* PARKEER *
Nov 1, 2020 Jeffrey Epstein and the Nature of Evil – https://www.youtube.com/watch?v=A0Lf8eP41vs
*
‘ Op een bepaald moment heeft Eric Weinstein het over “peer review” (video doorspoelen naar >>>> 5) en daar bleef ik op haken: reputatie en roep, als handelswaar. Vandaag de dag doen we bijna niet anders. Het heeft ziekelijke proporties aangenomen: wij zijn onze schijn. Maxwell was zo geniaal om handel in wetenschappelijke reputaties te zien. Daar is hij multimiljonair mee geworden. Kranten, liggen als handelswaar (nieuws en informatie) in het verlengde van reputatie-manipulatie. Kranten kunnen reputaties maken of breken.’
- ‘ Nou ja, wacht even, de reputatie waarover Weinstein het heeft, spitst zich toe op wetenschap. Ik denk in dit kader meteen aan reputatie-diefstal middels afschrijven, plagiaat dus. Dat is andermans werk (deels) onder je eigen naam slijten. Ik heb onlangs enkele “universitaire colleges” bijgewoond waarbij de tranen me over de wangen biggelden. Wat een bagger daar werd gedebiteerd! Veel stof was gewoon slecht gejat en klunzig aan elkaar geniet. Niet te geloven! Goed. Waar wij het daarnet over hadden, in de politiek bijvoorbeeld, dat gaat toch meer over imago-management. De lui daar onder de Haagse Kaasstolp zijn 99% van de tijd bezig met beeldvorming, zelfpositionering en het garneren van gebakken lucht. Pure windhandel, wind waarmee ze enorme luchtkastelen in elkaar steken. Dat vind ik niet zozeer opbouwen van een reputatie, maar rommelen en scharrelen met imagootjes. Reputatie-opbouw, dat heeft een Omtzigt bijvoorbeeld gedaan, zonder dat hij daar bewust en gericht mee bezig was. Omtzigt heeft doodgewoon inhoudelijk degelijk werk geleverd. Degenen die hem (daarom) weg wilden hebben, zijn zich te buiten gegaan aan een orgie van trucs en schijnvertoningen. De apekool met dat doorzichtige mapje van Ollongren, was wel de vlag op de modderschuit. Ze weten niet beter en kúnnen niet anders meer dan schijn oppoetsen. Je ziet de (meeste) “bewindslui” er dagelijks druk mee in de weer zijn.’
‘Omtzigt heeft een solide reputatie als parlementariër opgebouwd, maar hij heeft een belabberd imago als politicus. Bij een slangenolieverkoper en charlatan als Rutte (en de meeste andere Haagse Kaastolpers) is juist het omgekeerde aan de orde. Een ideale politicus moet van beide ingrediënten een uitgebalanceerde hoeveelheid in zijn mars hebben: een degelijke reputatie (geworteld in inhoud, “content”) met een imago dat liefst een beetje verkoopt.
- ‘Behoorlijk bizar om te bedenken dat Maxwells schoonzoon (Jeffrey Epstein) zich met het bouwen van tastbare, materiële, luchtkastelen bezighield. Fata morgana’s, die druk werden gefrequenteerd door onwaarschijnlijke schijngestalten, die erdoor werden bevolkt. Dat zijn verschijningsvormen die samenklonteren in en bij clubs als het WEF en de Bilderberg-events. In Epsteins aanteken- en adressenboekje worden ze met name genoemd.’
……….. ……………. ……………..
…………. ………….. …………………..
Stephen Buranyi (27.06.2017, The Guardian): It [scientific publishing & peer review] is an industry like no other, with profit margins to rival Google – and it was created by one of Britain’s most notorious tycoons: Robert Maxwell
geciteerd uit The Guardian (vet toegevoegd). %% citaat %% :Today, every scientist knows that their career depends on being published, and professional success is especially determined by getting work into the most prestigious journals. The long, slow, nearly directionless work pursued by some of the most influential scientists of the 20th century is no longer a viable career option. Under today’s system, the father of genetic sequencing, Fred Sanger, who published very little in the two decades between his 1958 and 1980 Nobel prizes, may well have found himself out of a job.
Even scientists who are fighting for reform are often not aware of the roots of the system: how, in the boom years after the second world war, entrepreneurs built fortunes by taking publishing out of the hands of scientists and expanding the business on a previously unimaginable scale. And no one was more transformative and ingenious than Robert Maxwell, who turned scientific journals into a spectacular money-making machine that bankrolled his rise in British society. Maxwell would go on to become an MP, a press baron who challenged Rupert Murdoch, and one of the most notorious figures in British life. But his true importance was far larger than most of us realise. Improbable as it might sound, few people in the last century have done more to shape the way science is conducted today than Maxwell.
Scientists had never seen anything like him [= Robert Maxwell]. “He always said we don’t compete on sales, we compete on authors,” Albert Henderson, a former deputy director at Pergamon, told me. “We would attend conferences specifically looking to recruit editors for new journals.” There are tales of parties on the roof of the Athens Hilton, of gifts of Concorde flights, of scientists being put on a chartered boat tour of the Greek islands to plan their new journal. %% einde citaat %%
