‘Waarom communiceren de boeren hun (en onze) zaak zo beroerd…?’

 

 

‘Nou, wanneer mevrouw Van Keimpema dit echt heeft gezegd, dan mag je je afvragen of de gekke koeienziekte bij haar niet volop heeft toegeslagen!?  Hoe kómt ze erbij zoiets te zeggen? Daarmee speelt ze idereen in de kaart die de boeren weg wil hebben! Het spoor saboteren, waarom in hemelsnaam? Degenen die verantwoordelijk zijn voor het bagger-boeren-beleid, die laten zich op onze kosten in dikke dienstauto’s rondrijden, die maken helemaal geen gebruik van het spoor. Dom, dom, oliedom!’

  • Tja, ie commmunicatie-uitingen van de boeren die gaan alle kanten op, behalve de goede. Daar hebben de boeren geen boter-melk-kaas van gegeten. Eerst dat onhandig bord met de ironisch bedoelde verkoopaankondiging van de boerderij en nu dit weer. Waarom huren ze geen nette communicatie-adviseur in? Ze moeten zich onthouden van dit soort ongecontroleerde taaluitingen. Bij sabotage op het spoor denk je in de eerste plaats aan het NS-management. Dat weet als geen als geen ander hoe ze onze spoorwegen moeten saboteren, en wanneer ze er weer eens een puinzooi van hebben gemaakt, is niets zo eenvoudig als naar het het middel van sabotage grijpen om alle ongrechtigheden te bedekken en weg te moffelen. Hoe kómen die boeren erbij zich voor dat karretje te laten spannen?