Wat hebben stemmen en democratie met elkaar te maken?

 

‘ Was jij wezen stemmen? Ik zag je naar het stemlokaal rijden.’

‘ Dat klopt. Ik ging de kinderen van gym halen en daar was een stemlokaal. Ik had mijn stempas bij me dus heb ik meteen maar gestemd.’

Ze knikte goedkeurend, ‘dat is ook goed voor de kinderen, dan raken ze al jong vertrouwd met stemmen en de democratie.’

‘ Dat zijn ze al lang hoor, want bij ons wordt ieder weekend gestemd over wat we zullen eten.’

Ze zette grote ogen op, die door haar bril nog groter leken, ‘o ja. Is dat niet een hoop soesah? Smaken verschillen zo.’

‘Helemaal niet. Ze leveren hun papiertje met daarop hun wensen tien minuten voor het eten in. Kat in het bakkie.’

Haar ogen werden zo mogelijk nog groter, ‘hoe doe je dat dan?’

‘ Nou gewoon. Briefjes inleveren. Het eten staat klaar en we gaan aan tafel.’

‘ Maarre …. krijgen ze dan waar ze voor gestemd hebben?’

‘ Soms, maar meestal niet. We koken gewoon eten, want dat zijn we zo gewend. Ze krijgen alleen een toetje als ze hebben gestemd, anders niet. Dat is het protocol.’

‘Enne, accepteren de kinderen dat?’

‘Ja hoor.’

‘ Dat klinkt niet erg democratisch.’

‘ Vind je? Het is wel realistisch, en daar gaat het ons om. De kinderen wennen er vroeg aan dat ze moeten stemmen, maar dat wij beslissen wat er wordt gegeten. Net als in de grotemensen wereld. Wij vullen gehoorzaam een stembiljet in, en in Den Haag bekostoven ze wat ze voor beleid gaan brouwen. Daar hebben wij weinig mee te maken. Meestal staat dat beleid al klaar. Net als het eten bij ons. Zo werkt democratie. Dat hebben we de kinderen feilloos bijgebracht. Jong geleerd, oud gedaan. Het voorkomt rancuneuze burgers.’

‘ O, op die manier,’ zei ze aarzelend.

‘Heb jij al gestemd, of ga je nog?’

‘ Nou neen, wij kunnen niet stemmen, want de hond heeft onze stempassen opgegeten,’ ze klonk terneergeslagen.

‘ Dat komt er van als je je hond Adolf noemt. Dat is gewoon vragen om moeilijkheden. Adolf en democratie passen niet bij elkaar.’

Ze keek gepikeerd: ‘Toen we hem Adolf noemden, dachten we aan Adolf van Nassau, niet aan de Adolf van Oostenrijk.’

‘ Jawel, dat kan zijn, maar dat weet de hond natuurlijk niet.’

 

 

 

Serieus de krant lezen, wordt steeds moeilijker

 

‘ Eerlijk gezegd lukt het me al enige tijd niet meer, om serieus een krant te lezen. Laat ik het maar bij Nederlandse kranten houden. Hier, neem bijvoorbeeld zo’n artikel van ene meneer Van der Putten over de Nederlandse provocatie van China. Ik hoef maar naar de cartoon van Hajo te kijken en de kop en ik moet grinniken. Ik bedoel niet de kop van Xi, maar van het artikel. Hajo tekent Xi met een feestmuts in het bad, want Xi viert de verjaardag van zijn partij, terwijl er drie notendopjes op het water dobberen. Xi hoeft z’n mond maar een klein beetje open te doen: slurp, drie keer crunch en weg zijn de bootjes. Zo in de holle kies. Dus wat nou China provoceren? Grow up man! Zo’n stuk lees ik niet eens meer.’

–        ‘ Hear Hear! Laten we liever bami en loempia’s eten met China, en pandabeertjes knuffelen. O ja, dan moet je het stuk van Marc Peeperkorn lezen over premier Jansa van Slovenië. Bloedserieus geschreven, neem ik aan. Hoewel.’

‘ Nou, dat Frans Timmermans er niet bij wilde zijn, helpt flink hoor. Dat zal de luitjes leren!’

–        ‘ Precies, dat bedoel ik dus. Wat gebeurt er daar? Nou Jansa neemt het volgens Uschi von niet zo nauw met de rechtsstaat en de vrije pers, daarom is de sfeer ondanks het mooie uitzicht en het lekkere eten, ijzig. Ik neem aan dat Timmermans een groot stuk koud buffet krijgt ingevlogen, zodat hij toch kan mee-eten, want grazen dat doet de man graag.’

‘ Ja, leuk, en dit dan: “ Onafhankelijke rechters zijn ook essentieel voor EU-landen, gaat Von der Leyn verder. Een nieuwe sneer naar Jansa, die haar tijdens de lunch vertelde geen rechters te willen die lid zijn van een partij die hem niet zint.” ‘

–        ‘ Hoogstwaarschijnlijk heeft D66 geen dependance in Slovenië? Want dan waren alle Sloveense rechters natuurlijk lid van D66 en daar kan niemand bezwaar tegen hebben, want dat is in Nederland immers ook zo? En Nederland is het braafste jongetje van de klas – op Fransje T. na. Maar da’s een Brabo geloof ik, dus dat telt niet echt.’

‘ Precies. Dit bedoel ik dus. Je kunt niet serieus blijven lezen. Tot overmaat van vrolijkheid stapt de Sloveense minister van Justitie op, schrijft meneer Peeperkorn. Nou en? Geen man over boord denk ik dan, want wij hebben er in Nederland eentje over, te weten ene Ferd de Grapp. Die mogen ze van mij zo hebben, en als het moet kunnen ze Sander Dekker er op de koop toe bij krijgen. Good riddance!

–        ‘ O ja, Ferd de Grapp, die wil zo veel mogelijk IS-vrouwen uit Syrië naar Nederland halen, om ze te berechten en daarna vergiffenis te schenken. Dat vindt de man jofel, want die vrouwen mogen niet onbestraft blijven. Zegt Ferd. Zeg, welke deals zouden er over die IS-dames zijn gesloten denk jij? Kun je daar überhaupt deals over willen sluiten? Dat kan ik me nauwelijks indenken.’

‘ Deals? Inderdaad, dat vind ik moeilijk in te schatten. Misschien deals van Rutte met Kaag, via Grapp, of zoiets. Maar waarom, wat is het verdienmodel dan? Ik weet niet waarom ze per se die IS-ladies terug zouden willen. Daar kom je ook niet direct achter.’

–        ‘ Willen? Ik denk eerder dat ze de dames terug móeten nemen, omdat andere regeringen zeggen: ruim je eigen rommel maar op en doe dat in je eigen negorij. In Nederland dus. Absorbeer ze maar. Die redenering zit er op z’n minst achter, denk ik. De rest is verbale emballage. Dat lijkt me het meest waarschijnlijke: ze móeten die totebellen gewoon ophalen. Ze de woestijn in sturen – zoals Hagar, weet je niet? –  kan niet meer zo makkelijk en ongemerkt. Indien dat werd ontdekt, zijn de rapen pas goed gaar. Daar zou kinky-Kaag-gate bij in het niet zinken.’

’ Hagar, dat is het Oude Testament. Dat vinden Kees Staay en Gert-Jan Segers nooit goed. Moet je toch nagaan. Terwijl ze onder de Haagse Kasstolp zeeën van tijd en handenvol geld vermorsen over IS-dames en andere flauwekul, neemt een Amerikaanse keten, in Nederland huisartspraktijken over. Daar kraait geen haan naar! Dat gebeurt maar zo. En dan de wetten die “ze” er doorheen jassen. Eerst die wet van Sander-de-sloper Dekker over verruiming van de mogelijkheid tot het verbieden van rechtspersonen die een gevaar voor de democratie en rechtsstaat kunnen opleveren (het terughalen van de IS-bruiden is in dit kader een vorm van homeopathie, begrijp ik nu) en voorts staat er een wet op stapel om Covid-19 officieel op de A-lijst te krijgen, waardoor de Haagse managers ons nog meer duimschroeven kunnen aandraaien, middels de angst voor Covid-19. Dat wordt allemaal even snel geregeld, en de Kamer doet helemaal niets. Behalve zwetsen en zwatelen over IS-lellebellen.’

–        ‘Ja jongen, democratie is moeilijk hoor. Daar snappen ze in Den Haag zelfs geen biet van, dus laat staan dat wij er chocola van zouden kunnen braaien. Steek nog maar wat Chinees vuurwerk af. Ter ere van Xi en zijn partij.’

‘ Zeg, zou een krant die niet-serieus is gelezen, beter fikken dan een krant die wel serieus is gelezen? Wat denk je?’

 

* * *

 

Sigrid Kaag – Demissionair minister van Hoop –  Jul 1, 2021

Ophef: Kamer boos op Voorzitter Bosma na uitspraken Markuszower ‘Gevaarlijk’ Debat Tweede Kamer    Jul 1, 2021

 

Helmuth Schmitt  –  Zuwanderung schafft Probleme!   Jul 1, 2021

 

 

 

 

 

Het optische bedrog in de politiek: stemmen, zonder te (kunnen) kiezen

 

 
‘ Er zijn zowaar stukken in de kranten verschenen die proberen de anti-Corona-lockdown-protesten van afgelopen periode (week 3 en 4 – 2021) zinnig te duiden en die niet alleen het bekende: Foei! Tuig! Vandalen! laten horen, want die grammofoonplaat kennen we nu onderhand wel. Het gaat weliswaar mondjesmaat en met een zeer zûnig bekkie, en het zijn er nog maar een paar, maar dat ze in MSM-kranten geplaatst worden, vind ik hoopgevend.’

  • ‘ Mwah, een zwaluw maakt nog geen zomer. Al die gezagsgtrouwe bange jounailleurs en hoofdredacteuren, die als de dood zijn om de Haagse afdelingen voorlichting, marketing en propaganda te mishagen. Socioloog Willem Schinkel vat het bruikbaar samen: “De les is; regering, er zitten consequenties aan de keuzes die je maakt, terwijl je tegelijkertijd voor politieke onenigheid daarover geen ruimte laat.” Ach, de les trekken, wat heet. Lessen worden hier vandaag de dag  getrokken als rotte kiezen.
    De verkiezingen doen me steeds meer aan de kermisattractie “touwtje trekken” denken. Je kleurt een vakje rood en het is net of je als kind aan zo’n kermiskoordje mag trekken – en dan als prijs een gummetje of een plakplaatje blijkt te hebben gewonnen, want je pensioen wordt evengoed gekort en er blijven stromen exoten binnengehengeld worden – zonder dat er een visie of plan aan ten grondslag ligt – die de nieuwe huizen met voorrang krijgen toegewezen. Ons onderwijs wordt verder door het putje gespoeld. Ieder stukje vrije natuur dat er nog over is, wordt volgestampt met windmolens die op belastingeldsubsidie draaien en je breekt je nek over de zonnepaneelparken.
    Dit is intussen wel het gevolg – inmiddels al jarenlang – van een keer per vier jaar stemmen en dan de onvermijdelijke Mark Rutte als opperbaas krijgen, terwijl je in feite niet voor neoliberaal VVD-beleid stemt, maar ja, als je wil stemmen, dan kun je bizar genoeg bijna niet anders. En anders zijn “ze” ook niet te beroerd om te collaboreren, onder het uitstoten van de rochel: “Het land moet toch zekers geregeerd!?”
    Echte alternatieven zijn niet voorhanden en hoe langer Rutte op die plek blijft kleven hoe magerder en schraler de kansen en het zicht op werkelijke alternatieven worden. De hele biotoop lijkt aangetast en verziekt. Een curieus proces dat inmiddels een eigen en geheel autonoom momentum lijkt te hebben ontwikkeld.’

‘ Na ruim twee decennia en langer, sloop en sleet door het vermarkten van alles wat los en vast zit, privatisering en deregulering als een dolle, wordt de rekening natuurlijk op een gegeven ogenblik gepresenteerd. Je oogst wat je hebt gezaaid, in goed Nederlands: the chickens come home to roost.
Hoe veel van die protestanten van afgelopen week zouden VVD gestemd hebben of straks (weer) stemmen? Inderdaad. Dit stem-zonder-keuze-gebeuren, doet ook mij denken aan die kermisattractie waarover mijn ouders weleens vertelden: het touwtje trekken. De attractie schijnt – wonderlijk genoeg – nog te bestaan. Je koopt het recht om voor een luttel bedragje aan een touwtje te mogen trekken. Dat touwtje zit vast aan een prijs en die prijs staat (pas op!) in de overdadige prijzenetalage van de kermistent. Tegen de achterwand staan oogverblindende en schitterende caedaus uitgestald en als kind denk je gretig dat je misschien ook zo’n reuze teddybeer of fiets of compleet servies kunt winnen. Maar bijna altijd blijken de koordjes de je hebt “gekocht” vast te zitten aan een plakplaatje, een lolly of andere prul, die vanachter de beer te voorschijn komt als jij eraan trekt.’

  • ‘ Als marketing-reclame-truc lopen er over het kermisterrein mensen rond die zo’n grote beer torsen, of die een andere begerens-waardige prijs gewonnen zouden hebben. Die zitten in het complot met de kermisklanten en ze brengen die zogenaamde “prijzen” naderhand gewoon terug bij de spullenbaas, achter de tent. Vervolgens gaan andere collaborateurs met andere “prijzen” over het terrein lopen sjouwen, en af en toe trekt een medeplichtige – die aan een geoormerkt touwtje trekt – zo’n kanjerprijs in het volle zicht van iedereen pontificaal omhoog: zie je wel, het is geen nep, je kunt ècht zo’n leven grote beer mee naar huis nemen.’

‘ Dat zijn de metaforen voor die glimmende en glanzende verkiezingsprogramma’s en de gladde babbels, waarmee de politieke kermiskramers en clowns de burger keer op keer lokken, lubben en verleiden om toch maar op haar en haar partij te stemmen. En steeds denkt de suffe burger: misschien gaat het dit keer wèl lukken, en om de Democratie in stand te houden móet je in ieder geval gaan stemmen. Of er nou iets valt te kiezen of niet, je moet zo’n vakje rood maken, dan komt alles vanzelf goed. Het Land moet immers geregeerd!? Dit soort loze lege larie- en loze leuterkoek dus, waarmee de kinderhand wordt gevuld.
Echter, zijn de pluchekonijnen-volksverlakkers eenmaal gekozen dan trekken ze een lange neus naar de kiezer. Het is je reinste ladenlichterij, optisch bedrog terwijl je bij volle bewustzijn bent. En tja, als je je erin schikt dan zullen de politieke ladenlichters wel gek zijn om eigener beweging echt werk van democratie te maken, want op deze manier scoren ze met alle tien vingers in de neus, een riante wedde.’

  • ‘ Nu spullenbaas Rutte tien jaar op de plek zit, begint de truc doorzichtig te worden. De kermisgasten worden ook steeds brutaler, arroganter en slordiger en ze doen nauwelijks nog moeite om te verhelen dat ze, ons, de schaapachtige klanten minachten en bedotten waar we bij staan.’

‘Ze worden ook steeds dommer en botter, want ze komen er mee weg. Kijk maar naar zo’n Hugo de Jonge of een Eric Wiebes. Het systeem met mini-referenda – referenda als het zwaard van Damocles dat incompetente en free riding politici boven het hoofd hangt –  dat Maurice de Hond voorstelt is te vergelijken met de voortdurende kleine bewegingen die je als fietser moet maken om in evenwicht te blijven terwijl je fietst en koers wilt houden.
Die corrigerende (stuur-)bewegingen zijn de mini-referenda, die de kiezer als tussenrapport aan de gekozenen kan uitdelen. Gaat alles goed, dan zijn de tussenrapporten niet nodig en kunnen de pluchepipo’s en bimbo’s gewoon hun werk blijven doen. Dreigen ze in het oog van de kiezer echter te veel af te wijken van hetgeen ze hebben beloofd, gaan ze van het padje, dan kan de kiezer aan de bel trekken. Dat zal meestal door een groep alerte burgers gebeuren die de zaak nauwlettend en terzake-kundig volgen en die zo’n (mini-)referendum kunnen opstarten.’

  • ‘ De Hond lijkt een veelbelovend en voor onze tijd passend systeem te suggereren. Een structuur die automatisch zorgt voor gekwalifeerd personeel op het pluche (ook in de Kamers), anders krijgen de luitjes immers steeds corrigerende mini-referenda voor de kiezen. Zo’n structuur wiedt het onkruid er vanzelf uit. Zonder gezonde concurrentie werkt ook een zogenaamd democratisch systeem niet. De neoliberalen met Rutte als hopman hebben hun mond vol van dynamiek, vrije markt en vooruitgang, maar als het om hun eigen verdienposities gaat, bewaken ze hun monopolieposities als een Cerberus. Ook in Amerika kan een president maar twee keer op die positie terecht komen. Zo niet in Nederland, waar men eindeloos op een zelfde partij kan stemmen, en aan de partijbureaucraten overlaat wie ze benoemen. Dit had ons toch lang geleden al aan het denken moeten zetten?’

‘ In ons systeem zitten de politieke partijen intussen op een onzalige manier in de weg. Die zijn is tot een soort bedrijf verworden waar anonieme aandeelhouders aan de touwtjes trekken met hun eigen machtsposities als primair belang. Formeel stem je op een persoon. Echter, die persoon staat voor een politieke partij op de kieslijst en dus stem je indirect voor de betreffende partij. Hoe funest “de partijdiscipline” kan werken, werd geïllustreerd aan het geval van CDA’er Pieter Omtzigt, die opdracht kreeg van partijbaas Buma om een dossier (joris Demmink) dat de VVD’er Rutte onwelgevallig was, te laten vallen.
Met de Toeslagenaffaire kreeg Omtzigt nota bene van collega-Kamerleden op zijn kop. Hoogstwaarschijnlijk omdat ze bang waren dat ze aan de bak moesten, met echt volksvertegenwoordigend werk Ze veegden de affaire liever onder het Kamertapijt – veroorzaak geen deining Pieter, laat ons met rust zodat we onze eigen hobbies kunnen uitleven.
Voeg daarbij ter verbetering het invoeren van een maximale zittingstijd voor een pipo of bimbo, of desnoods een jojo, die als premier mag opereren. Kijk naar Amerika. Daar hebben ze op dit gebied toch een voorsprong op ons.’

  • ‘ Tegen politieke vandalen is in de huidige structuren geen politieke partij bestand. Kijk hoe D66 werd gekaapt en gesloopt. Met de PvdA en de SP gebeurde ongeveer hetzelfde. En het CDA, wat is daar eigenlijk van over? En kijk eens voor wie je je uit de naad werkt als bonafide volksvertegenwoordiger; deze burgers gun je een Rutte van harte, die laat ze bij wijze van spreken in hun slaap overlijden, zonder dat ze ooit wisten wat er allemaal speelde.
    Goed. Basta. Je kunt erover schrijven en delibereren zo lang als je wilt, uiteindelijk moet het in praktijk worden omgezet. Wellicht zijn er nog ernstiger rellen of andere nog onbekende calamiteiten voor nodig om de urgentie expliciet te maken. Hoeveel doden kunnen en willen we hebben?’

‘ Tja, toch tragisch, die mevrouw Ter Schuur, met haar “hij negeert me” met wie ze niet Rutte bedoelt, die haar – en ons allemaal – al jarenlang negeert, maar Pieter Omtzigt. Zo gaat dat dus. Deze personen zouden Omtzigt hun excuses moeten aanbieden, vind ik.
Enfin. De causale verbanden tussen ons stemgedrag en het beleid dat de “democratisch gekozenen” over ons uitrollen, is voor de meesten van ons te ingewikkeld en te tijdrovend om te ontrafelen en te reconstrueren. De medelanders in het Geen-Stijl-filmpje slaan aan op de anderhalve meter, en waarschijnlijk staan ze popelen om weer met een Easy Jet vlucht naar Benidorm of een soortgelijke shithole-bestemming te reizen. Ik weet bijna zeker dat ze geen idee hebben wie Omtzigt is en wat hij ook voor hen bewerkstelligt. Toch mogen ze gewoon stemmen. Het schijnt bij democratie te horen.’

  • ‘ Nou, nou, nou. Jij zit wel vol voordelen hoor. Wie zegt dat die mevrouw die Omtzigt belaagt, thuisgekomen niet de Max Havelaar ter hand neemt, of een deel van Marcel Prousts Recherche? Neen, sorry, dit is super-flauw; it takes all sorts to make a world.

    Op de keper beschouwd, zetten die jongens van Geen Stijl degenen die Pieter Omtzigt lastig vallen, flink te kijk. Ik zou mezelf niet graag zo zien acteren, als een wat wezenloze halve zool die niet weet waarover het gaat en wie ‘ie eigenlijk lastig valt. Dat is niet een béétje dom, maar een heel veel beetjes dom. Ze willen blijkbaar protesteren tegen “een Kamerlid,” tegen “de Autoriteiten,” maar ze weten niet hoe of wat. Tja. Best aandoenlijk toch.Die hele Geen Stijl “reportage” gaat in feite helemaal nergens over. Gewoon een beetje rellen, en die mevrouw ziet zichzelf een paar uur later op youtube. Nou, dat was het dan. De rel, waar ze minstens een week over na kunnen praten.Goed, naar John Dunn dan maar.
    John Dunn analyseert haarscherp wat er in de dagelijkse praktijk, routinematig, gebeurt; de burger moet – indien ze dat tenminste kàn – haar recht hálen, afdwingen, het de overheid aftroggelen. Dat mechanisme kun je momenteel real time  toepassen op het Toeslagen-drama en de vergoedingen die de gedupeerden na heel veel ongehoord trekken en schandalig duwen eindelijk tegemoet kunnen zien. Dit kan de burger alleen omdat enkele gewetensvolle volksvertegenwoordigers hun taken naar behoren vervulden. De hele vertoning is een aanfluiting voor het principe van democratie in welks naam ze heet te zijn en worden uitgevoerd.’

‘Je hebt gelijk wat die mevrouw Ter Schuur op de video van Geen Stijl betreft. I sound like a cad don’t I? Om het goed te maken, citeer ik een kernpassage uit John Dunn (ISBN 978-0-300-17991-0, p.33): “[T]he populations of Europe and North America today value legality a lot more than they do democracy, since its benefits, where available, are both more salient and quite a lot more reliable. … They accrue to each of those to whom they accrue. By contrast, just what the net advantages of democracy are remains an altogether more speculative judgement. It requires the assessment of very intricate causalities at a considerable distance from the life and experience of any given inividual.”
Dat ondoorzichtige rookgordijn, dat de causale verbanden aan het waarnemingsvermogen van de burgers onttrekt, wordt cynisch genoeg opgetrokken door marketing-reclame-bureaus die voor duur belastinggeld door de democratisch gekozen volksvertegenwoordigers worden ingehuurd.’

  • ‘ Cynisch tot op het bot, wanneer je bedenkt dat ook de “legality” steeds meer wordt uitgehold. Denk maar aan het snode sappeurswerk van de Rutte-knecht Sander Dekker, op het terrein van de rechtsbijstand. Typisch Rutte, om een vos te benoemen als bewaker en beschermer van de kippenren.’

‘ Met Stef Blok is het hetzelfde liedje. En dan de CDA-minister Ferd. de Grapp. die doodordinair zijn middelvinger naar ons opsteekt. Over Hugo de Jonge hebben we het maar niet eens, die is door Rutte aangesteld om het CDA te slopen.’

  • ‘ We slikken het allemaal als zoete koek, onder de betovering van de democratie, under the spell of Democracy, zoals Dunn het ons puntig-ironisch onder de neus wrijft. Jammer dat Dunn vrij moeilijk schrijft, vind ik, want zijn dunne boekje vat – zeker qua strekking – het meeste samen waar onze zogenaamde democratie aan laboreert.’

‘ Tenslotte, een dubbelzinnig berichtje over het boek The Loser van Thomas Berhard: de vertaling van de titel als De onderspitdelver maakte me vrolijk. Marten Toonder zou dat niet hebben kunnen verbeteren. Aan de andere kant dreigen we met ons allen als onderspitdelvers te eindigen als deze vorm van “democratie” ongeremd op deze wijze doorgaat. Dat vind ik dan weer een niet zo prettig voorland.’

  • ‘ Daar zit inderdaad weinig muziek in, dat ben ik met je eens.’

 

Je moet radicaal anders een kabinet maken”: Pim van Galen en Maurice de Hond • Dec 15, 2019
Guy Tegenbos: Hoe we van de particratie afraken  – De Standaard, donderdag 24 september 2020  om 3.25 uur
<< Met partijen op zich is er niets mis. Ze stroom­lijnen de politieke gedachten en proberen via verkiezingen macht te verwerven om hun ideeën te realiseren. In een particratie hebben ze hun macht te ver uitgebreid en hebben ze bijvoorbeeld de instellingen die voor hen een tegengewicht moeten zijn, onmachtig gemaakt. Dat is hier gebeurd. De partijen hebben de administraties en openbare instellingen bezet via politieke benoemingen. >>

Paul Scheffer: Migratie net zo belangrijk als klimaat  Jul 22, 2019

<< Hoogleraar Paul Scheffer begrijpt niet waarom immigratie niet dezelfde urgentie heeft als klimaatbeleid. We moeten nu keuzes maken voor de samenleving van onze kinderen, stelt hij. De Europese buitengrens kan gecontroleerd worden, als we maar willen. Roderick Veelo spreekt Scheffer in de Buitenlucht over grenzen, populisme en politieke onwil. >>
Column  Martin Sommer –  Volkskrant, 29 januari 2021 /  Nederland presteert niks, maar de geruststellende gedachte is dat alles volgens plan verloopt
 
 
 

Lijstduwers, maken gewoon deel uit van het huidige politieke marketing-verdienmodel …

 
 

 
Engelse tekst >  Alexis de Tocqueville Boek II –  Vierde deel – H.6 /  Chapter VI: What Sort Of Despotism Democratic Nations Have To Fear
<<  The democratic nations which have introduced freedom into their political constitution, at the very time when they were augmenting the despotism of their administrative constitution, have been led into strange paradoxes.
……………….  ……………………..  ……………………..
After having exhausted all the different modes of election, without finding one to suit their purpose, they are still amazed, and still bent on seeking further; as if the evil they remark did not originate in the constitution of the country far more than in that of the electoral body. >>
 

 
‘ Waarom moet je zo lachen?’

‘ Of  “de Beweging Kaag.” ‘

  • ‘ Of eh: “Klup Kaag” ? dat klinkt pas cool, toch? Okay, even serieus – hoewel dat steeds moeilijker wordt wanneer het over de (Nederlandse) politiek gaat – ik vind lijstduwers nog relatief eerlijk, in vergelijking van de types die “gewoon” op een lijst gaan staan – en dan tussentijds wegspringen naar een andere uitdaging. Van een lijstduwer weet je tenminste: die komt sowieso niet in de Kamer.‘

‘ Ho, ho, dat weet je van een lijstduwer helemaal niet zeker, want die kan er net zo goed tussentijds tussen gemoffeld worden door “de partij” en alsnog in de Kamer komen. Omdat ze zo betrokken waren bij de partij. “Zichtbaar betrokken” schrijft Van Holsteyn.  Wat ze al niet bedenken, nietwaar?’

  • ‘ Mijn redenering was dat lijstduwers niets substantieels in de politiek-in-de-Kamer doen, dus dat ze er openlijk voor uitkomen dat ze niets doen, in plaats van de hele dag met papiertjes schuiven en gewichtig met ordners rondsjouwen in de gangen van dat monsterlijke gebouw, terwijl ze niets wezenlijks doen en vaak de zaak obstrueren. Dat doen de meeste gewone Kamerleden het grootste deel van de tijd dat ze onder die Haagse kaasstolp rondakkeren namelijk. Being a pain in the ass.’

‘ Wat meneer Van Holsteyn hier schrijft, is formeel vast correct, dat men bij het stemmen op een persoon stemt, maar je krijgt er toch onvermijdelijk de partij op de koop toe bij, en precies dat blijkt steeds meer de makke van dit systeem. Hoeveel mooie en deftige redeneringen je daar ook tegenaan gooit. Zo vind ik de personen Martin Bosma en Pieter Omtzigt prima volksvertegenwoordigers en vroeger zou ik waarschijnlijk op ze stemmen, nu niet meer, want ik besef nu donders goed, dat ik dan op de PVV of het CDA zou stemmen en daar bedank ik voor. ’

  • ‘ Ja ja, jij vindt het nadeel van een groep pipo’s de Kamer in stemmen, omdat één van de clubleden naar jouw idee bonafide is en als volksvertegenwoordiger goed werkt levert, te groot. In feite fungeren de goede volksvertegenwoordigers in jouw frame als Trojaanse paarden, want op hun slippen komt er een bups volk mee van wie je niet weet wat ze aan kwaliteit in huis hebben. Die worden door “de partij” gekozen om op het pluche geplakt te worden en wat de moverende redenen van “de partij” zijn, dat weten we niet.
    Die lui die je er op de koop toe bij moet nemen, zouden het voordeel van die ene persoon teniet doen. Ondanks de voorkeurstemmen die hij of zij krijgt.’

‘ Trojaanse paarden is wrang, maar hier goed gekozen. Ja, want die persoon zal zich ook naar de partij moeten voegen. Ongeacht het aantal voorkeurstemmen. Kijk naar een Pieter Omtzigt, bij wie dat het duidelijks is gebleken. Wij kunnen Omtzigt een toffe gast en helemaal okay vinden, maar het CDA als partij zet toch vraagtekens bij Omtzigt. Buma/ “de partij,” had Omtzigt nota bene bijna helemaal onderaan de lijst gezet en Omtzigt kwam dankzij petities alsnog op nummer 4 en in de Kamer. Nou? En toen? ’

  • ‘ Tja, het CDA, met een partijgenoot-partijleider als Buma, die het niet kan lijden dat Omtzigt populairder is dan hij, en die er tussentijds uitknijpt om burgemeester te worden. Bovendien een partij die iemand als Hugo de Jonge als minister parachuteert! Halleluja!’

‘ Precies. Vandaar dat er een uitgewerkt systeem van referenda moet worden opgetuigd. Juist en precies om “de partij” bij de les te houden. Dan kunnen de goochelaar-ladenlichters ook geen “akkoorden” sluiten, waarmee ze de Kamer passeren. Van Holsteyn: “Die partijen hebben zich als praktische en pragmatische invulling van de representatieve democratie ontwikkeld tot belangrijkste schakel tussen burger en bestuur.” Dat vind ik beklemmend om me te realiseren, want ik heb helemaal niets met een politieke partij, met welke dan ook. Net zo min als ik iets heb met het Europese Parlement.’

  • ‘ Helemaal mee eens. De Kamer “voelt zich buiten spel gezet,” gepasseerd, niet au sérieux genomen, enzovoorts, de meer dan overbekende riedel. De Kamer pruilt, de Kamer stampvoet, de Kamer is verbijsterd, de Kamer is witheet, allemaal tot je dienst, maar de Kamer doet niet waarvoor ze op het pluche is gezet.’

‘Kortom: het kabinet passeert de Kamer, linksom, rechtsom, door het midden en waar het maar wil. Kijk naar de ondertekening van het Marrakesh-pact door de gelegenheids-staatssecretaris Marc Harbers (VVD). Harbers klungelt, moet aftreden, maar wordt beloond met een gelegenheidsstaatssecretariaat en werkt dan mee aan de non-democratie door het Marrakeshpact namens Nederland te ondertekenen. En niemand maakt daar een woord aan vuil! Harbers zit weer gewoon op zijn verdienplek in de Kamer.
Het kabinet flikt dat keer op keer, jaar in jaar uit, want het kabinet weet dat de Kamer het nooit op een crisis laat aankomen, want dan zouden de Kamerleden een pensioenbreuk oplopen en een carrièrebreuk op hun cvt-jes krijgen. Bovendien is het altijd de vraag of ze net zo’n riante verdienpositie in de banencarrousel kunnen bemachtigen als die welke ze nu bekleden. De partijen nemen hun Kamerleden evenmin serieus. De partij-nomenklatoera’s gebruiken een of twee partijleden als uithangbord, om stemmen te trekken, en zijn die stemmen eenmaal binnen, dan neemt “de partij” het over en heeft de kiezer het nakijken. De kiezer wordt noch door de Kamerleden, noch door de politieke partijen, noch door de regering serieus genomen. Die kiezer blijft immers wous naar de stembus sjokken. Dus de kiezer vraagt er zelf om, om bij de neus genomen te worden.’

  • ‘Zo gaat dat nu ja. Iedereen is vooral bedacht op haar of zijn persoonlijke deals en scores. Het maatschappelijk ethos is veranderd, maar ze willen het systeem onveranderd laten. Dat zag Alexis de Tocqueville heel scherp. Hoe mooi en loffelijk de respectieve partijprogramma’s er ook mogen uitzien: papier is geduldig. Zo lang je het systeem niet verandert en enkel aan de symptomen “knutselt,” zal er niets veranderen. De zittende kliek zal de zwakke plekken in het systeem steeds beter leren kennen en steeds slimmer gebruiken om aan de macht te blijven. Het dichtmetselen van de mogelijkheden tot het optuigen van referenda, is daarvan een prachtig voorbeeld.Uitgerekend aspirant lijstduwer Karin Ollongren van D66 heeft zich laten gebruiken om de mogelijkheid tot referenda optuigen de nek om te draaien – en de Kamer deed daar niks tegen. Vergeet dat laatste niet hè. Als zij straks aan de knoppen zitten, zullen ze net zo goed gretig gebruik maken van exact dezelfde mogelijkheden die het systeem personen in die posities biedt. Bovendien: nagenoeg alle 150 pipo’s schmieren mee in een grote griezelige groupthink. ’

‘ Ik vind het ook wel weer van onnozele zelfoverschatting getuigen van zo’n Karin Ollongren, om als lijstduwer te willen fungeren. Dan ziet iedereen immers dat zij “van D66 is” en dus weet je dubbel-zeker dat je in ieder geval niet op D66 moet stemmen. Zij, bij D66, denken blijkbaar dat wij types als Ollongren, Kaag en Engelshoven net zo schattig en capabel vinden als zij. In ieder geval stemt een normaal mens niet op lijstduwer Ollongren; ik wist niet eens dat je op lijstduwers kon stemmen. Indien dat zo is, vind ik dat inderdaad een ernstige vorm van ondermijning. Eigenlijk fungeert een “effectieve” lijstduwer als Trojaans paard. Dat is trouwens de strekking van het betoog van Van Holsteyn.’

  • ‘ Jawel, zo redeneren wij, maar wij zijn wat dat betreft tamelijk uitzonderlijk hoor.
    Herinner jij je nog dat mensen op de vermoorde D66-mevrouw Els Borst stemden? Dat is toch ziek? Ik heb gegoogeld en op de site van het Nederlands Dagblad (14 maart 2014) staat: “Oud-minister Els Borst, die waarschijnlijk door een misdrijf om het leven is gekomen, staat nog op de kieslijst voor de gemeenteraadsverkiezingen. Ze staat in De Bilt voor D66 als lijstduwer op plek 21.”

Bij Pim Fortuyn schijnt dat ook te zijn gebeurd. Een kwalijke vorm van lijkenpikkerij door de partij, vind ik dat.
Mensen als meneer Van Holsteyn, die bij wijze van spreken “van het systeem eten” geloven ook in dit systeem. Dat denk ik tenminste, ze geloven er althans voor een deel in, anders zou het niet uit te houden zijn. In ieder geval moeten ze er serieus over schrijven, anders zouden er vast minder studenten op af komen en dan vindt een universiteit-koekjesfabriek natuurlijk geen goede zaak, want universiteiten draaien op aantallen en omzet.’
‘ Hm, niet uit te houden? Weet je aan wie ik moet denken? Aan Franz Overbeck in Basel, de beste vriend van de atheïstische Nietzsche. Wat W.F. Hermans (1983: 176 / ISBN: 90 234 0834 9) ook beweert, ik geloof toch eerder die anderen, die vertellen dat Overbeck als godsdiensthistoricus, wel degelijk atheïst was.’

  • ‘ Dat geloof ik ook, want anders kon hij onmogelijk Nietzsches beste en levenslange vriend zijn. Daar was Nietzsche de persoon niet naar. Voor een politicoloog ligt het naar mijn idee niets anders dan bij godsdienstwetenschap zoals Overbeck die bedreef. Je kunt best helemaal niets van politici moeten hebben, ze zelfs minachten en niets van hun politiek geloven, om toch politicoloog-om-den-brode te zijn. Politiek is voor mij veel meer een vak, een ambacht zo je wil, terwijl ik bij theologie nog aan iets van roeping denk. Maar, misschien zit ik er inmiddels helemaal naast.’

‘ Theologie, een roeping? Nu, vandaag de dag? Ik denk toch dat je daar een te romantisch idee over hebt. Naar mijn overtuiging is het neoliberale denken in verdienmodelllen intussen overal, op ieder gebied en op elk terrein, binnengedrongen en is het denken in business modellen het dominante cognitieve frame. Je gaat toch ook geen (fiscaal) recht studeren om de maatschappij rechtvaardiger te maken en om gerechtigheid maatschappijbreed te laten zegevieren. Ben je raar?!
Als kundig en bekwaam fiscalist faciliteer je op grote schaal belastingontwijking. Dat is vanzelfsprekend. Vanuit dat oogpunt bezien, is lijstduwerschap niets anders dan een marketinginstrument, en dus volkomen zeitgemäss. Als politieke partij zou je gek zijn en een dief van je eigen portemonnee, indien je de figuur van het lijstduwerschap zou willen afschaffen.’

 
Nietzsche – Duitse tekst  –  Unzeitgemäße Betrachtungen: Schopenhauer als Erzieher
<<  Und wenn man mit Recht vom Faulen sagt, er töte die Zeit, so muß man von einer Periode, welche ihr Heil auf die öffentlichen Meinungen, das heißt auf die privaten Faulheiten setzt, ernstlich besorgen, daß eine solche Zeit wirklich einmal getötet wird: ich meine, daß sie aus der Geschichte der wahrhaften Befreiung des Lebens gestrichen wird.
Wie groß muß der Widerwille späterer Geschlechter sein, sich mit der Hinterlassenschaft jener Periode zu befassen, in welcher nicht die lebendigen Menschen, sondern öffentlich meinende Scheinmenschen regierten; weshalb vielleicht unser Zeitalter für irgendeine ferne Nachwelt der dunkelste und unbekannteste, weil unmenschlichste Abschnitt der Geschichte sein mag. Ich gehe durch die neuen Straßen unserer Städte und denke, wie von allen diesen greulichen Häusern, welche das Geschlecht der öffentlich Meinenden sich erbaut hat, in einem Jahrhundert nichts mehr steht, und wie dann auch wohl die Meinungen dieser Häuserbauer umgefallen sein werden. >>
 
 

 
 
 

Lijstduwers, maken gewoon deel uit van het huidige politieke marketing-verdienmodel …

 
 

 
Engelse tekst >  Alexis de Tocqueville Boek II –  Vierde deel – H.6 /  Chapter VI: What Sort Of Despotism Democratic Nations Have To Fear
<<  The democratic nations which have introduced freedom into their political constitution, at the very time when they were augmenting the despotism of their administrative constitution, have been led into strange paradoxes.
……………….  ……………………..  ……………………..
After having exhausted all the different modes of election, without finding one to suit their purpose, they are still amazed, and still bent on seeking further; as if the evil they remark did not originate in the constitution of the country far more than in that of the electoral body. >>
 

 
‘ Waarom moet je zo lachen?’

‘ Of  “de Beweging Kaag.” ‘

  • ‘ Of eh: “Klup Kaag” ? dat klinkt pas cool, toch? Okay, even serieus – hoewel dat steeds moeilijker wordt wanneer het over de (Nederlandse) politiek gaat – ik vind lijstduwers nog relatief eerlijk, in vergelijking van de types die “gewoon” op een lijst gaan staan – en dan tussentijds wegspringen naar een andere uitdaging. Van een lijstduwer weet je tenminste: die komt sowieso niet in de Kamer.‘

‘ Ho, ho, dat weet je van een lijstduwer helemaal niet zeker, want die kan er net zo goed tussentijds tussen gemoffeld worden door “de partij” en alsnog in de Kamer komen. Omdat ze zo betrokken waren bij de partij. “Zichtbaar betrokken” schrijft Van Holsteyn.  Wat ze al niet bedenken, nietwaar?’

  • ‘ Mijn redenering was dat lijstduwers niets substantieels in de politiek-in-de-Kamer doen, dus dat ze er openlijk voor uitkomen dat ze niets doen, in plaats van de hele dag met papiertjes schuiven en gewichtig met ordners rondsjouwen in de gangen van dat monsterlijke gebouw, terwijl ze niets wezenlijks doen en vaak de zaak obstrueren. Dat doen de meeste gewone Kamerleden het grootste deel van de tijd dat ze onder die Haagse kaasstolp rondakkeren namelijk. Being a pain in the ass.’

‘ Wat meneer Van Holsteyn hier schrijft, is formeel vast correct, dat men bij het stemmen op een persoon stemt, maar je krijgt er toch onvermijdelijk de partij op de koop toe bij, en precies dat blijkt steeds meer de makke van dit systeem. Hoeveel mooie en deftige redeneringen je daar ook tegenaan gooit. Zo vind ik de personen Martin Bosma en Pieter Omtzigt prima volksvertegenwoordigers en vroeger zou ik waarschijnlijk op ze stemmen, nu niet meer, want ik besef nu donders goed, dat ik dan op de PVV of het CDA zou stemmen en daar bedank ik voor. ’

  • ‘ Ja ja, jij vindt het nadeel van een groep pipo’s de Kamer in stemmen, omdat één van de clubleden naar jouw idee bonafide is en als volksvertegenwoordiger goed werkt levert, te groot. In feite fungeren de goede volksvertegenwoordigers in jouw frame als Trojaanse paarden, want op hun slippen komt er een bups volk mee van wie je niet weet wat ze aan kwaliteit in huis hebben. Die worden door “de partij” gekozen om op het pluche geplakt te worden en wat de moverende redenen van “de partij” zijn, dat weten we niet.
    Die lui die je er op de koop toe bij moet nemen, zouden het voordeel van die ene persoon teniet doen. Ondanks de voorkeurstemmen die hij of zij krijgt.’

‘ Trojaanse paarden is wrang, maar hier goed gekozen. Ja, want die persoon zal zich ook naar de partij moeten voegen. Ongeacht het aantal voorkeurstemmen. Kijk naar een Pieter Omtzigt, bij wie dat het duidelijks is gebleken. Wij kunnen Omtzigt een toffe gast en helemaal okay vinden, maar het CDA als partij zet toch vraagtekens bij Omtzigt. Buma/ “de partij,” had Omtzigt nota bene bijna helemaal onderaan de lijst gezet en Omtzigt kwam dankzij petities alsnog op nummer 4 en in de Kamer. Nou? En toen? ’

  • ‘ Tja, het CDA, met een partijgenoot-partijleider als Buma, die het niet kan lijden dat Omtzigt populairder is dan hij, en die er tussentijds uitknijpt om burgemeester te worden. Bovendien een partij die iemand als Hugo de Jonge als minister parachuteert! Halleluja!’

‘ Precies. Vandaar dat er een uitgewerkt systeem van referenda moet worden opgetuigd. Juist en precies om “de partij” bij de les te houden. Dan kunnen de goochelaar-ladenlichters ook geen “akkoorden” sluiten, waarmee ze de Kamer passeren. Van Holsteyn: “Die partijen hebben zich als praktische en pragmatische invulling van de representatieve democratie ontwikkeld tot belangrijkste schakel tussen burger en bestuur.” Dat vind ik beklemmend om me te realiseren, want ik heb helemaal niets met een politieke partij, met welke dan ook. Net zo min als ik iets heb met het Europese Parlement.’

  • ‘ Helemaal mee eens. De Kamer “voelt zich buiten spel gezet,” gepasseerd, niet au sérieux genomen, enzovoorts, de meer dan overbekende riedel. De Kamer pruilt, de Kamer stampvoet, de Kamer is verbijsterd, de Kamer is witheet, allemaal tot je dienst, maar de Kamer doet niet waarvoor ze op het pluche is gezet.’

‘Kortom: het kabinet passeert de Kamer, linksom, rechtsom, door het midden en waar het maar wil. Kijk naar de ondertekening van het Marrakesh-pact door de gelegenheids-staatssecretaris Marc Harbers (VVD). Harbers klungelt, moet aftreden, maar wordt beloond met een gelegenheidsstaatssecretariaat en werkt dan mee aan de non-democratie door het Marrakeshpact namens Nederland te ondertekenen. En niemand maakt daar een woord aan vuil! Harbers zit weer gewoon op zijn verdienplek in de Kamer.
Het kabinet flikt dat keer op keer, jaar in jaar uit, want het kabinet weet dat de Kamer het nooit op een crisis laat aankomen, want dan zouden de Kamerleden een pensioenbreuk oplopen en een carrièrebreuk op hun cvt-jes krijgen. Bovendien is het altijd de vraag of ze net zo’n riante verdienpositie in de banencarrousel kunnen bemachtigen als die welke ze nu bekleden. De partijen nemen hun Kamerleden evenmin serieus. De partij-nomenklatoera’s gebruiken een of twee partijleden als uithangbord, om stemmen te trekken, en zijn die stemmen eenmaal binnen, dan neemt “de partij” het over en heeft de kiezer het nakijken. De kiezer wordt noch door de Kamerleden, noch door de politieke partijen, noch door de regering serieus genomen. Die kiezer blijft immers wous naar de stembus sjokken. Dus de kiezer vraagt er zelf om, om bij de neus genomen te worden.’

  • ‘Zo gaat dat nu ja. Iedereen is vooral bedacht op haar of zijn persoonlijke deals en scores. Het maatschappelijk ethos is veranderd, maar ze willen het systeem onveranderd laten. Dat zag Alexis de Tocqueville heel scherp. Hoe mooi en loffelijk de respectieve partijprogramma’s er ook mogen uitzien: papier is geduldig. Zo lang je het systeem niet verandert en enkel aan de symptomen “knutselt,” zal er niets veranderen. De zittende kliek zal de zwakke plekken in het systeem steeds beter leren kennen en steeds slimmer gebruiken om aan de macht te blijven. Het dichtmetselen van de mogelijkheden tot het optuigen van referenda, is daarvan een prachtig voorbeeld.Uitgerekend aspirant lijstduwer Karin Ollongren van D66 heeft zich laten gebruiken om de mogelijkheid tot referenda optuigen de nek om te draaien – en de Kamer deed daar niks tegen. Vergeet dat laatste niet hè. Als zij straks aan de knoppen zitten, zullen ze net zo goed gretig gebruik maken van exact dezelfde mogelijkheden die het systeem personen in die posities biedt. Bovendien: nagenoeg alle 150 pipo’s schmieren mee in een grote griezelige groupthink. ’

‘ Ik vind het ook wel weer van onnozele zelfoverschatting getuigen van zo’n Karin Ollongren, om als lijstduwer te willen fungeren. Dan ziet iedereen immers dat zij “van D66 is” en dus weet je dubbel-zeker dat je in ieder geval niet op D66 moet stemmen. Zij, bij D66, denken blijkbaar dat wij types als Ollongren, Kaag en Engelshoven net zo schattig en capabel vinden als zij. In ieder geval stemt een normaal mens niet op lijstduwer Ollongren; ik wist niet eens dat je op lijstduwers kon stemmen. Indien dat zo is, vind ik dat inderdaad een ernstige vorm van ondermijning. Eigenlijk fungeert een “effectieve” lijstduwer als Trojaans paard. Dat is trouwens de strekking van het betoog van Van Holsteyn.’

  • ‘ Jawel, zo redeneren wij, maar wij zijn wat dat betreft tamelijk uitzonderlijk hoor.
    Herinner jij je nog dat mensen op de vermoorde D66-mevrouw Els Borst stemden? Dat is toch ziek? Ik heb gegoogeld en op de site van het Nederlands Dagblad (14 maart 2014) staat: “Oud-minister Els Borst, die waarschijnlijk door een misdrijf om het leven is gekomen, staat nog op de kieslijst voor de gemeenteraadsverkiezingen. Ze staat in De Bilt voor D66 als lijstduwer op plek 21.”

Bij Pim Fortuyn schijnt dat ook te zijn gebeurd. Een kwalijke vorm van lijkenpikkerij door de partij, vind ik dat.
Mensen als meneer Van Holsteyn, die bij wijze van spreken “van het systeem eten” geloven ook in dit systeem. Dat denk ik tenminste, ze geloven er althans voor een deel in, anders zou het niet uit te houden zijn. In ieder geval moeten ze er serieus over schrijven, anders zouden er vast minder studenten op af komen en dan vindt een universiteit-koekjesfabriek natuurlijk geen goede zaak, want universiteiten draaien op aantallen en omzet.’
‘ Hm, niet uit te houden? Weet je aan wie ik moet denken? Aan Franz Overbeck in Basel, de beste vriend van de atheïstische Nietzsche. Wat W.F. Hermans (1983: 176 / ISBN: 90 234 0834 9) ook beweert, ik geloof toch eerder die anderen, die vertellen dat Overbeck als godsdiensthistoricus, wel degelijk atheïst was.’

  • ‘ Dat geloof ik ook, want anders kon hij onmogelijk Nietzsches beste en levenslange vriend zijn. Daar was Nietzsche de persoon niet naar. Voor een politicoloog ligt het naar mijn idee niets anders dan bij godsdienstwetenschap zoals Overbeck die bedreef. Je kunt best helemaal niets van politici moeten hebben, ze zelfs minachten en niets van hun politiek geloven, om toch politicoloog-om-den-brode te zijn. Politiek is voor mij veel meer een vak, een ambacht zo je wil, terwijl ik bij theologie nog aan iets van roeping denk. Maar, misschien zit ik er inmiddels helemaal naast.’

‘ Theologie, een roeping? Nu, vandaag de dag? Ik denk toch dat je daar een te romantisch idee over hebt. Naar mijn overtuiging is het neoliberale denken in verdienmodelllen intussen overal, op ieder gebied en op elk terrein, binnengedrongen en is het denken in business modellen het dominante cognitieve frame. Je gaat toch ook geen (fiscaal) recht studeren om de maatschappij rechtvaardiger te maken en om gerechtigheid maatschappijbreed te laten zegevieren. Ben je raar?!
Als kundig en bekwaam fiscalist faciliteer je op grote schaal belastingontwijking. Dat is vanzelfsprekend. Vanuit dat oogpunt bezien, is lijstduwerschap niets anders dan een marketinginstrument, en dus volkomen zeitgemäss. Als politieke partij zou je gek zijn en een dief van je eigen portemonnee, indien je de figuur van het lijstduwerschap zou willen afschaffen.’

 
Nietzsche – Duitse tekst  –  Unzeitgemäße Betrachtungen: Schopenhauer als Erzieher
<<  Und wenn man mit Recht vom Faulen sagt, er töte die Zeit, so muß man von einer Periode, welche ihr Heil auf die öffentlichen Meinungen, das heißt auf die privaten Faulheiten setzt, ernstlich besorgen, daß eine solche Zeit wirklich einmal getötet wird: ich meine, daß sie aus der Geschichte der wahrhaften Befreiung des Lebens gestrichen wird.
Wie groß muß der Widerwille späterer Geschlechter sein, sich mit der Hinterlassenschaft jener Periode zu befassen, in welcher nicht die lebendigen Menschen, sondern öffentlich meinende Scheinmenschen regierten; weshalb vielleicht unser Zeitalter für irgendeine ferne Nachwelt der dunkelste und unbekannteste, weil unmenschlichste Abschnitt der Geschichte sein mag. Ich gehe durch die neuen Straßen unserer Städte und denke, wie von allen diesen greulichen Häusern, welche das Geschlecht der öffentlich Meinenden sich erbaut hat, in einem Jahrhundert nichts mehr steht, und wie dann auch wohl die Meinungen dieser Häuserbauer umgefallen sein werden. >>
 
 

 
 
 

Is de EU nou een rechts”staat” of een democratie?

 
‘ De “EU is een rechtsstaat.” ‘

  • ‘ Gôh. Da’s nieuws zeg. Wie beweert dat?’

‘Een columniste in de NRC.’

  • ‘ Oh, ik weet het al, maar dat is wat mij betreft een influencer-lobbyist voor de EU/Brussel/Carnegie en nog wat, die zingt per definitie Brussels lof. Natuurlijk vindt zij de EU een rechtsstaat. Hoezo?’

‘Nou, de pipo’s in Brussel willen Zwitserland een lesje leren, want dat is een democratie.’

  • ‘ Mmmmm, begrijpelijk, want stel je voor dat EU-lidstaten serieus besmet zouden raken met het democratie-virus. En dan nog wel Zwitsers, met referenda en zo. Je moet er gewoon niet aan denken! Een democratie hoeft geen serieuze rechtsstaat te zijn. Daar kan met cosmetische poespas en verbale window dressing veel aan worden verhapstukt en bekostoofd.
    Mag ik eens lezen.
    Ah, kijk eens: <<  Noorwegen, IJsland en Liechtenstein …….. zitten in de Europese Economische Ruimte (EER), waar Europese regels automatisch in nationale wetgeving worden omgezet.>>
    Herinner je je dat geneuzel in de Kamer nog? Over het Marrakesh-pact dat VVD-excuusstaatssecretaris Harbers moest tekenen namens Nederland? Al die kippen-zonder-kop die halsstarrig bleven beweren dat het allemaal niet bindend was en dat er geen sprake was van regel- en/of wetgeving? Alsof to enhance immigration en to implement rules in een juridisch vacuüm zou kunnen plaatsvinden. Tenen­krommend geneuzel!’

‘ Tja, oetlullen onder een kaasstolp. De slechte Haagse soap van groepsdenkers – met die ene witte raaf als uitzondering op de regel. VVD’er Harbers werd “ontslagen” omdat hij had geprobeerd de criminaliteitscijfers van exoten te verdoezelen. Niet verbazingwekkend dat Harbers dat zou proberen te doen, want het Marrakesh-pact is immers bedoeld om ongecontroleerde massa-immigratie ruim baan te bieden, en dan ga je het Nederlandse volk niet vertellen hoeveel ingestroomde exoten er misdaden begaan. Harbers werd – natuurlijk – niet echt ontslagen, maar gemorfd naar Kamerlid – wie weet met een bonus en aparte remuneratie-voorzieningen – zodat hij zeker geen pensioengat zou oplopen. Harbers had tenslotte door het pact te tekenen het vuile klusje voor Rutte c.s. opgeknapt.’

  • ‘Juist. In Zwitserland, dat dus o foei toch! een democratie is, gaat dat anders. De Zwitserse staatssecretaris die het raamakkoord tekende – waar de meeste Zwitsers geen warm gevoel bij krijgen – die werd wel degelijk ontslagen. Schrijft de columniste althans.’

‘ Zo hoort dat te gaan in een democratie: de wil van het volk is wet. Wat gebeurt er vervolgens!? De Duitsers (De EU is voornamelijk Merkel-Duitsland) straffen keihard 200.000 Duitsers en Italianen die niet meer naar hun werk in Zwitserland kunnen.’

  • ‘ Tja, het is bar. Als de Zwitsers normale mensen zijn dan zullen ze die 200.000 plekken opvullen met andere landslui, zodat die 200.000 Duitsers en Italianen in de WW belanden. Dat zal voor de Duitse werklozen een Hartz 4-regime (vernoemd naar VW-manager Peter Hartz, vriend van SPD-bons Gerhard Schröder) betekenen en voor de Italianen …. tja wie weet, de Italianen zullen het ongetwijfeld via een omweggetje op de belastingbetalers in de andere EU-lidstaten verhalen, want zo gaan die dingen.’

‘ Herr Schröder van de SPD, was bondskanselier van1998-2005. Hij ging over belangrijke staatscontracten met de Russen over gasleveranties. Na zijn kanselierschap werd mooie Gert commissaris/bestuurslid (of zelfs “maat” ?) bij het Russische Gazprom/Rosneft. Dit zijn politieke ondernemers, die de publiek-private-symbiose volledig uitbaten. In wiens voordeel vooral? Dat is vragen naar de bekende weg.
Er speelt trouwens nog iets. Merkel-von-der-Leyen zal geen haast maken om het de Duitsers die voor hoger loon in Zwitserland werken, makkelijk te maken snel weer in Zwitserland aan de slag te gaan. Duitsland kan die geschoolde arbeidskrachten zelf goed gebruiken. Echter liefst tegen lagere lonen dan de Zwitsers betalen. Met name Harz 4 is er op toegesneden om zijn “klanten” “passend werk” te laten accepteren – In Nederland hebben de uitkeringsinstanties daar veel van geleerd. Dus die Duitse werknemers gaan op den duur ongetwijfeld tegen een lager loon (dan ze in Zwitserland verdienden) in Duitsland aan de slag. Ten tweede hebben de Zwitsers een sterke financiële industrie en – dit is zeker niet onbelangrijk om over te speculeren – zullen veel Duitse politici en andere bovenbazen vast en zeker anonieme cijferrekeningen bij Zwitserse banken aanhouden, dus echt tot het gaatje zullen de Duitsers met hun duimschroef-politiek ten aanzien van Zwitserland niet gaan.
Zeg, wat hier staat, dit is ook een gotspe: <<  Zwitserland …. kopieert veel EU-regels, maar niet automatisch. Vanwege de directe democratie wil het alles checken en dubbelchecken. Soms komt er een referendum overheen. Dit aparte systeem vergt energie en geduld – aan beide kanten. Zwitsers staan in Brussel bekend als enorme lastpakken. >>  Bah! Directe democratie! Wat een vies woord is dat! Goed dat D66-mevrouw K3 Ollongren de kastanjes voor Rutte uit het vuur haalde en de mogelijkheden voor referenda in Nederland schielijk in de klei begroef! Ragfijne vaderlandse politiek op duizelingwekkend hoog niveau.’

  • ‘ Ach, het is het bekende deuntje. Bekijk dit gesprek tussen Paul Scheffer en Roderick Veelo in dit bestek eens. We komen daar later nog op terug in een bredere context, maar in dit gesprek kun je vast horen waarom massa-immigratie – en dus géén grenscontrole – zal blijven voortduren.’

‘ Ik vond het zo sneu voor Scheffer, dat hij werkelijk dacht dat zijn idee van immigratie-scenario’s heus, echt en serieus door de Haagse nomenklatoera zou worden doorgerekend. Scheffer: “Ik heb iets gedaan wat nog niemand in Nederland heeft gedaan ……” Och arme. Die man is zo integer en oprecht, dat hij gelooft dat je met de Haagse politici echte zaken kunt doen.’

  • ‘Als ik het goed heb zijn die voorstellen inmiddels al afgeschoten, waarbij Klaas Dijkhoff het vuile werk opknapte. Dus Dijkhoff af. Die komt niet terug in de Kamer. Gemorfd naar een andere positie in de carrousel. Zo gaat dat.’

 

 

Paul Scheffer: Migratie net zo belangrijk als klimaat • Jul 22, 2019

 

 
 
 
 
 

Democratisch deficit en dolerende “democratieën”

 

 
Kamervoorzitter mevrouw Khadija Arib: kabinet moet stoppen eerst naar de media te gaan / Guus Ritzen  NRC  31 januari 2020
In een boze brief aan premier Rutte hekelt Kamervoorzitter Arib de praktijk dat het kabinet media doorgaans eerder informeert over nieuw beleid dan Kamerleden.

Guus Ritzen  NRC  31 januari 2020

<  <  Het kabinet schaadt regelmatig op ernstige wijze de informatiepositie van de Tweede Kamer. Dat schrijft Kamervoorzitter Khadija Arib in een brief, in handen van NRC, aan premier Mark Rutte. Arib vindt het storend dat het kabinet media regelmatig eerder informeert over beleidsplannen dan Kamerleden.
De voorzitter noemt deze praktijk „uit staatsrechtelijk oogpunt zeer ongewenst, zo niet onaanvaardbaar”. Het verbaast haar „ten zeerste dat het verschijnsel zich herhaaldelijk blijft voordoen”. In de brief, die Arib eerder deze maand verstuurde, verzoekt ze de premier het onderwerp bij de wekelijkste ministerraad te bespreken. De Kamervoorzitter heeft Rutte in 2018 al eens gevraagd aandacht te besteden aan de volgens haar kwalijke praktijk.
Arib stoort zich verder aan het feit dat ministers en staatssecretarissen het informeren van Kamerleden steeds vaker laten samenvallen met een persconferentie. Die momenten worden vaak op voor Kamerleden ongunstige momenten gepland, zoals ‘s ochtends vroeg, ‘s avonds laat of in het weekend. Vooral storend vindt Arib dat Kamerleden die na zo’n persconferentie om een reactie wordt gevraagd, vaak nog geen kennis hebben kunnen nemen van de inhoud van de gepresenteerde stukken.  > >
https://nos.nl/artikel/2321053-kamervoorzitter-arib-schrijft-boze-brief-rutte-geeft-haar-gelijk.html
Seije Slager –  Trouw 1 februari 2020, 0:55
<  <  Ooit kwamen autoritaire leiders aan de macht door staatsgrepen en coups. Tegenwoordig raken democratieën vooral verzwakt door democratisch verkozen leiders, die het systeem van binnenuit uithollen. Poetin, Erdogan, Chavez en Orban zijn de bekendste namen op het lijstje van de nieuwe autocraten.
Democratie vereist een bepaalde wellevendheid, waarbij je je tegenstanders respecteert, en niet alles uit de kast haalt om ze weg te krijgen. Wie het spel te hard speelt, verenigt de tegenpartij alleen maar, en geeft die reden om het spel zelf nog harder te gaan spelen. > >

Martin Bosma: ”Is minister Ollongren afgetreden?!” ★ 30-1-2020 HD  • Jan 30, 2020
★ Martin Bosma: ”Als een kind zo blij zijn ze als er rottigheid is..” ★ kozp 18-11-2019 HD  •Nov 18, 2019
 
Cafe Weltschmerz, 30 januari 2020  /  SYP WYNIA schreef een nieuw boek over de onzin in de Rutte-jaren.
Over waarom alles weg moet en niemand weet waarom. Waarom alles duurder wordt, terwijl het omgekeerde was beloofd. Waarom Nederlandse huizen van het gas af moeten, terwijl de buurlanden aan het gas gaan. Waarom Nederlandse actiegroepen worden betaald uit ontwikkelingshulp. Waarom rechters en actiegroepen voorschrijven wat de Tweede Kamer moet doen. Over de onbetrouwbaarheid van regeringspartijen. Waarom de uiterste houdbaarheid van een premier na tien jaar voorbij is. En meer.
 

 
 
 

Democratie, als ‘junk food’

 

 
 
 
 
 
 
 
 

https://nl.wikipedia.org/wiki/Animal_Farm_(boek)

*

 ‘ Een mooie combinatie deze zaterdag: de tekst van Meeus en de tekening van Oppenheimer! Ik lees bij Meeus dat de coalitiepartijen de hete adem van de komende verkiezingen in hun nek voelen en zich haasten om zo positie te kiezen, dat ze niet te dicht bij de VVD in de buurt komen of blijven, teneinde straks eventueel niet in de kolk van het zinkende schip mee omlaag gezogen te worden.’
–  ‘ Vermoedelijk houden de bobo’s van GroenLinks en de PvdA een slag om de arm, vanwege een hechtere “samenwerking” (collaboratie, is beter) in de toekomst, zowel met z’n tweeën alsook met een eventueel sterk-blijvende VVD. Dan schuiven ze gewoon op de plek van de huidige collaborateurs op het Haagse pluche. Alles wat de meest lucratieve verdienmodellen voor de partij-oligarchen en hun satraapjes belooft.’
‘ Waarschijnlijk, want Asscher en Van Poelgeest (GL, en echtgenoot van Kathalijne Buitenweg) zouden “vriendjes” zijn en al eerder op een partij-fusie hebben gezinspeeld. Dat zag Klaver toen niet zitten. Het hangt natuurlijk allemaal af van de aantallen zetels die de respectieve merken straks binnen weten hengelen – en hoeveel de VVD eventueel verliest.’
–  ‘ Gatver. Zitten we toch weer over politiek te praten, terwijl we een steeds grotere afkeer van de politici hebben en krijgen en er liefst niets mee te schaften zouden willen hebben. Ben jij trouwens benieuwd naar de uitkomst van dat congres van de PvdD morgen? Die Sebastiaan Wolswinkel wil door roeien en ruiten om, zoals hij zegt, de partij te Democratiseren. Net als Henk Otten dat bij FvD wilde. Wolswinkel volgt precies dezelfde tactiek als Otten, met zo’n interview in een krant, buiten de partij om. Die man is bad medicine.’
‘ De nomenklatoera van PvdD heeft die les van FvD geleerd en het initiatief van Wolswinkel meteen in de kiem gesmoord. Wat die man allemaal over democratie en transparantie brabbelt, dat doet mijn tenen krullen. Trouwens dat gebeurt ook bij wat de meeste kaasstolpers erover wauwelen en snateren. De manier waarop de meute kaasstolpers over Baudet heenvalt vanwege dat onzalige Marrakesh-pact, vind ik een aanschouwelijk voorbeeld van het niveau: de meeste Kamerleden hebben geen benul van wat dat pact behelst en wat het (Engels) precies betekent. Ze keffen elkaar domweg na. Baudet doet geen enkele moeite vrienden bij de collega’s te maken. Dat is misschien “eerlijk,” want hij heeft hier wel gelijk, maar of het politiek-diplomatiek verstandig is, dat is een tweede.
Aan de hand van de behandeling die Wilders van collega-Kamerleden krijgt, is dit mooi te illustreren. 1) Wilders pakt VVD’ers Blok en Dijkhoff aan; 2) Wilders zaagt CDA-minister Grapperhaus bij de enkels af; 3) Wilders vraagt de Kamer (dus de coalitiepartijen van Blok, Dijkhoff en Grapperhaus) om een debat vóór de uitspraak van de rechter en de coalitie weigert dat. Wilders wordt dus afgestraft. Wat voor effect zou dit kunnen hebben op het (toekomstig) gedrag van: 1) Wilders, 2) andere Kamerleden die een bewindspersoon zouden willen aanpakken?
Goed. Terug naar waar we waren.
Als ik de nuchtere en bezonnen uitleg en de historische overwegingen daar bij, van John Dunn (“de” Democratie is vooral een mythische entiteit) over China lees (bijvoorbeeld bladzijde 70 – 104), en ik bedenk hoe pedant potsierlijk “onze” BuZa-bewindslui menen te moeten opereren ten aanzien van China, dan bekruipt mij een benauwend gevoel van plaatsvervangende schaamte. De Chinese ambassadeur noemde hun pedanterie “ongepast” en dat vind ik treffend. Voor de Chinezen gedragen ze zich als botte barbaren.’
–  ‘ Het gaat dubbelop, want “onze” rechters meenden in Polen de rechtstatelijke waarden van de Verlichting en Democratie te moeten (en kunnen) uitdragen en verdedigen door in toga te tandakken voor het Poolse parlementsgebouw, geloof ik , terwijl hier thuis het rechtssysteem op zijn zachtst gezegd kraakt en piept. Zeker met zo’n Rutte-goon als Sander Dekker, die ijverig zaagt, bikt en graaft wat ‘ie kan om de boel verder uit te hollen en te ondermijnen waar hij maar kan. Of het nou bij Onderwijs is, bij de Rechtsbescherming voor burgers, de gezondheidszorg, of zoals door Eric Wiebes, de Belastingdienst of het Groningse gas: de goon squads van Rutte leven zich naar hartelust uit en laten een spoor van bestuurlijk-maatschappelijke vernielingen achter. Om nog maar te zwijgen van de demoralisatie die ermee gepaard gaat.
De aanzet van meneer Borstlap komt weliswaar laat, maar liever laat dan nooit. ’
‘ Dubbelop, ik snap het, want de Chinezen (en de Russen en de Indiërs en de rest) zien dat gedoe met die rechters in Polen natuurlijk ook. Hans Borstlap begint met het aanpakken van de tastbare symptomen van het neoliberale vandalisme – dus alles wat met werk heeft te maken. Het re-humaniseren van het arbeidscontract als sociaal contract, is een voorzichtige eerste aanzet – a subtle nudge – die echter overal in de maatschappij gevoeld en gemerkt zal worden.
Van daaruit kunnen we hopelijk verder met het puin ruimen en de wederopbouw, met herstel van het Sociale Contract. De tegenstand van de belanghebbenden bij het huidige systeem zal taai en saboterend zijn. Of de Politieke pipo’s, bimbo’s en jojo’s allemaal loyaal mee willen werken aan de sanering, is nog zeer de vraag. Hun belangen zijn inmiddels ver afgedreven van het algemeen belang dat ze geacht worden te behartigen en te dienen.
Wat betreft onze rechterlijk macht, klinken ook andere geluiden.’
–  ‘ O ja, varkensvlees is momenteel schaars in China, mede vanwege die Chinese griep, dus je zou de tekening van Ruben Oppenheimer ook nog als een provocerende uitnodiging voor Chinezen kunnen duiden:slachten jullie ook je partij-kader jongens?!’

* * *

*  –  Zet dit vast op de site, zodat de jongelui zich kunnen voorbereiden. Je had trouwens helemaal gelijk en ik heb me je opmerking aangetrokken: als wij tegen de jongelui zeggen dat ze het boek(-je) van John Dunn in een week moeten kunnen lezen, want het telt immers ”maar” 160 pagina’s tekst, dan moeten we het met een factor twee of misschien zelfs met drie vermenigvuldigen: dus 400 pagina’s op z’n minst.‘
‘ Ja, anders intimideer je ze snel. Je moet bedenken dat wij lezen met en vanuit een ouderwetse schooltijd en met enkele boekenkasten die we intussen in onze rugzak meetorsen, terwijl zij met een zeer bescheiden verzameling beginnen. Wij zijn niet voor niets twee tot twee en een half keer zo oud als zij. Met ons huidige onderwijs wordt dat alleen maar schrijnender. Heb je die stukken over onze openbare bibliotheken gelezen?! Ik meen in de Trouw (25.01.2020).
Zum heulen mein Lieber!
–  ‘ Breek me de snavel niet open! De periode dat de KB in Den Haag ook diende als bieb voor studenten van de Haagse dependance van de Leidse universiteit! Wat een narigheid! Wat een ellende! Zitten ze er nu nog? Ik geloof dat ze inmiddels een eigen hok hebben, toch?’
‘ En maar bruisen, jawel!’
 

 

Jen Sorenson – The Goon Squad

 
 
 
 
 
 
 
 

Democratie, als ‘junk food’

 

 
 
 
 
 
 
 
 

https://nl.wikipedia.org/wiki/Animal_Farm_(boek)

*

 ‘ Een mooie combinatie deze zaterdag: de tekst van Meeus en de tekening van Oppenheimer! Ik lees bij Meeus dat de coalitiepartijen de hete adem van de komende verkiezingen in hun nek voelen en zich haasten om zo positie te kiezen, dat ze niet te dicht bij de VVD in de buurt komen of blijven, teneinde straks eventueel niet in de kolk van het zinkende schip mee omlaag gezogen te worden.’
–  ‘ Vermoedelijk houden de bobo’s van GroenLinks en de PvdA een slag om de arm, vanwege een hechtere “samenwerking” (collaboratie, is beter) in de toekomst, zowel met z’n tweeën alsook met een eventueel sterk-blijvende VVD. Dan schuiven ze gewoon op de plek van de huidige collaborateurs op het Haagse pluche. Alles wat de meest lucratieve verdienmodellen voor de partij-oligarchen en hun satraapjes belooft.’
‘ Waarschijnlijk, want Asscher en Van Poelgeest (GL, en echtgenoot van Kathalijne Buitenweg) zouden “vriendjes” zijn en al eerder op een partij-fusie hebben gezinspeeld. Dat zag Klaver toen niet zitten. Het hangt natuurlijk allemaal af van de aantallen zetels die de respectieve merken straks binnen weten hengelen – en hoeveel de VVD eventueel verliest.’
–  ‘ Gatver. Zitten we toch weer over politiek te praten, terwijl we een steeds grotere afkeer van de politici hebben en krijgen en er liefst niets mee te schaften zouden willen hebben. Ben jij trouwens benieuwd naar de uitkomst van dat congres van de PvdD morgen? Die Sebastiaan Wolswinkel wil door roeien en ruiten om, zoals hij zegt, de partij te Democratiseren. Net als Henk Otten dat bij FvD wilde. Wolswinkel volgt precies dezelfde tactiek als Otten, met zo’n interview in een krant, buiten de partij om. Die man is bad medicine.’
‘ De nomenklatoera van PvdD heeft die les van FvD geleerd en het initiatief van Wolswinkel meteen in de kiem gesmoord. Wat die man allemaal over democratie en transparantie brabbelt, dat doet mijn tenen krullen. Trouwens dat gebeurt ook bij wat de meeste kaasstolpers erover wauwelen en snateren. De manier waarop de meute kaasstolpers over Baudet heenvalt vanwege dat onzalige Marrakesh-pact, vind ik een aanschouwelijk voorbeeld van het niveau: de meeste Kamerleden hebben geen benul van wat dat pact behelst en wat het (Engels) precies betekent. Ze keffen elkaar domweg na. Baudet doet geen enkele moeite vrienden bij de collega’s te maken. Dat is misschien “eerlijk,” want hij heeft hier wel gelijk, maar of het politiek-diplomatiek verstandig is, dat is een tweede.
Aan de hand van de behandeling die Wilders van collega-Kamerleden krijgt, is dit mooi te illustreren. 1) Wilders pakt VVD’ers Blok en Dijkhoff aan; 2) Wilders zaagt CDA-minister Grapperhaus bij de enkels af; 3) Wilders vraagt de Kamer (dus de coalitiepartijen van Blok, Dijkhoff en Grapperhaus) om een debat vóór de uitspraak van de rechter en de coalitie weigert dat. Wilders wordt dus afgestraft. Wat voor effect zou dit kunnen hebben op het (toekomstig) gedrag van: 1) Wilders, 2) andere Kamerleden die een bewindspersoon zouden willen aanpakken?
Goed. Terug naar waar we waren.
Als ik de nuchtere en bezonnen uitleg en de historische overwegingen daar bij, van John Dunn (“de” Democratie is vooral een mythische entiteit) over China lees (bijvoorbeeld bladzijde 70 – 104), en ik bedenk hoe pedant potsierlijk “onze” BuZa-bewindslui menen te moeten opereren ten aanzien van China, dan bekruipt mij een benauwend gevoel van plaatsvervangende schaamte. De Chinese ambassadeur noemde hun pedanterie “ongepast” en dat vind ik treffend. Voor de Chinezen gedragen ze zich als botte barbaren.’
–  ‘ Het gaat dubbelop, want “onze” rechters meenden in Polen de rechtstatelijke waarden van de Verlichting en Democratie te moeten (en kunnen) uitdragen en verdedigen door in toga te tandakken voor het Poolse parlementsgebouw, geloof ik , terwijl hier thuis het rechtssysteem op zijn zachtst gezegd kraakt en piept. Zeker met zo’n Rutte-goon als Sander Dekker, die ijverig zaagt, bikt en graaft wat ‘ie kan om de boel verder uit te hollen en te ondermijnen waar hij maar kan. Of het nou bij Onderwijs is, bij de Rechtsbescherming voor burgers, de gezondheidszorg, of zoals door Eric Wiebes, de Belastingdienst of het Groningse gas: de goon squads van Rutte leven zich naar hartelust uit en laten een spoor van bestuurlijk-maatschappelijke vernielingen achter. Om nog maar te zwijgen van de demoralisatie die ermee gepaard gaat.
De aanzet van meneer Borstlap komt weliswaar laat, maar liever laat dan nooit. ’
‘ Dubbelop, ik snap het, want de Chinezen (en de Russen en de Indiërs en de rest) zien dat gedoe met die rechters in Polen natuurlijk ook. Hans Borstlap begint met het aanpakken van de tastbare symptomen van het neoliberale vandalisme – dus alles wat met werk heeft te maken. Het re-humaniseren van het arbeidscontract als sociaal contract, is een voorzichtige eerste aanzet – a subtle nudge – die echter overal in de maatschappij gevoeld en gemerkt zal worden.
Van daaruit kunnen we hopelijk verder met het puin ruimen en de wederopbouw, met herstel van het Sociale Contract. De tegenstand van de belanghebbenden bij het huidige systeem zal taai en saboterend zijn. Of de Politieke pipo’s, bimbo’s en jojo’s allemaal loyaal mee willen werken aan de sanering, is nog zeer de vraag. Hun belangen zijn inmiddels ver afgedreven van het algemeen belang dat ze geacht worden te behartigen en te dienen.
Wat betreft onze rechterlijk macht, klinken ook andere geluiden.’
–  ‘ O ja, varkensvlees is momenteel schaars in China, mede vanwege die Chinese griep, dus je zou de tekening van Ruben Oppenheimer ook nog als een provocerende uitnodiging voor Chinezen kunnen duiden:slachten jullie ook je partij-kader jongens?!’

* * *

*  –  Zet dit vast op de site, zodat de jongelui zich kunnen voorbereiden. Je had trouwens helemaal gelijk en ik heb me je opmerking aangetrokken: als wij tegen de jongelui zeggen dat ze het boek(-je) van John Dunn in een week moeten kunnen lezen, want het telt immers ”maar” 160 pagina’s tekst, dan moeten we het met een factor twee of misschien zelfs met drie vermenigvuldigen: dus 400 pagina’s op z’n minst.‘
‘ Ja, anders intimideer je ze snel. Je moet bedenken dat wij lezen met en vanuit een ouderwetse schooltijd en met enkele boekenkasten die we intussen in onze rugzak meetorsen, terwijl zij met een zeer bescheiden verzameling beginnen. Wij zijn niet voor niets twee tot twee en een half keer zo oud als zij. Met ons huidige onderwijs wordt dat alleen maar schrijnender. Heb je die stukken over onze openbare bibliotheken gelezen?! Ik meen in de Trouw (25.01.2020).
Zum heulen mein Lieber!
–  ‘ Breek me de snavel niet open! De periode dat de KB in Den Haag ook diende als bieb voor studenten van de Haagse dependance van de Leidse universiteit! Wat een narigheid! Wat een ellende! Zitten ze er nu nog? Ik geloof dat ze inmiddels een eigen hok hebben, toch?’
‘ En maar bruisen, jawel!’
 

 

Jen Sorenson – The Goon Squad