*
‘Kijk,’ zegt ze tegen haar dochter terwijl ze op haar tablet wijst: ‘Een jobstijding. De ene minister zegt tegen de andere dat er weer een zorginstelling wordt gesloten wegens verkwanselen. Blij toe dat je grootouders dit niet meer hoeven mee te maken.’
De dochter kijkt even en zegt: ‘Mam, grow up and get real. Denk je nou heus dat deze politici zich iets aantrekken van zorginstellingen of andere zaken die ons welbevinden raken. Ze zullen eerder aandelen in private equity hebben, vermoed ik? De foto is van Bart Maat en die fotografeert het liefste onderwerpen, mensen en situaties die met jobstijdingen samenhangen. Hoe kom je trouwens op Jobstijding?’
De moeder slaakt een diepe zucht: ‘Vermoedelijk heb je gelijk. Jobstijding? Dat is een schilderij van Carel Willink en je zusje Merit heeft afgelopen weekend voor het Vrouwengilde een voordracht over het magisch realisme gehouden. In het Engels. Het stond als een huis. Jammer dat ze meteen terug moest vliegen.
De dochter zegt weemoedig dat kleine meisjes groot worden. ‘Merit heeft het universiteitsbestuur te verstaan gegeven dat ze niet meer dan drie lezingen per jaar wil geven voor de geldschieters en regenten en dat zwart op wit laten zetten. Ze moesten binnen een week tekenen of anders zei Merit tabé. Is dat Vrouwengilde nou een leeskring of een werkgroep, wat is het precies?’
De moeder kijkt nadenkend: ‘Ga eens een paar keer mee.’ Ze legt de tablet opzij. ‘Merit kan zo tig andere aanstellingen krijgen en ik geloof dat ze liever met Tim en de jongens op trektocht gaat dan dat ze op die uni les geeft. Hoewel ze dat ook erg leuk vindt. We zullen het wel horen.’
‘Of ze staan zo voor onze neus,’ zegt de dochter grinnikend, ‘ze hebben tenslotte de sleutels van het huis in ********** en Tim is een vrijbuiter. Ik geloof dat de jongens naar hem aarden, maar dat Y meer van Merit weg heeft. We merken het wel.’
‘Zo is dat,’ zegt de moeder, ‘ik zal ze vragen om in ieder geval met de Kerstdagen bij ons in Nederland te zijn, en om het huis in ************ netjes achter te laten, mochten ze daar eerst heen gaan.’
De dochter grinnikt opnieuw: ‘Tim zal vast weer een lading boeken dumpen, en een schnabbel in ******** hebben. Die schijnt als free lance professor goed te boeren. In de VS kan dat nog hè.’
De moeder constateert dat Merit en haar circus in ieder geval goed rond kunnen komen en dat reizen ook geld kan besparen.
‘Zeg, kijk nog eens naar dat schilderij van Willink. Lijkt dat huis niet sprekend op ons huis in **************’
‘Dat kan heel goed, Willink was tenslotte een magische realist.’
