‘ Wat de (nieuwe, naoorlogse) Oekraïne zal worden en hoe die entiteit er uit gaat zien, is allerminst te voorspellen. In ieder geval geloof ik dat men zich in West-Europa en de VS niet kan veroorloven zondermeer blind te varen op het sentiment en de (impliciete) aannames van de Oekraïense gezant: We good, Russia bad. Hoe goed we die vanuit zijn standpunt ook kunnen invoelen en billijken. Momenteel betalen de Amerikaanse en EU-belastingbetalers het salaris en de pensioenvoorziening van meneer Vsevolod Tsjentsov en de meeste van zijn landgenoten – voor zover die althans tot de Oekraïense nomen­klatoera horen.’

• ‘Plus dat we (dit geldt vooral de VS-belastingbetalers) de staat Israël draaiende houden. Dat laatste is momenteel (denk aan de geldverslindende Gaza-soap) een forse aderlating. Per saldo houdt de Amerikaanse en West-Europese belastingbetaler momenteel twee geldverslindende en milieuverpestende oorlogen/gewapende conflicten aan de gang (Oekraïne en Gaza) ten gerieve van een relatief kleine politiek-industriële nomenklatoera, die er alle belang bij heeft die oorlogen te rekken. Of de respectieve ideologieën op grond waarvan en van waaruit die “solidariteit” werkt, oneindig rekbaar zullen blijken, lijkt mij een realistische vraag die we onszelf best mogen stellen. Die Haagse buurvrouw van meneer Tsjentsov kan het niet duidelijker verwoorden. Tsjentsov: „Ze was een jaar of tachtig en zéér direct. We dronken thee en spraken over het Oekraïne-referendum. Ze zei: Weet je, ik heb tegen jullie gestemd. Ik vroeg: waarom? Nou, zei ze, wat is de Europese Unie? Dat is Nederland, Duitsland, Frankrijk, Italië. Dat is het. Jullie zijn vreemde elementen.”
  Indien die Haagse buurvrouw van een karig pensioentje moet rondkomen, in een tochtende woning huist en regelmatig omver wordt gelopen en beroofd door illegale exoten, dan heeft zij zeker onder de politieke neocons die op het Haagse regeringspluche kleven, niks te verwachten van de ketelmuziek-kletskoek over EU-waarden, “de Verlichting en Democratie” en al helemaal geen boodschap aan de proxy-oorlog van de Amerikaanse neocons middels de NAVO, tegen Rusland.

Van de Oekraïense politieke nomenklatoera kan, me dunkt, net zo goed worden gevraagd realistisch te zijn en mede gezien de leefomstandigheden van de Haagse buurvrouw (empathisch en) nuchter de stand van zaken onder ogen te zien. Eerste stap: ga met Putin praten en trek je bijvoorbeeld niets meer aan van lieden als een Boris Johnson & kumpenie. Die hebben allesbehalve het belang en welzijn van de Oekraïners op het oog en als drijfveer voor hun acteren.’

‘ Dat de Oekraïners evenmin autonoom zijn, net als wij dat niet zijn, lijkt me als basishouding realistisch. Net zo realistisch als het besef dat “onze” politieke nomenklatoera niet per se ónze belangen vertegenwoordigt en behartigt (net zo min als alle Hamas-kopstukken het belang van de Gazanen voorop stellen) en dat de pers (de MainStreamMedia in het algemeen) in bezit en handen zijn van private ondernemers met weer geheel eigen belangen.’

• ‘ Juist en in hoeverre kun je van de Gazanen, die niet eens meer een huis – zelfs geen gebombardeerd huis – hebben, verwachten dat zij straks, te zijner tijd, in de toekomst, empathie met de Israëli zullen kunnen mobiliseren, wanneer die Israëli naar de (binnenkort lege?) Oekraïne blijken te zullen moeten verhuizen? Want: “is Israël op die huidige locatie houdbaar en enigszins normaal functionerend te handhaven, of zal het –  naar we in alle nuchterheid mogen verwachten –  eeuwig een steen des aanstoots blijven?” Ja, misschien zelfs van kwaad tot erger degenereren? Zeker gezien wat er zich nu weer in die regio afspeelt en voltrekt – die ewige Wiederkehr des Gleichen?  Arabieren van nu, zijn niet meer de “achterlijke dadeletende en geitenmelkende bedouïnen” van toen. Voor de diverse globale politieke nomenklatoera’s is zo’n eeuwige etterende brandhaard uiteraard zeer profijtelijk, want zij leven immers bij en van oorlogen? Ze hoeven er maar een vlammetje bij te houden en de geldstromen vloeien opnieuw rijkelijker dan tevoor richting diepe zakken.‘

‘ Een aanzienlijk deel van de Israëlische bevolking, dat ooit vanuit de Oekraïne naar Israël is verhuisd, in de veronderstelling dat zij joods was en dat haar roots dus in Palestina/Israël liggen, zou tot het inzicht zijn geraakt dat dat een drogbeeld is, dat hen door “de zionisten” is aangesmeerd om immigratie naar Israël te bewerkstelligen. Dit verhaal doet onder meer de ronde. Waar of niet-waar, dat zal vooral van de geopolitieke ontwikkelingen afhangen.’

……………  ……………….   ………………………….

Citaat: Noam Chomsky (2015, ISBN-13: 978-1-60846-501-9) On Palestine | Chapter Nine. Nightmare in Gaza.

%% citaat %%  Amid all the horrors unfolding in the latest Israeli offensive in Gaza, Israel’s goal is simple: “quiet for quiet,” a return to the norm. For the West Bank, the norm is that Israel continues its illegal construction of settlements and infrastructure so that it can integrate into Israel whatever might be of value, meanwhile consigning Palestinians to unviable cantons and subjecting them to repression and violence.
For Gaza, the norm is a miserable existence under a cruel and destructive siege that Israel administers to permit bare survival but nothing more.

For the past fourteen years, the norm is that Israel kills more than two Palestinian children a week. The latest Israeli rampage was set off by the brutal murder of three Israeli boys from a settler community in the occupied West Bank. A month before, two Palestinian boys were shot dead in the West Bank city of Ramallah. That elicited little attention, which is understandable, since it is routine.  “The institutionalized disregard for Palestinian life in the West helps explain not only why Palestinians resort to violence,” Middle East analyst Mouin Rabbani reports, “but also Israel’s latest assault on the Gaza Strip.”

“Quiet for quiet” also enables Israel to carry forward its program of separating Gaza from the West Bank. That program has been pursued vigorously, always with US support, ever since the US and Israel accepted the Oslo Accords, which declare the two regions to be an inseparable territorial unity. A look at the map explains the rationale. Gaza provides Palestine’s only access to the outside world, so once the two are separated, any autonomy that Israel might grant to Palestinians in the West Bank would leave them effectively imprisoned between hostile states, Israel and Jordan. The imprisonment will become even more severe as Israel continues its program of expelling Palestinians from the Jordan Valley and constructing Israeli settlements there.  %% einde citaat %%