Spotten en prenten, maken nog geen spotprenten

 

 

‘ Door het onderschrift “Glashelder” maak je de tekening van Oppenheimer ironisch, vind ik.’

–        ‘ Was ‘ie dat dan al niet? De Haagse Kaasstolp (ook wel: het Binnenhof genoemd) in een geneverglaasje? Dat de bliksemschichten en de donkere wolken voor ons aan storm refereren, maakt dat jij en ik – vanuit onze idiomatische kennis van het Nederlands – er meteen een storm in een klein glaasje van kunnen maken. Iemand die Nederlands niet als moedertaal heeft of die de zegswijze storm-in-een-glas-water niet kent, zal de cartoon vermoedelijk niet begrijpen. Niet thuis (thuis in Nederland dus) kunnen brengen.’

‘ Of er een AAA-reclame in zien, met de strekking: zelfs een kleine neut kan onweer veroorzaken; daarom dat Roger Scruton zich voorneemt om nuchter te blijven. Ik combineer glashelder met ironie, omdat niets onder de Haagse Kaasstolp glashelder is. Integendeel. Vanwege die 800 “voorlichters,” of zijn het óp-lichters?’

–        ‘ Laden-lichters. Het is daar onder die Haagse kaasstolp een compleet circus, en dat staat wat mij betreft in de analyse van Tom-Jan Meeus waar Ruben Oppenheimer deze cartoon voor tekenende – of niet, want de cartoon kan wat mij aangaat net zo goed op zichzelf staan.’

‘Nou, niet helemaal. Je moet ook enige kennis van de actuele Haagse situatie hebben (over die D66-ger, waarschijnlijk Sjoerdsma, en twee voorlichters, die klikten dat Remkes “warrig” was en dat er een fles oude klare, jajem, op tafel stond) om die info te kunnen combineren tot stormpje-in-een-glaasje-genever.  Bij elkaar maken deze  events, deze “nummers,” deel uit van repetoire van het Beestenspul van Rutte: Staatscircus Elleboog.

–        ’ Met dat jajem (zachte genever, jiddish) maak het meten heel erg extreem Nederlands. Dat kàn helemaal niet, want dat is niet-inclusief taalgebruik. Je sluit er medelanders mee uit, buiten. Die kennen deze woorden niet.’

‘Poeh! Het is goed met je! Mag ik m’n eigen moerstaal alsjeblieft bezigen?! Kom nou toch! Jij lijkt wel op de wappie-woke-wauwel-toer!’

–        ‘Okay, okay. Het gaat om die exegese van NRC-ombudsman Sjoerd de Jong naar aanleiding van de tekening van Oppenheimer van een vrouw op een bezem, waarin iedereen die in heilige verontwaardiging ontstak D66-mevrouw Sigrid Kaag meende te zien.’

‘ Nou en? Volgens mij hebben veel nieuwe mede-landers nog nooit van de heks-op-een-bezemsteel gehoord en snappen ze die combinatie helemaal niet. Dus, kun je net zo goed zeggen dat Oppenheimer een elitaire “spotprent” tekent. Vooral bedoeld voor (blanke, hoogopgeleide) Nederlandse NRC-lezers met een rugzak aan algemene ontwikkeling. Is dat niet elitair en exclusief? Hou toch op met die onzin! Laat dat aan die D66-mevrouw Engelshoven over zeg! Ik vind het helemaal geen spotprent, maar een samenvattende tekening die de Nederlandse actualiteit even lekker puntig samenvat. Glaasje op, laat je rijden.’

–        ‘ Dat is Sjakie Schram. Je maakt het steeds populistischer Nederlands. Bedenk je wel dat dit kabinet nog een paar duizend kersverse Afghanen gaat importeren?! Die snappen dit helemaal niet. Die drinken geen alcohol. Alleen medicinaal.‘

‘ Wat een bak zeg: al zouden het er honderduizend zijn, zei de D66-mevrouw Anne-Marijke Podt, terwijl ze star omlaag keek. Wat een rampenfondsen zitten er toch als “volksvertegenwoordigers” in het parlement. Verschrikkelijk! Hoeveel minaretten wil mevrouw Podt bijbouwen? ’

–        ‘Tja, als je Podt heet; nomen omen. Neen, sorry, dit is fout, dit neem ik terug, net als Sigrid Kaag terugnam dat D66-gers aan de pers gezegd zouden hebben dat Johan Remkes bezopen was – volgens Geert Wilders. Dit kan natuurlijk niet. Met en over namen moet je sowieso geen grappen maken.’

Hear hear! Maar het is wel een fanatica hoor, die mevrouw Podt: al zouden het er honderdduizend zijn, laat ze maar komen! Ach, ze zit pas veertig dagen in de Kamer geloof ik, dus ze moet roomser dan de paus lijken om te laten zien dat ze echt achter Kaag staat.’

–        ‘ Ik vind het fanatici. PvdA-mevrouw Lilian Ploumen had ook iets dergelijks toen Wilders het had over logisch “discrimineren” ten behoeve van fraude-preventie. Dat was meteen etnisch proflileren en er viel geen land meer met die mevrouw te bezeilen. Brrrrrr.
O nou snap ik het. Vandaar dat die D66-ger Vijlbrief als een VVD’er klinkt. Ik zag de man spreken. Die zit ook pas 195 dagen voor D66 in de Kamer. Hij denkt vast: aan mij zal het niet liggen als D66 niet onder Rutte kan dienen.’

‘ Goehoed …  Hoe komen we hier op, via tekeningen van Oppenheimer? En de “appreciatie”van NRC-ombudsman Sjoerd de Jong van het bezemsteel-cartoon? ‘

–        ‘ Ach weet je, meneer De Jong moet wel (denk ik), want er zitten twee Belgische eigenaren mee te kijken. Hij eindigt zijn appreciatie wel met de stelling: “ Toch zou kritiek op cartoons ook ambachtelijk moeten kunnen zijn, zonder direct naar de morele noodrem te grijpen. Want hopelijk is de tijd voor ‘gelaagde’ cartoons niet voorbij – als je ze tenminste kunt onderscheiden van de minder geslaagde. “ ‘

‘ Ambachtelijk? Hoe bedoelluuuu? Langs welke criteria gemeten ambachtelijk? Hoe beoordeel je een cartoon ambachtelijk? Dat hij mooi, goed, waarheidsgetrouw, realistisch is getekend? Qua thematiek passend, aansluitend bij de actualiteit? Voor niemand kwetsend of aanstootgevend. Ga toch weg! Indien je de grens legt bij expliciete ordinaire pornografie en pervers sadisme vind ik het voldoende. Zelfs dan zou het meer een kwestie van goede smaak zijn, dan van morele maatstaven, maar hierover kun je desnoods nog twisten. Bij kinderporno echter trek ik de absolute grens.’

–        ‘Ja, spannend, leuk. Onze pupillen hebben nog het een ander over dit thema te zeggen en dat is verfrissend en hoopgevend, vind ik. Daar komen we nog op terug. Leuk vind ik De Jongs opmerking: “ een spotprent die niet vervormt prent misschien, maar spot niet.” Ik vermoed dat hij met “prent” het Duitse prägen bedoelt. Letterlijk omgezet: tekenen terwijl je de punt hard op het papier drukt.  Een spotprent moet juist prägen. Het element spot is lang niet altijd overheersend of bepalend. Ik zou zeggen: (hyper-)relativerend. Door die radicale relativering (zoals een hevige en rumoerige storm in een genever-glaasje; een Madurodam-storm dus) kietelt hij de lachspieren. Bij mij althans.’

‘ De tijdelijke werkelijkheid dermate prägen dat die tijdelijk wordt vervormd. Overigens zal prenten (denk maar aan inprenten) qua betekenis dicht bij prägen liggen: een indruk maken. Denk ik. Ga ik nazoeken. Mwah, vervormen, ja, dat kan. Lachwekkend, maar net niet belachelijk. Nog meer noten op je zang? Roept u maar! Laat Oppenheimer en andere goede catoonisten alsjeblieft geen brave, steriele, politiek correcte prenten gaan tekenen zeg!’

–        ‘ Precies, want dan wordt alles öde. Mooie taal toch, dat Duits.’

‘  “Er stürzt vom Himmel nieder, Wohin er sich aus alter Öde schwang …” ’

–        ‘Goethe. Jawohl.

 

 

 

 

Pieter Omtzigt. De ‘homo ludens’ & de ‘spelbreker’

 

 
‘ Met een tekst als Romeinen 12;16 kan “men” Pieter Omtzigt natuurlijk oorvijgen, maar ….’

  • ‘ Maar … ? is dat de bedoeling en moet “men” – als CDA-partijmanagement, en andere shareholders-in-Christ – dat ook willen? Mag men niemand toestaan naar hoger honing te trachten? In het algemeen belang nog wel. Zónder dat men zich daar op laat voorstaan.’

‘ Mag? Móet men als Volksvertegenwoordiger niet naar hoger honing trachten? Moet een Volksvertegenwoordiger corruptie en rot zoals bij de Toeslagenfraude, niet aan de kaak stellen?
Ik lees de parabel in Matth. 25 en citeer:  “En werpt den onnutten dienstknecht uit in de buitenste duisternis; daar zal wening zijn en knersing der tanden.” Want dit vind ik zo’n mooie zin, met dat tandengeknars en die buitenste duisternis. Over de interpretatie en de context mag iedereen steggelen zo veel en zo lang als zij wil. Amen. De bijbel fungeert niet langer als een allesomvattende “Great Code,” een gedeeld verhaal met centripetale werking. De tegenwoordige mens leidt een leven in fragmenten, om met Zygmunt Bauman (ISBN 0-631-19267-0) te spreken.’

  • ‘ Precies: gefragmenteerd, dus niet-integer, dat wil zeggen: niet-heel. Wij zijn in religieus opzicht verweesd en in een geestlijke diaspora geraakt. Het waaiert bij ons alle kanten uit. Wij waaieren alle rictingen op. We hebben geen Groot Verhaal (a Great Code) als richtsnoer meer, en zijn geneigd met alle winden mee te waaien.
    Juist, goed, terug naar het geval Pieter Omtzigt, de “spelbreker” uit Huizinga’s Homo Ludens. Deze columnist in Trouw plaatst Omtzigt meteen al in een frame van spelbreker, door hem als “principiële eigenheimer” te etiketteren. ’

‘ Ja, en ook als iemand die “de verstikkende consensuscultuur” doorbrak. Tja consensus.  Mwah, ik denk in dit verband vooral aan de trits van Amitai Etzioni uit Complex Organizations (1961; LCCCN  61-14107): obedience, compliance en commitment (zie bijvoorbeeld het overzicht op bladzijde 66 als uitgangspunt).
Schematisch samengevat: als partijlid begint men bijna altijd vanuit commitment ( gecommitteerdheid aan de zaak waar de partij voor beweert te staan), allengs beweegt men af en toe naar de compliance positie (men voegt zich naar de partijlijn, ook als met het er niet eens is) en tenslotte, als de vervreemding toeneemt, wordt het kiezen tussen gehoorzaamheid (obedience) of vertrekken, breken met de partij.’

  • ‘ Pieter Omtzigt bevindt zich in ons verhaal in die derde fase: besluit hij de partij-nomenklatoera te gehoorzamen, of vertrekt hij uit de partij in deze setting, omdat hij loyaler besluit te zijn aan de ideologie, het ethos, de mores, dan aan het script van het partijmanagement – dat steeds meer lijkt geschreven voor Huizinga’s valsspeler. Hij zou CDA-lid kunnen blijven, maar in ieder geval niet in deze positie waarin hij getuige moet zijn van wheeling and dealing die tegen zijn natuur in gaan.’

‘ Niet alleen getuige zijn, maar ook actief of passief collaboreren. Daar zit weinig speling in, en de spelletjes die in die biotopen (de partij en de Kamer) gespeeld worden, zinnen Omtzigt in het geheel niet.
Zeg, Etzioni’s boek is erg boeiend. Ik heb het destijds gebruikt voor een paper en ik heb het net weer eens doorgebladerd; ik ga het beslist herlezen.’

  • ‘ Herinner jij je nog hoe Balkenende ooit Etzioni met tromgeroffel en een rode loper binnenhaalde, om ijlings afscheid van de man te nemen toen bleek dat Etzioni wel heel erg serieus was met zijn ideeën over communitarisme en solidariteit?’

‘ Balkenende ruilde Etzioni in voor de paardenfluisteraar Jack de Vries. Ach hemel, ach hemel, laten we hier maar niet verder op in gaan, want dat was een treurige vertoning, een naargeestige show. Laat Omtzigt zelf deze episode in het CDA nog eens bestuderen en voor zichzelf uitmaken of hij denkt (met zijn gezin) dat hij het Algemeen Belang waaraan hij zo verknocht en gecommitteerd is het beste kan dienen: in de slangenkuil van de partij en de piranha-vijver van de Tweede Kamer, of dat hij liever en beter een andere positie zoeke en betrekke, van waaruit hij zonder persoonlijke averij en nevenschade aan zijn dierbare naasten, effectiever kan opereren en functioneren.’

‘Ik begrijp waar je heen wilt: was dat voorgekookt (in opdracht van vooral Rutte), of was het echt de brokken-breister die weer eens een steek liet vallen? Ik weet het niet, want bij K3O kan allebei. Net zoals met haar ziek-zijn. Is het echt of is het fake? Ik vind het nogal primitief om zo’n “notitie” met “Omtzigt functie elders,” bij wijze van spreken in viltstift geschreven, ten toon te stellen. Dat is een vorm van intimidatie, want Hap! zegt de pers natuurlijk, en Omtzigt krijgt de niet-mis-te-verstane-boodschap dat de “men” hem op de Haagse apenrots, absoluut niet lust. Het is tegelijkertijd: infantiel, vreselijk ergerniswekkend en ondermijnend in de overtreffende trap. Je krijgt er spontane jeuk van over je hele lichaam, maar ach, je weet ook: dit is alleen amusant voor bij de haard, maar heeft niets met echte politiek te maken. De nomenklatoera speelt naar believen haar spelletjes met ons.’

  • ‘ Dat vind ik – helaas – een alleszins aannemelijk frame. Mw. Ollongren doet echt alles wat Rutte haar opdraagt. Wanneer je als D66-ger het referendum ontmantelt en in beton begraaft, tja, wat kan ik verder nog zeggen, dan ben je tot alles in staat..
    Toch ben ik benieuwd hoe het balletje in de Omtzigt-casus zal rollen: gaan we meteen en onverbloemd naar de gallemiezen, of omfloerst en in vertraagd tempo, want ik zie de neoliberalen nog niet van opzet en bedoelingen veranderen. Die blijven het liedje zingen van Van dik hout zagen we planken. Totdat er geen hout en zagen meer zijn. Het is een keuze tussen de duivel en de diep-blauwe zee, zoals ze dat in het Engels zeggen.’

‘ Laten we een euromunt opgooien: bij kop verlies jij en bij munt win ik. Da’s eerlijk. Toch?’
 

 
 
 

Professor Pierre Capel, brengt het naturel. Over virussen, filteren, framen en vliegen

 

 
‘ Waarom zitten er in de meeste verpleeginstellingen en zorgtehuizen geen of bijna geen deugdelijke luchtfilters (die bijvoorbeeld corona-virussen kunnen afvangen) en in vliegtuigen hoogstwaarschijnlijk wel?’

  • ‘ Omdat de bewoners van zorginstellingen en verpleegtehuizen er niet (langer) toe doen, maar degenen die vaak en regelmatig het vliegtuig pakken wel. En omdat je bij langdurig en vaak inademen van corona-aerosolen een vervelende “griep” kunt oplopen. Mensen met een versleten immuunsysteem plus onderliggende, bijkomende, kwalen, zijn dan bovendien eerder de Sjaak. In het geval van corona zijn dat vooral oudere mannen.  Zij zijn de expendables, misschien dat ze zelfs als deplorables worden gezien. Zij kosten alleen geld en genereren geen economische toegevoegde waarde. Het enige waartoe zij nog kunnen dienen is als statistische entiteit, ten behoeve van politici.
    De vlieg-tuig business daarentegen sterft van de lobbyisten, terwijl onze ouden van dagen door niemand worden vertegenwoordigd, die zijn aan de wolven overgeleverd. Ruben Oppenheimer beeldt dat in de NRC van za. 4 juli treffend uit. Net als het verplegend en verzorgend personeel, die fungeren als nevenschade, collateral damage. Misschien kun je dat jammer vinden, maar zo werkt een neoliberale maatschappij nou eenmaal. Oude mensen gaan dood aan of met corona en vooral voor de statistieken. Voor het verplegend personeel klapt de politieke nomenklatoera desnoods twee keer per dag obligaat in de handen. Dat kost tenslotte helemaal niks. Luchtfilters en beschermende kleding van hoogwaardige kwaliteit kosten geld, en effectieve protocollen veronderstellen een professionele leiding en een intelligent management met hart voor de zaak, dat doortastend en slagvaardig optreedt.

‘ Juist. Het is niet toevallig dat de vliegtuigboeren met miljarden worden gespekt, al het vrome geprevel en brave geneuzel over het milieu en klimaat ten spijt.
Pierre Capel en Maurice de Hond hebben beiden de leeftijd waarop ze zelf tegen een corona-griep zouden kunnen oplopen, en op een ITC belanden. Voor hen is deze soap goed invoelbaar. Nota bene, daarom komt er ook geen parlementaire enquête naar de kabinetsaanpak van de corona-covid19-soap, want die zou brisante zaken aan het licht kunnen brengen. Bijvoorbeeld dat de RIVM-statistieken helemaal niet zo zuiver, schoon en betrouwbaar zijn en dat lang niet alle officeel opgevoerde corona-doden, ook aan corona zijn overleden. Dat zou volksverlakkerij genoemd kunnen worden, op z’n minst misleiding. Waarom wordt dat gedaan, welk doel dient de bangmakerij? Waar moet onze aandacht van worden afgeleid?
Wij, dus de Tweede Kamer, hebben in plaats van een parlementaire enquête naar de (proportionaliteit en wettigheid van de) corona-maatregelen, een kluif toegestopt gekregen in de vorm van een enquête naar de gang van zaken bij de toeslagen-soap. Dat is eigenlijk een “onderzoek” naar institutioneel racisme in Nederland. Dat zet natuurlijk geen zoden aan de dijk, want het blijft abstract en de onderliggende kwalen (met name de neoliberale ideologie) komen niet aan de orde, maar we hebben een parlementaire enquête, dus we moeten niet verder zeuren, vinden ze in Den Haag.’

‘ Nou, neen, niet alléén, maar Pierre Capel zet alle info die we inmiddels over corna-covid19 bij elkaar hebben gesprokkeld, uiterst aanschouwelijk, systematisch en glashelder op een rij. Hij verschaft er tevens een sociaal-maatschappelijke context bij. Die context kunnen wij er althans moeiteloos bij denken en de ideologische bedding zeker, want daar hebben we iedere dag mee te maken. Gabriël Van den Brink legt nogeens vers van de pers uit hoe dat zit. Het moet voor de studenten van Capel een plezier zijn geweest om van zo’n docent college te krijgen.’

  • ‘ Pierre Capel is zelf een product van ouderwets en degelijk onderwijs, dus van voor de ellende die begon met de invoering van de Mammoetwet in 1968, en de funeste tweefasen structuur. Net als de ingenieur Theo Wolters, hoewel die toch een ietsje jonger is dan Pierre Capel. De volle omvang van de gevolgen van de sloop van ons onderwijs treedt intussen steeds schrijnender aan het licht. Het schuift onweerstaanbaar als een gletsjer de maatschappij in, schreef Henk Hofland En zo is het. Helaas pindakaas, want  eenmaal “genoten” onderwijs, kun je niet overdoen. Dan is de teerling geworpen (les jeux sont faits), behalve bij Sartre, maar die schreef fictie, en romans lezen, daar doen ze op moderne scholen haast niet meer aan.’

‘ Vreemd, terwijl we zelfs een casino-pensioen gaan krijgen – zoals dat past bij casino-kapitalisme – en de politici dus wel degelijk: les jeux sont faits  staan te roepen. Oké. De meeste politici weten veelal zelf niet wat ze roepen, dus wat maakt het ook uit. Dus ouderwets onderwijs gehad, zeker, net als Maurice de Hond, die is ook 73 jaar. Je ziet dat zulke personen zich buiten hun directe discipline kunnen begeven, zoals het hoort wanneer je niet zwakbegaafd bent, goed basisonderwijs hebt genoten en daarna degelijk academisch hebt kunnen doorleren. Pierre Capel zegt bijvoorbeeld heel erg interessante dingen over zaken (zoals de corrective emotional experience – CEE, en de epi genetica) die ik niet direct met de psychiatrie en psychotherapie in verband zou hebben gebracht. Capel zegt dat welswaar niet zo, hij maakt een wegwuifopmerking over de psychiatrie (is niet zijn vakgebied) maar ik kan het er wel degelijk uit halen – denk ik tenminste. In ieder geval ga ik zijn boek lezen. Ik vermoed dat Capel de ideeën van Dick Swaab overtreft en op zijn minst origineel aanvult.’

  • ‘Vergeet niet dat jij – en ik – nieuwe informatie in een context kunnen plaatsen, die wij voorhanden hebben. Met al die ballast zijn wij door ons ouderwetse onderwijs opgezadeld. Zeg, heb je het boek van Nico Frijda niet ook nog ergens liggen? Oef, dat wordt ploegen, of heb jij alles nog paraat? De presentatie van de informatie is net zo belangrijk. Pierre Capel verstrekt de (compacte) informatie op een neutrale manier: naturel, zonder personen of instituties expliciet aan te vallen, hoewel hij het wel over starre opstellingen, waarzeggers en pausen heeft, die de waarheid in pacht houden. Maurice de Hond mengt er veel emotie doorheen en gaat er vaak fel polemisch in. Capel houdt bijvoorbeeld zijn schoenen aan.’

‘ Die emotie van De Hond is aan de ene kant gefundenes Fressen voor de altijd op een rel beluste media – en veel kijkers, maar op den duur breekt hem dat op, want de nomenklatoera lust het absoluut niet wanneer ze openlijk aan de kaak worden gesteld. De Hond kan bovendien extreem goed met statistieken overweg, dus hij laat zich geen knollen voor citroenen in de maag splitsen, en met de (presentatie van) cijfers goochelde het RIVM al naar gelang het het kabinet beliefde, had ik de indruk. Daarom komt er ook geen parlementaire enquête naar de aanpak van de corona-soap door dit kabinet. De corona-soap diende en dient vooral om angst te stichten en de aandacht af te leiden van andere regeringsoperaties, zoals het verkwanselen van onze pensioen- en AOW-fondsen aan Angela Merkel, die daar leuke-dingen-voor-Angela mee gaat doen.’

  • ‘ Daar kun je donder op zeggen. Kijk eens, ik zag deze tekst op de site van Reuters: het enige waar het volk aan denkt, is brood en spelen, c.q.: de kapper, terrasjes en vliegvakanties. The biggest steps, de grootste stappen …. , enfin, het is niet anders, treurnis alom. Goed, dat is altijd zo geweest: panem et circenses. Was dat niet Tiberius Tacitus? Whatever. Nu de virussen en de filters. De vette subsidies die diverse regeringen aan de vliegboeren verstrekken, de KLM staat er niet alleen in, hebben daar direct mee te maken: mensen-die-ertoe-doen (althans, die dat op z’n minst van zichzelf denken) behoren tot de populatie die het meest en het vaakste vliegt. Dus inclusief de klasse van beroepspolitici. Als frame dient de economie, die niet zonder mobiliteit kan, hetgeen tot op zekere hoogte aannemelijk is, vind ook ik. Maar tja, waar leg je de grenzen, nietwaar.’

‘ Precies, zo denk ik er ook over. De routine-mantra luidt: dat zijn politieke keuzes. Helaas, helaas, helaas. Laten we dit op de site zetten, met twee printscreens uit het gesprek tussen Pierre Capel en Ramon Bril en dan puzzelen de jongelui zelf maar verder. Ze kunnen er opstellen over schrijven en ons die toesturen.’

  • ‘ Heb je dat gesprek tussen Capel en Bril trouwens neergeladen? We zullen het vast nog enkele keren bekijken, want het zit tjokvol informatie die je niet in een keer kunt behappen. Ik ga het in ieder geval aan mijn pupillen in stukjes voeren met af en toe een uitstapje aan de hand van hetgeen Pierre Capel vertelt en laat zien.’

‘ Goed idee om Pierre Capel neer te laden, want grote kans dat het gesprek over een tijdje niet meer op internet is te vinden. Het gaat over zo veel meer dan over de huidige corona-soap. Dat geldt ook voor die uitzending met Theo Wolters over de groene griezels van de klimaathysterie en Gabriël van de Brink over het neoliberalisme.’

  • ‘ Een opmerking nog naar aanleiding van het boek van Van den Brink. [Neo]liberalisme impliceert volgens Van den Brink (zie citaat hieronder aan het eind) misschien geen aanwijsbare verandering in het liberale gedachtengoed, maar het dwingend opleggen van liberale waarden aan een samenleving is evenmin onbesmet liberaal te noemen. Ik beschouw dat als een aspect, een ideologisch onderdeel, van het neoliberalisme, dat wordt gekenmerkt door de dominantie van verdienmodellen, businessmodels.’



 

 

 
Het vaccin, een utopie: Pierre Capel en Ramon Bril  • Café Weltschmerz  vrijdag 3 juli, 2020
Let op!! Nederland wordt één groot industrieel energiepark: gesprek Marcel Crok en Theo Wolters •  Café Weltschmerz  2 juli 2020
Gabriel van den Brink over zijn nieuwe boek ‘Ruw ontwaken uit de neoliberale droom’ *  21 Februari 2020
 
Q&A sessie @mauricedehond over Aerosolen, deltaplan ventilatie, Brazilie, USA & RIVM   • Streamed live on Jul 4, 2020
 
 
 
 

Professor Pierre Capel, brengt het naturel. Over virussen, filteren, framen en vliegen

 

 
‘ Waarom zitten er in de meeste verpleeginstellingen en zorgtehuizen geen of bijna geen deugdelijke luchtfilters (die bijvoorbeeld corona-virussen kunnen afvangen) en in vliegtuigen hoogstwaarschijnlijk wel?’

  • ‘ Omdat de bewoners van zorginstellingen en verpleegtehuizen er niet (langer) toe doen, maar degenen die vaak en regelmatig het vliegtuig pakken wel. En omdat je bij langdurig en vaak inademen van corona-aerosolen een vervelende “griep” kunt oplopen. Mensen met een versleten immuunsysteem plus onderliggende, bijkomende, kwalen, zijn dan bovendien eerder de Sjaak. In het geval van corona zijn dat vooral oudere mannen.  Zij zijn de expendables, misschien dat ze zelfs als deplorables worden gezien. Zij kosten alleen geld en genereren geen economische toegevoegde waarde. Het enige waartoe zij nog kunnen dienen is als statistische entiteit, ten behoeve van politici.
    De vlieg-tuig business daarentegen sterft van de lobbyisten, terwijl onze ouden van dagen door niemand worden vertegenwoordigd, die zijn aan de wolven overgeleverd. Ruben Oppenheimer beeldt dat in de NRC van za. 4 juli treffend uit. Net als het verplegend en verzorgend personeel, die fungeren als nevenschade, collateral damage. Misschien kun je dat jammer vinden, maar zo werkt een neoliberale maatschappij nou eenmaal. Oude mensen gaan dood aan of met corona en vooral voor de statistieken. Voor het verplegend personeel klapt de politieke nomenklatoera desnoods twee keer per dag obligaat in de handen. Dat kost tenslotte helemaal niks. Luchtfilters en beschermende kleding van hoogwaardige kwaliteit kosten geld, en effectieve protocollen veronderstellen een professionele leiding en een intelligent management met hart voor de zaak, dat doortastend en slagvaardig optreedt.

‘ Juist. Het is niet toevallig dat de vliegtuigboeren met miljarden worden gespekt, al het vrome geprevel en brave geneuzel over het milieu en klimaat ten spijt.
Pierre Capel en Maurice de Hond hebben beiden de leeftijd waarop ze zelf tegen een corona-griep zouden kunnen oplopen, en op een ITC belanden. Voor hen is deze soap goed invoelbaar. Nota bene, daarom komt er ook geen parlementaire enquête naar de kabinetsaanpak van de corona-covid19-soap, want die zou brisante zaken aan het licht kunnen brengen. Bijvoorbeeld dat de RIVM-statistieken helemaal niet zo zuiver, schoon en betrouwbaar zijn en dat lang niet alle officeel opgevoerde corona-doden, ook aan corona zijn overleden. Dat zou volksverlakkerij genoemd kunnen worden, op z’n minst misleiding. Waarom wordt dat gedaan, welk doel dient de bangmakerij? Waar moet onze aandacht van worden afgeleid?
Wij, dus de Tweede Kamer, hebben in plaats van een parlementaire enquête naar de (proportionaliteit en wettigheid van de) corona-maatregelen, een kluif toegestopt gekregen in de vorm van een enquête naar de gang van zaken bij de toeslagen-soap. Dat is eigenlijk een “onderzoek” naar institutioneel racisme in Nederland. Dat zet natuurlijk geen zoden aan de dijk, want het blijft abstract en de onderliggende kwalen (met name de neoliberale ideologie) komen niet aan de orde, maar we hebben een parlementaire enquête, dus we moeten niet verder zeuren, vinden ze in Den Haag.’

‘ Nou, neen, niet alléén, maar Pierre Capel zet alle info die we inmiddels over corna-covid19 bij elkaar hebben gesprokkeld, uiterst aanschouwelijk, systematisch en glashelder op een rij. Hij verschaft er tevens een sociaal-maatschappelijke context bij. Die context kunnen wij er althans moeiteloos bij denken en de ideologische bedding zeker, want daar hebben we iedere dag mee te maken. Gabriël Van den Brink legt nogeens vers van de pers uit hoe dat zit. Het moet voor de studenten van Capel een plezier zijn geweest om van zo’n docent college te krijgen.’

  • ‘ Pierre Capel is zelf een product van ouderwets en degelijk onderwijs, dus van voor de ellende die begon met de invoering van de Mammoetwet in 1968, en de funeste tweefasen structuur. Net als de ingenieur Theo Wolters, hoewel die toch een ietsje jonger is dan Pierre Capel. De volle omvang van de gevolgen van de sloop van ons onderwijs treedt intussen steeds schrijnender aan het licht. Het schuift onweerstaanbaar als een gletsjer de maatschappij in, schreef Henk Hofland En zo is het. Helaas pindakaas, want  eenmaal “genoten” onderwijs, kun je niet overdoen. Dan is de teerling geworpen (les jeux sont faits), behalve bij Sartre, maar die schreef fictie, en romans lezen, daar doen ze op moderne scholen haast niet meer aan.’

‘ Vreemd, terwijl we zelfs een casino-pensioen gaan krijgen – zoals dat past bij casino-kapitalisme – en de politici dus wel degelijk: les jeux sont faits  staan te roepen. Oké. De meeste politici weten veelal zelf niet wat ze roepen, dus wat maakt het ook uit. Dus ouderwets onderwijs gehad, zeker, net als Maurice de Hond, die is ook 73 jaar. Je ziet dat zulke personen zich buiten hun directe discipline kunnen begeven, zoals het hoort wanneer je niet zwakbegaafd bent, goed basisonderwijs hebt genoten en daarna degelijk academisch hebt kunnen doorleren. Pierre Capel zegt bijvoorbeeld heel erg interessante dingen over zaken (zoals de corrective emotional experience – CEE, en de epi genetica) die ik niet direct met de psychiatrie en psychotherapie in verband zou hebben gebracht. Capel zegt dat welswaar niet zo, hij maakt een wegwuifopmerking over de psychiatrie (is niet zijn vakgebied) maar ik kan het er wel degelijk uit halen – denk ik tenminste. In ieder geval ga ik zijn boek lezen. Ik vermoed dat Capel de ideeën van Dick Swaab overtreft en op zijn minst origineel aanvult.’

  • ‘Vergeet niet dat jij – en ik – nieuwe informatie in een context kunnen plaatsen, die wij voorhanden hebben. Met al die ballast zijn wij door ons ouderwetse onderwijs opgezadeld. Zeg, heb je het boek van Nico Frijda niet ook nog ergens liggen? Oef, dat wordt ploegen, of heb jij alles nog paraat? De presentatie van de informatie is net zo belangrijk. Pierre Capel verstrekt de (compacte) informatie op een neutrale manier: naturel, zonder personen of instituties expliciet aan te vallen, hoewel hij het wel over starre opstellingen, waarzeggers en pausen heeft, die de waarheid in pacht houden. Maurice de Hond mengt er veel emotie doorheen en gaat er vaak fel polemisch in. Capel houdt bijvoorbeeld zijn schoenen aan.’

‘ Die emotie van De Hond is aan de ene kant gefundenes Fressen voor de altijd op een rel beluste media – en veel kijkers, maar op den duur breekt hem dat op, want de nomenklatoera lust het absoluut niet wanneer ze openlijk aan de kaak worden gesteld. De Hond kan bovendien extreem goed met statistieken overweg, dus hij laat zich geen knollen voor citroenen in de maag splitsen, en met de (presentatie van) cijfers goochelde het RIVM al naar gelang het het kabinet beliefde, had ik de indruk. Daarom komt er ook geen parlementaire enquête naar de aanpak van de corona-soap door dit kabinet. De corona-soap diende en dient vooral om angst te stichten en de aandacht af te leiden van andere regeringsoperaties, zoals het verkwanselen van onze pensioen- en AOW-fondsen aan Angela Merkel, die daar leuke-dingen-voor-Angela mee gaat doen.’

  • ‘ Daar kun je donder op zeggen. Kijk eens, ik zag deze tekst op de site van Reuters: het enige waar het volk aan denkt, is brood en spelen, c.q.: de kapper, terrasjes en vliegvakanties. The biggest steps, de grootste stappen …. , enfin, het is niet anders, treurnis alom. Goed, dat is altijd zo geweest: panem et circenses. Was dat niet Tiberius Tacitus? Whatever. Nu de virussen en de filters. De vette subsidies die diverse regeringen aan de vliegboeren verstrekken, de KLM staat er niet alleen in, hebben daar direct mee te maken: mensen-die-ertoe-doen (althans, die dat op z’n minst van zichzelf denken) behoren tot de populatie die het meest en het vaakste vliegt. Dus inclusief de klasse van beroepspolitici. Als frame dient de economie, die niet zonder mobiliteit kan, hetgeen tot op zekere hoogte aannemelijk is, vind ook ik. Maar tja, waar leg je de grenzen, nietwaar.’

‘ Precies, zo denk ik er ook over. De routine-mantra luidt: dat zijn politieke keuzes. Helaas, helaas, helaas. Laten we dit op de site zetten, met twee printscreens uit het gesprek tussen Pierre Capel en Ramon Bril en dan puzzelen de jongelui zelf maar verder. Ze kunnen er opstellen over schrijven en ons die toesturen.’

  • ‘ Heb je dat gesprek tussen Capel en Bril trouwens neergeladen? We zullen het vast nog enkele keren bekijken, want het zit tjokvol informatie die je niet in een keer kunt behappen. Ik ga het in ieder geval aan mijn pupillen in stukjes voeren met af en toe een uitstapje aan de hand van hetgeen Pierre Capel vertelt en laat zien.’

‘ Goed idee om Pierre Capel neer te laden, want grote kans dat het gesprek over een tijdje niet meer op internet is te vinden. Het gaat over zo veel meer dan over de huidige corona-soap. Dat geldt ook voor die uitzending met Theo Wolters over de groene griezels van de klimaathysterie en Gabriël van de Brink over het neoliberalisme.’

  • ‘ Een opmerking nog naar aanleiding van het boek van Van den Brink. [Neo]liberalisme impliceert volgens Van den Brink (zie citaat hieronder aan het eind) misschien geen aanwijsbare verandering in het liberale gedachtengoed, maar het dwingend opleggen van liberale waarden aan een samenleving is evenmin onbesmet liberaal te noemen. Ik beschouw dat als een aspect, een ideologisch onderdeel, van het neoliberalisme, dat wordt gekenmerkt door de dominantie van verdienmodellen, businessmodels.’



 

 

 
Het vaccin, een utopie: Pierre Capel en Ramon Bril  • Café Weltschmerz  vrijdag 3 juli, 2020
Let op!! Nederland wordt één groot industrieel energiepark: gesprek Marcel Crok en Theo Wolters •  Café Weltschmerz  2 juli 2020
Gabriel van den Brink over zijn nieuwe boek ‘Ruw ontwaken uit de neoliberale droom’ *  21 Februari 2020
 
Q&A sessie @mauricedehond over Aerosolen, deltaplan ventilatie, Brazilie, USA & RIVM   • Streamed live on Jul 4, 2020
 
 
 
 

Joodse lekkerbekken en andersdenkenden

 

https://www.founders.archives.gov/documents/Hamilton/01-01-02-0162

 
‘ Nou ja, lekkerbek, lekkerbek, meneer Uwe Dziuballa staat vermeld als ”jüdischer Gastronom,” dus: joodse fijnproever. Maar, ik geef toe dat lekkerbek lekkerder bekt dan gastronoom. Okay. Ik vind het geestig, al zal dat vast niet zo zijn bedoeld. Een beetje infantiel trouwens, om Alex Gauland, voorman van de AfD, naast een fijnproever met een keppeltje op te positioneren. Opzichtig en doorzichtig tegelijk, maar goed, dat hoort vandaag de dag bij de show en bijna alles is show. Ach, misschien moet ik het duiden dat Lanz wil laten zien dat Herr Gauland en joden elkaar niet bijten. Best. Ook goed. Ik kom op je joodse lekkerbek via een discussie over massa-immigratie, mulitikul, politieke volksverlakkerij via Wierd Duk en via de Duitse talkshow van Markus Lanz.  ’
–  ‘ Ja, en via de column van Tom-Jan Meeus. Jij vindt dat het publiek uit het onderzoek van Eelco Harteveld, waarover Tom-Jan Meeus schrijft, de politici ten onrechte buiten beeld en in de coulissen houdt? Of eigenlijk doet Harteveld dat, want die voert het onderzoek uit en vraagt niet naar de politici maar richt zich op aanhangers en kiezers van politici. Uiteindelijk deugen de politici in dit spel, nog het minste van allemaal.
Tom-Jan Meeus brengt de politici juist in het spel. Meeus schrijft naar aanleiding van Harteveld: “ Je leest het en denkt: dit is dus wat politici met polarisatie kapotmaken. Je kunt zeggen dat deze trend primair aan de niet-PVV- en niet-FVD-kiezers ligt: in een democratie hoor je personen nooit alleen op grond van hun opvattingen af te wijzen. Het is natuurlijk ook een verantwoordelijkheid van PVV- en FVD-kiezers zelf. En vooral van de partijleiders. Sinds Fortuyn houden zij het rechts nationalisme in de lucht met groeiend radicalisme, en dat heeft óók gevolgen voor de sociale positie van hun aanhangers. (…..)
Debatten, kortom, waar vooral politici baat bij hebben, omdat ze er hun profiel mee aanscherpen. Maar waar kiezers – ook FVD- en PVV-kiezers – best weinig mee opschieten.”
De associatie met Andersdenkenden volg ik, want dat is wijlen Geert Hofstede (Allemaal andersdenkenden) die wij allebei nog hebben meegemaakt. Ik heb even nagekeken: bij Paul Scheffer (2014 14;  ISBN: 978 90 234 8921 4) komt Hofstede niet in het register en de bibliografie voor en bij Ton Lemaire 1976; ISBN: 90 263 2013 2) ook niet. Ik meen dat Hofstedes boek uit 1980 is. Dit terzijde. Hoe kwam je in dit bestek op Wierd Duk?’
‘ Die zat in mijn achterhoofd als vaag in verband te brengen met een niet-politiek-correct geluid, een schimmige “staatsvijand” zonder dat ik eigenlijk wist wie Duk was. Alleen van vaag horen zeggen: die Duk deugt niet. Totdat Emmy zei: kijk eens op Weltschmerz, dan kun je Wierd Duk zien en horen. Dat nam ik me voor en toen ik het stukje van Meeus las, moest ik aan Wierd Duk denken en heb ik twee afleveringen bekeken: Wierd Duk in gesprek met Esther van Fenema, en Duk met Teun Gautier.’
–  ‘ En?’
‘ Ik kan het je aanraden om ook te kijken en luisteren, want het confronteert ook jou misschien met je politieke vooroordelen, hoewel jij niet zo politiek correct bent (was?) als ik. Geloof ik.’
–  ‘ Ga ik doen. En via Wierd Duk kwam je op Markus Lanz?’
‘ Ja, die zat ook in mijn achterhoofd in verband met zijn groepsgesprekken met Alex Gauland (oud-CDU, en nu dus AfD, met Alice Weidel, die hem opvolgt ). Duk had het over kwalitatief hoogstaande Duitse talkshows zoals Hart aber fair en Anne-Will. Die kwaliteit kennen we volgens hem in Nederland niet (meer?). Nou ja, wij kijken regelmatig naar Duitse aktualiteitenprogramma’s en satire, zoals die Heute Show van Ollie Welke en ook Der fehlende Part.  Café Weltschmerz, daar hoef ik je niets over te vertellen, dat is een Fundgrube voor/aan mensen en ideeën die je anders nooit zou zien en horen. Ik zag trouwens dat ze bij Weltschmerz professioneler worden in de presentatie via de site. Alleen dat lichtblauwe kleurtje bij bepaalde teksten op de site, is onnodig vervagend.’
–  ‘ De gesprekken met Gauland werden me aangeraden door Duitse vrienden. Men vergeet de Duitse geschiedenis rond de splitsing en Wiedervereinigung altijd bij het immigratie-thema. Daar zijn diepe Duitse emoties bij in het spel. Dat Merkel daar geen rekening mee heeft gehouden en nog steeds niet houdt, vind ik erg beklemmend; Empathie-Mangel. Je zag onlangs nog – ik bedoel de soap rond het aftreden van AKK bij de CDU – hoe diep het zit. Hetzelfde geldt voor de houding van “onze” politici jegens Rusland na het ineenstorten van de Sovjet Unie. Uiterst improductief voor “De Wereldvrede” waarvan ze hier de mond altijd zo vol hebben.’
Genau, precies. Wij mogen in Nederland ook niet zeggen dat we Nederland graag Nederlands willen houden, met weids, leeg, en niet met wooncontainers volgeplempt polderland, want dan krijg je de politiek-correcte meute achter je aan en over je heen. Dat heeft niets met asielrecht te maken, maar vooral met opgedrongen bruisende Überfremdung en verdichting (intensieve mensenhouderij omwille van verdienmodellen en carrière-geilheid). Meneer Uwe Dziuballa zit in een van twee Lanz – Gauland afleveringen.’
–  ‘ Ja, bizar, die hagen klappende mensen die de stroom migranten binnenhaalden alsof ze finishten bij de Vierdaagse. Leonard, Gerhard en Liese hebben het in Duitsland meegemaakt, in 2015, horden mensen die letterlijk handenklappend die vloedgolf van migranten verwelkomde. In Nederland had je daarna de Gutmenschen die in drommen met dekens en lunchpakketten naar de grenzen togen en die migranten met gecharterde busjes wilden gaan ophalen in Griekenland en Italië.’
‘  Terug naar het stukje van Meeus. De polarisatie die hij en Harteveld niet benoemen, is die – volgens mij dan – tussen het publiek, de kiezers, en de polariserende politici. In zijn column lijkt Meeus ook naar die kant te neigen: politici polariseren, bij wijze van verdienmodel.
De huidige beroepspolitici beschouw ik eerder als ”vijanden” dan de medeburgers die zich tot een bepaalde politieke partij bekennen, waarmee ik geen affiniteit heb. Dat is zeker nu heel makkelijk, omdat ik met geen enkele politicus of politiek merk, affiniteit heb. Dus wat kan het mij schelen of Marietje beweert dat het CDA of de VVD de beste zijn. Dat laat me Siberisch. Desnoods roeptoetert iemand dat hij de SGP en D66 en Forum geweldig vindt. Mij best. Het zal wel. Uiteindelijk is het een pot nat. Deze houding is natuurlijk fnuikend voor alles wat aanspraak maakt op de benaming democratie, en voor mijzelf frustrerend, want ik zou graag zinnig stemmen, daarom moeten er broodnodige bestuurlijke omvormingen plaatvinden. Vooral waar het de representatieve aansprakelijkheid van politici-volksvertegenwoordigers betreft.
Belangrijk punt in de huidige discussie: politici zijn niet aanspreekbaar op foute politieke besluiten (nu, recent, spelen het CETA-verdrag, het gasakkoord en het Noordzee-akkoord) en dat wordt door steeds grotere aantallen mensen als steeds onwenselijker en zeer ongemakkelijk ervaren. Wij kunnen er niet meer van uit gaan dat politici inderdaad onze belangen en het algemeen belang vertegenwoordigen, zoals vroeger, bij de verzuiling, toen volksvertegenwoordigers nog als rentmeester optraden. Tegenwoordig zijn politici ondernemers, met eigen verdien- en marketingmodellen. Vandaar het broodnodige, maar kortgeleden afgeschafte referendum (zie ook Arnout Maat: De particratie, 2016; ISBN: 978 946 3380 720: 169,170,224, passim).’
–  ‘ Je aanhalingstekens bij “vijanden” herken ik via Chantal Mouffe, die zegt dat het zeker in de politiek constructiever is om van tegenstanders en opponenten te spreken dan van vijanden. Andersdenken hoeven niet meteen als vijand te worden aangemerkt. Trouwens: hoe zouden de beroepspolitici elkaar beschouwen? Ze concurreren allemaal op de kiezersmarkt vanwege stemmen, want in een democratie krijgen politici geld en macht via de stembus. Dus, zouden de politici elkaar net zo zien als de kiezers in het onderzoek van Eelco Harteveld, smeden ze wellicht kartels om monopolies veilig te stellen?’
‘Ik ga die gesprekken met Wierd Duk en Alex Gauland bekijken.
Weet je wat ik me intussen afvraag? Of er ooit een onderzoek gedaan zou of zal worden rond de centrale vraag die vandaag de dag menigeen prangt?: Stemt u? En vervolgens: Waarom? Dus iemand antwoordt bijvoorbeeld: Ja ik stem, of neen, ik stem niet. Of ik stem niet meer. Waarom? En zo verder. Dat lijkt me interessant. Is daar een kans toe, dat zo’n onderzoek gedaan wordt?’
–  ‘ Wat denk je zelf? Waarom denk je dat José Saramago moest emigreren uit Portugal, na de publikatie van zijn boek: De stad der zienden? ‘
‘ Het begint toch verdacht te worden dat “de politiek” de mogelijkheid tot referenda afschaft en zijn hakken in het zand zet om iedere verandering in het kiessysteem tegen te werken en te blokkeren, terwijl de veranderingen die weldenkende en goedwillende burgers voorstaan, helemaal niet revolutionair zijn.’
 

 
Alexander Gauland (AfD) zerlegt Lanz! •  Oct 10, 2017
Merkel eine Diktatorin? Lanz bohrt bei Gauland nach  •  Sep 5, 2019
Cafe Weltschmerz
 
‘Mensen denken echt dat de wereld vergaat door het klimaat’: Esther van Fenema en Wierd Duk –  18 februari 2020
Politieke correctheid zit het debat in de weg; Teun Gautier en Wierd Duk  • Jul 26, 2017
Wierd Duk & Sid Lukkassen: Duitsland, Rusland en de journalistiek  / Café Weltschmerz,  13 juli 2016
 
Hart aber fair – 13.05.2019 – Europa, Deutschland – wie viel Populismus verträgt die Politik? (ARD) • May 13, 2019
Anne-Will
https://www.faz.net/aktuell/feuilleton/thema/anne-will
Der Fehlende Part
 
FVD Journaal #3: CETA en Immigratie [14 februari 2020] NIEUW!  • Feb 14, 2020
Hypothetische Marokkaan | Zondag met Lubach (S11)  • Feb 16, 2020
 

 
 
 

Vladimir Putin valt niet te onderschatten met scrabble

 

Derk Sauer:  In Rusland is een asgrijze apparatsjik premier  –   Het Parool,  17 januari 2020
*   Eigenlijk zou de Nederlandse Belastingdienst een man als Misjoestin ook wel kunnen gebruiken. *
Sauer: ‘ Op Twitter circuleerden lijstjes van mogelijke kandidaten. Geen enkele analist noemde echter de man die nu als de nieuwe premier van Rusland door het leven gaat: Michail Misjoestin, 53 jaar, baas van de Russische belastingdienst.
‘Een asgrijze apparatsjik’, las ik ergens. De gezette, in slecht zittende pakken gestoken ­Misjoestin ziet er inderdaad uit als de Sovjet­bureaucraat, zo’n man die op de tent moeten passen. Maar uiterlijk is dit keer erg bedrieglijk. Met het benoemen van Misjoestin heeft Poetin een meesterzet gedaan.
( …………………. )  ( …………………….. )   ‘
 

 
The Shining (1980) – All Work and No Play Scene (3/7) | Movieclips  • May 26, 2011

The Shining (1980) – Here’s Johnny! Scene (7/7) | Movieclips

 

Vladimir Putin valt niet te onderschatten met scrabble

 

Derk Sauer:  In Rusland is een asgrijze apparatsjik premier  –   Het Parool,  17 januari 2020
*   Eigenlijk zou de Nederlandse Belastingdienst een man als Misjoestin ook wel kunnen gebruiken. *
Sauer: ‘ Op Twitter circuleerden lijstjes van mogelijke kandidaten. Geen enkele analist noemde echter de man die nu als de nieuwe premier van Rusland door het leven gaat: Michail Misjoestin, 53 jaar, baas van de Russische belastingdienst.
‘Een asgrijze apparatsjik’, las ik ergens. De gezette, in slecht zittende pakken gestoken ­Misjoestin ziet er inderdaad uit als de Sovjet­bureaucraat, zo’n man die op de tent moeten passen. Maar uiterlijk is dit keer erg bedrieglijk. Met het benoemen van Misjoestin heeft Poetin een meesterzet gedaan.
( …………………. )  ( …………………….. )   ‘
 

 
The Shining (1980) – All Work and No Play Scene (3/7) | Movieclips  • May 26, 2011

The Shining (1980) – Here’s Johnny! Scene (7/7) | Movieclips

 

Hoe lang kunnen politici de bevolking, de kiezers, blijven negeren?

 

‘ Tot nogtoe kunnen politici de kiezer verbazingwekkend genoeg, straal negeren. Hoe hoog-opgeleid en mondig die kiezers ook mogen zijn. En de politici komen er mee weg ook. Deze Joris Backer en Marty Smits zeggen het in feite zelf: “ … de twee invloedrijkste Nederlanders zoeken nadrukkelijk een antwoord buiten de politiek. … Veel mensen weten elkaar wel te vinden in het maatschappelijke domein, maar veel moeilijker wordt het om verbanden te leggen naar agendazetters.”
Ze zien het dus wel degelijk, dat mensen (zelfs deze twee meest-invloedrijken) steeds vaker en nadrukkelijker om de politici heenlopen – onder andere door te demonstreren op het Malieveld, of te gaan staken, zoals in het onderwijs – maar ik lees nergens in hun betoog dat het bij ze opkomt, dat dat weleens aan de democratisch gekozen volksvertegenwoordigers zou kunnen liggen en dat het systeem al lang niet meer voldoet voor het huidige type mens, dus voor politici en burger gelijk.’
–  ‘ Misschien zien de twee het echt niet, maar ik bedenk ook dat ze straks hoogstwaarschijnlijk weer aan de bak willen. Met verkiezingsprogramma’s schrijven en zo. Dan strijk je de politieke oligarchen liefst niet tegen de haren in.’
‘ Goed, best, we gaan het ze niet nog eens voorkauwen. Laat ze maar naar de drie Weltschmerz-afleveringen kijken: Maurice de Hond (het systeem, en hoe dat aan te passen), Syp Wynia (de  black box en het soort politici) en Frank Ankersmit (systeemfout, die ooit werd bedekt door een gedeelde ideologie). En de tekening van Collignon in dit kader?’
–  ‘ Die tekening van Jos Collignon staat voor junk-food-politiek en black box in een: de moderne consument slikt alles – de bedenker van Just Eat is er miljardair mee geworden – als zij het maar thuis bezorgd krijgt en bij wijze van spreken met een trechter in de snavel gegoten, en – je weet niet (of eigenlijk weet je dat wel) wat er in die kermisbus van Just Eat allemaal wordt bekokstoofd en gerotzooid alvorens er aan het en na x maanden junk-food-beleid uit komt. De kostprijs van een Just Eat pizza is hooguit drie euro, maar hij wordt verkocht voor 17,50 of meer. Je reinste waanzin, voor een stuk opgewarmd karton met ketchup en plastic afvalrasp die voor kaas moet doorgaan. Maar men slikt het en wil meer. Niet te bevatten! Net een EndeMol productie! Hetzelfde geldt voor de formatiebesprekingen na de verkiezingen. Daarover zegt Syp Wynia nuttige en ergerlijke dingen. Over de kwaliteit van de politieke poppetjes wil ik het niet meer hebben.’
‘ Ik heb twee recente voorbeelden van politici die gewoon hun eigen gang gaan en zich niets van de kiezer aantrekken. Het eerste is van die Rotterdamse wethouder Wijbenga, die een maximum wil aan het aantal “Vluchtelingen” dat Rotterdam in wordt geplempt – net als de Rotterdammers die ik hierover heb gehoord: die willen helemáál geen vluchtelingen meer er bij. En ze zouden desnoods tenminste een referendum hierover willen, maar een aantal raadsleden beslist anders. Op GL en de SP stemmen ze van hun never nooitniet meer. Er zijn echter weinig tot geen alternatieven, behalve: niet gaan stemmen. Het systeem zit nu eenmaal zo in elkaar, maar dat systeem werkt in deze tijd niet meer, want de mondige burger heeft geen zin om met een blanco cheque mandaten te delegeren.
Het tweede is het sluiten van Openbare biebs en andere publieke voorzieningen. Breng die twee – er zijn meer voorbeelden, maar deze zijn recent – met elkaar verband en wend je af van de politiek en politici. Want wat willen we liever: meer onderwijs, meer bibliotheken, meer publieke parken, minder woningnood, of meer migranten?  Let wel: geen asielzoekende vluchtelingen, maar migranten. Hier zijn geen uitgebreide esotherische theoretische vertogen over nodig, dunkt mij.’
–   ‘ Rotterdam is een duidelijk voorbeeld: je mag op een partij stemmen, en de partij-apparatsjiks benoemen daarna pipo’s, die hun eigen gang gaan zonder, dat jij nog iets hebt in te brengen. Tot over vier jaar. Doei!’
 

* * *

 
Rotterdamse VVD-wethouder Wijbenga trekt pleidooi ‘vluchtelingenquotum’ officieel in
Huisvesting statushouders Rotterdam kan jaarlijks maximaal 640 statushouders opnemen, zei VVD-wethouder Bert Wijbenga maandag in NRC. Tijdens een hard raadsdebat moest hij zijn uitlatingen als wethouder weer terugnemen.
Eppo König   NRC 16 januari 2020 om 16:46
Wethouder integratie en locoburgemeester Bert Wijbenga (VVD) heeft zijn pleidooi voor een lokaal vluchtelingenquotum in Rotterdam weer ingetrokken. Onder zware druk moest Wijbenga donderdag tijdens een raadsdebat toegeven dat hij in kranten, op de radio en tv niet als wethouder, maar als privépersoon had moeten spreken.
 
Verslaggeverscolumn Toine Heijmans
Waarom een rijk land uit armoede z’n bibliotheken en gymzalen sluit –  Volkskrant 13 januari 2020
Dit is het jaar van de afrekening. Dit is een rijk land dat uit armoede z’n bibliotheken sluit, z’n gymzalen, muziekscholen en jeugdhonken – en tegelijk niet weet wat het met de goedkope miljarden moet.
 

* * *

 
Je moet radicaal anders een kabinet maken”: Pim van Galen en Maurice de Hond  •  Dec 15, 2019
 
Mark Rutte: 3 kabinetten is genoeg; Syp Wynia en Pim van Galen • Dec 19, 2019
 
Over de representatievormen in de politiek; Frank Ankersmit en Geerten Waling  • Dec 19, 2016
 

Hoe lang kunnen politici de bevolking, de kiezers, blijven negeren?

 

‘ Tot nogtoe kunnen politici de kiezer verbazingwekkend genoeg, straal negeren. Hoe hoog-opgeleid en mondig die kiezers ook mogen zijn. En de politici komen er mee weg ook. Deze Joris Backer en Marty Smits zeggen het in feite zelf: “ … de twee invloedrijkste Nederlanders zoeken nadrukkelijk een antwoord buiten de politiek. … Veel mensen weten elkaar wel te vinden in het maatschappelijke domein, maar veel moeilijker wordt het om verbanden te leggen naar agendazetters.”
Ze zien het dus wel degelijk, dat mensen (zelfs deze twee meest-invloedrijken) steeds vaker en nadrukkelijker om de politici heenlopen – onder andere door te demonstreren op het Malieveld, of te gaan staken, zoals in het onderwijs – maar ik lees nergens in hun betoog dat het bij ze opkomt, dat dat weleens aan de democratisch gekozen volksvertegenwoordigers zou kunnen liggen en dat het systeem al lang niet meer voldoet voor het huidige type mens, dus voor politici en burger gelijk.’
–  ‘ Misschien zien de twee het echt niet, maar ik bedenk ook dat ze straks hoogstwaarschijnlijk weer aan de bak willen. Met verkiezingsprogramma’s schrijven en zo. Dan strijk je de politieke oligarchen liefst niet tegen de haren in.’
‘ Goed, best, we gaan het ze niet nog eens voorkauwen. Laat ze maar naar de drie Weltschmerz-afleveringen kijken: Maurice de Hond (het systeem, en hoe dat aan te passen), Syp Wynia (de  black box en het soort politici) en Frank Ankersmit (systeemfout, die ooit werd bedekt door een gedeelde ideologie). En de tekening van Collignon in dit kader?’
–  ‘ Die tekening van Jos Collignon staat voor junk-food-politiek en black box in een: de moderne consument slikt alles – de bedenker van Just Eat is er miljardair mee geworden – als zij het maar thuis bezorgd krijgt en bij wijze van spreken met een trechter in de snavel gegoten, en – je weet niet (of eigenlijk weet je dat wel) wat er in die kermisbus van Just Eat allemaal wordt bekokstoofd en gerotzooid alvorens er aan het en na x maanden junk-food-beleid uit komt. De kostprijs van een Just Eat pizza is hooguit drie euro, maar hij wordt verkocht voor 17,50 of meer. Je reinste waanzin, voor een stuk opgewarmd karton met ketchup en plastic afvalrasp die voor kaas moet doorgaan. Maar men slikt het en wil meer. Niet te bevatten! Net een EndeMol productie! Hetzelfde geldt voor de formatiebesprekingen na de verkiezingen. Daarover zegt Syp Wynia nuttige en ergerlijke dingen. Over de kwaliteit van de politieke poppetjes wil ik het niet meer hebben.’
‘ Ik heb twee recente voorbeelden van politici die gewoon hun eigen gang gaan en zich niets van de kiezer aantrekken. Het eerste is van die Rotterdamse wethouder Wijbenga, die een maximum wil aan het aantal “Vluchtelingen” dat Rotterdam in wordt geplempt – net als de Rotterdammers die ik hierover heb gehoord: die willen helemáál geen vluchtelingen meer er bij. En ze zouden desnoods tenminste een referendum hierover willen, maar een aantal raadsleden beslist anders. Op GL en de SP stemmen ze van hun never nooitniet meer. Er zijn echter weinig tot geen alternatieven, behalve: niet gaan stemmen. Het systeem zit nu eenmaal zo in elkaar, maar dat systeem werkt in deze tijd niet meer, want de mondige burger heeft geen zin om met een blanco cheque mandaten te delegeren.
Het tweede is het sluiten van Openbare biebs en andere publieke voorzieningen. Breng die twee – er zijn meer voorbeelden, maar deze zijn recent – met elkaar verband en wend je af van de politiek en politici. Want wat willen we liever: meer onderwijs, meer bibliotheken, meer publieke parken, minder woningnood, of meer migranten?  Let wel: geen asielzoekende vluchtelingen, maar migranten. Hier zijn geen uitgebreide esotherische theoretische vertogen over nodig, dunkt mij.’
–   ‘ Rotterdam is een duidelijk voorbeeld: je mag op een partij stemmen, en de partij-apparatsjiks benoemen daarna pipo’s, die hun eigen gang gaan zonder, dat jij nog iets hebt in te brengen. Tot over vier jaar. Doei!’
 

* * *

 
Rotterdamse VVD-wethouder Wijbenga trekt pleidooi ‘vluchtelingenquotum’ officieel in
Huisvesting statushouders Rotterdam kan jaarlijks maximaal 640 statushouders opnemen, zei VVD-wethouder Bert Wijbenga maandag in NRC. Tijdens een hard raadsdebat moest hij zijn uitlatingen als wethouder weer terugnemen.
Eppo König   NRC 16 januari 2020 om 16:46
Wethouder integratie en locoburgemeester Bert Wijbenga (VVD) heeft zijn pleidooi voor een lokaal vluchtelingenquotum in Rotterdam weer ingetrokken. Onder zware druk moest Wijbenga donderdag tijdens een raadsdebat toegeven dat hij in kranten, op de radio en tv niet als wethouder, maar als privépersoon had moeten spreken.
 
Verslaggeverscolumn Toine Heijmans
Waarom een rijk land uit armoede z’n bibliotheken en gymzalen sluit –  Volkskrant 13 januari 2020
Dit is het jaar van de afrekening. Dit is een rijk land dat uit armoede z’n bibliotheken sluit, z’n gymzalen, muziekscholen en jeugdhonken – en tegelijk niet weet wat het met de goedkope miljarden moet.
 

* * *

 
Je moet radicaal anders een kabinet maken”: Pim van Galen en Maurice de Hond  •  Dec 15, 2019
 
Mark Rutte: 3 kabinetten is genoeg; Syp Wynia en Pim van Galen • Dec 19, 2019
 
Over de representatievormen in de politiek; Frank Ankersmit en Geerten Waling  • Dec 19, 2016
 

irrelevante politieke probleemstellingen, schaden ons milieu en zijn slecht voor het klimaat

 

 

Jos Collignon  in de Volkskrant van donderdag 7 november 2019

 

 
RECENSIE  /  Michel Houellebecq –  ‘Met een vooruitziende blik verbeeldt Houellebecq in zijn nieuwe roman [Sérotonine] de protesten in zijn land. Zijn Frankrijk ontploft, uit onbehagen over de EU, de elite en de globalisering. (●●●●●) ‘