* PARKEER *


*
‘ Zo lang de massa in de waan kan worden gelaten dat “stemmen” gelijk is aan in een democratie leven, democratie hebben, is er weinig aan de hand. De meeste mensen hebben niet eens door dat er in de loop van de tijd steeds minder te “kiezen” viel. Men kleurt een hokje rood en stopt het papier vervolgens in een bus. Voilá, we leven in een democratie. Politieke partijen (politieke merken) doen driftig aan merkendifferentiatie, net als bij de waspoeders en de margarines: het spul komt uit één grote ton en wordt alleen in verschillende dozen en kuipjes gespoten. Links, rechts, midden, wat zegt het nog?
Edoch, de spanning tussen verwachting en werkelijkheid, wordt intussen wel erg groot, dan werken zoethoudertjes op den duur niet meer en dan kan de bom weleens op een akelige manier barsten. Dat werd vroeger een “revolutie” genoemd, geloof ik. Met guillotines, ophangingen/lynchpartijen en vuurpelotons en zo. Ik blijf “democratie” als etiket, als verpakking, vooralsnog relatief verkoopbaar vinden, maar “ze” en “we” moeten wel degelijk serieus worden bij het opvoeden van de massa tót die democratie.’
– ‘ Hear! Hear! En dan zeg jij meteen: het referendum (zoals in Zwitserland) moet ook bij ons worden geïnstitutionaliseerd; worden en raken. Dát instrument is het voornaamste middel dat ons van “jungle” kan onderscheiden.’
‘Precies, én het Deens model voor immigratie- en exotenbeleid eergisteren invoeren, want open grenzen en niet-handhaven-bij-uitzetten (abschieben) van querulanten en saboteurs, is de dood in de pot. Misschien beoogt de noemenklatoera de chaos wel. Dat kan natuurlijk ook. Die lui staan voor niets. Ze staan zeker niet voor ons welzijn en ons welbevinden. Zeg, is meneer Netanyahu clublid (of desnoods: buitenlid) bij het WEF, Bilderberg en andere kongsi’s? Dat zal toch haast wel?’
– ‘ Kweenie. De Mossad is vooralsnog effectief genoeg. Denk ik. Wel erg toevallig dat de politionele actie op de Westbank parallel loopt aan de apotheose van de vernietiging van de Oekraïne. Vind je niet?’
‘ Mwah. Laat ik het voorlopig maar op “synchroniciteit” houden, dus: een betekenisvolle samenhang van gebeurlijkheden die in de tijd dichtbij elkaar plaatsvinden, zonder per se causale verbanden te willlen leggen of veronderstellen. Vooralsnog. We kunnen naderhand altijd nog bekijken welk narratief er het beste bij past, het meest aannemelijk en geloofwaardig is ’
,,,,,,,,,,,,,,,,, ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, ,,,,,,,,,,,,,,,,,,, ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
