Bestaan er realistische “vredes-/opbouwmissies”? Of is het vooral abominabele apekool, op zijn best, bekokstoofd door brave tovenaarsleerlingen?

 

*

‘ Jij hebt tweecomponentenlijm tussen de zolen gespoten en toen zaten ze weer muurvast aan elkaar? Mw. T. is een paar kaar bijna op haar gezicht gegaan, omdat de zool omklapte. De pantoffels waren tien jaar oud geloof ik? De mw. van de thuiszorg had er “een aantekening” van gemaakt, maar verder niets gedaan. Er was plakband in huis en ze had op z’n minst de zool kunnen vastplakken een de bovenkant.’

–        ‘ Er waren intussen drie “zorgmedewerkers” bij mw. T langs geweest (een om de kousen aan trekken, een voor de dagelijkse prik en een voor nog een handeling), en die hebben allemaal “een aantekening” over de slof gemaakt, maar verder niets gedaan: “Ik heb ook een gezin thuis!” Het is een fluitje van een cent, die plakband, of desnoods eerst kauwgom of gekookte rijst – als het maar kleeft – en dan met plakband provisorisch vastplakken, als de zool maar niet omklapt. Naderhand kun je er dan lijm tussen spuiten, zoals jij hebt gedaan.’

‘Ze zijn van goede wil hoor, het “personeel,” maar er mankeert iets wezenlijks aan. Dat wàs er ooit wel, maar dat is er grondig uit gesloopt. De witte raven die nog steeds rondfladderen niet te na gesproken. Die doen het helaas vaak ten koste van zichzelf; dat zijn dan “de wappies,” de Jorissen Goedbloed.’

–        ‘ Wat er fundamenteel is uitgesloopt, is de trots op het vakmanschap. De politiek loopt wat dat aangaat voorop: er zijn nauwelijke of geen “ministers” meer, die een vak verstaan. Het zijn overwegend ledepoppen met toneel- en spraaklessen, die voorverpakte standpunten uitventen en verbaal rondschuiven, die standpunten of beleid “verdedigen” waarvan ze meestal zelf nauwelijks snappen waarom het gaat. Kijk naar het gewauwel over de stikstof, daar zit geen materiedeskundige bij en het gaat er enkel om de boeren hun grond te ontfutselen en de Nederlandse eigen-voedselproductie te liquideren. Ten behoeve van de makers van kunstmatig gewrochte producten en ruimte voor de tristate-city (vooral een kindje van Kaag en haar clubje) en nog véééél meer moeilijk-inpasbare-exoten binnenlaten. Zulks ter bevordering van maatschappelijke ontwrichting. Je zou het nauwelijks kunnen geloven, wanneer je het niet real time zelf meemaakt.
En intussen in Den Haag maar ronken en zwatelen over de Grote Geopolitiek, over de stikstof, de CBCD, het WEF, het songfestival, de nieuwe collegetoer van meneer Zelensky en nog wat oér-gewichtige zaken.’

‘En het vertroetelen en knuffelen van de instromende exoten. Vergeet dat niet hè? O ja, en dan de Kaag-soap, als laatste tenenkrommende tranentrekker van de Haagse Kaasstolpers.’