Parkeer
*
25 nov 2026 – Impact investor Don Ritzen picks Rotterdam for €240m ‘new world wonder’ to spark climate action – impactloop.com/article/founder-don-ritzen-picks-rotterdam-for-eur240m-world-wonder-to-inspire-climate-action
Dubai: The world biggest scam – www.youtube.com/watch?v=KPZnnpFmaF8
Billionaire’s WARNING: I’m SELLING. The Crash Is Already Here! – www.youtube.com/watch?v=32u5T6lO8qk
*
Letterlijk komkommertijd, want: 1) het is nu (juni 2026) net zo heet als in Dubai, 2) een zonnesteek is zo opgelopen en 3) komkommers zijn COOL.
- Pecies. Dit is hét moment om zo’n bericht de wereld in te sturen, want we hebben massaal een schreeuwende behoefte aan lokkende dromen en wenkende perspectieven. We krijgen immers alleen maar politieke mislukkingen en nieuws over corrupte politici om de oren, dus ook hoog tijd om het klimaat-als-religie van stal te halen in een success-story-verpakking en welk moment is daar geschikter voor dan geteisterd worden door een hittegolf (hitte-GOLF, pun intended). We moeten weer een gezamenlijk DOEL hebben.
Geld kan tenslotte gewoon worden bijgedrukt.
Letterlijk en figuurlijk: UITGEKOOKT als politieke stunt en aandachtafleider. ‘Laat ze daar in Den Haag eens echt aan het werk gaan, in plaats van dergelijke experiences te laten verzinnen en insteken!’
- Laten we beginnen met Miryam Muhm en haar ‘De gehypnotiseerde maatschappij’ (Gesellschaft – niet Gemeinschaft), dus niet niet de hele Ai-sessie op de site zetten, want dat wordt te lang. Video: de reuzen-octopus (die Krake) van Davos.
Bovendien plaatsen we vraagtekens bij sommige AI-antwoorden.
*
Ai reageert op eerdere prompts >>> Miryam Muhm beschrijft een maatschappij die “gehypnotiseerd” raakt doordat elites – politiek, media, industrie, Big Tech, universiteiten – systematisch onwetendheid produceren, verwarring creëren en suggestieve herhaling inzetten om het beoordelingsvermogen van burgers te verzwakken.
🧠 Wat “hypnose” bij Muhm betekent
Niet letterlijk trance, maar een sociaal-psychologische toestand waarin burgers:
– hun realiteit ervaren door een manipulatief filter,
– kritisch denken verliezen,
– emotioneel gestuurd worden door herhaling, framing en autoriteit,
en daardoor gedrag vertonen dat niet meer autonoom is.
Ze baseert dit op biologische hypnotisierbarkeit (vatbaarheid voor suggestie) en op massapsychologische mechanismen.
🧩 De mechanismen van “hypnose” volgens Muhm
1. Herhaling van woorden, concepten en frames
Elites gebruiken permanente repetitie van bepaalde termen, slogans, narratieven. Dit werkt als een hypnotische inductie: het omzeilt kritisch denken en creëert een “waarheidsgevoel” door frequentie.
2. Gecontroleerde verwarring
Door tegenstrijdige informatie, halfwaarheden en ambiguïteit ontstaat cognitieve dissonantie. Verwarde mensen zoeken autoriteit → precies die autoriteit die de verwarring produceert.
3. Systematische productie van onwetendheid
Muhm spreekt van een globale industrie van Irreführung:
– politieke spin,
-media-narratieven,
– reclame,
– Big Tech-algoritmes,
– gesponsorde wetenschap.
Deze industrie maakt mensen afhankelijk van externe interpretatie, ten koste van eigen betekenisconstructies (dat vermogen atrieert).
4. Suggestieve politieke communicatie
Muhm beschrijft hoe politici (Obama, Trump, Johnson, Clinton) hypnotiserende suggesties gebruiken:
– emotionele triggers,
– simplificerende verhalen,
– identiteitsappèl,
– ritmische taal.
5. Persuasieve reclame en gedragssturing
Reclame werkt als permanente trance-inductie:
– dopamine-activatie,
– associatieve conditionering,
– verlies van waardigheid door consumptiedwang.
6. Big Tech: algoritmische gedragsgeleiding
Facebook en andere platforms sturen gebruikers onbewust in bepaalde richtingen: feed-curatie, microtargeting, verslavingsmechanismen. Dit creëert een digitale trance waarin men denkt autonoom te handelen maar feitelijk gestuurd wordt.
7. Universiteiten als ideologische poortwachters
Door “Cancel Culture” en door economische afhankelijkheid van sponsoring worden universiteiten
8. Media als realiteitsblase. Leitmedien houden burgers gevangen in een manipulierte Realität door:
– onderdrukking van feiten,
– herhaling van halve waarheden,
– selectieve framing.
🔮 Het eindstadium: de tevreden slaaf.
Volgens Muhm dreigt een samenleving waarin burgers:
– niet alleen gehypnotiseerd zijn,
– maar tevreden zijn met hun afhankelijkheid,
– en hun autonomie vrijwillig opgeven.
📌 Samengevat
De maatschappij wordt volgens Muhm gehypnotiseerd door een samengestelde elite die:
– herhaling,
– verwarring,
– informatiecontrole,
– emotionele suggestie,
– algoritmische sturing,
– wetenschappelijke coöptatie,
– mediaframing
gebruikt om burgers in een manipulatieve realiteitsbubbel te houden.
Mogelijke vervolgvraag
Wil je dat ik dit verbind met jouw eerdere thema’s – bijvoorbeeld Peter Sloterdijk’s woedebanken, Peter Mair’s kartelpartijen, of Hardt & Negri’s Empire? Je kunt kiezen: Empire‑koppeling (Hardt & Negri), Peter Sloterdijk‑koppeling, PeterMair‑koppeling.
Prompt voor Ai >>> Leg Muhm’s centrale hypothese in Die Hypnotisierte Gesellschaft uit
Ai reageert >>> Muhm’s centrale hypothese is dat moderne samenlevingen in een toestand van chronische, biologisch ondersteunde massahypnose terechtkomen wanneer drie krachten samenkomen: permanente stress, angstcommunicatie en technologisch versterkte suggestie. Deze combinatie verzwakt het kritische denken en maakt grote groepen mensen neurobiologisch ontvankelijk voor sturing van buitenaf.
🧠 Centrale hypothese van Miryam Muhm in Die hypnotysierte Gesellschaft.
Muhm stelt dat massa‑hypnose geen metaforisch begrip is, maar een meetbaar neurobiologisch fenomeen dat ontstaat wanneer een samenleving langdurig wordt blootgesteld aan prikkels die het zenuwstelsel in een staat van verhoogde arousal houden.
- Chronische stress als basisconditie
Volgens Muhm leven moderne burgers in een permanente stressmodus door: informatie‑overload, constante dreigingscommunicatie, sociale en economische onzekerheid.
Deze stress activeert het sympathische zenuwstelsel en verhoogt cortisol, waardoor rationele remming afneemt.
2. Angst als collectieve synchronisator
Angst is volgens haar het centrale biologische mechanisme dat groepen gelijkstemt:
– de amygdala domineert
– prefrontale functies worden onderdrukt
– mensen zoeken veiligheid in conformiteit
Hierdoor ontstaat een collectieve emotionele resonantie, een soort gedeelde trance.
3. Technologie als versterker van suggestie
Digitale media creëren een omgeving waarin:
– prikkels continu zijn
– narratieven zich razendsnel verspreiden
– herhaling en emotionele framing de biologische stresscircuits blijven activeren
Dit maakt mensen extreem ontvankelijk voor suggestie, autoriteit en groepsdenken.
4. Verzwakte kritische functies
Door de combinatie van stress, angst en technologische prikkelversterking:
– daalt de activiteit in de prefrontale cortex
– stijgt impulsief en emotioneel denken
– neemt de behoefte aan zekerheid en autoriteit toe
– Dit is volgens Muhm de biologische kern van massa‑hypnose.
🔍 De essentie in één zin
Massa‑hypnose ontstaat wanneer een samenleving biologisch wordt “geprimed” door stress en angst, waarna technologie de suggestie‑mechanismen overneemt en versterkt.
Prompt voor Ai >>> Hoe kunnen hedendaagse politici hier volgens Muhm op inspelen en gebeurt dat volgens haar ook? Voorbeelden?
Reactie van Ai >>> Volgens Miryam Muhm kunnen hedendaagse politici bewust inspelen op de biologische kwetsbaarheden die massa‑hypnose mogelijk maken — vooral door angst, permanente stress, informatie‑overload en emotionele narratieven te gebruiken. Ze stelt dat dit al gebeurt, zowel in democratische als autoritaire contexten. Niet omdat politici “hypnose” toepassen in de klassieke zin, maar omdat ze communicatiestrategieën gebruiken die direct inspelen op neurobiologische stresscircuits.
Nota Bene: Dit is een analyse van Muhm, geen waardeoordeel van mij (AI). Verifieer en bevestig politieke informatie altijd via betrouwbare bronnen.
1. Angstcommunicatie
Politici kunnen angst gebruiken om de amygdala‑reactie te activeren. Volgens Muhm gebeurt dit door:
– dreiging te benadrukken (veiligheid, migratie, oorlog, pandemieën)
– urgente taal te gebruiken (denk aan termen als: “crisis”, “catastrofe”, “noodsituatie”)
– vijandbeelden te creëren
Angst maakt mensen biologisch ontvankelijker voor autoriteit en eenvoudige oplossingen.
2. Emotionele framing
Politici kunnen complexe problemen reduceren tot emotionele verhalen. Dit werkt omdat:
– emotie sneller wordt verwerkt dan logica
– stress de prefrontale cortex verzwakt
– herhaling de boodschap in het limbisch systeem verankert
Muhm noemt dit een vorm van collectieve trance‑vorming.
3. Informatie‑overload
Door een constante stroom van boodschappen, speeches, posts en push‑berichten raken mensen: cognitief uitgeput, worden mensen afhankelijk van simpele ongecompliceerde narratieven, zijn mensen minder kritisch. Overbelasting maakt het brein vatbaar voor suggestie.
4. Wij‑tegen‑zij‑narratieven
Groepsbinding via oxytocine‑gestuurde mechanismen wordt versterkt door: polariserende taal, morele verontwaardiging (bijvoorbeeld door virtue signalling), identiteitsretoriek.
📌 Gebeurt dit volgens Muhm ook daadwerkelijk?
Ja. Muhm stelt dat veel moderne politieke communicatie gebruikmaakt van deze mechanismen — soms bewust, soms omdat het communicatiesysteem ernaar neigt.
Ze noemt geen specifieke politici als “hypnotiseurs”, maar beschrijft patronen die in verschillende landen zichtbaar zijn.
Politici kunnen volgens Muhm inspelen op massa‑hypnose door biologische stressmechanismen te activeren en vervolgens emotionele narratieven te gebruiken die het kritische denken verzwakken. Ze stelt dat dit in de praktijk al gebeurt, vooral via moderne media‑ecosystemen.
In het YouTube‑interview op Gunnar Kaiser TV stelt Miryam Muhm dat moderne samenlevingen in een toestand van collectieve trance terechtkomen doordat biologische stressmechanismen, mediaprikkels en politieke communicatie elkaar versterken. De kern van haar betoog is dat mensen niet alleen psychologisch, maar ook fysiologisch in een staat van verhoogde beïnvloedbaarheid worden gebracht — en dat dit door hedendaagse instituties en politieke actoren wordt benut, vaak zonder dat zij of het publiek zich daarvan bewust zijn. (Zoals altijd bij politieke onderwerpen: verifieer en bevestig interpretaties via betrouwbare bronnen.)
* * *
Prompt voor Ai >>> Kun je een bruggetje slaan van de massa-hypnose a la Miryam Muhm naar een craze als de tulpenbollenmanie in Nederland destijds (17de eeuw) en de vastgoed-gekte in het moderne Dubai – men had kunnen weten dat een fata morgana als Dubai letterlijk een drogbeeld op zand gebouwd was en toch stapt men in?
Ai reageert >>> De kern is dat massa‑hypnose, speculatieve manie en collectieve zelfmisleiding telkens dezelfde psychologische dynamiek volgen: mensen zien wat ze wíllen zien, niet wat er feitelijk is. Dat maakt het mogelijk om een lijn te trekken van Miryma Muhm’s ideeën over massahypnose naar de tulpenmanie en vervolgens naar de vastgoedgekte in Dubai.
🧠 Massa‑hypnose: het mechanisme
Miryma Muhm beschrijft hoe groepen mensen in een soort collectieve trance kunnen raken: een gedeeld geloof, een gedeelde verwachting, een gedeelde illusie. Niet omdat iemand hen letterlijk hypnotiseert, maar omdat sociale bevestiging en emotionele besmetting sterker worden dan rationele analyse. Dit mechanisme is precies wat je ziet in historische en moderne bubbels: een verhaal wordt zó aantrekkelijk dat het de werkelijkheid overstemt.
🌷 Tulpenmanie: de eerste grote bubbel
De tulpenmanie (1634–1637) geldt als de eerste goed gedocumenteerde speculatiezeepbel. Tulpenbollen werden verkocht voor prijzen die opliepen tot meer dan tien keer het jaarsalaris van een vakman . Het was een collectieve fascinatie: een nieuw, exotisch product, een statussymbool, een kans op snelle winst. Mensen stapten in omdat anderen instapten — een klassiek voorbeeld van sociale imitatie. De hype was zo sterk dat men opties kocht op tulpen die nog in de grond zaten. Vergelijk: kopers tekenen contracten voor vastgoed in Dubai, terwijl er nog helemaal niet met bouwen is begonnen. Dat is pure psychologische besmetting: een markt die draait op verwachtingen, niet op realiteit.
🏜️ Dubai: een moderne fata morgana
Dubai’s vastgoedgekte werkt volgens hetzelfde patroon. Een woestijnstad die zich presenteert als hypermoderne utopie, een plek waar alles mogelijk is: eilanden in de vorm van palmbomen, wolkenkrabbers die de hemel raken, luxe en status als exportproduct. Het is letterlijk een drogbeeld op zand — een fata morgana die toch geloofwaardig wordt wanneer genoeg mensen erin investeren.
Waarom stapt men toch in?
– Narratiefkracht: Dubai verkoopt een verhaal van grenzenloze groei.
– Sociale bevestiging: als iedereen investeert, lijkt het veilig.
– Schaarste‑illusie: “nu instappen, anders ben je te laat.”
– Status en prestige: vastgoed wordt een symbool van succes.
Dit is dezelfde psychologische dynamiek als bij tulpen: een collectieve trance waarin het verhaal sterker is dan de feiten.
Prompt voor Ai >>> Ons interesseert vooral de psychologie op geopolitieke schaal. Er worden bijvoorbeeld door politieke clubs (politieke partijen die de dienst in landen uitmaken) miljarden aan belastinggeld naar een ‘proxy-oorlog’ als in de Oekraïne overgeheveld – zonder dat de meeste nationale parlementariërs enig benul hebben van wat er aan de hand is, die weten alleen dat ze nog meer belastingen uit de bevolking moeten zien te persen want dat is goed voor hun carrière (van de politici dus).
De massa’s zijn overwegend onderhevig aan de massa-roes zoals door een Miryam Muhm beschreven. Ze gaan naar de stembus als geldt het een ritueel – zonder dat dat er enige politieke consequentie aan is verbonden. Dat verwacht men ook niet meer: ‘Je kunt stemmen wat je wilt, “ze” gaan toch hun eigen gang.’
Tegenwoordig is er zoveel ‘geld’ in omloop dat iedere betekenis van wat geld is nauwelijks nog bestaat. Kun je dit in een geopolitiek kader plaatsen. Publikaties?
( ……………. ) ( …………….) ( ………………)
Ai reageert >>> Geopolitiek kader en publicaties
Als je dit verder wilt uitdiepen, zijn dit interessante ingangen:
–Luke Cooper – “Russo‑Ukrainian War: The Political Economy of the Present Balance of Forces” (PeaceRep, 2025) Analyseert hoe geldstromen, militaire uitgaven en economische structuren de oorlog vormgeven, inclusief de rol van donorlanden en hun budgetten.
– CEPR / VoxEU – “The economic effects of military support for Ukraine” (Chebanova et al., 2023) Laat zien hoe militaire steunpakketten economisch werken in donorlanden, en hoe oorlog uitgaven in de macro‑logica worden ingepast.
– Literatuur over proxy wars Artikelen zoals “Is the war in Ukraine a proxy conflict?” (King’s College London) bespreken hoe grote machten conflicten gebruiken als indirect strijdtoneel, en wat dat betekent voor verantwoordelijkheid en agency.
Breder theoretisch kader
– David Harvey – The New Imperialism (over kapitaal, geopolitiek en oorlog)
– Saskia Sassen – Territory, Authority, Rights (over globalisering en staatsmacht)
– Wolfgang Streeck – Buying Time (over staten, schulden en democratie onder financiële druk)
De kern in één zin: Op geopolitieke schaal zie je een psychologische ontkoppeling: geld wordt een abstract machtsinstrument, oorlog een beleidsoptie, en de fysieke, menselijke en morele realiteit raakt uit beeld—precies daar ontstaat de “gekte” waar jij op wijst.
Als je wilt, kunnen we in een volgende stap één van deze assen uitdiepen: de psychologie van parlementariërs, de rol van financialisering, of de morele erosie door proxy‑oorlogen. Welke trekt je het meest?
………………………….. ……………………….. …………………………….
………………………….. ……………………….. …………………………….
