Denken met je darmen: de Haagse onderbuik en ‘brainfucks’

Posted on by Panglosss

 

 

 

‘ Wat je onmiddellijk ziet in de tekening van Ruben Oppenheimer is iets dat eigenlijk niet kan. Althans, normaal gesproken, menselijk bezien. Je kunt namelijk onmogelijk een hoofd vol ingewanden hebben, vol darmen, dus ziet de gewone lezer die argeloos de krant openslaat en op deze illustratie stuit: hersens. Geen ingewanden die in de buik zitten, maar ingewanden van het hoofd: hersens dus. Hersens achter verbogen tralies, er hangt een vluchtkoord van geknoopte lakens uit dat raam, het getekende venster doet qua omtrekken sterk aan het Haagse Binnenhof denken. Uit de tekst van Meeus wordt duidelijk dat de Haagse Kaasstolp een dolhuis is, waar de hoofdbezigheid lijkt te bestaan uit: de burger dollen en als ambtenaar zelf ook gedold worden. Een burnout-fabriek, waar dingen gebeuren die de inmates hoorndol maken.’

–           ‘ Hersens vergelijken met darmen is zo gek nog niet, want we verteren net zo goed gedachten. De zegswijze dat “iets moeilijk te verteren is” zegt het eigenlijk al. Denken met de onderbuik? We kauwen op gedachten en we herkauwen een idee. Zeg het maar. Eten bepaalt een groot deel van ons bestaan. Eten en copuleren.
Als je nu op een website van een krant krijkt, word je overdonderd door advertorials voor voedsel en eetgelegenheden. Vooral de “terrasjes” worden hevig gepromoot en zijn geleidelijk aan een symbool voor VRIJHEID geworden. Hoe basaal en primitief wil het hebben? Terrasjes, eetgoten en vakantie-vliegreizen. We zijn massaal met een halve natte vinger te lijmen.

Maar als je hersens omschrijft als ingewanden van het hoofd, dan ….  dan ….’

‘ Juist, dan meld je dat het gaat over niet-echt denken, geen kwaliteits denken, maar quasi-denken. Dan word je geregeerd door je buik – je loopt op gut feeling. Chargeer je even door, dan ben je duizend procent consument, een permanente grazer.  Wat zijn we – althans de meerderheid – inmiddels anders? Grazers, op zoek naar voordelige koopjes.

Dat is in grote lijnen zoals ik deze tekst van Tom-Jan Meeus tenminste lees. Dit beschrijft deze tekst in combinatie met deze tekening: er wordt daar onder die Haagse Kaasstolp niet goed nagedacht. Daarom wordt er nu (door influencers ten behoeve van verdienposities) naarstig gepleit voor MEER Kaasstolpers. In plaats van voor Kaasstolpers die op hun taak zijn berekend. Als er maar MEER Kamerleden en MEER bewindspersonen zijn, dan gaat de kwaliteit van ons landsbestuur omhoog.
Denk je dat werkelijk?! Wat een lariekoek! Het omgekeerde gebeurt, want als je sub-kwaliteit bij sub-kwaliteit gooit, dan krijg je sub-sub-sub-kwaliteit.

Bovendien worden de gevolgen van decennia-lange onderwijs-erosie onherroepelijk voelbaar. Dat kan natuurlijk niet anders. Dat zal enkel erger worden, vrees ik.

Het ligt er zo duimendik bovenop dat de lezer-beschouwer geacht wordt te denken dat het over hersens gaat, dat zij er niet over peinst aan darmen te denken.’

–           ‘Tenzij die lezer misschien net als wij, toevallig, nog niet zo erg lang geleden (dit wordt vermeld vanwege “actieve herinneringen”) Aantekeningen uit het ondergrondse heeft herlezen.’

‘ Toevallig? Wat kun je in deze tijden van Corona-gekte anders lezen dat zo’n verhaal van Dostojewski? Misschien, heel misschien, Het proces van Kafka? Vanwege het proces tegen Shell. Maar veel anders blijft er niet over. Toch?’

–           ‘ Heb jij ooit mensen-op-terrasjes of mensen-in-een-vliegtuig-op-weg-naar-een-vakantiebestemming Dostojewski of Kafka zien lezen?’

‘ Je hebt gelijk. Dat zijn de nieuwe mensen. De mensen van ná de reset: mensen-op-terrasjes en mensen-in-een-vliegtuig-op-weg-naar. Genderloze, onzijdige, geslachtsneutrale mensen.’’

–           ‘ Consumenten dus. Consumo ergo sum. Kun je nog over mensen spreken? Is dat niet nu al verboden, of hilarisch? Burgers, mag ook al niet meer.’

‘ Misschien heb je gelijk. De mensen van na de reset worden vermoedelijk gecategoriseerd als mensen-met-een-vaccinatie-paspoort en degenen zonder. Het onderscheid man – vrouw is afgeschaft. Met terugwerkende kracht. Trouwens,  de ondergrondse verteller van Dostojewski richt zich tot “de heren” en dat zou vandaag de dag in Nederland niet meer worden getolereerd. Dan komt de D66-mevrouw Ingrid Engelshoven met opgesteven zeilen om daar hoogstpersoonlijk een stok voor te steken. Wanneer worden de gekken weer opgesloten?
Die persoon in Dostojewski’s verhaal spoort echt niet, want “het” meent dat onze persoonlijkheid en onze individualiteit voor ons het voornaamste en dierbaarste zijn. In de tekst staat enkelvoud: is.’

–           ‘ Deze ondergrondse entiteit geeft als omschrijving van de mens dat het een ondankbaar wezen is: “Fenomenaal ondankbaar. Ik meen zelfs dat de beste definitie van een mens deze is: een wezen dat op twee benen loopt en ondankbaar is.” Zo is te lezen in deel 4 van de Russische Bibliotheek van Van Oorschot, in de vertaling van Hans Leerink.’

‘Ondankbaar? Ondankbaar waarvoor dan?’

–           ‘  Pardon? Ondankbaar waarvoor kan niet, hooguit: waarom ondankbaar. Je kunt wel dankbaar voor iets zijn, maar niet ondankbaar voor iets. Of wel? Als je iets krijgt en je bent daar niet dankbaar voor ……? Bijvoorbeeld je krijgt de corona-covid-griep en dat vind je helemaal niet tof. Ben je dan ondankbaar voor de covid-griep?’

‘ Ik snap het. We zijn straks – of nu al een beetje – dankbaar voor “de versoepeling” van de totale lockdown. Ik snap het helemaal. En we zijn dankbaar jegens degenen die dat bewerkstelligen, begrijp ik. Althans, dat behoren we te zijn.’

–           ‘ Precies. Daarom zijn complotdenkers van die echte, heuse, rechtschapen, mensen, want complotdenkers zijn niet dankbaar jegens meneer Jaap van Dissel, ja zij bedreigen hem zelfs. Dat zie ik op de voorpagina van de NRC staan: hij wordt ernstig bedreigd door complotdenkers. Complotdenkers zijn ondankbare honden! Raar idee hoor, terwijl de man nota bene een Academiepenning heeft gekregen.’

‘ Misschien droeg meneer Van Dissel die penning niet om zijn nek, zoals het hoort bij penningen. Ja, ik suggereer maar wat hoor. Zou Van Dissel niet ook een paar miljoen euro hebben gecasht, of ben ik nu in de war met die andere kanjer, met Ab Osterhaus, geloof ik. Heeft die ook een penning gekregen, of enkel een paar miljoen euro extra?’

–           ‘ Weet je zeker dat die Sywert van Lienden niet ook een penning heeft gekregen? Ach, wat kan ons dat schelen. De zon schijnt en het is echt Dostojewski-weer. Gaan we nog even terug naar de tekst van Meeus?’

‘ In de papieren krant staat de tekening van Oppenheimer onderaan pagina 11. Onder, is dat toevallig? Onder-buik, ondergronds, samizdat? De faction story van Meeus gaat hoofdzakelijk over ene Erik Gerritsen, tot voor kort (hij is 59) secretaris-generaal op VWS. Meeus vertelt het vooral vanuit Gerritsen perspectief. Moet je nagaan, is zo’n man als Gerritsen dertig jaar op ministeries werkzaam, krijgt ‘ie een Hugo de Jonge als baas op z’n dak geplempt.’

–           ‘ Kijk, dáár over kun je als journailleur dan weer niet schrijven, of over een Ingrid Engelshoven, een Ankie Knol, een Kajsa Ollongren of een Ankie Bijleveld. Die vanuit een politieke partij worden gedumpt, of ondergeschoven, omdat ze zo nodig een feestelijke verdienpositie moeten krijgen en een riante pensioenregeling moeten opbouwen.  Na een paar keer als ambtenaar zo’n kermis door je strot geduwd gekregen te hebben, denk je ook: bekijken jullie het maar. Wij – de professionele bemensing – wij worden niet meer serieus genomen. Kortom ze lopen bij herhaling tegen een brainfuck aan. Omdat ze – in principe om de vier jaar – een halve zool als politieke baas kunnen krijgen, en ze kunnen er helemaal niks tegen doen.’

‘ Personen als Tjeenk Willink (hier aangehaald door Martin Sommer) trappen open deuren in: stel nou ministers aan die iets weten en kunnen. Maar neen hoor, het moeten luitjes zijn die makkelijk door premier Rutte zijn te sensibiliseren en te manipuleren. Het resultaat van zulke kuiperijen grijpt me steeds prangender naar de keel, maar blijkbaar valt daar in een democratie niets tegen te doen. Al draait het complete bestuurlijke apparaat er door naar de gallemiezen. Hoogst merkwaardig. Bizar.’

–           ‘ Wij hebben in Nederland helaas niet zoals in Oostenrijk een Herbert Kickl, die kanselier Sebastian Kurtz ongezouten de levieten kan en durft te lezen (“…. aber diese Menschen haben etwas ganz spezielles, diese Menschen haben ein Gewissen …”), over z’n draaikonterij en nepotisme, en die openlijk durft zeggen wat velen over het vaccinatiepaspoort (de Groene pas, the Green card) denken, maar niet hardop durven zeggen. Tja, Kickl is van de FPÖ en die wordt gelijkgesteld met de PVV van Wilders, en over de politieke inbreng van de PVV wordt ook bijna nooit iets gemeld.’

‘ Wat ik ook opmerkelijk vind, is dat er in de NRC een correspondent over Europa schrijft, die nota bene in Wenen woont, maar die bij mijn weten nog geen regel over de Kurz-soap heeft gepleegd in een Nederlandse krant. Bepaalde onderwerpen en thema’s zijn zo taboe dat dat niet eens expliciet gezegd hoeft te worden. De parallellen tussen de Rutte- en Kurz-soap zijn zo duidelijk dat er niet over geschreven kan worden.’

–           ‘ In Nederland blijven de MSM met een boog om het immigratie-probleem heen lopen. Totdat de bom barst en dan is het weer klagelijk jammeren: hoe heeft het ooit zo ver kunnen komen?!  De wiskundig-antropoloog Jan van de Beek kan er nog zo dringend en solide onderbouwd over spreken en schrijven, maar de MSM zwijgen het simpelweg dood.’

‘Maar wel heisa en stampij maken over dictaturen en persbreidel in de hele verdere wereld.’

–          ‘ Zeg, over wappie-ministers gesproken: ik lees in de Volkskrant over de mega-deal van die Sywert van Lienden dat de 40 miljoen mondkapjes die hij aan minister De Jonge leverde nooit zijn gebruikt. Geen wonder dat een ambtenaar als Erik Gerritsen met een dubbel gevoel afzwaait. Uit wat Meeus schrijft, lijkt het erop dat hij als ambtenaar de schuld voor dergelijke blunders (geen pakbon) alsnog op zich neemt.’

‘Ach, wie weet wat de deal met hem is? Gerritsen is 59, gaat vermoedelijk met vervroegd pensioen bij VWS, en hij gaat meteen naadloos aan de bak in een functie bij het vastgoed. In ieder geval zal meneer Gerritsen nooit bij de voedselbank hoeven aankloppen of een toeslag hoeven aanvragen.’

 

cartoons  –  en.wikipedia.org/wiki/Gary_Larson

 

* * *

 

Toeslagenaffaire. Hoe maak je gewone, normale, honden vals?

Posted on by rudi

 

 
Conceptversie
‘ De groep die niet wordt genoemd in deze column over de Toeslagenaffaire, is de groep Balastingdienstambtenaren. Waarom zouden uitgerekend deze ambtenaren zich “vals en gemeen” hebben gedragen jegens hun slachtoffers? Selecteert het zich vanzelf uit op karaktertrekken of en wie er bij de Belastingdienst-Toeslagen gaan werken? Zijn dat bijna automatisch lieden met een ingeboren vreemdelingenhaat? Geboren misantropen wellicht? Dat kan ik me moeilijk voorstellen. Ik vermoed dat ze vals gemaakt worden door hun bazen, of: door het systeem.’

  • ‘ Door beide, èn door het systeem èn door de bazen/managers. De bazen worden op hun beurt door het systeem beïnvloed. Daarom zijn solide structuren zo belangrijk: die omstandigheden die je kúnt beïnvloeden, moet je ook willen beïnvloeden, want er zijn zo veel omstandigheden die je niet of nauwelijks kunt beïnvloeden. Bij de toenemende globalisatie onttrekken zich steeds meer factoren aan de controle die je als land kunt uitoefenen.
    Je kunt kandidaat-ambtenaren voor de/een Belastingdienst natuurlijk wel degelijk psychologisch testen en eventueel een extra training geven. Dus niet enkel selecteren op technische kennis van de wet- en regelgeving die op hun kennisdomein vigeren, maar ook aandacht hebben voor de doelgroepen waarmee ze beroepshalve te maken krijgen.’

‘ Natuurlijk. Tot die doelgroepen moet je zeker ook de politieke managers rekenen. Die worden die door politieke partijen benoemd op onduidelijke gronden en vage kwalificaties. Dan moet je als ambtenaar een minister of staatssecretaris inwerken die de ballen verstand van de materie heeft. Indien je het als ambtenaar slecht treft met zo’n politieke pipo of bimbo, ben je in feite in de aap gelogeerd. Je hebt ze niet voor het uitkiezen. Ze worden je doodleuk in je maag geplitst. Het zijn passanten, en als de ambtenaren erge pech hebben, zijn het ook nog eens querulanten. Ik bedoel, als je fantaseert dat je met Poetin in sauna hebt gezeten dan zullen de ambtenaren die onder jou werken, het vast niet makkelijk hebben.
Daarnaast moet je je hier afvragen of deze ambtenaren wel het werk deden (controleren op financiële targets en straffend sanctioneren) waartoe ze waren aangesteld en gekwalificeerd zijn.’

  • ‘ Me dunkt dat over dit onderwerp intussen vakliteratuur te over is verschenen. Bijvoorbeeld: hoe maak je dat concentratiekampbewakers de inmates als niet-menselijk gaan beschouwen en behandelen? Zelfs speciaal getrainde SS’ers konden het routinematig doodschieten van weerloze mensen op den duur psychisch niet aan. Daarom bouwden “de Bazen” gaskamers en verbrandingsovens.’

‘ Ik vermoed dat wisselende politieke bazen (ministers en staatssecretarissen) die weinig domeinkennis hadden, maar targets moesten halen, een belangrijke oorzaak zou kunnen zijn. Vage regels (met opzet vaag gehouden) die voortdurend wisselen (onder andere het resultaat van krakkemikkige wetgeving) in combinatie met technocratische bewindslui, is er nog zo een.
Kortom de komende parlementaire enquête belooft mij geen grote verrassingen op te leveren. Het houdt een aantal Kamerleden bezig, het zal hen een financieel extraatje opleveren en het zal wel goed staan op hun politieke CV. Voilà.
Indien krakkemikkig uitgevoerd en opgeleverd, kan zo’n exercitie als een parlementaire enquête alleen maar extra schade opleveren. Over het menselijke aspect maakt men zich in die biotoop echter nooit al te druk, tenzij er symbolische betekenis te scoren valt.’

  • ‘ Onder de laatste kwalificatie valt voor mij hetgeen de columnist noemt: “het onterecht selecteren op nationaliteit.” Het draait om dat woordje onterecht. Onterecht selecteren op nationaliteit kun je al etiketteren als discrimineren en discriminatie en dat smaakt meteen al verdacht en fout, terwijl onderscheid maken (discrimineren) een heel gewone menselijke bezigheid is. De grootste “verrassing” voor mij zou zijn, indien de ambtenaren niet een belangrijk onderdeel van deze enquête zouden uitmaken. Dat zou ik beschouwen als de middelvinger naar ons opsteken en zeggen: we gaan lekker niets leren.’

‘ Tja, die minister Bruno Bruins op GZ, die beschikte hoogstwaarschijnlijk over “te veel empathisch vermogen” en dat brak hem op. Een angstaanjagend inzicht.
Ik citeer de columnist Martin Sommer: “ de Belastingdienst wás meedogenloos. Het neemt niet weg dat onze beroepsgroep [= het journaille] ook een rol had in deze ellende. Ook wat dat betreft, ben ik benieuwd naar die parlementaire enquête.”
Waarom was de Belastingdienst zo meedogenloos? Omdat zij in de nek werd gehijgd door scoringsbeluste politici en op sensatie beluste journalisten? Je kunt van de meest goedige hond een vals kreng maken, als je maar eventjes je best doet. Pavlov heeft daar het een ander over geschreven, en nog een paar (experimenteel) psychologen.’

‘ Misschien wel. Desnoods alleen om te zien welke frames deze journalist hanteert, en die ná de enquête te vergelijken met de situatie en omstandigheden zoals wij die reconstrueren.’

  • ‘ Ik ben ook benieuwd naar de situatie die Frederik bij de Belastingdienst schetst. We moeten zuinig zijn op onze Instituties. Die vormen belangrijke pijlers van een goedwerkende democratie. Zeker de Belastingdienst.’

‘ In ieder geval bijten de journailleurs van zich af, en de politici ook. Die behoren tot de mondige groepen die weten aan welke touwtjes ze moeten trekken en bij wie ze moeten wezen met gebruik maken van welke registers in het vigerende discours. Zelfs de gedupeerden van de Belastingdienst (de slachtoffers) hebben grotendeels hun gram kunnen halen. Zij het vooral met hulp van twee Kamerleden in het bijzonder. De enige groep van wie ik niets heb gehoord, zijn de ambtenaren van de bewuste Belastingdienst.’

  • ‘ “We” zijn geneigd ambtenaren als onzijdige wezens, een soort van wegwerp-robots, te beschouwen, terwijl het natuurlijk mensen van vlees en bloed zijn die de gevolgen van de politieke beunhazerij net zo goed aan den lijve ervaren. Ja, dubbelop zelfs, want ze zien overal om hen heen de pipo’s en halve zolen klooien en klunzen, en nota bene diezelfde jojo’s worden als hun bazen gaparachuteerd. En die lui vallen altijd omhoog, anders krijgen ze wel een riant wachtgeld met aansluitend een mooi pensioen.
    Tegen hun bazen kunnen ambtenaren moeilijk in opstand komen, dus reageren ze hun frustratie af op de “ellendigen” die, door hierheen te komen zonder veel kans op werk, hen immers opzadelen met het onplezierige – niet zelden mensonterende – werk. Dan kun je dit soort onfrisse toestanden krijgen, waar niemand bij is gebaat.
    Bovendien! De scheidslijn tussen deze ambtenaren en hun slachtoffers is vaak een dunne. Want wie weet: heden gij, morgen ik.’

‘ Nou ja: “We”? Vooral de politici die door een partij als baas over een kluitje ambtenaren worden gedumpt. Ik zet de link naar het recente interview met Ayaan H. Ali hierbij. Enkele citaten van rake observaties:
<<  “ Voor mijn boek vroeg ik overheidsinstanties om cijfers. Soms kreeg ik die, maar soms zei men: ‘Wij verzamelen geen gegevens over etnische of religieuze achtergrond.’ Daar is een goede reden voor: de Tweede Wereldoorlog. En er zijn landen die wel een causaal verband zien, maar dat verbergen, dat is mij verteld door hoge ambtenaren die anoniem wilden blijven.
Of ze goochelen met definities van migranten, veranderen termen en zaaien verwarring. Ze spelen spelletjes. Niet met mij, maar met hun eigen bevolking.”
“Door de mislukte integratie zijn in veel Europese landen politieke islamistische organisaties opgekomen, die geen integratie prediken, noch de waarden van de samenleving waar ze deel van uitmaken.”
“ Maar, zegt Hirsi Ali, wat hebben twee decennia islam- en migratiedebat Nederland gebracht? „Hebben jullie ooit noodzakelijk beleid ontwikkeld? Ik vraag het me af. De laatste verkiezingen die ik nauwlettend heb gevolgd, de Kamerverkiezingen van 2017, gingen over de gezondheidszorg en misstanden in verpleeghuizen. Nu gaat het weer over vaccinaties en waarom die zo lang duren.”  >>
O zo. Ons systeem moet op de schop. De premier mag om te beginnen ten hoogste twee keer vier jaar op die plek zitten. Verder moet het systeem dat Maurice de Hond suggereerde worden uitgewerkt en ingevoerd. Anders blijven we dooretteren, en gaan parlementaire enquêtes onderdeel van het verdienmodel van de Haagse Kaastolpers uitmaken. Dat zou pas cynische humor zijn zeg!’

  • ‘ Zet de link naar dat gesprek tussen Scheffer en Veelo, over de aanpak van massa(im-)migratie, hier ook maar weer bij.’

 

 

♦