ‘ Ik ben ook benieuwd naar de situatie die Frederik bij de Belastingdienst schetst. We moeten zuinig zijn op onze Instituties. Die vormen belangrijke pijlers van een goedwerkende democratie. Zeker de Belastingdienst.’

‘ In ieder geval bijten de journailleurs van zich af, en de politici ook. Die behoren tot de mondige groepen die weten aan welke touwtjes ze moeten trekken en bij wie ze moeten wezen met gebruik maken van welke registers in het vigerende discours. Zelfs de gedupeerden van de Belastingdienst (de slachtoffers) hebben grotendeels hun gram kunnen halen. Zij het vooral met hulp van twee Kamerleden in het bijzonder. De enige groep van wie ik niets heb gehoord, zijn de ambtenaren van de bewuste Belastingdienst.’

  • ‘ “We” zijn geneigd ambtenaren als onzijdige wezens, een soort van wegwerp-robots, te beschouwen, terwijl het natuurlijk mensen van vlees en bloed zijn die de gevolgen van de politieke beunhazerij net zo goed aan den lijve ervaren. Ja, dubbelop zelfs, want ze zien overal om hen heen de pipo’s en halve zolen klooien en klunzen, en nota bene diezelfde jojo’s worden als hun bazen gaparachuteerd. En die lui vallen altijd omhoog, anders krijgen ze wel een riant wachtgeld met aansluitend een mooi pensioen.
    Tegen hun bazen kunnen ambtenaren moeilijk in opstand komen, dus reageren ze hun frustratie af op de “ellendigen” die, door hierheen te komen zonder veel kans op werk, hen immers opzadelen met het onplezierige – niet zelden mensonterende – werk. Dan kun je dit soort onfrisse toestanden krijgen, waar niemand bij is gebaat.
    Bovendien! De scheidslijn tussen deze ambtenaren en hun slachtoffers is vaak een dunne. Want wie weet: heden gij, morgen ik.’

‘ Nou ja: “We”? Vooral de politici die door een partij als baas over een kluitje ambtenaren worden gedumpt. Ik zet de link naar het recente interview met Ayaan H. Ali hierbij. Enkele citaten van rake observaties:
<<  “ Voor mijn boek vroeg ik overheidsinstanties om cijfers. Soms kreeg ik die, maar soms zei men: ‘Wij verzamelen geen gegevens over etnische of religieuze achtergrond.’ Daar is een goede reden voor: de Tweede Wereldoorlog. En er zijn landen die wel een causaal verband zien, maar dat verbergen, dat is mij verteld door hoge ambtenaren die anoniem wilden blijven.
Of ze goochelen met definities van migranten, veranderen termen en zaaien verwarring. Ze spelen spelletjes. Niet met mij, maar met hun eigen bevolking.”
“Door de mislukte integratie zijn in veel Europese landen politieke islamistische organisaties opgekomen, die geen integratie prediken, noch de waarden van de samenleving waar ze deel van uitmaken.”
“ Maar, zegt Hirsi Ali, wat hebben twee decennia islam- en migratiedebat Nederland gebracht? „Hebben jullie ooit noodzakelijk beleid ontwikkeld? Ik vraag het me af. De laatste verkiezingen die ik nauwlettend heb gevolgd, de Kamerverkiezingen van 2017, gingen over de gezondheidszorg en misstanden in verpleeghuizen. Nu gaat het weer over vaccinaties en waarom die zo lang duren.”  >>
O zo. Ons systeem moet op de schop. De premier mag om te beginnen ten hoogste twee keer vier jaar op die plek zitten. Verder moet het systeem dat Maurice de Hond suggereerde worden uitgewerkt en ingevoerd. Anders blijven we dooretteren, en gaan parlementaire enquêtes onderdeel van het verdienmodel van de Haagse Kaastolpers uitmaken. Dat zou pas cynische humor zijn zeg!’

  • ‘ Zet de link naar dat gesprek tussen Scheffer en Veelo, over de aanpak van massa(im-)migratie, hier ook maar weer bij.’

 

 

♦

 
 

Vertrouwen, politici en “hun product” politiek

Posted on by rudi

 

  ‘ Op initiatief van CDA’er Pieter Omtzigt is de Tweede Kamer voornemens om het Nederlandse bestuursrecht te laten onderzoeken door de Venetië Commissie. Directe aanleiding zou de recente Toeslagen-affaire zijn.
De NRC meldt: “Juristen vinden dat vreemd” en Marc de Werd, senior-raadsheer bij het gerechtshof Amsterdam en hoogleraar Europese rechtspleging aan de Universiteit van Amsterdam, suggereert zelfs framing door de politici.
Ik citeer uit de NRC: << De Toeslagenaffaire is begonnen bij de wetgever, bij de Tweede Kamer en de regering, niet bij de bestuursrechter. „Rechtsbescherming is niet alleen de taak van een rechter, hij vormt een vangnet als de wetgever en het bestuur tekortschieten”, zegt hij. „Met de motie lijken de indieners kort voor de verkiezingen de zaak af te schuiven op de rechter.” >>
Wie is er nou wantrouwender: de Kamerleden of meneer De Werd? Gaat het om gezond wantrouwen, of zit er een luchtje aan? Bij wie?’

  • ‘ Wij waren niet de eersten die meteen voorstelden om van de (bevreemde) juristen na te trekken welke bijbanen, nevenfuncties en (bestuurlijke) schnabbels zij zoal hadden en hebben, want waarom zouden de juristen meteen aan framing van de zijde van de politiek denken? Komen er misschien verdienmodellen in gevaar? ’

‘ Dat zou hel goed kunnen, want niet alleen fiscalisten verdienen bij met adviezen aan “de” politiek. Ik lees verder in het NRC-artikel: << Hoewel De Waele denkt dat een „ferme nationale commissie van deskundigen” heus in staat zou zijn met de vragen van Omtzigt aan de slag te gaan, ziet hij ook voordelen van de internationale ‘route’. Nederland zou op die manier de autoriteit van de Raad van Europa kunnen onderstrepen en het kan verfrissend zijn om buitenstaanders om advies te vragen, zegt hij. „Maar het blijft apart om anderen te laten beoordelen of we de boel in ons eigen land wel op orde hebben.” >>
Zou Marc de Waele zelf zitting willen hebben in die „ferme nationale commissie van deskundigen”? Wat schuift zo’n klus? Het lijken potjandorie wel tandartsen!’

  • ‘ Er wordt nog een jurist genoemd: Pieter van Dijk, die tussen 1990 en 2013 lid van de Raad van State en voormalig lid van de Venetië Commissie was.
    De Waele vindt het een brevet van onvermogen om extern advies te vragen, terwijl Pieter van Dijk “het alleen maar goed [vindt] dat Nederland laat zien dat het de zelfreflectie niet schuwt.”
    Tja, wat te denken? We kunnen niet in de respectieve hoofden en harten van deze juristen koekeloeren, en zullen vooral moeten afgaan op hetgeen zij zeggen – en wat zij op dit terrein zoal hebben verhapstukt. Kunnen daar aanwijzingen omtrent het allooi van hun beweegredenen uit worden gedestilleerd? ’

‘ Mij schiet de naam Paul Frissen te binnen. Ik google en zie o.a.: Aanbevelingen aan dienaren van de staat. Ik neem aan dat de Kamerleden van de hoed en de rand weten. “De” juristen zullen dat toch zeker doen? Het is immers hun vak.
Vanwaar dat citaat van Theodore Dalrymple?’

  • Daar kom ik op via een interview met de psychoanalyticus Paul Verhaege in de Trouw van 30 januari 2021: Gelukkig is de mens die vertrouwt. Verhaege trapt in dit interview een voor mij open deur in als hij zegt: “Ik zou graag benadrukt zien dat vertrouwen óók te maken heeft met de manier waarop de maatschappij georganiseerd is.”
    Dit deed me onder andere aan Dalrymple denken, maar ook aan Richard Sennett met zijn boek: The Corrosion of Character. The Personal Consequences of Work in the New Capitalism. Complementair aan Sennett is een recent boekje van Colin Crouch: Will the gig economy prevail ? / zal de klus-economie het winnen? / ISBN-13: 978-1-5095-3244-5.
    Ik ben ervan overtuigd dat onze maatschappij door de wijze waarop zij is ingericht en georganiseerd, veel en steeds meer pathogenen (ziekmakende elementen) bevat. Het is alsof dit Corona-Covid19 virus een vorm van “afweer” is. In de psychoanalyse bestaat daar een naam voor: conversie. Hierbij worden psychische spanningen omgezet in lichamelijk disfunctioneren. Hou me ten goede, ik graaf nu heel diep uit de collegestof en werkgroepen psychiatrie en gedragsverandering die ik lang geleden tot mij nam – inclusief een leeranalyse die ik onderging. Laat ik zeggen dat ik het begrip conversie(-hysterie) hier metaforisch gebruik.
    Toch curieus om te bedenken dat nota bene een politicus die voor econoom had doorgeleerd (Ruud Lubbers) ooit uitriep dat Nederland ziek was. Lubbers bedoelde ongetwijfeld economisch ziek, dus economisch niet-rendabel en niet-winstgevend, maar toch. Ziek.’

‘ De ellende rond de Toeslagen is geworteld in ziekelijk wantrouwen-tot-en-met, met inbegrip van de conversie (ik gebruik jouw metafoor) van wantrouwen in racisme. Alweer, zo logisch als wat en onmiddellijk samenhangend met het ontbreken van een coherent, consistent, beheersd en overzichtelijk immigratie- en asielbeleid. Lees het na bij onder andere Barbara Misztal (ISBN: 0-7456-1634-8, met name pp. 192 – 207). Met het importeren van exoten, importeer en genereer je vanzelf wantrouwen, omdat de mens van nature geneigd is de vreemdeling (aanvankelijk) te wantrouwen. Dat schijnt heel gewoon te zijn en evolutionair te verklaren, maar dat begin-wantrouwen kan verharden naar geïnstitutionaliseerd wantrouwen, dat naadloos in racisme kan overgaan en verharden (ossificeren). Daarom moet immigratie – zeker de import van dragers van andere culturen – weloverwogen en doordacht gebeuren. Dus niet een miljoen exoten binnen laten stromen onder de kreet Wir schaffen das! en de luitjes dan tussen de bloemkool en de prei loslaten, zonder verder naar hen te talen. Dat is net zo stupide als herhaald Allah-hu-akbar! roepen, je baard laten staan en dan maar geloven dat alles vanzelf wel goed komt.’

  • ‘ Alle neoliberaal “beleid” lijkt erop gericht om wantrouwen te kweken en te verdiepen. Dat ligt in de lijn der verwachtingen, wanneer je wordt ingeprent en krijgt voorgeleefd, om de medemens in de eerste plaats als potentieel verdienmodel te zien. Het gaat om wantrouwen als houding, attitude. Bij de Toeslagen gaat het om wantrouwen van politici jegens de ambtenaren en jegens het publiek en combinaties/permutaties van de respectieve combinaties. Iedereen wantrouwt iedereen. Vandaar dat ik dit voorstel om tenminste het bestuursrecht tegen het licht te houden, positief waardeer. Hoe steekt ons bestuursrecht in elkaar, zitten er tenminste formeel bekeken geen kanjers van juridische kankergezwellen ingebakken? Het is een stap in de goede richting zullen we maar zeggen. Als het feest van Venetië tenminste doorgaat en men niet toch voor autistisch navelstaren opteert.
    Deze pestilentie cureer je namelijk niet met PR-en propaganda-voodoo, niet met spin and sleeze. Helaas zal dat de eerste aanvechting zijn waarnaar “men” geneigd zal zijn te grijpen, zo vrees ik: trek de kist met cosmetica open. Volksverlakkerij, uit macht der gewoonte. Dat zal het wantrouwen enkel bevestigen en groter maken.’

‘ Stel je toch eens voor: xenofobie als nationale grondhouding, en de politici maar koortsachtig klooien en knullig knutselen om de zaken nog maar weer beroerder te maken. Gewoon, omdat ze niet meer in hun mars hebben en het systeem dat we blijven hanteren, ze niet kan uitfilteren als ongeschikt en incompetent voor de job. Da’s voorwaar geen vrolijk vooruitzicht, zo dunkt mij. Hier is geen quick fix voor te vinden. En toch zal dat hoogstwaarschijnlijk toegepast worden.’

  • ‘ De hamvraag. Om in de psychoanalytische metaforiek te blijven: is de patiënt sterk genoeg (ego sterkte) voor een inzichtgevende therapie, of moet (voorlopig althans) worden volstaan met een ondersteunende therapie? Dat wil zeggen: pappen en nathouden. Met het levensgrote risico dat pappen en nathouden de structurele politieke bezigheid wordt. Aan kneuzen en kneuzinnen immers geen gebrek.’

‘ De neerwaartse spiraal dus. Een vraag die mij in dit bestek bezighoudt: wat zou de houdbaarheidsdatum van CDA’er Pieter Omtzigt als actief politicus-volksvertegenwoordiger zijn? Want reken maar dat menigeen in die bizarre biotoop daar onder de Haagse kaasstolp en eromheen, allerminst gelukkig is met Omtzigts oprechte en integere beroepsijver.’

  • ‘ Vooral bij het CDA, onder de partijmanagers, zullen de messen worden gewet. Of ben ik iets te wantrouwig?’

 

 

♥

Noam Chomsky: Neoliberalism Is Destroying Our Democracy • Jun 2, 2017

 

Hoeveel Bulgaren heten er nou Jansen, Pietersen of De Bruin?

Posted on by admin

 

 
‘ Misschien zie ik het helemaal verkeerd hoor, want het lijkt zo voordehand liggend dat je het haast niet kunt begrijpen of geloven. Indien het zo simpel in elkaar zat, had die toeslagen-ellende toch helemaal niet hoeven gebeuren. Zeker geen jáááren lang.’

  • ‘ Wat heb je ontdekt?’

‘ Ik heb deze video bekeken. De aanleiding voor de jarenlange heksenjacht op fraudeurs was fraude door Bulgaren in Nederland.’

‘Jawel, maar dan graag de fraudeurs s.v.p.. Waarom niet bij en met de Bulgaren begonnen? Moet je eens naar de namen kijken. Je laat het algoritme op de uitgang -ov zoeken en groeperen en dan versmal en verfijn je het. op een gegegeven moment ga je steekproeven nemen. De kans dat een frauderende Bulgaar bijvoorbeeld Pietersen heet of Delima of Cohen of iets in die richting, lijkt mij vrij klein.’

  • ‘ Inderdaad. Misschien dat deze mevrouw van de video nalaat iets belangrijks te vermelden, want dit lijkt belachelijk stupide. Zo begin je zo’n onderzoek lijkt mij: ouderwets degelijk en systematisch. Tenminste, indien je als Nederlandse ambtenaar professioneel en te goeder trouw bent. Dat waren Nederlandse ambtenaren ooit bijna allemaal: materiedeskundig, betrouwbaar, en redelijk denkend.’

‘ Ik weet het niet hoor, je kunt het je haast niet voorstellen dat ze bij de Belastingdienst niet op een voor de hand liggende manier te werk zijn gegaan bij het opsporen van fraudeurs. Het moet vast vele malen ingewikkelder in elkaar steken dan wij denken, want dit is zo ridicuul.’

  • ‘Nou, nou, dat weet ik inmiddels niet meer zo zeker met deze “overheid” waar we mee zitten opgezadeld. Voeg daarbij ons jarenlange verloederende onderwijs, nou, dan weet ik het nog zo net niet of die ambtenaren wel zo slim kunnen zijn. Maar inderdaad, jarenlang onder de lantaarnpaal zoeken omdat daar licht brandt, terwijl je je huissleutel op een heel andere plek moet zijn verloren, dat doet alleen een dronken halve zool na een avondje zwaar doorzakken, zou ik zeggen.’

‘Laten we hopen dat de onterecht gedupeerden snel worden gerehabiliteerd en gecompenseerd en dat niet alle 17 miljoen medelanders zich blind blijven staren op de cijfers van het RIVM en de tijdstippen van de avondklok. Dat zal wel ijdele hoop zijn, vrees ik.’
 
 

‘Omertá,’ vuile was, de paradox van Epimenides en onze pensioenfondsen

Posted on by admin

‘ Omertá is ook in Nederland zeker aan de orde, denken wij, en daar gaat de laatste tekening van Ruben Oppenheimer voor ons mede over. Over de maffia (de octopus), die als verzamelnaam voor de georganiseerde criminaliteit (blauwe- en witteboordencriminaliteit, geweldsdelicten en financiële delicten) dient.
De bananenrepubliek die Oppenheimer verbeeldt, verwijst wat ons betreft in eerste instantie en als opmaat voor ons narratief, naar Cuba in de tijd van Fulgencio Batista en J.F.Kennedy.
Kort samengevat: tóen had de Amerikaanse Maffia het in Cuba voor het zeggen en nú de Russische – waarschijnlijk werken ze samen in een soort van syndicaat-kartelvorm, politieke ondernemers die samenwerken, of samenspannen, om een maximale winst te realiseren ten koste van Jan met de pet. Destijds had United Fruit in Latijns Amerika de touwtjes in handen en was er op Cuba een monocultuur van bananen (naast het gokken, de heroïne en prostitutie). Daarna kwam het suikerriet, dat massaal door Rusland werd gekocht. De Russische maffia nam het van de Amerikaanse over. De gewone Cubaan was linksom dan wel rechtsom de sjaak.’

  • ‘ De bananen in Oppenheimers tekening staan in onze roman voor een levensmiddelengigant en voedselproducent als Unilever en consorten. Volgens het scenario dat wij voor onze misdaadthriller opstelden, hebben Unilever c.s. de afgelopen tien tot twintig jaar een miljardenwinst gerealiseerd door slim snoeien (denk aan het snoeien van munten uit edelmetaal) op hun producten: de pakken (riet-)suiker gingen van 1 kg naar 750 gram en de prijs – die korte tijd werd verlaagd – werd geleidelijk aan verhoogd, zodat je nu meer voor 750 gram betaalt dan dat je voor een kilo zou betalen. De thee werd vermengd met inferieure soorten, de rook- en kookworsten werden korter en dunner, het toiletpapier wordt opgedikt terwijl de rollen kleiner worden, de stukken badzeep werden kleiner of ze werden optisch vergroot, maar ze smelten bij gebruik drie keer zo snel. Zo zijn er nog veel meer van dergelijke zaken; Bij elkaar tikt dat qua rendementen aardig aan. Pippa Malmgren beschrijft in haar boek Signals hoe zo’n opzet in zijn werk gaat. De casus met de rietsuiker is vermoedelijk voor Nederland het meest in het oog lopend. Bovendien leggen we via de suiker een bruggetje naar wat er in Cuba na Batista gebeurde (van bananen naar suikerriet).
    Kortom, zowel kwantiteit als kwaliteit van Unileverproducten gaan in onze thriller achteruit, terwijl de prijs tenminste twee maal werd verdubbeld. Dit alles gebeurt ongemerkt, zodat de consument er geen erg in had en heeft dat zij wordt bedot en getild waar ze bij staat. Indien je het natrekt, zal misschien blijken dat dit scenario niet ver bezijden de echter werkelijkheid bestaat. Dat hebben wij echter niet onderzocht, onze thriller staat dan ook bij de fictie.’

‘ Je vergeet de miljarden die “ze” nu binnenhengelen via de meuk die ze produceren en plaatsen in het kader van hun zogenaamde strijd tegen de klimaatverandering. Ik bedoel al die windmolens en zonnepaneelparken. Plotseling bekende de VVD zich tot het milieu en het klimaat en allerwege riep men verbaasd – en ook een beetje verheugd – dat de VVD het programma van Groen Links had overgenomen en uitvoerde. De sufferds! De VVD neemt elk programma over zo lang degenen die ze bedient daar garen bij spinnen. Met goede en nobele doelen ten dienste van het Algemeen Belang, heeft dat helemaal niets te maken.
Daarmee persen ze ons uit tot en met, via allerlei milieu- en klimaatbelastingen. Die windmolens, die draaien straks voornamelijk op subsidies, dus op ons belastinggeld.
De bananenrepubliek die Nederland intussen (aan het worden) is, kent ook een vorm van omertá. Over bepaalde zaken spreekt “men” niet; als politicus hang je de vuile was niet buiten. Althans, dat was vroeger zo. Twee op het eerste gezicht onbetekenende incidenten illustreren hoe ook in die “ “ere-code” “ zichtbare haarscheurtjes optreden. De aanstaande verkiezingen werken dit verschijnsel vermoedelijk in de hand.
De eerste casus is die van Arendo Joustra van Elsevier in relatie tot Thierry Baudet en de tweede gaat over Thierry Baudet (FvD) en Farid Azarkan (DENK). Beide casussen gaan over het schenden van de omertá, het buiten hangen van de vuile was.’

  • ‘ Casus I, Joustra over Baudet. Dit lezen we in de Trouw in een column van Sylvain Ephimenco: Misschien wordt het tijd om een kiesdrempel in te voeren / Trouw, 22 december 2020.
    Citaat uit die column van Ephimenco: <<  Elsevier-hoofdredacteur Arendo Joustra vertelde onlangs op tv hoe hij enkele jaren terug een zwaar gedeprimeerde Thierry Baudet naar huis reed. De man was in zak en as en zag al zijn pogingen om iets van zijn leven te maken toen mislukken. Hij klaagde dat hij op dat moment zonder inkomen zat.
    Het advies van de hoofdredacteur: sticht een partij en ga de politiek in! Ja, als je maar twee linkerhanden bezit, is een jaarsalaris van 116.000 euro zo gek nog niet. Misschien tijd om een kiesdrempel in te voeren? >>
    Of dit werkelijk is gebeurd en of Joustra dit “advies” ooit in deze woorden aan Baudet gegeven heeft, weten we niet. We waren niet bij dat gesprek in de auto, tussen Joustra en Baudet, aanwezig. Net zo min als Ephimenco, die het van een tv-optreden heeft. Dat tv-optreden hebben wij niet gezien. Vinden wij aannemelijk dat dit in het echt is gebeurd? Jawel, dat vinden we. We zouden het voor onze thriller kunnen gebruiken.’

‘ Waarom? Omdat het romanpersonage Baudet deze gang van zaken volgens ons aannemelijk maakt. Dit is te herleiden op ’s mans gedrag zoals we dat tot dusverre in de media hebben gevolgd. Onder punt twee geven we er een proeve van aan de hand van een akkevietje tussen Baudet en Azarkan (DENK). Dat is één. Het tweede is dat Joustra een media-ondernemer is die o.a. het blad Elsevier uitgeeft en dat Elsevier vooral VVDstemmers en Telegraaflezers als zijn doelgroep beschouwt – denken wij. Overigens: wij lazen Elsevier vroeger vooral vanwege de columns van Syp Wynia en mede daarom is Syp Wynia vertrokken bij Elsevier (dit laatste is een half-serieuze grap).
Dat Joustra de woorden die Ephimenco in een tv-uitzending heeft gehoord tegen Baudet heeft gebezigd, kan “waar” zijn. Maar wat dan nog? Het enige (politieke) voordeel dat uit deze casus zou kunnen voortvloeien, zou ten bate van de concurrenten van FvD zijn – op de kiezers- en stemmenmarkt. De grootste partij in dit frame, is de VVD. Dus Joustra zou met zijn ontboezeming op tv de VVD hebben kunnen bedienen.’

  • ‘ De ontboezeming/de raad/ het advies die Joustra (volgens Joustra, volgens Ephimenco) aan Baudet gegeven zou hebben, hoeft Baudet zich niet ter harte genomen te hebben. Baudet hoeft niet de politiek in te zijn gegaan omdat Joustra dat tijdens die autorit suggereerde. Daarbij komt: Joustra maakte gewoon een badinerend grapje, want als hoofdredacteur van Elsevier is de Democratie hem veel te lief om zo’n “advies” ooit serieus te geven aan iemand als Baudet. Ben je mal!? De politiek is geen speeltuin voor avonturiers!’

‘ Op de keper beschouwd hangt Arendo Joustra met zijn ontboezeming in het tv-programma-dat-wij-niet-hebben-gezien, helemaal geen vuile was buiten. Hij kan hooguit afbreuk hebben willen doen aan Baudets geloofwaardigheid als serieuze politicus, die ook nog eens de ambitie ventileerde dat hij premier van Nederland wil worden, en dus de VVD’er Rutte als capo van het pluche wilde stoten. Voor maffia-baas lijkt Baudet echter niet uit het juiste hout gesneden, laat staan voor capo di tutti capi. Geen man van eer, uomo d’honore, die de omertá respecteert.’

  • ‘ Arendo Joustra is net zo lang hoofdredacteur van Elsevier als Mark Rutte premier is. Het zal elkaar in ieder geval niet veel ontlopen. Waarom ook niet? Rothschild heeft onder andere het gerenommeerde weekblad The Economist als belangrijke influencer, dus waarom zou de VVD-familie Elsevier niet “hebben”?
    In ieder geval is de VVD momenteel de partij die het meeste garen spint bij afbreuk aan Baudet als mogelijke stemmentrekker. Dit is punt I.’

‘ Punt II. Thierry Baudet hangt wel de vuile was buiten, als hij Farid Azarkan “verraadt.” Het gaat in dezen over een telefoonnummer dat Azarkan van Baudet zou willen hebben, om ook zo’n bijeenkomst op de Amerikaanse ambassade te organiseren als Baudet met FvD zou hebben gehad. Zie de youtube video. Ook hier is het roddel-sop de politieke kool eigenlijk nauwelijks waard.’

  • ‘ Azarkan is blijkbaar nog niet zo door de wol geverfd dat hij Baudet onmiddellijk en op hoge toon voor leugenaar uitmaakte, hetgeen hij risicoloos had kunnen doen. Het zou immers zijn woord tegen dat van Baudet zijn. De ene politicus die de andere politicus voor leugenaar uitmaakt, terwijl alle politici als leugenaars bekend staan: de paradox van Epimenides.

Farid  Azarkan doet er echter het zwijgen toe. Dit maakt het aannemelijk dat Baudet in dit geval, de waarheid over Azarkan vertelt. De boodschap die Baudet hiermee (aan zijn politieke ambtsgenoten/medeplichtigen) afgeeft, luidt dat hij op z’n minst net zo verraderlijk is als Azarkan. Belangrijker voor de biotoop waarin zich dit afspeelt, lijkt ons de boodschap van Baudet dat hij “ “ onbetrouwbaar “ “ is. Je kunt er bij een Baudet niet van op aan dat hij de kleffe kuiperijen en het hufterige handjeklap altijd onder de stolp zal houden. Dus met iemand als Baudet, kun je onder de Haagse Kaasstolp onmogelijk zaken doen, dat zou levensgevaarlijk zijn: He might spill the beans any moment he feels like like it.’
‘ Verreweg de meeste echte maffiosi gingen en gaan liever de nor in – soms voor vele jaren – dan dat ze de code van omertá schonden. Er zijn vele parallellen tussen de manieren waarop boeken over de maffia worden geschreven en boeken over politici en de politiek. De recent verschenen biografie over het CDA door Pieter Gerrit Kroeger: Tand des tijds. Het CDA in de nieuwe eeuw, zal door ons hoogstwaarschijnlijk als een maffia-roman gelezen kunnen worden – en dus niet veel nieuws onder de zon openbaren. Er zal veel vuile was buiten gehangen worden, denken wij. We hebben echter enkel de recensie van Mark Kranenburg gelezen, dus het zou best anders kunnen zijn dan wij denken. Als we tijd over hebben zullen we het boek van Kroeger misschien ooit tot ons nemen.
Vooral omdat juist die “zijpaden” en die “andere partijen en personen” over wie de recensent heeft, ons interesseren.
Wat toch weer verrast, is dat zulke duidelijke parallellen zijn te ontwaren tussen de manier waarop in de “echte” politiek, bondgenoten en “vrienden” worden opgepeuzeld, geneutraliseerd, zoals met de PvdA is gebeurd en nu met het CDA en D66 aan de orde is, en de wijze waarop dat bij de maffia gaat – althans volgens de films en romans die hierover zijn verschenen en nog steeds verschijnen. De respectieve maffia-families concurreren zowel intern – afgaande op de recensie gaat dit boek van Kroeger daar voornamelijk over: interne machtstrijd in de CDA-familie – alsook onderling om de macht, zoals politieke partijen dat doen. Daarbij gaat het er niet zelden tamelijk “onparlementair” aan toe.
Gevechten om (de) macht zijn zo oud als de mensheid en de wijzen waarop men elkaar naar het leven kan staan, zijn weliswaar legio, maar toch eindig in aantal en qua variaties. Ook bij het CDA zal het er bij gevechten om de macht, niet heel veel anders aan toe gaan dan te doen gebruikelijk.
In de film The Irishman van Scorsese wordt de protagonist Jimmy Hoffa (gespeeld door Al Pacino) tenslotte door zijn vriend en vertrouweling Frank Sheeran (de Ier, gespeeld door Robert de Niro) vermoord, opgeruimd. Zijn lichaam werd nooit gevonden.
Hoogstwaarschijnlijk is The Irishman (mede) door de maffia gefinancierd, om tenminste de mediawerkelijkheid van de maffia te manipuleren en het  gewenste beeld van de organisatie te projecteren voor het grote publiek. Indien de film bovendien een kaskraker blijkt, snijdt het mes aan twee kanten.’

  • ‘ Een associatie die zich via de tekening van Ruben Oppenheimer aan ons opdrong, was die tussen de maffia en onze pensioenfondsen. Deze relatie wordt extra geëxpliciteerd en aangezet door de film The Irishman van Martin Scorsese.
    De film gaat onder andere over de moord op de Kennedy-broers (in verband met Cuba en de maffia), maar vooral over de actualiteit van hetgeen er met onze Nederlandse pensioenfondsen gebeurt en aan de hand is. De film versimpelt de ingewikkelde materie door het conflict toe te spitsen op de onenigheid tussen vakbondsbaas Jimmy Hoffa en maffiabaas Tony Provenzano. Hoffa zit samen met Provenzano in de nor. Maar Hoffa is wegens fraude veroordeeld en zijn pensioen is veiliggesteld, terwijl Tony Pro (the little guy) wegens afpersing en bedreiging is veroordeeld en zijn pensioen verbeurd verklaard ziet. Het wil er bij Tony (the little guy, letterlijk en figuurlijk de kleine man) niet in dat dit twee heel verschillende vormen, modaliteiten, van diefstal zijn. Dat ze althans anders worden gedefinieerd door de poppenspelers die aan de touwtjes trekken.
    In de tijd waarin Jimmy Hoffa en de maffiosi uit de Scorsese-film leefden, ging het nog over en om miljoenen. Die bedragen zijn intussen verduizelingwekkendvoudigd en het is zeer de vraag of personen als een Wouter Koolmees (D66) of een Jeroen Dijsselbloem (PvdA) precies van de hoed en de rand weten van hetgeen er zich met en rondom onze pensioenen afspeelt.
    Zij behoren hoogstwaarschijnlijk tot de voodoo-priesters die ons moeten verkopen dat onze pensioenen verdampen vanwege de klimaatverandering en dat het verdampen nu in combinatie met het Corona-virus minstens dubbel zo hard gaat en driedubbel onomkeerbaar is. Hoogstwaarschijnlijk zullen hun pensioenen buiten schot blijven en veilig zijn gesteld. Net als het pensioen van Jimmy Hoffa en andere pensioenfondsbestuurders in de Scorcese-film.’

‘ Het is voor hen alleen te hopen dat ze comfortabel en tot op hoge leeftijd van hun riante pensioenen kunnen genieten, zulks in tegenstelling tot Jimmy Hoffa, in de film van Scorsese.’
 

♥

Sander Boon  over ons pensioen en Wouter Koolmees (D66) ,25 december 2020  /   Sander Boon
<<  Uit angst voor oudere en gepensioneerde kiezers bij de Kamerverkiezingen van 17 maart 2021 heeft Koolmees er voor gekozen om pensioenkortingen voor 2021 en 2022 op te schorten, ondanks de dalende dekkingsgraad van veel pensioenfondsen. Daarmee heeft Koolmees de eerste pensioenstorm opgevangen. Een tweede storm doemt echter op in aanloop naar het nieuwe pensioenstelsel in 2026. >>
 
<<  The True History Behind Martin Scorsese’s ‘The Irishman’
Many have suggested Frank Sheeran’s claims about the murder of Jimmy Hoffa are mere fantasy; the historical context of Scorsese’s epic is more nuanced. >>
By Angela Serratore /  Smithsonianmag.Com  /  November 21, 2019
https://www.esquire.com/nl/mantertainment/a26143317/the-irishman-netflix/#:~:text=The%20Irishman%20van%20de%20Oscarwinnende,maffia%20van%20Pennsylvania%20werd%20opgenomen.
https://www.encyclopedia.com/history/encyclopedias-almanacs-transcripts-and-maps/united-fruit-company-strike

MOMO: THE SAM GIANCANA STORY | The True Story of The American Mobster Documentary  • Aug 29, 2020
In deze Youtube video wordt expliciet veteld dat de maffia, J.F.K. liet vermoorden. In The Irishman zegt Russell Bufalino (een sterke rol van Joe Pesci) tegen Sheeran over de maffia: ” If they can whack a President of the US, they can whack a president of a union. You know it and I know it. ”
Sheeran brengt deze ernstige boodschap en laatste waarschuwing, over aan zijn vriend Hoffa, maar het is aan dovemans oren gezegd. Het is tenslotte Sheeran die het vonnis aan Hoffa voltrekt.

Mistress who linked JFK to Mafia don /  Sat, Oct 2, 1999, 01:00
<<  Judith Campbell Exner, who has died of cancer, aged 65, in a Los Angeles hospital, became notorious in the mid-1970s when she claimed that she had had an affair with President John F. Kennedy from 1960 until 1962.
Kennedy’s involvement with the mob in a plot to kill the Cuban president has often been put forward as one of the reasons for his own assassination in Dallas in November, 1963. >>
 
<< Forum voor Democratie organiseerde een partijbijeenkomst op de Amerikaanse ambassade in Den Haag, met als gastheer ambassadeur Pete Hoekstra. Dit staat op gespannen voet met internationale verdragen. >>
 
 
 

 

Peter Hitchens – The EU is the Continuation of Germany By Other Means •  November 28, 2015 /  Video even doorspoelen tot ca. 1:40