* PARKEREN *
Do Political Parties Help or Hurt? | Understanding American Government
*
‘ Het vertoog over de functie van politieke partijen (N.B.! het gaat vooral over Amerika, met twee partijen) kan in theorie mooi kloppen, in de praktijk komt er steeds minder van terecht. Dat kunnen we hier onder bijvoorbeeld zien aan de “gedachtewisselingen” tussen het domeindeskundige en ervaren Kamerlid Omtzigt (geen politieke partij) en de minister Sigrid Kaag (D66), die niet veel van Financiën begrijpt, maar vanwege “strategische” partijpolitieke redenen op deze post is geplakt.’
– ‘ Pieter Omtzigt en Sigrid Kaag praten grotendeels langs elkaar heen en ik verwed er een lief ding onder dat de meeste Kamerleden deze discussies amper begrijpen, dus van democratie kun je al lang niet meer spreken. Bewindspersonen en ook Kamerleden worden vandaag de dag op plucheplekken geplakt omdat ze voorgekookte teksten op een aanvaardbare wijze moeten kunnen debiteren – zij moeten elders voorgekookt “beleid” weten te slijten, te verkopen, aan de man brengen, door de strot duwen, meer niet.’
‘ Dit euvel zou je kunnen beginnen te verhelpen middels het integreren van de mogelijkheid tot het optuigen van correctieve referenda in het politieke bestel. Wanneer een bewindspersoon te vaak een steekhoudend referendum aan haar broek krijgt, moet ze worden vervangen door een persoon die wél inhoudelijke kennis combineert met effectieve managementkwaliteit ( ten behoeve van de ambtenaren, die haar moeten bijstaan). Dan zullen de partijbonzen bewindslui op andere, ter zake doende, criteria moeten gaan selecteren. Om de vier jaar verkiezingen, werkt al lang niet meer. Dat kon vroeger misschien nog wel, toen mensen zich nog iets aan mores en moraal gelegen lieten liggen, maar die tijd ligt achter ons. Een bewindspersoon moet vooral met een uitgestreken facie de ene leugen na de ander kunnen debiteren. Als ze het niet al te gek maken, doet niemand ze wat en komen ze overal mee weg. Nu worden bewindslui gekozen op criteria die hoofdzakelijk met de beeldvorming samenhangen.’
– ‘ Schmierende, liegende en klungelende bewindspersonen, die voor 200% op hun ambtenaren moeten varen en het dan nóg bestaan om keurig aangeleverd en zinnig beleid door de pomp te prutsen, werken zeer demoraliserend en demotiverend op het ambtenarencorps, dat kan ik je uit ervaring verklappen. Als dit strijk en zet gebeurt, snap je dat eigenlijk voor de kat z’n staart zit te werken.’
‘ Tja, echte intelligentie en kennis, is heel iets anders dan lepe boerenslimheid van de trukendoos (bij McKinsey zeggen ze: toolkit) – pas op! niets ten nadele van onze boeren, maar dit is Nederlands idioom. ‘
‘ Politici varen voor 200% op de ambtenaren en voor 300% op de marketing- en propagandabureaus. De marketing-clubs worden niet alleen vaker gehonoreed als het aankomt op de-oren-laten-hangen-naar (door de politieke pipo’s en bimbo’s) maar ook qua geldelijke beloningen scoren de vrije jongens en meisjes van de propaganda-tokos’vele malen rianter. Het steekt extra, wanneer ex-Kamerleden/oud-bewindspersonen als communicatie-marketingconsulent klussen.’
– ‘ O ja, en dan geven die dure lui “adviezen” die de ambtenare ook al hadden gegeven – en dan gratis, dat wil zeggen als werkinbreng inbegrepen bij hun gewone taak als Rijksambtenaar. Dat is om depressief van te worden.’
‘ De jongelui waren trouwens zeer te spreken over het recente verhaal over digitaal geld en wat daaraan vast zit van Kamerlid Mahir Alkaya. De man weet waarover hij praat en hij deugt, vinden ze. Op hem stemmen is voor hen echter niet aan de orde, omdat je dan op een politieke partij stemt, en dat doen ze niet meer. De politieke partij is als “woedebank” (de metafoor van Sloterdijk) wat hun betreft, corrupt of failliet.’
– ‘ Ze kunnen in dit systeem hun ei niet kwijt, want je zou alleen op een politicus zonder partij kunnen stemmen (en dan nog) zoals een Pieter Omtzigt of Caroline van der Plas, maar zodra die een partij om zich heen krijgen, gaat het geheid mis. Dus is niet stemmen de enige optie. Anders blijf je het systeem legitimeren en van alibi’s voorzien.’
‘ Niet stemmen? Dan moet je snel wezen, want dat kan nog zo lang het social credit system (de CBDC) nog niet is ingevoerd. Stem je dan niet, dan word je door de nomenklatoera afgeknepen.’
Omtzigt is duidelijk tegen Kaag! ‘Wanneer gaat u de gezinnen in ARMOEDE eens helpen’?
Omtzigt tegen Kaag: ‘U handelt onrechtmatig, indien u [als Minister van Financiën] het niet begrijpt, belt u de voorzitter van de Algemene Rekenkamer dan eens.’
