Toeslagenaffaire. Hoe maak je gewone, normale, honden vals?

Posted on by rudi

 

 
Conceptversie
‘ De groep die niet wordt genoemd in deze column over de Toeslagenaffaire, is de groep Balastingdienstambtenaren. Waarom zouden uitgerekend deze ambtenaren zich “vals en gemeen” hebben gedragen jegens hun slachtoffers? Selecteert het zich vanzelf uit op karaktertrekken of en wie er bij de Belastingdienst-Toeslagen gaan werken? Zijn dat bijna automatisch lieden met een ingeboren vreemdelingenhaat? Geboren misantropen wellicht? Dat kan ik me moeilijk voorstellen. Ik vermoed dat ze vals gemaakt worden door hun bazen, of: door het systeem.’

  • ‘ Door beide, èn door het systeem èn door de bazen/managers. De bazen worden op hun beurt door het systeem beïnvloed. Daarom zijn solide structuren zo belangrijk: die omstandigheden die je kúnt beïnvloeden, moet je ook willen beïnvloeden, want er zijn zo veel omstandigheden die je niet of nauwelijks kunt beïnvloeden. Bij de toenemende globalisatie onttrekken zich steeds meer factoren aan de controle die je als land kunt uitoefenen.
    Je kunt kandidaat-ambtenaren voor de/een Belastingdienst natuurlijk wel degelijk psychologisch testen en eventueel een extra training geven. Dus niet enkel selecteren op technische kennis van de wet- en regelgeving die op hun kennisdomein vigeren, maar ook aandacht hebben voor de doelgroepen waarmee ze beroepshalve te maken krijgen.’

‘ Natuurlijk. Tot die doelgroepen moet je zeker ook de politieke managers rekenen. Die worden die door politieke partijen benoemd op onduidelijke gronden en vage kwalificaties. Dan moet je als ambtenaar een minister of staatssecretaris inwerken die de ballen verstand van de materie heeft. Indien je het als ambtenaar slecht treft met zo’n politieke pipo of bimbo, ben je in feite in de aap gelogeerd. Je hebt ze niet voor het uitkiezen. Ze worden je doodleuk in je maag geplitst. Het zijn passanten, en als de ambtenaren erge pech hebben, zijn het ook nog eens querulanten. Ik bedoel, als je fantaseert dat je met Poetin in sauna hebt gezeten dan zullen de ambtenaren die onder jou werken, het vast niet makkelijk hebben.
Daarnaast moet je je hier afvragen of deze ambtenaren wel het werk deden (controleren op financiële targets en straffend sanctioneren) waartoe ze waren aangesteld en gekwalificeerd zijn.’

  • ‘ Me dunkt dat over dit onderwerp intussen vakliteratuur te over is verschenen. Bijvoorbeeld: hoe maak je dat concentratiekampbewakers de inmates als niet-menselijk gaan beschouwen en behandelen? Zelfs speciaal getrainde SS’ers konden het routinematig doodschieten van weerloze mensen op den duur psychisch niet aan. Daarom bouwden “de Bazen” gaskamers en verbrandingsovens.’

‘ Ik vermoed dat wisselende politieke bazen (ministers en staatssecretarissen) die weinig domeinkennis hadden, maar targets moesten halen, een belangrijke oorzaak zou kunnen zijn. Vage regels (met opzet vaag gehouden) die voortdurend wisselen (onder andere het resultaat van krakkemikkige wetgeving) in combinatie met technocratische bewindslui, is er nog zo een.
Kortom de komende parlementaire enquête belooft mij geen grote verrassingen op te leveren. Het houdt een aantal Kamerleden bezig, het zal hen een financieel extraatje opleveren en het zal wel goed staan op hun politieke CV. Voilà.
Indien krakkemikkig uitgevoerd en opgeleverd, kan zo’n exercitie als een parlementaire enquête alleen maar extra schade opleveren. Over het menselijke aspect maakt men zich in die biotoop echter nooit al te druk, tenzij er symbolische betekenis te scoren valt.’

  • ‘ Onder de laatste kwalificatie valt voor mij hetgeen de columnist noemt: “het onterecht selecteren op nationaliteit.” Het draait om dat woordje onterecht. Onterecht selecteren op nationaliteit kun je al etiketteren als discrimineren en discriminatie en dat smaakt meteen al verdacht en fout, terwijl onderscheid maken (discrimineren) een heel gewone menselijke bezigheid is. De grootste “verrassing” voor mij zou zijn, indien de ambtenaren niet een belangrijk onderdeel van deze enquête zouden uitmaken. Dat zou ik beschouwen als de middelvinger naar ons opsteken en zeggen: we gaan lekker niets leren.’

‘ Tja, die minister Bruno Bruins op GZ, die beschikte hoogstwaarschijnlijk over “te veel empathisch vermogen” en dat brak hem op. Een angstaanjagend inzicht.
Ik citeer de columnist Martin Sommer: “ de Belastingdienst wás meedogenloos. Het neemt niet weg dat onze beroepsgroep [= het journaille] ook een rol had in deze ellende. Ook wat dat betreft, ben ik benieuwd naar die parlementaire enquête.”
Waarom was de Belastingdienst zo meedogenloos? Omdat zij in de nek werd gehijgd door scoringsbeluste politici en op sensatie beluste journalisten? Je kunt van de meest goedige hond een vals kreng maken, als je maar eventjes je best doet. Pavlov heeft daar het een ander over geschreven, en nog een paar (experimenteel) psychologen.’

‘ Misschien wel. Desnoods alleen om te zien welke frames deze journalist hanteert, en die ná de enquête te vergelijken met de situatie en omstandigheden zoals wij die reconstrueren.’

  • ‘ Ik ben ook benieuwd naar de situatie die Frederik bij de Belastingdienst schetst. We moeten zuinig zijn op onze Instituties. Die vormen belangrijke pijlers van een goedwerkende democratie. Zeker de Belastingdienst.’

‘ In ieder geval bijten de journailleurs van zich af, en de politici ook. Die behoren tot de mondige groepen die weten aan welke touwtjes ze moeten trekken en bij wie ze moeten wezen met gebruik maken van welke registers in het vigerende discours. Zelfs de gedupeerden van de Belastingdienst (de slachtoffers) hebben grotendeels hun gram kunnen halen. Zij het vooral met hulp van twee Kamerleden in het bijzonder. De enige groep van wie ik niets heb gehoord, zijn de ambtenaren van de bewuste Belastingdienst.’

  • ‘ “We” zijn geneigd ambtenaren als onzijdige wezens, een soort van wegwerp-robots, te beschouwen, terwijl het natuurlijk mensen van vlees en bloed zijn die de gevolgen van de politieke beunhazerij net zo goed aan den lijve ervaren. Ja, dubbelop zelfs, want ze zien overal om hen heen de pipo’s en halve zolen klooien en klunzen, en nota bene diezelfde jojo’s worden als hun bazen gaparachuteerd. En die lui vallen altijd omhoog, anders krijgen ze wel een riant wachtgeld met aansluitend een mooi pensioen.
    Tegen hun bazen kunnen ambtenaren moeilijk in opstand komen, dus reageren ze hun frustratie af op de “ellendigen” die, door hierheen te komen zonder veel kans op werk, hen immers opzadelen met het onplezierige – niet zelden mensonterende – werk. Dan kun je dit soort onfrisse toestanden krijgen, waar niemand bij is gebaat.
    Bovendien! De scheidslijn tussen deze ambtenaren en hun slachtoffers is vaak een dunne. Want wie weet: heden gij, morgen ik.’

‘ Nou ja: “We”? Vooral de politici die door een partij als baas over een kluitje ambtenaren worden gedumpt. Ik zet de link naar het recente interview met Ayaan H. Ali hierbij. Enkele citaten van rake observaties:
<<  “ Voor mijn boek vroeg ik overheidsinstanties om cijfers. Soms kreeg ik die, maar soms zei men: ‘Wij verzamelen geen gegevens over etnische of religieuze achtergrond.’ Daar is een goede reden voor: de Tweede Wereldoorlog. En er zijn landen die wel een causaal verband zien, maar dat verbergen, dat is mij verteld door hoge ambtenaren die anoniem wilden blijven.
Of ze goochelen met definities van migranten, veranderen termen en zaaien verwarring. Ze spelen spelletjes. Niet met mij, maar met hun eigen bevolking.”
“Door de mislukte integratie zijn in veel Europese landen politieke islamistische organisaties opgekomen, die geen integratie prediken, noch de waarden van de samenleving waar ze deel van uitmaken.”
“ Maar, zegt Hirsi Ali, wat hebben twee decennia islam- en migratiedebat Nederland gebracht? „Hebben jullie ooit noodzakelijk beleid ontwikkeld? Ik vraag het me af. De laatste verkiezingen die ik nauwlettend heb gevolgd, de Kamerverkiezingen van 2017, gingen over de gezondheidszorg en misstanden in verpleeghuizen. Nu gaat het weer over vaccinaties en waarom die zo lang duren.”  >>
O zo. Ons systeem moet op de schop. De premier mag om te beginnen ten hoogste twee keer vier jaar op die plek zitten. Verder moet het systeem dat Maurice de Hond suggereerde worden uitgewerkt en ingevoerd. Anders blijven we dooretteren, en gaan parlementaire enquêtes onderdeel van het verdienmodel van de Haagse Kaastolpers uitmaken. Dat zou pas cynische humor zijn zeg!’

  • ‘ Zet de link naar dat gesprek tussen Scheffer en Veelo, over de aanpak van massa(im-)migratie, hier ook maar weer bij.’

 

 

♦

 
 

Vinnige verhalen

Posted on by rudi

 

 
‘ Wij draaien het betoog van Tom-Jan Meeus bijna compleet om. Zulks mede aan de hand van de tekening van Ruben Oppenheimer. Volgens ons zit het namelijk zo.
Het is de VVD’er Rutte die booby traps legt en een mijnenveld voor de andere partijen cultiveert, en niet andersom, zoals Meeus meent.
Ruben Oppenheimer beeldt Rutte af in zijn natuurlijke habitat, als een roofvis, een predator, midden in het mijnenveld van onderwater-wieren. Een dodelijk Kelp-woud.’

  • ‘ De onderzeeër is een metaforische snoek of haai, in ieder geval een roofvis, een beest met vinnen. (“Und der Haifisch, der hat Zähne / Und die trägt er im Gesicht / Und Macheath, der hat ein Messer / Doch das Messer sieht man nicht.”)
    Mede vandaar het woord vinnig in de kop van deze posting. De roofvis is hier de regerende metafoor. Plus het gegeven dat het gebeuren zich onder water afspeelt, dus meestentijds en grotendeels onzichtbaar voor ons.’

‘ De “loyaliteit” waarover Meeus het heeft, en die volgens hem tussen De Jonge (CDA) en Rutte (VVD) zou bestaan, is van het soort dat men eerder tussen Rutte en Wilders (PVV, ex-VVD’er en Ruttes oud-mentor) zou zoeken.

  • ‘ Loyaliteit vind ik in relatie tot Rutte geen goede term, want dat impliceert voor mij een zekere belangeloosheid en belangeloosheid is bij Rutte – in dit frame tenminste – allerminst aan de orde. Tussen Rutte en De Jonge bestaat een vorm van belangengemeenschap op grond waarvan ze dealtjes met elkaar sluiten, en die bestaat bij gratie van de afhankelijkheid van De Jonge. De Jonge heeft in het CDA niet die machtspositie die Rutte in de VVD heeft, dus De Jonge verkeert in deze relatie in de zwakke positie. Hij kan de kruimels die Rutte hem gunt goed gebruiken om zich in het CDA nog enigszins staande te houden.
    Rutte gebruikt De Jonge tevens om tweespalt in het CDA te bewerken, als wrikijzer; hij speelt De Jonge waar mogelijk uit tegen Hoekstra (en tegen Pieter Omtzigt, wanneer deze niet oppast). Van loyaliteit in de betekenis die wij aan dat begrip hechten, is bij Rutte nooit sprake. Zo is hij volgens ons bijvoorbeeld  “bevriend” met iemand als Jort Kelder, omdat beiden van die relatie kunnen profiteren. Zij worden er allebei “wijzer” van. Uiteraard kunnen wij slechts de buitenkant, het gedrag, interpreteren. Van hetgeen in de harten en hoofden van de betrokkenen omgaat, weten wij niets. Dat is een BlackBox.’

‘ Met de Jonge heeft Rutte een (korte termijn-)belangengemeenschap en met Wilders heeft Rutte een profitabele “verstandhouding” voor onbepaalde tijd, waarbij Wilders vooral van nut is als oppositie. Wilders speelt als het ware in zijn eentje de oppositierol, want een echte politieke oppositie bestaat in deze Tweede Kamer niet. Tijdens Rutte-II hebben we gezien hoe beschamend opportunistisch de SGP, CU en D66 zich gedroegen als “constructieve” en “loyale” oppositie. De media schreven dit de democratie-ondermijnend politieke schmieren de hemel in: de collaborateurs hielpen “het Land bestuurbaar houden.” Het scheelde weinig of men had de labbekakken een ridderorde op de kippenborst gespeld en in de adelstand verheven. De CU kreeg de smaak goed te pakken en is zelfs nog verder gegaan door pontificaal in dit kabinet plaats te nemen (vuile handen maken, je verantwoordelijkheid nemen en meer winderig blablabla). Een jammerlijk schouwspel, een tenenkrommend gebeuren. Laat ze liever consequent, effectief en creatief oppositie voeren.’

  • ‘ Nu al klinkt vanuit die hoek gepiep over de “hóóóge prijs” die hun toekomstige collaboratieve deals voor de regerende kongsi zullen hebben.Wat het duo Wilders – Rutte betreft: Wilders komt uit de VVD en was daar Ruttes mentor. Qua mentaliteit en ideologie zitten Wilders en Rutte op een lijn. Wilders is net als Rutte een machtspoliticus.Wilders is de baas in en over zijn partij, dus Rutte hoeft zich geen zorgen te maken over mavericks en prima donna’s in de PPV, die plotseling een eigen koers gaan varen. Wilders kan zo’n persoon er zonder veel omhaal uit knikkeren. Net zoals hij Dion Graus lijkt te handhaven.
    Wilders’ wil is wet. Daarom kan Wilders in z’n eentje de rol van oppositie spelen. Hij deelt de lakens uit, de PVV’ers zijn in feite personeel van Wilders. Voor hun inkomen zijn de meesten van hem afhankelijk. Rutte kan met Wilders zaken doen, zo lang hij Wilders niet overvraagt. Zo lang Rutte levert – aan degenen die hem op het pluche houden – mag hij zijn gang gaan. Ruttes VVD’ers verkeren in een positie die niet heel erg verschilt van die van de PVV’ers onder Wilders.
    Kijk maar naar zijn vertrouwde krachten, bijvoorbeeld een Stef Blok. Zo gezeggelijk als een afgerichte bedrijfspoedel, en een Sander Dekker, henchman in de Rechtsbijstandsector, brrrrr ….. Net als Edith Schippers voor hem in de Zorgsector de bijl aan de-wortel-en-meer legde. Gehoorzame griezels. Echt en heus: genuine neoliberal VVD. Bad news voor ons kortom.In de PVV is het eigenlijk alleen Martin Bosma die eventueel een eigen koers kan gaan varen en die dat ongetwijfeld ook zal doen als het hem in de PVV te benauwd wordt. Bosma is geen stampijstamper, maar een intellectueel met hoofdzakelijk een intrinsieke motivatie. Indien hij mocht besluiten te vertrekken, zal dat rustig en netjes gebeuren.’

‘ Wat Wilders doet met Graus – dat handhaven, bedoel ik – doet Rutte met Grapperhaus. Beiden hebben het bont gemaakt, Grapperhaus’ misstap weegt tegen die van Graus op, omdat Grapperhaus not bene minister van Justitie is en belast met handhaving van de Corona-oekazes. De PVV’er Dion Graus is slechts een voetsoldaat.
Naar verluidt is Martin Bosma een eind op dreef met zijn dissertatie. Ik zou het mooi vinden als de man een universitaire aanstelling als docent kreeg en bijvoorbeeld praktische politiek, propaganda en volksverlakkerij ging doceren. Dat zou het academische menu meteen een stuk gevarieerder maken! En de studenten weerbaarder.
De CU, SGP, SP en PvdDieren zijn te nietig om verder verschrompeld te worden. De CU is paradoxaal genoeg te klein om het lot van de PvdA (weggedrukt en verschrompeld) te ondergaan. Het CDA daarentegen is wel degelijk op weg hetzelfde lot als de PvdA deelachtig te worden. D66 heeft zich door Rutte meedogenloos laten gebruiken (met name middels de aanstelling van Ollongren, Van Engelshoven, Wouter Koolmees en Sigrid Kaag – tot op zekere hoogte) en zal vermoedelijk als een lege schil worden weggegooid. Jesse Klaver van Groen Links lijkt nauwelijks te kunnen wachten om zich door Rutte te laten piepelen.’

  • ‘ Het is de win- en eerzucht van (de meeste) partijpolitieke kader- en bestuursleden die de loop der dingen bepaalt en niet zozeer de politieke overtuiging en koers zoals die in respectieve partijprogramma’s worden uitgevent en aan de man gebracht. Vandaar dat simpel te verhapstukken correctieve minireferenda en een voortdurend transparant houden van het individuele stemgedrag van Kamerleden, door permanente explicitering, een steeds klemmender noodzakelijkheid wordt.’

‘ Last but allerminst least zijn de komende parlementaire enquêtes. Tom-Jan Meeus telt er maar liefst drie. Drie?! Waartoe? Het zal een geld- en tijdvermorsing van jewelste worden. Het houdt de Kamerleden die in de commissies zitting nemen weliswaar van de straat (ze zouden zich liever bezighouden met het vakkundig controleren van de regering), het levert hen naar alle waarschijnlijkheid een aardige bijverdienste op en het staat in die biotoop vermoedelijk chique op de conduitestaat, maar wat worden wij er in hemelsnaam wijzer van? Zo lang de structuren niet ingrijpend worden gewijzigd, zal er niets veranderen. De “schuldigen” zijn inmiddels weg en vanzelfsprekend allemaal omhooggevallen.’

  • ‘ Het is luxe vorm van duur vluchtgedrag voor toch al overbetaalde plucheplakkers. De solide, bekwame en betrouwbare Volksvertegenwoordiger niet te na gesproken.’

‘ Die enquête-kippenrift kun je als een vorm van “ageren,” acting out, beschouwen, spastisch oversprong-gedrag dat als een suurogaat voor (mee-)regeren fungeert. Wellicht gebeurt het deels onbewust – niet alles hoeft bewust berekenend te gebeuren – in onze metafoor kan het (onder-)waterse daar goed dienst voor doen. Zie Freud bijvoorbeeld.’

  • ‘ De opkomst van al die splintergroeperingen, in combinatie met de zucht naar parlementaire enquêtes van de zittende kaasstolpers, bewijst eens te meer dat dit systeem zijn langste tijd gehad heeft.
    De huidige politicus is behept met het neoliberale virus en manifesteert zich als “politiek ondernemer” met een groot ego en veel geldingsdrang, die vooral voor de eigen zaak gaat. De boel draait al geruime tijd met steeds meer “transactiekosten” die voor het democratische gebeuren en de democratische kwaliteit, pure verkwisting vertegenwoordigen.
    Het beroerde is dat degenen die er verandering in zouden moeten en kunnen brengen, zelf achter de knoppen zitten en in de positie verkeren van de kalkoen die over het kerstmenu moet stemmen, en weet dat hij het hoofdgerecht is. Ik vrees dat alleen als de wal het schip keert er enige kans op verandering is: een heuse reset. Alleen als het echt niet anders kan, en dan tegen torenhoge kosten. Niet alleen financieële kosten, maar vooral ernstige mentale en morele averij.’

‘Allemaal tot je dienst, maar er is nog een ding dat ik raar vind, maar waar je  bijna nooit iemand over hoort: waarom kan een persoon onbeperkt lang premier blijven? Indien de VVD weer de grootste wordt en de VVD-partijnomenklatoera vindt Rutte een toffe peer, dan kunnen ze hem voor een vierde (en vijfde en zesde?) termijn op het premierspluche kleven. Dat vind ik niet gezond. Iemand die lang op een machtspositie zit, kan allerhande ongewenste netwerken cultiveren en die optuigen met steeds meer diensten en wederdiensten.’

  •  Je hebt gelijk. De soesah met gekozen premiers hoeft niet eens zo prangend te zijn, maar laat officieel vastleggen dat iemand maximaal twee termijnen als premier kan functioneren. Eigenlijk is het best vreemd, dat niemand zich met dit onderwerp bezighoudt. We reutelen routinematig en suf door en blijven in dezelfde groef sjokken. Terwijl ze daar onder die Kaasstolp wel mekkeren over drie parlementaire enquêtes. Niemand van die luitjes is werkelijk bezig met zich afvragen wat democratie in feite inhoudt. Zeer curieus.’

‘Of niet, natuurlijk? ‘

 

♠

 

Syp Wynia: Tegen de onzin  –   https://www.bookspot.nl/boeken/tegen-de-onzin-9789461852601

 

Syp Wynia – politiek commentator – zegt in een eindejaarsgesprek met Pim van Galen dat premiers in Nederland na acht jaar moeten opstappen. Volgens Wynia is Rutte het contact met de burger verloren : “Zijn kabinet dient niet het algemeen belang, maar deelbelangen van polderlobby’s die het contact met hun achterban zijn verloren”.  Omdat Rutte met vrijwel alle partijen regeert spreekt Winia van een “eenpartijstelsel-staat”.

God dood verklaren, is makkelijker dan Het van school sturen

Posted on by admin

 

‘ Ook god heeft recht op onderwijs, dus Het van school sturen kan niet. Dat zou tegen de Verlichting en de Mensenrechten zijn. Bovendien zou Brussel het vast niet goed vinden, vanwege de Waardengemeenschap die EU heet. Zo hebben de politieke marketeers het product EU verpakt: als waardengemeenschap. Net zoals KLM-bobo’s met hun newspeak glashard beweren dat ze moeten uitbreiden (!) om te kunnen vergroenen. Leuterpraat en lulkoek van de bovenste plank.We moeten veel meer vliegen, want daar wordt de planeet alleen maar groener van.
Voor het bezigen van dit soort bazelbrabbels wordt zo’n gup als topman dan zwaar beloond. Nou ja, de tekstschrijvers van het ingehuurde marketing- & reclamebureau, vermoed ik. De gup debiteert vermoedelijk de hem voorgekauwde propagandaprietpraat.
–  ‘ Het klopt als een bus hoor, een airbus welteverstaan. Er is geen flintertje fake news aan, want dollars zijn groen, greenbacks. Aangezien deze KLM-kanjer het grootste deel van zijn bonussen en tantièmes waarschijnlijk in dollars krijgt uitbetaald, is groen duurzaam zijn favoriete kleur. Hij zal vast in een groene pijama met dollaropdruk slapen en op groene vrouwen (of mannen) vallen. Groen! Goed voor u en puik voor het milieu.Honderdeurobiljetten zijn ook groen. Zie je nou wel!’
‘ Vliegtuigen zijn handiger dan je zou denken. Je kunt vliegtuigen bijvoorbeeld ook gebruiken om principes over boord te kieperen, of er excuses op los te laten. Er valt dus best veel te zeggen voor méér vliegtuigen en uitbreiding van het vliegverkeer. Dat fijnstof dat ze produceren en de verzwelging van fossiele brandstof moeten we dan maar op de koop toe nemen.’
– ‘ Ach, ze zullen bij de vliegtuigboeren Icarus niet voor niets tot schutspatroon hebben verkozen. Vanwege de aansprakelijkheids-verzekering.’
‘Zou het iets helpen bij de aan de gang zijnde onderwijssoap wanneer Nederlandse politici de roman Onderworpen van Michel Houellebecq zouden hebben gelezen?’ vraagt Tazia. ‘Gelezen en verwerkt natuurlijk, want je kunt een boek lezen en lezen, dat moge duidelijk zijn.’
‘ In ieder geval heb ik door die roman weer eens onder de neus gewreven gekregen dat onderwijs uiterst belangrijk is voor een maatschappij. In Houellebecq’s roman hecht de Tunesisch-Franse presidentskandidaat Mohammad Ben Abbes groot belang aan onderwijs,’ antwoordt Simon. ‘ Ben Abbes maakt niet voor niets aanspraak op het departement van onderwijs als zijn partij de verkiezingen wint. Daar hoef je Antonio Gramsci en zijn betoog over hegemonie waarachtig niet voor gelezen te hebben.’
‘ Is men in Nederland op onderwijsgebied bezig met een achterhoedegevecht dat in feite al verloren is?’
Simon: ‘ Dat lijkt me wel, ja. Let wel: ons onderwijs is verloren en kwijtgeraakt aan de markt, dus niet per se verloren aan de islam. De islam is een boeman-bliksemafleider. Als je ook het onderwijs aan “de markt” overlaat, zoals de pipo’s ruim veertig jaar geleden begonnen te doen, vraag je als maatschappij om moeilijkheden. Het Trouwartikel eindigt met een mening van oud-professor onderwijsrecht Paul Zoontjes:  “Slob [onderwijsminister van de CU] speelt een beperkte rol. Het gaat er om waar het stelsel naartoe gaat. De overheid trekt zich wat betreft de bescherming van religieus onderwijs verder terug, en religie en levensbeschouwing worden meer een zaak voor de privésfeer.”
Dat ziet professor Zoontjes goed en scherp, maar hij blijft toch in het oude vertrouwde frame. De politici trekken zich inderdaad terug – van hun verantwoordelijkheden. Voor mij staat hier dat de hedendaagse politici particuliere ondernemers zijn geworden, zij zijn geen volksvertegenwoordigers meer die het algemeen belang voor ogen hebben. Deze politici bemoeien zich niet langer met onze maatschappij, al maken zij daar zelf wonderlijk genoeg deel van uit, maar laten alles over aan de markt. Politici trekken zich terug van en uit het maatschappelijk gebeuren en laten hun imagobeheer over aan marketeers en reclamebureaus. Het vrije markt fundamentalisme is de godsdienst van het postmoderne Westen. Daar zijn veel moslims het niet mee eens, dat boezemt hen angst aan. Dat kan ik me levendig en heel goed indenken.’
Tazia: ‘ Die totaal seculiere – lees waarden- en normloze – vrije markt is volgens Houellebecq het grootste schrikbeeld van de moslimgemeenschap hier. Ik lees op pagina 122 en 124 twee passages bij Houellebecq die aangestreept staan. Aan het woord is Alain Tanneur van de Franse geheime dienst: “ … de ware vijanden van de moslims, die ze erger vrezen en haten dan wat ook, dat is niet het katholicisme: het is het secularisme, de laïciteit, het atheïstisch materialisme.” En op pagina 124 waar het gaat over banden met en geld uit Saoedi-Arabië: “Ben Abbes profiteert graag en zonder enige terughoudendheid van hun oliedollars, maar is absoluut niet van plan in te leveren op soevereiniteit, op welke manier dan ook.”
Dit vind ik een fascinerend frame: de afkeer en angst voor het materialisme – voor mij staat het neoliberalisme daar voor – en de angst voor verlies van soevereiniteit, waarbij ik aan de EU denk, met zijn wereldvreemde ever closer union, die door de meerderheid van de EU-bevolkingen niet gewild of gewenst wordt. Vandaar dat de politieke nomenklatoera het referendum heeft begraven. Want stel je eens voor dat de tokkies gearticuleerd duidelijk konden maken wat ze werkelijk willen.’
Simon: ‘ Je merkt wel dat het discours, het frame, dat wij hanteren, een compleet ander verhaal vertelt dan wat we in de media krijgen voorgeschoteld. Hoewel meneer Zoontjes in Trouw wel dingen zegt die ook in ons vertoog hout snijden. Bijvoorbeeld: “Scholen zijn hun oriëntatie kwijt”, licht hij [Zoontjes] toe. “De meeste scholen voor bijzonder onderwijs weten niet meer waar ze mee bezig zijn, … “
Dat klopt als een zwerende vinger. Scholen (steeds die reïficaties, alsof scholen autonome wezens zijn) zijn al lang gedesoriënteerd. Vanuit de gedesoriënteerde volksvertegenwoordiging wordt al sinds jaar en dag geen richting meer aangegeven. Niet alleen zijn scholen steeds meer een eenheidsworst geworden, die zich alleen via marketing-trucs van elkaar onderscheiden, dat geldt ook voor de politieke partijen.
Vandaar dat bijvoorbeeld onze Belastingdienst als een staat in een staat begint te functioneren. Een organisatie als de Belastingdienst is immers juist uiterst gestructureerd, consequent, coherent en ethos-gedreven in de weer. Tenminste, als het goed is, en dat is het helaas niet meer in Nederland, there is something thorougly rotten over here. Dus steekt de belastingambtenaar de middelvinger op naar de politiek, helaas doet zij dat via de burger, dat wel. Dat is niet leuk, maar voor mij alleszins invoelbaar. Die burger kiest immers de politici die de Belastingdienst correct en effectief functioneren onmogelijk maken? Politieke pipo’s denken enkel aan hun eigen scores, ze overvragen en overbelasten de Belastingdienst door hun lawines aan electoraal geïnspireerde eisen en opdrachten. Als klap op de vuurpijl wordt er een meneer Eric Wiebes als chef aangesteld. Kortom:bij de Belastingdienst voelt men zich – net als in het onderwijs – door de politiek niet serieus genomen.’
–  ‘ Het neoliberalisme wordt terloops in ons onderwijs ingebracht, ongemerkt en bijna vanzelfsprekend. Kijk maar eens naar de wens van de Haagse volksvertegenwoordigers om de school ondergeschikt te maken aan de markt met zijn 24-uurs-economie. Dat impliceert het loslaten van structuur, en iedere amateur-pedadagoog kan je vertellen dat kinderen zeer gebaat zijn bij structuur, ter bevordering van een stabiele en evenwichtige persoonsontwikkeling.’
‘ Vreemd, heel raar, dat dergelijke verbanden niet worden gelegd hè. Men kakelt en snatert naar hartelust langs elkaar heen, zover kippen zonder kop kunnen kakelen.
– ‘ O maar dat is geen enkel probleem, want kippen met of zonder kop, kakelen altijd uit hun nek. Stel je eens voor dat je vader als taxi-chauffeur voor Über rijdt en daarnaaast pizzakoerier is en je moeder als zzp-er de post rondbrengt en eveneens als zzp-er voor een schoonmaakuitzendbureau werkt. Dan zijn flexibele schooltijden heel goed voor de (hamburger- & junk-)economie.’
‘ Als “onze volksvertegenwoordigers” daar onder de Haagse kaasstolp zich druk maken over de toeslagen-soap bij de Belastingdienst, dan zijn die volksvertegenwoordigers niet zozeer begaan met de kinderen, alswel bezorgd over de vraag of de ouders hun handen wel vrij hebben (dus niet voor eigen kroost hoeven of zelfs mógen zorgen) om de 24-uurs economie met hun hamburgerbaantjes draaiende te houden. Zo cynisch wil ik het best stellen.’

Tazia: ‘ Wanneer je het over structuur hebt, heb je het ook over de Belastingdienst. De Trouw-redactie roept om het gewoonte-middel van de parlementaire enquête naar de Belastingdienst, in verband met die kindertoeslagen. Maar een PE verandert natuurlijk niks aan een mentaliteit en is hooguit een psychologische stoplap om het maatschappelijke ongenoegen even te dempen. Kijk ons politici eens: we doen wel degelijk iets. O ja? En toen?’
‘Precies,’ beaamt Simon, ‘ bovendien: een parlementaire enquête bij de Belastingdienst doet bijvoorbeeld niks voor de door de Nam gedupeerde Groningers. Alles hangt met alles samen, maar dat hebben politici vreemd genoeg niet door. Of ze doen alsof.
Tja, hier staat dat meneer Richard Toes vindt dat de islam de grote olifant in de kamer is, die niet wordt benoemd. Maar de grote olifant is natuurlijk het neoliberale systeem en de neoliberale ideologie waarin we allemaal zijn ondergedompeld en waar veel moslims zich naar mijn overtuiging hevig tegen verzetten, maar zo kun je het niet brengen. Dit frame wordt niet geaccepteerd.’
Tazia lacht: ‘ Neen, want dan word je noch door de seculieren noch door de gelovigen begrepen, vrees ik. Dus blijven we ronddraaien en met loze termen strooien. De grote olifant die wordt betast door blinden die proberen te vertellen met welk dier ze te maken hebben. De ene blinde zegt dat de staart de slurf is en de andere houdt de slurf voor een staart, enzovoorts.
Nog zo’n vraag: wat is en goede burger? Is dat een burger die klakkeloos aanvaardt dat haar pensioen keer op keer wordt gekort en zij dus met terugwerkende kracht wordt afgewaardeerd op haar reeds verrichte arbeid. Terwijl bankiers keer op keer moeten worden “gered”? Moeten scholen zulke dociele burgers afleveren? Is dat wenselijk? Voor wie dan wel?
Simon leest voor: “Volgens Zoontjens is het gevaar van de islam slechts perceptie. “Er worden daar allerlei problemen aan toegeschreven die in werkelijkheid een andere oorzaak hebben. Het is de angst voor het vreemde die onze samenleving verstoort.”
Meneer Zoontjes heeft alweer gelijk, alleen is dat “vreemde” waarover hij het heeft, het onder ogen zien van het ons intussen overbekende, namelijk het neoliberale marktfundamentalisme. Zo gaan we het bijvoorbeeld steeds normaler vinden dat je op Marktplaats wordt genept. Dat hoort er nu eenmaal bij, vinden velen van ons inmiddels. Dat gebeurt immers overal om ons heen? En je doet er niets tegen. Het is goed voor de economie, zeggen ze, en we worden er allemaal beter van.’
‘Bizar,’ vindt Tazia, ‘ ik hoorde dat de rente op spaargelden naar het negatieve begint te gaan. Moet  je toch eens nagaan. Zo lang geleden is het niet dat we nog normaal 3% of 4% rente op ons spaargeld kregen. Zo dadelijk moeten we geld toeleggen op spaargeld, terwijl bankiers en andere vage bobo’s steeds meer geld scoren. Toch piept er niemand. Vreemd.’
‘Zo slecht is het onderwijs dus blijkbaar toch niet,’ merkt Simon grijnzend op. ‘ Ons huidige onderwijs raakt steeds verder toegesneden op de markt en voedt op tot zombie-burgers voor een amorfe maatschappij. Helemaal niet zo vreemd dat bepaalde bevolkingsgoepen het idee van een parallelle maatschappij en economie aanhangen. Laat het hindoes of moslims zijn, als het maar oriëntatie-mogelijkheden aanreikt.’
–  ‘ Je loopt ietwat achter, want onderwijs en markt vallen inmiddels samen. Dat is een wezenskenmerk van neoliberalisme.
Michel Houellebecq is niet geëmigreerd – zeg maar gewoon: gevlucht uit Frankrijk – vanwege de Franse muzelmannen, maar vanwege de Franse nomenklatoera. Die vonden zijn roman Soumission helemaal niet leuk, omdat zij daarin het mikpunt van Houellebecq’s satire zijn, niet de moslims.’
 

♥

 
Michel Houellebecq (2015): Onderworpen   /  ISBN: 978 90 295 3861 9
Lars Moratis en Frans Melissen:  ‘De ronduit gevaarlijke mythes van KLM-baas Pieter Elbers’   –  Trouw, 29 juli 2019, 8:20

Elke kabinetsformatie faalt; Sander Boon en Wimar Bolhuis /  Cafe Weltschmerz    Published on Oct 18, 2018

Wimar Bolhuis heeft onlangs zijn promotieonderzoek aan de Universiteit Leiden over de doorrekeningen van het Centraal Planbureau van verkiezingsprogramma’s en regeerakkoorden afgerond. ‘Van Woord tot Akkoord’; Een analyse van de partijkeuzes in CPB-doorrekeningen van verkiezingsprogramma’s en regeerakkoorden, 1986-2017.
 
 
 

Op kloven kluiven

Posted on by admin Leave a comment

 
‘ Ho, wacht even, het ging toch over referendum-, orgasme- en klimaatkloven? ‘
–  ‘ Ja nou? Het hangt helemaal van je frame af hoor.’
‘ Je bedoelt toch, net als ik, die kloven die in de Trouw van vandaag aan bod komen? ‘
–  ‘ Jazeker. Ik vind de orgasmekloof van Ephimenco het smakelijkste, al was het alleen maar vanwege de afmetingen van zijn clitoris. De kittelaar van Sylvain E. dient als stok om de man mee te slaan. Assjeblieft, wat zeg je me daarvan? Knots-te-gek, zo’n giga-klit. Monsterlijk. Je zult er maar mee behept zijn. Gehandicapped.’
‘ Hmm, juist, die stok zou ik maar achter de deur laten. Misschien heel af en toe de hond mee slaan, zachtjes, zeker als ‘ie slaapt, maar voor de rest lekker met rust laten. Niet te behappen. Misschien zit clitorisverkleining in het zorgpakket. Let wel: ik bedoel niet clitoridectomie. Dat is weer het andere uiterste. Neen, gewoon, een huiselijke clitoris, een knusse kittelaar met een gestandaardiseerde aaibaarheidsfactor. Een tikkeltje hoofdig mischien, anders wordt het gauw een dooie boel. De klimaatkloof vind ik onzin. Dat is een issue voor derderangs beroepspolitici, die lijmen er spijbelende scholieren mee. En die referendumkloof, hoe kom je daaraan?’
–  ’ Hm, een kloof met een kittelaar. Beeldend. Wat wil je, hij is Frans hè. Maarre, de referendumkloof is van de bestuurskundige Hans de Bruijn. Zij column in Trouw heet: Kloof. Volgens meneer De Bruijn veroorzaken referenda kloven, terwijl ze zijn bedoeld als bruggen. Referenda zijn bedoeld om kloven te overbruggen, maar werken averechts, beweert meneer De Bruijn.’
‘ Zeg, nou ga je toch niet op meneer De Bruijn vitten hè? Heeft hij niet een beetje gelijk? Met Brexit bijvoorbeeld?’
–  ‘ Jawel, jawel, maar die De Bruijn is zo provinciaals. Bijvoorbeeld in Zwitserland, het thuisland van de referenda, wonen de mensen massaal in kloven. Zwitserland is bijna totaal berg, dus de meeste Zwitsers wonen tussen de bergen in. Okay, dat noemen ze dalen, maar het zijn natuurlijk brede kloven.’
‘ Hmm, je bedoelt dat referenda in Zwitserland geen kloven meer veroorzaken kunnen, omdat de meeste Zwitsers al in kloven wonen. In Nederland zijn geen bergen, maar wel veel rivieren, brede rivieren, die traag door oneindig laagland gaan. Dus veel bruggen, in soorten en maten: ophaalbruggen, draaibruggen, swingbruggen ….. nog meer? Kom maar over de brug met je bruggen. Nu terzake. Referenda?’
–  ‘ De Bruijn heeft niet helemaal ongelijk, maar hij vergeet dat een bevolking tot het gebruiken, hanteren, van referenda, moet worden opgeleid. Daar moeten mensen in worden getrained. Waneer je één keer per tig jaren een zogenaamd referendum bedisseld, gaat het geheid mis. Dat is per definitie een brug te ver. En dan komt zo’n mevrouw K3 Ollongren met een grote spuit en blaast het referendum uit. Omdat het niet aan “de verwachtingen voldoet.”  Hoe komt zo’n D66-mevrouw aan zo’n uniek-originele dooddoener hè. Daar moet je toch echt D66 voor zijn.’
‘ Nou ja, wij slikken het massaal mak. Maar meneer de Bruijn heeft het over digitale referenda, dus aan/uit, Ja/Nee, zonder tussensmaken. De Zwitsers gebruiken referenda vooral voor analoge doeleinden, waarbij een ietsje meer of minder ook kan.
–  ‘ De Zwitser zoekt als vaardige referendummer, gedoseerd de nuance.’
‘ Precies. Mede omdat de “dreiging van het referendum” de Zwitserse politici als een zwaard van Damocles boven de fontanel hangt. Frank Hendriks e.a. (2017:115): “ Zwitserse bestuurders lopen op hun tenen omdat ze weten dat ze anders tegen een volksinitiatief of volksveto kunnen aanlopen. Met interventie- en correctiemogelijkheden op zak houden de burgers de besluitvorming in alle mogelijke dossiers scherp – ook als die mogelijkheden uiteindelijk op zak blijven; als het bestuur bewijst dat interventie of correctie niet nodig is.”
De Zwitsers nopen hun politici voortdurend voeling te houden met de kiezer. Eigenlijk zou dat vanzelfsprekend moeten zijn voor volksvertegenwoordigers, maar ook Zwitserse politici zijn net gewone mensen en het referendum fungeert als stok achter de deur. Het kietelt de politici aan hun erogene zones en port het verantwoordelijkheidsgevoel, het houdt hen alert op hun volksvertegenwoordigende verantwoordelijkheden.’
–  ‘ En het orgasme? Komt dat er nog aan te pas?’
‘ Mwah, meer een permanente milde katharsis misschien, een soort vanzelfsprekend van “Feest van de Democratie.” Sijpelend, maar gestaag. De crux is het kunnen uitdelen van tussenrapporten in de vorm van een referendum-uitslag. Dan zou zo’n tragikomedie als bijvoorbeeld de verzakking van Groningen hoogstwaarschijnlijk voorkomen kunnen zijn geworden.’
–  ‘ In Nederland hebben we in plaats van referenda, Parlementaire Enquêtes. Dat zijn putten die worden gedempt nadat er kalveren in zijn verdronken. Een soort fop-en-verlak-referenda-achteraf. En dat dempen gebeurt dan nog halfhartig op de koop toe.’
‘ Zwitserland, dat is natuurlijk een achterlijke negorij. Daar schijnen ze nog elites te hebben, zoals er ooit in Nederland zuilen waren, ver vóór de Verlichting door de EURO, de Renaissance van de EU en de emancipatoire invoering van de Vrije Neoliberale Marktwerking.
Frank Hendriks (pagina 114, 115): “Juist omdat de macht over veel handen is verdeeld, en de directe democratie ook haar partij meeblaast, zoeken de de politieke elites elkaar op en houden ze elkaar vast. Referendumdruk en elitesamenwerking zijn in Zwitserland wederzijds versterkend.”
Tja, het lijkt me vrij aannemelijk en tamelijk logisch, maar het vergt wel politieke inspanning door kwaliteitspolitici van goede wil en te goeder trouw zijnde, om onze democratie echt en eerlijk toekomstbestendig te maken.’
–  ‘ Amen. Een zware kluif, waar de Haagse kaasstolpers vorstelijk voor worden betaald, zou je zo zeggen. Me dunkt dat de cartoon van Jos Collignon op de VK site van gisteren, boekdelen spreekt: praatjes voor de vaak en beschimmelde lulkoek. Ja, die gooi ik er in  als tegenhanger van de clitoris.’
‘ Schoothondjes en vuilnisbakkenrashonden kluiven op heel andere kluifjes.’
–  ‘ Ik vermoed dat ze hun vette kluiven in Zwitserse kluizen hebben weggeborgen en op cijferrekingen geparkeerd. Bewijzen kun je dat natuurlijk niet. Maar Zwitserland geniet natuurlijk niet gratis een status aparte.’
‘ Geen kunst om dan uitbundig te jodelen op de Alpenweitjes.’

♦

 
Frank Hendriks e.a. (2017): Democratische zegen of vloek  /  isbn: 978 94 6298 705 0  / NUR 754

Interview met Frank Hendriks op NPO Politiek over het referendum – Democratische zegen of vloek?

 
 
 
 
 
 
 
 

Ons onwijze onderwijs

Posted on by admin

 

Ilham houdt de brochure, een boekje is het niet eens, omhoog en leest hardop: ‘ “Een canon voor alle Nederlanders” 2008; ISBN 978-90-8964-009-3, redactie Frits van Oostrom,”  en op bladzijde 8 lees ik: “kennismaking met de canon als vanzelfsprekende bagage – met grote aandacht voor de leraar < die tot leven wekken moet > , en hoe wij die opleiden – geef het vak terug aan de leraar en geef de leraar terug aan het vak.” AMEN. Het gaat niet meer werken. Van z’n never nooit niet. Helaas, maar de rot is te ver ingekankerd en de machtsposities van de nomenklatoera zijn te vast verankerd.’

Willemijn: ‘O, je hebt die niet-aflatende treurberichten over de narigheid in ons onderwijs weer eens gelezen. De discussie gaat al lang niet meer over het onderwijs, maar is gekidnapt door de kleilagen, de parasitaire korsten, die van ons onderwijs leven. Dat zijn schoolbesturen en allerlei soorten managers. Jammer dat ik het zeggen moet, maar ik ben blij toe dat ik uit die onderwijsbiotoop heb kunnen ontsnappen. Hoe graag ik onderwijs geven, dus interactieve kennisoverdracht, ook vind. Een maagzweer heb ik er echt niet voor over. De maat was voor mij vol toen ik opdracht kreeg van de directie om geen eigen handouts meer uit te delen en de apert foute en nonsense hoofdstukken uit de “lesmethode” – zo heet dat tegenwoordig: leer- en een oefenboek. En dúúr! – ’ of over te slaan, of de foute antwoorden, die mijn leerlingen gaven op basis van de meuk in de “methode” goed te rekenen.’

Ilham grinnikt: ‘ik weet er alles van. Berucht is de theezakjes-formule: van een methode voor VWO worden “eenvoudiger” methoden getrokken voor lagere leervormen, net als bij theezakjes die je herhaaldelijk gebruikt, alleen werd de ingewikkeldheid door die vereenvoudigingen vaak juist groter. Rampzalig. Arme leerlingen! Op een school waar ik lesgaf werden lesmethoden vol fouten aangeschaft, omdat ze goedkoop waren. Daar kwam dan vaak nog een kwantumkorting bij. Er spelen zich kankzinnige dingen op scholen af. Het is een industrie die flink schuift. Over deze dingen lees ik nooit in de media. Ik kreeg een tijd terug nog een cheque voor drie hoofdstukken die ik aan zo’n “methode” had bijgedragen, en mijn ogen rolden uit de kassen, zo veel geld! Ja, het is verleidelijk om te sjoemelen. Maar toen ik zag wat de overall kwaliteit was van de methode waar ik aan had bijgedragen, vroeg ik om mijn naam weg te laten, want het was beschamend. Dat kon niet. Mijn naam moest worden vermeld. Nou, mij niet meer gezien.’

Mohammad: ‘Het ergste is misschien nog dat degenen die het onderwijs moeten geven, er diep in hun hart niet meer in geloven. Met je leaseauto van school A in X, naar school B in Y. Een blik lesstof opentrekken en foetsj, dat is het dan. Op naar de volgende klus. Het is van de gekken, maar we slikken het collectief gedwee. Lammeren in gele hesjes, dat zijn we. Rainer Mausfeld heeft natuurlijk gelijk: Lämmer in Gelbwesten, dat zijn we met ons allen. Auto’s in de fik steken en ander vandalisme, haalt niks uit al lucht het misschien even op. Alleen niet meer gaan stemmen, kan nog helpen. Mausfeld heeft het in dit gesprek over de pr- en reclame die ook in het onderwijs bakken met geld kosten en niks wezenlijks opleveren. Als ik de gelikte folders en glimmende brochures van universiteiten en andere onderwijsinstellingen voorbij zie flitsen, dan weet ik het wel weer.
We graven als maatschappij vrolijk ons eigen graf, want solide onderwijs staat aan de basis van een koosjer functionerende maatschappij. In onderwijs heeft de vermaledijde “marktwerking” van de neoliberalen helemaal niks te zoeken. Ga dus massaal niet stemmen. Dat is het enige signaal dat door de beroepspolitici verstaan en begrepen wordt, want het raakt direct aan hun verdienmodellen. Voor discussie en rede zijn ze al lang niet meer vatbaar.’

Ilham grinnikt: ‘De wereld zal echt niet vergaan, als er niemand meer gaat stemmen. Al zullen de politieke pipo’s en bimbo’s moord en brand schreeuwen. Uiteindelijk houden de ambtenaren de boel draaiende. Waarschijnlijk beter wanneer ze niet door overbetaalde narcisten van hun werk worden gehouden.’

Willemijn: ‘We laten ons keer op keer afleiden. Nu weer met gekrakeel en gekissebis over onderwijsstakingen. Zonder dat iemand nog snapt dat het om die ongrijpbare kwaliteiten gaat, die leraar-intrinsieke waarden, die je haast niet kunt meten, maar die o zo vitaal zijn. Tegenwoordig kost het “meten” onnoemelijk veel kostbare tijd en het gebeurt bijna uitsluitend ten dienste van de kleilagen.
Leerkrachten die staken! Mijn ouders en grootouders tikken tegen hun voorhoofd, telkens wanneer ze deze berichten horen of lezen. In wat voor een land leven we?  Mooie brochure trouwens, die canon. Zo’n 125 bladzijden slechts. Dat schrikt niet af. Heb je die uit zo’n pak van Sjaalman gevist? Ik wil ook wel een exemplaar.’

Ilham: ‘Bingo! Acht kilo boeken voor vier euro. Deze brochure komt omgerekend op ongeveer zestig eurocenten. Schandalig, nietwaar? Er was er maar een. Misschien dat ze bij een tweedehands ’

Moh.: ‘Het is tenminste goed terecht gekomen. Moby Dick? In het Engels en in Nederlandse vertaling?  Voor zestig cent per stuk. Spiksplinternieuw. Oef.‘

Ilham: ‘Jazeker. Ik heb deze Melville op de niet-verplichte boekenlijst voor culturele antropologie gezet en mijn pupillen mogen kiezen. Als ze maar lezen. Privéonderwijs is hartstikke leuk, net als HOVO, hoger onderwijs voor ouderen. Dat publiek is geïnteresseerd en ik heb goddank niks te schaften met de parasitaire kleilagen die je in het reguliere onderwijs het bloed onder de nagels vandaan halen.’

Marieke: ‘Met iedere generatie raken we verder van huis en dieper in het onderwijsmoeras, want krakkemikkig onderwijs misvormt immers steeds verder. Straks, weet niemand meer hoe het onderwijs ooit was, want men heeft zelf rampzalig onderwijs gekregen. Alleen de mieze resulaten blijken, maar niemand snapt nog dat dat aan mismakend onderwijs ligt. ’

Ilham: ‘Het naargeestigste is nog dat precies die mensen die niet op de partijen zouden moeten stemmen waarop ze stemmen – als ze tenminste stemmen – niet zien dat die partijen hen doorlopend oren aannaaien. Ik weet nog hoe vroeger enkele intellectuelen regelmatig van leer trokken tegen de onderwijsverloedering. Bijvoorbeeld Margot Trappenburg en Leo Prick, maar op een bepaald moment geef je het op, want het is vechten tegen de bierkaai en je hebt ook nog een eigen leven. Vooral, juist omdat die schapen voor wie jij je inspant precies op de foute clubs blijken te blijven stemmen. Nu, met de verhevigde politieke marketing en reclame, wordt het steeds erger. Mensen kopen iets vanwege de reclameboodschappen en de gelikte reclamecampagnes. Het werkt gewoon. Met representatieve democratie heeft het helemaal niets te maken.’

Marieke: ‘Het beroerde onderwijs verstrekt deze kritiekloze opstelling alleen maar in steeds bredere lagen van de bevolking. Het is een race naar de bodem.’

Moh.: ‘Weet je, de samenhang tussen al de ellendes wordt me ook steeds nadrukkelijker duidelijk. Neem die teksten over de narigheid in Groningen. Deze man in Groningen, met ellende vanwege de NAM gasboringen, gelooft nota bene nog in het probleemoplossend vermogen van een parlementaire enquête. Zo’n PE is tegenwoordig hooguit een gelegenheid voor leden van de diverse kleilagen om zich te afficheren in de media. In de opmaat naar verkiezingen betekent dat gratis reclame, naamsbekendheid. Dat is natuurlijk schandalig, maar waar.
En dan die etterende zweer van de strafbeschikkingen, die openbare aanklagers mogen uitdelen en opleggen. Ik geloof niet dat de democratisch gekozen politici in Den Haag zich daar het hoofd over breken. Al deze soorten van onrecht, die de burger worden aangedaan van overheidswege, die accumuleren en vormen een onzalige mix voor rancune en ressentiment.’

Ilham: ‘En ze veroorzaken een afkeer van de politici. Bij mij tenminste wel.’

Marieke: ‘Is het niet vreemd en beklemmend, dat wij dit over zelf schijnen af te roepen? Want wij stemmen immers op de bimbo’s en pipo’s die dit soort van “beleid” over ons uitstorten? Niet gaan stemmen is de enige remedie. Zeker niet gaan stemmen voor dat enge en bizarre EU-parlement, want dat is drie tot tien keer humbug. Wat daar allemaal gebeurt, daar heb althans ik totaal geen zicht op. Ik weet alleen dat daar met bakken geld wordt gesmeten. Alleen al dat krankzinnige verhuiscircus, iedere maand, van Brussel naar Straatsburg en vice versa. Brrrrrr. In zo’n krankjorume context brabbelt mevrouw Merkel over een Europese strijdmacht. Hoe ongerijmd wil je het nog verzinnen?’

Mohammad: ‘Moeten jullie deze video over de Tory Jacob Rees Mogg eens bekijken en beluisteren. De redelijkheid en rechtvaardigheid die hij op coherente manier verkondigt. Je hoeft het niet met ’s mans ideologieën eens te zijn, maar kijk eens naar Labour, naar de heer Jeremy Corbyn. Wat een contrast. Een verademing vind ik het om Rees-Mogg aan te horen! Is dit nu het resultaat van onwijs-goed onderwijs, in Eton en Oxford-Cambridge? Waarom hebben wij in Nederland niet van zulke politici? Of ze nou Tory of Whig zijn, dat doet toch niet terzake? Als ze maar blijk geven over de dingen te hebben nagedacht en dus hun meningen en ideeën coherent kunnen formuleren. Dat kun je alleen, wanneer je over de materie kunt nadenken. Anders blijft het bij losse flodders en gratuite kretologie.’

Ilham: ‘Nou, ik vind Jeremy Corbin weliswaar ook geen ster, maar dat is Theresa May ook niet hoor. En mevrouw May is toch ook een Tory en zelfs partijleider van Mogg’s club. Kijk, een Margaret Thatcher, die was uit ander hout gesneden. Die zou Engeland heel rap uit de onzalige EU hebben getrokken.Maar ik geef toe, een goed opleiding helpt.’

Marieke: ‘O ja? Kijk eens naar Meneer Boris Johnson. Dat is een fellow Etonian van Mogg. Vind je Johnson nou een geslaagde politicus die het algemeen belang op het oog heeft? Heb je Nigel Farage weleens over Therase May gehoord? Daar lusten de honden geen brood van. Die mevrouw May heeft nooit een echte baan gehad, aldus Farage, ze is via de contacten van haar echtgenoot – o.a. met Tony Blair nota bene – de partijtop ingeglipt en heeft onverhoeds de macht gegrepen. Aan dat stiekeme heeft ze haar bijnaam de duikboot overgehouden, the submarine. Nu zit mevrouw May bij Goldman Sachs op schoot. Geen wonder dat zij in de EU wil blijven.’

♦