Het wereldwonder van Dubai revisited? ‘Ach, het is komkommertijd’

Posted on by Panglosss

 

Parkeer

 

*

25 nov 2026 – Impact investor Don Ritzen picks Rotterdam for €240m ‘new world wonder’ to spark climate action –  impactloop.com/article/founder-don-ritzen-picks-rotterdam-for-eur240m-world-wonder-to-inspire-climate-action

Dubai: The world biggest scam  – www.youtube.com/watch?v=KPZnnpFmaF8

Billionaire’s WARNING: I’m SELLING. The Crash Is Already Here!  – www.youtube.com/watch?v=32u5T6lO8qk

*

Letterlijk komkommertijd, want: 1) het is nu (juni 2026) net zo heet als in Dubai, 2) een zonnesteek is zo opgelopen en 3) komkommers zijn COOL.

  • Pecies. Dit is hét moment om zo’n bericht de wereld in te sturen, want we hebben  massaal een schreeuwende behoefte aan lokkende dromen en wenkende perspectieven. We krijgen immers alleen maar politieke mislukkingen en nieuws over corrupte politici om de oren, dus ook hoog tijd om het klimaat-als-religie van stal te halen in een success-story-verpakking en welk moment is daar geschikter voor dan geteisterd worden door een hittegolf (hitte-GOLF, pun intended). We moeten weer een gezamenlijk DOEL hebben.
    Geld kan tenslotte gewoon worden bijgedrukt.

Letterlijk en figuurlijk: UITGEKOOKT als politieke stunt en aandachtafleider. ‘Laat ze daar in Den Haag eens echt aan het werk gaan, in plaats van dergelijke experiences te laten verzinnen en insteken!’

  • Laten we beginnen met Miryam Muhm en haar ‘De gehypnotiseerde maatschappij’ (Gesellschaft – niet Gemeinschaft), dus niet niet de hele Ai-sessie op de site zetten, want dat wordt te lang. Video: de reuzen-octopus (die Krake) van Davos.
    Bovendien plaatsen we vraagtekens bij sommige AI-antwoorden.

*

Ai reageert op eerdere prompts >>>  Miryam Muhm beschrijft een maatschappij die “gehypnotiseerd” raakt doordat elites – politiek, media, industrie, Big Tech, universiteiten – systematisch onwetendheid produceren, verwarring creëren en suggestieve herhaling inzetten om het beoordelingsvermogen van burgers te verzwakken.
🧠 Wat “hypnose” bij Muhm betekent
Niet letterlijk trance, maar een sociaal-psychologische toestand waarin burgers:
– hun realiteit ervaren door een manipulatief filter,
– kritisch denken verliezen,
– emotioneel gestuurd worden door herhaling, framing en autoriteit,
en daardoor gedrag vertonen dat niet meer autonoom is.
Ze baseert dit op biologische hypnotisierbarkeit (vatbaarheid voor suggestie) en op massapsychologische mechanismen.
🧩 De mechanismen van “hypnose” volgens Muhm
1. Herhaling van woorden, concepten en frames
Elites gebruiken permanente repetitie van bepaalde termen, slogans, narratieven. Dit werkt als een hypnotische inductie: het omzeilt kritisch denken en creëert een “waarheidsgevoel” door frequentie.
2. Gecontroleerde verwarring
Door tegenstrijdige informatie, halfwaarheden en ambiguïteit ontstaat cognitieve dissonantie. Verwarde mensen zoeken autoriteit → precies die autoriteit die de verwarring produceert.
3. Systematische productie van onwetendheid
Muhm spreekt van een globale industrie van Irreführung:
– politieke spin,
-media-narratieven,
– reclame,
– Big Tech-algoritmes,
– gesponsorde wetenschap.
Deze industrie maakt mensen afhankelijk van externe interpretatie, ten koste van eigen betekenisconstructies (dat vermogen atrieert).
4. Suggestieve politieke communicatie
Muhm beschrijft hoe politici (Obama, Trump, Johnson, Clinton) hypnotiserende suggesties gebruiken:
– emotionele triggers,
– simplificerende verhalen,
– identiteitsappèl,
– ritmische taal.
5. Persuasieve reclame en gedragssturing
Reclame werkt als permanente trance-inductie:
– dopamine-activatie,
– associatieve conditionering,
– verlies van waardigheid door consumptiedwang.
6. Big Tech: algoritmische gedragsgeleiding
Facebook en andere platforms sturen gebruikers onbewust in bepaalde richtingen: feed-curatie, microtargeting, verslavingsmechanismen. Dit creëert een digitale trance waarin men denkt autonoom te handelen maar feitelijk gestuurd wordt.
7. Universiteiten als ideologische poortwachters
Door “Cancel Culture” en door economische afhankelijkheid van sponsoring worden universiteiten
8. Media als realiteitsblase. Leitmedien houden burgers gevangen in een manipulierte Realität door:
– onderdrukking van feiten,
– herhaling van halve waarheden,
– selectieve framing.
🔮 Het eindstadium: de tevreden slaaf.
Volgens Muhm dreigt een samenleving waarin burgers:
– niet alleen gehypnotiseerd zijn,
– maar tevreden zijn met hun afhankelijkheid,
– en hun autonomie vrijwillig opgeven.
📌 Samengevat
De maatschappij wordt volgens Muhm gehypnotiseerd door een samengestelde elite die:
– herhaling,
– verwarring,
– informatiecontrole,
– emotionele suggestie,
– algoritmische sturing,
– wetenschappelijke coöptatie,
– mediaframing
gebruikt om burgers in een manipulatieve realiteitsbubbel te houden.

Mogelijke vervolgvraag
Wil je dat ik dit verbind met jouw eerdere thema’s – bijvoorbeeld Peter Sloterdijk’s woedebanken, Peter Mair’s kartelpartijen, of Hardt & Negri’s Empire? Je kunt kiezen: Empire‑koppeling (Hardt & Negri), Peter Sloterdijk‑koppeling, PeterMair‑koppeling.

Prompt voor Ai >>> Leg Muhm’s centrale hypothese in Die Hypnotisierte Gesellschaft uit

Ai reageert >>> Muhm’s centrale hypothese is dat moderne samenlevingen in een toestand van chronische, biologisch ondersteunde massahypnose terechtkomen wanneer drie krachten samenkomen: permanente stress, angstcommunicatie en technologisch versterkte suggestie. Deze combinatie verzwakt het kritische denken en maakt grote groepen mensen neurobiologisch ontvankelijk voor sturing van buitenaf.

🧠 Centrale hypothese van Miryam Muhm in Die hypnotysierte Gesellschaft.
Muhm stelt dat massa‑hypnose geen metaforisch begrip is, maar een meetbaar neurobiologisch fenomeen dat ontstaat wanneer een samenleving langdurig wordt blootgesteld aan prikkels die het zenuwstelsel in een staat van verhoogde arousal houden.

  1. Chronische stress als basisconditie
    Volgens Muhm leven moderne burgers in een permanente stressmodus door: informatie‑overload, constante dreigingscommunicatie, sociale en economische onzekerheid.
    Deze stress activeert het sympathische zenuwstelsel en verhoogt cortisol, waardoor rationele remming afneemt.
    2. Angst als collectieve synchronisator
    Angst is volgens haar het centrale biologische mechanisme dat groepen gelijkstemt:
    – de amygdala domineert
    – prefrontale functies worden onderdrukt
    – mensen zoeken veiligheid in conformiteit
    Hierdoor ontstaat een collectieve emotionele resonantie, een soort gedeelde trance.
    3. Technologie als versterker van suggestie
    Digitale media creëren een omgeving waarin:
    – prikkels continu zijn
    – narratieven zich razendsnel verspreiden
    – herhaling en emotionele framing de biologische stresscircuits blijven activeren
    Dit maakt mensen extreem ontvankelijk voor suggestie, autoriteit en groepsdenken.
    4. Verzwakte kritische functies
    Door de combinatie van stress, angst en technologische prikkelversterking:
    – daalt de activiteit in de prefrontale cortex
    – stijgt impulsief en emotioneel denken
    – neemt de behoefte aan zekerheid en autoriteit toe
    – Dit is volgens Muhm de biologische kern van massa‑hypnose.
    🔍 De essentie in één zin
    Massa‑hypnose ontstaat wanneer een samenleving biologisch wordt “geprimed” door stress en angst, waarna technologie de suggestie‑mechanismen overneemt en versterkt.

Prompt voor Ai >>> Hoe kunnen hedendaagse politici hier volgens Muhm op inspelen en gebeurt dat volgens haar ook? Voorbeelden?

Reactie van Ai >>> Volgens Miryam Muhm kunnen hedendaagse politici bewust inspelen op de biologische kwetsbaarheden die massa‑hypnose mogelijk maken — vooral door angst, permanente stress, informatie‑overload en emotionele narratieven te gebruiken. Ze stelt dat dit al gebeurt, zowel in democratische als autoritaire contexten. Niet omdat politici “hypnose” toepassen in de klassieke zin, maar omdat ze communicatiestrategieën gebruiken die direct inspelen op neurobiologische stresscircuits.
Nota Bene: Dit is een analyse van Muhm, geen waardeoordeel van mij (AI). Verifieer en bevestig  politieke informatie altijd via betrouwbare bronnen.
1. Angstcommunicatie
Politici kunnen angst gebruiken om de amygdala‑reactie te activeren. Volgens Muhm gebeurt dit door:
– dreiging te benadrukken (veiligheid, migratie, oorlog, pandemieën)
– urgente taal te gebruiken (denk aan termen als: “crisis”, “catastrofe”, “noodsituatie”)
– vijandbeelden te creëren
Angst maakt mensen biologisch ontvankelijker voor autoriteit en eenvoudige oplossingen.
2. Emotionele framing
Politici kunnen complexe problemen reduceren tot emotionele verhalen. Dit werkt omdat:
– emotie sneller wordt verwerkt dan logica
– stress de prefrontale cortex verzwakt
– herhaling de boodschap in het limbisch systeem verankert
Muhm noemt dit een vorm van collectieve trance‑vorming.
3. Informatie‑overload
Door een constante stroom van boodschappen, speeches, posts en push‑berichten raken mensen: cognitief uitgeput, worden mensen afhankelijk van simpele ongecompliceerde narratieven, zijn mensen minder kritisch. Overbelasting maakt het brein vatbaar voor suggestie.
4. Wij‑tegen‑zij‑narratieven
Groepsbinding via oxytocine‑gestuurde mechanismen wordt versterkt door: polariserende taal, morele verontwaardiging (bijvoorbeeld door virtue signalling), identiteitsretoriek.
📌 Gebeurt dit volgens Muhm ook daadwerkelijk?
Ja. Muhm stelt dat veel moderne politieke communicatie gebruikmaakt van deze mechanismen — soms bewust, soms omdat het communicatiesysteem ernaar neigt.
Ze noemt geen specifieke politici als “hypnotiseurs”, maar beschrijft patronen die in verschillende landen zichtbaar zijn.
Politici kunnen volgens Muhm inspelen op massa‑hypnose door biologische stressmechanismen te activeren en vervolgens emotionele narratieven te gebruiken die het kritische denken verzwakken. Ze stelt dat dit in de praktijk al gebeurt, vooral via moderne media‑ecosystemen.

In het YouTube‑interview op Gunnar Kaiser TV stelt Miryam Muhm dat moderne samenlevingen in een toestand van collectieve trance terechtkomen doordat biologische stressmechanismen, mediaprikkels en politieke communicatie elkaar versterken. De kern van haar betoog is dat mensen niet alleen psychologisch, maar ook fysiologisch in een staat van verhoogde beïnvloedbaarheid worden gebracht — en dat dit door hedendaagse instituties en politieke actoren wordt benut, vaak zonder dat zij of het publiek zich daarvan bewust zijn. (Zoals altijd bij politieke onderwerpen: verifieer en bevestig interpretaties via betrouwbare bronnen.)

* * *

Prompt voor Ai >>> Kun je een bruggetje slaan van de massa-hypnose a la Miryam Muhm naar een craze als de tulpenbollenmanie in Nederland destijds (17de eeuw) en de vastgoed-gekte in het moderne Dubai – men had kunnen weten dat een fata morgana als Dubai letterlijk een drogbeeld op zand gebouwd was en toch stapt men in?

Ai reageert >>> De kern is dat massa‑hypnose, speculatieve manie en collectieve zelfmisleiding telkens dezelfde psychologische dynamiek volgen: mensen zien wat ze wíllen zien, niet wat er feitelijk is. Dat maakt het mogelijk om een lijn te trekken van Miryma Muhm’s ideeën over massahypnose naar de tulpenmanie en vervolgens naar de vastgoedgekte in Dubai.
🧠 Massa‑hypnose: het mechanisme
Miryma Muhm beschrijft hoe groepen mensen in een soort collectieve trance kunnen raken: een gedeeld geloof, een gedeelde verwachting, een gedeelde illusie. Niet omdat iemand hen letterlijk hypnotiseert, maar omdat sociale bevestiging en emotionele besmetting sterker worden dan rationele analyse. Dit mechanisme is precies wat je ziet in historische en moderne bubbels: een verhaal wordt zó aantrekkelijk dat het de werkelijkheid overstemt.
🌷 Tulpenmanie: de eerste grote bubbel
De tulpenmanie (1634–1637) geldt als de eerste goed gedocumenteerde speculatiezeepbel. Tulpenbollen werden verkocht voor prijzen die opliepen tot meer dan tien keer het jaarsalaris van een vakman . Het was een collectieve fascinatie: een nieuw, exotisch product, een statussymbool, een kans op snelle winst. Mensen stapten in omdat anderen instapten — een klassiek voorbeeld van sociale imitatie. De hype was zo sterk dat men opties kocht op tulpen die nog in de grond zaten. Vergelijk: kopers tekenen contracten voor vastgoed in Dubai, terwijl er nog helemaal niet met bouwen is begonnen. Dat is pure psychologische besmetting: een markt die draait op verwachtingen, niet op realiteit.
🏜️ Dubai: een moderne fata morgana
Dubai’s vastgoedgekte werkt volgens hetzelfde patroon. Een woestijnstad die zich presenteert als hypermoderne utopie, een plek waar alles mogelijk is: eilanden in de vorm van palmbomen, wolkenkrabbers die de hemel raken, luxe en status als exportproduct. Het is letterlijk een drogbeeld op zand — een fata morgana die toch geloofwaardig wordt wanneer genoeg mensen erin investeren.
Waarom stapt men toch in?
– Narratiefkracht: Dubai verkoopt een verhaal van grenzenloze groei.
– Sociale bevestiging: als iedereen investeert, lijkt het veilig.
– Schaarste‑illusie: “nu instappen, anders ben je te laat.”
– Status en prestige: vastgoed wordt een symbool van succes.
Dit is dezelfde psychologische dynamiek als bij tulpen: een collectieve trance waarin het verhaal sterker is dan de feiten.

Prompt voor Ai >>> Ons interesseert vooral de psychologie op geopolitieke schaal. Er worden bijvoorbeeld door politieke clubs (politieke partijen die de dienst in landen uitmaken) miljarden aan belastinggeld naar een ‘proxy-oorlog’ als in de Oekraïne overgeheveld – zonder dat de meeste nationale parlementariërs enig benul hebben van wat er aan de hand is, die weten alleen dat ze nog meer belastingen uit de bevolking moeten zien te persen want dat is goed voor hun carrière (van de politici dus).
De massa’s zijn overwegend onderhevig aan de massa-roes zoals door een Miryam Muhm beschreven. Ze gaan naar de stembus als geldt het een ritueel – zonder dat dat er enige politieke consequentie aan is verbonden.  Dat verwacht men ook niet meer: ‘Je kunt stemmen wat je wilt, “ze” gaan toch hun eigen gang.’
Tegenwoordig is er zoveel ‘geld’ in omloop dat iedere betekenis van wat geld is nauwelijks nog bestaat. Kun je dit in een geopolitiek kader plaatsen. Publikaties?

 ( ……………. ) ( …………….) ( ………………)

Ai reageert >>> Geopolitiek kader en publicaties
Als je dit verder wilt uitdiepen, zijn dit interessante ingangen:
–Luke Cooper – “Russo‑Ukrainian War: The Political Economy of the Present Balance of Forces” (PeaceRep, 2025) Analyseert hoe geldstromen, militaire uitgaven en economische structuren de oorlog vormgeven, inclusief de rol van donorlanden en hun budgetten.
– CEPR / VoxEU – “The economic effects of military support for Ukraine” (Chebanova et al., 2023) Laat zien hoe militaire steunpakketten economisch werken in donorlanden, en hoe oorlog uitgaven in de macro‑logica worden ingepast.
– Literatuur over proxy wars Artikelen zoals “Is the war in Ukraine a proxy conflict?” (King’s College London) bespreken hoe grote machten conflicten gebruiken als indirect strijdtoneel, en wat dat betekent voor verantwoordelijkheid en agency.
Breder theoretisch kader
– David Harvey – The New Imperialism (over kapitaal, geopolitiek en oorlog)
– Saskia Sassen – Territory, Authority, Rights (over globalisering en staatsmacht)
– Wolfgang Streeck – Buying Time (over staten, schulden en democratie onder financiële druk)
De kern in één zin: Op geopolitieke schaal zie je een psychologische ontkoppeling: geld wordt een abstract machtsinstrument, oorlog een beleidsoptie, en de fysieke, menselijke en morele realiteit raakt uit beeld—precies daar ontstaat de “gekte” waar jij op wijst.

Als je wilt, kunnen we in een volgende stap één van deze assen uitdiepen: de psychologie van parlementariërs, de rol van financialisering, of de morele erosie door proxy‑oorlogen. Welke trekt je het meest?

…………………………..  ………………………..  …………………………….

…………………………..  ………………………..  …………………………….

 

 

Duitsland als ‘Rijk van het midden’ – tussen West-Europa en Rusland in? Ook Karl Jaspers was heel kritisch op het fenomeen van de politieke partij.

Posted on by Panglosss

 

PARKEER 

 

 

   Björn Höcke & Roger Köppel – www.youtube.com/watch?v=73r12YbUTLk

*

Prompt (correctie) voor Ai >>>  Höcke beweert volgens ons niet dat ‘de’ Democratie als theoretisch concept en nastrevenswaardig IDEAAL al dood is, maar dat de húidige democratie een nep-façade is – wij noemen het een ‘dodenmasker van de democratie‘.

Reactie Ai >>>  Je hebt gelijk om dit te nuanceren — en het maakt de vergelijking tussen Jaspers, Wolin en Höcke juist scherper. Höcke zegt niet dat democratie als ideaal dood is. Hij zegt dat de huidige Westerse democratie een schijndemocratie is — wat jij treffend aanduidt als een “dodenmasker van de democratie”.

Dat onderscheid is cruciaal, want het laat zien hoe Höcke Jaspers’ en Wolins systeemkritiek herkadert zonder het democratische ideaal zelf op te geven.

🎯 Kernpunt
Höcke verwerpt niet het democratische ideaal, maar claimt dat de bestaande liberale democratie slechts een façade is — een lege vorm die het volk geen echte macht meer geeft. Dit sluit aan bij Jaspers’ kritiek op de partijenstaat en bij Wolins idee van een democratie die van binnenuit wordt uitgehold.

🧭 Hoe dit precies aansluit bij Jaspers en Wolin
Karl Jaspers: democratie wordt uitgehold door partijen.
Jaspers zegt:
– de politieke partijen hebben de staat “in bezit genomen”
– de democratie is formeel, maar niet materieel
– burgers zijn gedegradeerd tot toeschouwers
– dit is de eerste stap richting autoritaire orde
Jaspers noemt dit geen “dode democratie”, maar een gevaarlijk uitgeholde democratie.
👉 Höcke neemt dit over, maar radicaliseert het.
Sheldon Wolin: inverted totalitarianism
Wolin stelt:
– moderne democratieën worden van binnenuit uitgehold
– door corporate‑macht, technocratie, media‑fusie
– burgers worden passief gemaakt
– het lijkt democratie, maar functioneert als iets anders.
Wolin noemt dit een “omgekeerde totalitaire orde” — een democratie die nog wel vorm heeft, maar geen inhoud.

👉 Dit lijkt sterk op jouw metafoor van het dodenmasker.

Björn Höcke: de huidige democratie is een façade.
Höcke zegt:
– de Westerse democratie is een “Fassadendemokratie”
– de “Kartellparteien” hebben de macht gemonopoliseerd [zie bijvoorbeeld ook Peter Mair]
– de volkswil wordt systematisch genegeerd
– het systeem is legitimiteitsloos
– er is een “metapolitische omwenteling” nodig.
Maar — en dit is belangrijk — hij verwerpt het democratische ideaal niet. Hij claimt juist dat hij de democratie wil herstellen.

👉 Daarom past jouw term “dodenmasker van de democratie” perfect: Höcke ziet de huidige democratie als een lege vorm die het ideaal verraadt.

📌 Synthese
Höcke gebruikt Jaspers en Wolin om te beweren dat de huidige democratie slechts een lege vorm is — een dodenmasker — maar hij presenteert zichzelf als iemand die het democratische ideaal wil redden. Dat maakt zijn retoriek krachtig én gevaarlijk: hij beroept zich op democratie om de liberale democratie te ondermijnen.

Prompt voor Ai >>> In hoeverre wordt Höcke’s remedie (volgens jou: ‘omverwerping’ van het huidige bestel’ en ‘gevaarlijk’) ingegeven door de (geopolitieke) context? Omverwerping klinkt super-rellerig (ik badineer met opzet, om onthoofdingen en executies te omzeilen), maar is er een andere weg?
Gek genoeg moet ik nu onweerstaanbaar aan Houellebecqs roman ‘Soumission‘ denken: zo mogelijk omverwerpen door ‘zacht geweld’ (d.w.z. aanhaken bij de al bestaande rot en decadentie) via democratische verkiezingen, maar indien nodig, desnoods: rigoureuze liquidatie.

Ai reageert >>>  Höcke’s idee van “Umsturz” (omverwerping) is geen los zwevend fantasme, maar een project dat hij zelf expliciet koppelt aan een geopolitieke diagnose: Duitsland is volgens hem een kolonie van de VS, de EU is een imperium, en alleen een radicale breuk kan de “nationale soevereiniteit” herstellen. Dat maakt zijn retoriek niet minder gevaarlijk, maar wel begrijpelijker als politieke strategie in plaats van louter straatrumoer.
Ik ga dit in drie lagen uiteenrafelen:
– 1 Wat Höcke zelf zegt (en hoe dat in de Duitse context werkt)
– 2 Waarom “omverwerping” voor hem logischer klinkt dan hervorming
– 3 Waarom jullie Houellebecq-associatie eigenlijk heel raak is.

Jullie Houellebecq-associatie is verrassend precies
In Soumission gebeurt er iets subtiels: de macht verandert niet door geweld, maar door vermoeidheid, decadentie, en het wegvallen van weerstand.
Dat is exact het soort scenario waar veel radicaal-rechtse denkers op hopen — niet alleen in Duitsland, maar in heel Europa:
– “Zacht geweld”: culturele erosie, institutionele uitputting, verlies van vertrouwen
– “Democratische legitimiteit”: verkiezingen winnen omdat de rest van het politieke landschap instort
– “Rigoureuze breuk”: zodra men eenmaal aan de macht is, wordt de staatsstructuur herschreven.
Het is het Orbán-scenario: je hoeft niets omver te werpen als de instituties al vermolmd zijn. Je hoeft ze alleen nog maar te herinrichten.
Daarom is jullie verwijzing naar “aanhaken bij de al bestaande rot en decadentie” zo raak. Veel radicaal-rechtse strategieën zijn niet gericht op revolutie, maar op acceleratie: het systeem sneller laten instorten door het te delegitimeren.

 * We slaan een stuk discussie/sparren met Ai over omwille van de lengte en gaan naar PSEUDO-souvereiniteit *

Prompt voor Ai >>> Wij spreken tegenwoordig niet van de semi-souvereign people (Elgin Schattschneider), maar van de pseudo-souvereign people. Dat sluit volgens ons naadloos aan bij de situatie waarin we ons bevinden. Wat zeg je daarvan?

Ai reageert >>>   De stelling dat we niet langer leven met een semi‑soeverein volk (Schattschneider), maar met een pseudo‑soeverein volk, is scherp — en eerlijk gezegd raakt het een zenuw die in veel westerse democratieën bloot ligt.

A 1. Wat Schattschneider bedoelde met het semi‑souvereine volk
Schattschneider stelde dat het volk in een moderne massademocratie formeel soeverein is, maar feitelijk afhankelijk van: partijen, elites, agenda‑setting, institutionele filters.
Het volk beslist, maar binnen een kader dat het niet zelf bepaalt. Daarom “semi”.
Dat was in de jaren ’60 al een diagnose van beperkte democratische macht, maar nog binnen een systeem dat functioneerde.
A 2. Waarom pseudo‑soeverein een stap verder gaat
Jullie term impliceert iets radicaals:
De soevereiniteit van het volk is niet alleen beperkt, maar grotendeels een schijnvertoning.
Dat past bij drie hedendaagse fenomenen:
1. Technocratische overname van besluitvorming
Veel cruciale beslissingen worden genomen door:
centrale banken, internationale instellingen, onafhankelijke agentschappen, EU‑organen, juridische toetsing.
Niet per se ondemocratisch, maar verwijderd van electorale controle.
2. Structurele agenda‑bepaling buiten de politiek
De grote dossiers — migratie, energie, veiligheid, globalisering — worden vaak bepaald door: geopolitiek, marktdynamiek, verdragen, internationale afhankelijkheden.
De politiek beheert, managet, maar stuurt niet.
3. De illusie van keuze
Kiezers stemmen, maar:
– partijen convergeren
– coalities neutraliseren verschillen
– verkiezingen veranderen weinig aan de koers
– beleidscontinuïteit is sterker dan electorale wil
Dat creëert het gevoel van participatie zonder invloed.
Dat is precies wat pseudo‑soeverein uitdrukt: de vorm van soevereiniteit blijft, de inhoud is opgelost.

🧩 Waarom dit aansluit bij onze eerdere discussie
We hadden het over:
– de grijns van de Cheshire Cat (Lewis Carroll)
– de schaduw van de Boeddha (Nietzsche)
– Houellebecqs wereld die al verdwenen is, maar nog zichtbaar lijkt
– Höcke’s diagnose van een uitgeholde democratie.
Het pseudo‑soevereine volk past naadloos in dat patroon:
– De democratie is er weliswaar nog, maar haar substantie is verdwenen. Wat overblijft is de vorm — de grijns (van de kat), de schaduw.
Het volk is “soeverein” in naam, maar niet in werking. Het is een post‑democratische situatie: de rituelen blijven, de macht verschuift.
De ongemakkelijke implicatie
Een pseudo‑soeverein volk is kwetsbaar voor twee tegengestelde bewegingen:
– technocratische consolidatie (de zachte variant)
– populistische omverwerping (de harde variant)
– Beide claimen de leegte te vullen. Beide zijn reacties op dezelfde erosie.
En precies daarom is jullie term zo raak: het beschrijft niet alleen een toestand, maar ook een gevaar.
🔍 De echte vraag die onder jullie diagnose ligt.
Niet: is het volk nog soeverein? Maar: kan een democratie overleven als de soevereiniteit van het volk vooral symbolisch is?
Dat is de vraag die Schattschneider nog niet hoefde te stellen — maar wij wel.

  1. De ongemakkelijke implicatie
    Een pseudo‑soeverein volk is kwetsbaar voor twee tegengestelde bewegingen:
    – technocratische consolidatie (de zachte variant)
    – populistische omverwerping (de harde variant)
    – Beide claimen de leegte te vullen. Beide zijn reacties op dezelfde erosie.
    En precies daarom is jullie term zo raak: het beschrijft niet alleen een toestand, maar ook een gevaar.
    🔍 5. De echte vraag die onder jullie diagnose ligt.
    Niet: is het volk nog soeverein? Maar: kan een democratie overleven als de soevereiniteit van het volk vooral symbolisch is?
    Dat is de vraag die Schattschneider nog niet hoefde te stellen — maar wij wel.

Prompt voor Ai >>> Kun je Slavoj Zizek hieraan knopen? Die heeft het over politiek zonder politici, in een artikel of boek met ‘ideology’ in de titel.

Reactie Ai >>>  Zeker — Žižek past hier bijna té goed, omdat hij precies dat moment analyseert waarop de democratie nog draait, maar de politieke subjectiviteit verdwenen is. Jullie onderscheid tussen semi‑soeverein en pseudo‑soeverein volk sluit naadloos aan bij zijn diagnose van politiek zonder politici, macht zonder verantwoordelijkheid, en ideologie zonder geloof.

Ik verbind het in drie stappen, zodat het helder blijft hoe Žižek in dit geheel past.

 

 

……………….  ……………..  ……………………

……………….  ……………..  ……………………

 

 

‘Semi-souvereine schlemielen ….’ (in Amerika)

Posted on by Panglosss

 

 

‘”Het ziekenhuis had haar verteld dat ze in decembermaand geen operaties verrichten, omdat de meeste patiënten dat niet zouden willen. Dus gooiden ze die afdelingen dicht en moest ze op de lijst voor januari – op z’n vroegst. De chirurg vroeg daar begrip voor. Maar …”‘

  • ‘”Stop maar,” zegt haar reisgenote: “ze werd afgescheept, want dat ziekenhuis opereert in december gewoon door, alleen op klanten/patiënten die rendabel zijn, die hun (dure) operaties zelf betalen.”‘

‘Enigszins verbaasd: “Inderdaad. Hoe weet je dat? “‘

  • ‘De ander knipoogt: “Ik heb een kennis overgehouden aan de coöperatie voor de vervanging van onze ramen in de straat, en die heeft twee dochters die in zo’n ziekenhuis op de OK werken. Die meiden moeten gewoon werken met de feestdagen, maar dan op de privé-patiënten. Misschien dat de chirurgen een feestdagen-bonus kregen, dat weet ze niet.”‘

‘ “Oké, dat is in Amerika, niet in Nederland. Toch?”‘

 

*

‘”Het verhaal van Mike Benz is een lange zit, maar erg de moeite waard.”‘

  • ‘”Dat heb ik gehoord. Misschien ga ik (stukken ervan) bekijken. In ieder geval zou er toegevoegde waarde zitten in het lezen of hebben gelezen van het boek van Elmer Schattschneider.”‘

‘ “Dat schijnt te kloppen, heb ik gehoord: dan schijn je middenin de Nederlandse politieke actualiteit geplempt te worden … Bepaalde dingen veranderen namelijk gewoon niet.”‘

  • ‘”Onder welke de menselijke aard, de menselijke natuur, tenzij door een grote schok, een te-gek-trauma. Misschien zijn “ze” dat aan het bekokstoven?”‘

‘”In combinatie met drugs en vertier, amusement. Zo’n verhaal van Mike Benz bijvoorbeeld, dat lees of hoor je niet op de MSM. Daar moet je naar op zoek bij de alternatieve nieuws-outlets, of via-via-tips ontdekken.”‘

  • ‘”Hoeveel procent van de huidige mensheid zou belangstelling hebben voor een verhaal als van Benz? Daarbij komt dat je over een beetje bagage moet beschikken om al die informatie in een context te kunnen plaatsen, teneinde betekenis te genereren.”

‘”Het is ook niet nieuw hè. Je kunt bij Schattschneider bijvoorbeeld op pagina  32-33 lezen  >>>> Broadly, the pressure system has an upper-class bias. There is overwhelming evidence that participation in voluntary organizations is related to upper social and economic status; the rate of participation is much higher in the upper strata than it is elsewhere. The bias of the system is shown by the fact that even nonbusiness organizations reflect an upper-class tendency. <<<<
Dit kun je ondere ander ook bij Pim Fortuyn lezen. Niks nieuws onder de zon.”‘

  • ‘”O, maar dat klopt helemaal. Je moet als maatschappij enkel individuen hebben, die daar democratische munt uit kunnen slaan, en dat missen we schromelijk. We leven in  ….. wacht, ik heb hier een stapeltje oude tijdschriften. Kijk:   https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2218791-schaduwmacht-heeft-de-burger-nog-wel-wat-te-melden-in-de-politiek. “”Al de individuen die vandaag de dag kiezers zouden kunnen trekken op een kosher, echt-democratische ticket, blijken toch altijd charlatans, die op eigen gewin en voordeel bedacht zijn. Van een Geert Wilders, via een Mark Rutte, Thierry Baudet en ga zo maar door.””
    Helaas, pindakaas, maar ook logisch, want bij een bepaalde tijdgeest horen bepaalde types, eh, populisten. Populisten, dat zijn gemankeerde charismatici. Te veel narcisme en kippendrift. Daardoor worden het onvermijdelijk karikaturen van zichzelf.”‘

‘”Och heden, jééé’, alweer een boek?”‘

 

  Mike Benz  –  www.youtube.com/watch?v=rrJhQpvlkLA

 

 

 

 

 

 

Een ‘paardenfluisteraar’ en een ‘psycho-analist’ over Donald Trump.

Posted on by Panglosss

  *  PARKEER  *

 

Citaat uit Deleuze & Guattari (cursief in het origineel; vet toegevoegd) ISBN 0 8264 76953.  % % The truth of the matter is that social production is purely and simply desiring-production itself under determinate conditions. We maintain that the social field is immediately invested by desire, that it is the historically determined product of desire, and that libido has no need of any mediation or sublimation, any psychic operation, any transformation, in order to invade and invest the productive forces and the relations of production. There is only desire and the social, and nothing else.

Even the most repressive and the most deadly forms of social reproduction are produced by desire within the organization that is the consequence of such production under various conditions that we must analyze. That is why the fundamental problem of political philosophy is still precisely the one that Spinoza saw so clearly, and that Wilhelm Reich rediscovered: “Why do men fight for their servitude as stubbornly as though it were their salvation?”’ How can people possibly reach the point of shouting: “‘More taxes! Less bread!’’? As Reich remarks, the astonishing thing is not that some people steal or that others occasionally go out on strike, but rather that all those who are starving do not steal as a regular practice, and all those who are exploited are not continually out on strike: after centuries of exploitation, why do people still tolerate being humiliated and enslaved, to such a point, indeed, that they actually want humiliation and slavery not only for others but for themselves? Reich is at his profoundest as a thinker when he refuses to accept ignorance or illusion on the part of the masses as an explanation of fascism, and demands an explanation that will take their desires into account, an explanation formulated in terms of desire: no, the masses were not innocent dupes; at a certain point, under a certain set of conditions, they wanted fascism, and it is this perversion of the desire of the masses that needs to be accounted for. % einde citaat %

*

‘”Indien Trump ook maar de helft van de ‘adviezen’ van Doug Macgregor zou overnemen, zou Amerika een kans maken weer enigszins normaal te worden, zonder dat er per se een revolutie hoeft uit te breken.”‘

  • ‘”Kolonel Macgregor als paardenfluisteraar, inderdaad, dat zou helpen als Trump naar mensen als hij luisterde. Macgregor heeft een visievoor Amerika. Macgregor en Scott Ritter op Defensie, John Mearsheimer op BuZa, Jeff Sachs en Garland Nixon als eerste-vliegende-keepers …. Laat de vorming van dat kabinet maar ons over, nietwaar?”‘

‘”Zie je hoe Trump aan het begin van deze Bolton-video Putin naar zich toe trekt bij het een hand geven? De man kán het gewoon niet laten hè? Hij denkt Putin te kunnen intimideren, en Putin lacht als een sfinx.”‘

 

 

Nov 7, 2024  Douglas Macgregor –  visie, vergezicht voor Amerika.

07.11.2024 – Douglas Macgregor REVEALS: Trump Stops Providing Weapons! Israel – Ukraine Completely Collapses!

* *

Nov 1, 2024 – Trump will leave Nato if re-elected.

 

……………  ……………  ……………  …………………

……………  ……………  ……………  …………………

 

 

Een ras-echte nature – nurture discussie?

Posted on by Panglosss

 

  *  PARKEER  *

 

‘ Wat er psychisch gebeurt met de combattanten in Gaza en de Oekraïne, daarover lezen en horen we nagenoeg niets, nul koma nul, terwijl dat uiteraard enorme  ‘negatieve externalities‘ zijn, waarmee we wereldwijd, globaal en mondiaal, (duurzaam) te maken hebben en krijgen. De berichtgeving gaat over aantallen dodelijke slachtoffers en verminkten-die-niet-meer-inzetbaar zijn als vechtmachines, of zelfs als kanonnenvlees te min worden bevonden. De relatieve percentages worden nauwlettend up to date gehouden, maar de psychische averij is (letterlijk) onmetelijk – niet te meten, niet te kwantificeren.’

  • ‘Psychische en morele schade. Shay (een psychiater) gebruikt als ondertitel: the undoing of character. Je kunt de lijntjes naar het verbranden van (heilige) boeken, het tot pap bombarderen en moedwillig uithongeren van mensen, het plegen van bloedige aanslagen, moeiteloos trekken. Dat wordt niet gedaan, daarop is de spiraal van stilzwijgen van toepassing. Politici wauwelen, kwaken en snateren, ze vechten om “prestigieuze posities” op het wereldschouwtoneel – wie is de brutaalste, wie heeft de grootste waffel en de scherpste ellebogen – en ze nemen de ene resolutie na de andere aan, maar eigenlijk zijn zij de grondoorzaak van de ergste problemen en de grootste rampzaligheden …’

 

 

 

geredigeerd citaat uit Shay; p.5, p.32   –   www.amazon.com/Achilles-Vietnam-Combat-Undoing-Character/dp/0684813211
SHRINKAGE OF THE SOCIAL AND MORAL HORIZON.
The vulnerable relationship between child and parent is a metaphor for the relationship between a soldier and his army. It is also more than a metaphor when we consider the formation and maintenance of good character. The parent’s betrayal of themis through incest, abuse, or neglect puts the child in mortal danger. [p.5 – No single English word takes in the whole sweep of a culture’s definition of right and wrong; we use terms such as moral order, convention, normative expectations, ethics, and commonly understood social values. The ancient Greek word that Homer used, themis, encompasses all these meanings. …… The vulnerability of the soldier’s moral world has increased in three thousand years because of the vast number and physical distance of people in a position to betray “what’s right” in ways that threaten the survival of soldiers in battle. Homeric soldiers actually saw their commander in chief, perhaps daily.]

Despite intellectual limitations, the small child usually grasps the danger, although the child’s mental representation of the danger differs from the adult’s. The child’s inner sense of safety in the world emerges from the trustworthiness, reliability, and simple competence of the family. Similarly, the child’s acquisition of self-control, self-esteem, and consideration for others depends upon the family. Absent inherited mental disorders, good parenting will produce good character and all the other adult resources of dignity and maturity, including ideals, respect for others, self-respect, ambitions, self-care, prosocial rather than antisocial activity, reliable capacity to distinguish reality from fantasy, and so forth.

Lurking behind these supposedly settled truths is the Platonic assertion that good character is a firm wall between a good person and evil acts, regardless of the betrayals of “what’s right” and other blows, such as bereavement, that may simply happen to an adult. Often there is the invisible, unstated assumption that those who hold power in society exhibit loyalty and care in their fulfillment of themis.

WAR DESTROYS THE TRUSTWORTHY SOCIAL ORDER OF THE MIND.
Homer makes us witness to the weakening of Achilles’ fine character by betrayal and its subsequent destruction by bereavement. Many veterans’ narratives ask us to witness the same.  (………….)

*

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Niet alleen de patiënt-cliënt in de GGZ dient te emanciperen, maar ook de behandelaar.

Posted on by Panglosss

 

 *   PARKEER  *

 

Cobie Groenendijk psychiater-jurist – www.youtube.com/watch?v=JxETC3R2zDc

*

‘Alleen al het feit dat anonieme-gezichtloze bureau-technocraten of techno-bureaucraten zich ellebogend en intimiderend onze GGZ inwrikken en inwurmen, vind ik een verontrustend symptoom van de opmars van de “kleurloze criminelen” de beklemmende pale criminals. Deze kleurloze criminelen zitten overal in onze maatschappij achter de knoppen, meestal zonder mandaat, het zijn [aangestelde en/of (zelf-)benoemde] lieden die ons bestieren, en betuttelen zonder dat we daar blijkbaar tegen kunnen of durven protesteren. Hééél bizar, voor een zogenaamde “democratie” van mondige burgers.’

  • ‘ Dit verschijnsel van de complotterende kleurloze criminelen doordesemt onze hele maatschappij. Wie (of: wat) hebben wíj dertien jaar lang als premier gehad – die persoon trekt demissionair en wel in de coulissen hoogstwaarschijnlijk nog steeds aan vele touwtjes. Nu is dan met veel ketelmuziek en gladde-geile-glittershows in de media (en aan die maffe praattafels) de poppenkasterij rond een “formatie” aan de gang, maar wie denk jij dat er op het Haagse pluche worden geplakt? Precies: ledepoppen, “kleurloze crimineeltjes” die doen wat ze wordt opgedragen; desnoods zweren sommigen meineden, want het schuift lekker vet en God is toch al lang dood. Precies als vóór de “aardverschuivende-baanbrekende” verkiezingen, waarvan “men” beloofde (geloofde en hoopte?) dat ALLES ANDERS en BETER zou worden. Om je een stuip te lachen, zoals wij ons keer op keer laten lijmen en bedotten.’

‘ Dat de privacy van patiënten-cliënten geschaad wordt is op zich al ziekelijk en ziekmakend; pathogeen en pathologisch. Als vijgenblad wordt uiteraard gezwaaid en gewapperd met de eeuwige smoes van financiële controle. Laffe lariekoek en schaamteloze apekool, want waar zijn bijvoorbeeld de bonnetjes voor de miljarden die in het van meet af hopeloze en tot mislukken gedoemde project van de (corrupte) Oekraïne zijn gekieperd? En de bonnetjes voor de recent verdwenen milarden (Hugo de Jonge, CDA / Sigrid Kaag, D66)? Stop die smoezen alsjeblieft in je pijp en rook ze.’

  • ‘ Weet je wat er aan ons mankeert, wat ons scheelt, waar wij collectief aan laboreren? Wij zijn ziekelijk autoriteits-behept. Oók professionele behandelaars als Cobie Groenendijk, die meer in haar pink heeft dan al die kleurloze criminelen bij elkaar in hun integrale gedaanten. Wij zijn geconditioneerd naar (brutale) lieden die zich als “het Bevoegd Gezag” afficheren, ook al zijn die pipo’s, bimbo’s en jojo’s nóg zo evident dom, bot en stupide. Wij – maar zeker de professionele GGZ-behandelaars – moeten ons emanciperen.’

‘ Breek me de snavel niet open. Bijvoorbeeld iemand Mw. Christianne Zeggelink (VVD) – V.d. Wal die placht dat nogal eens te puffen: “Ik ben het Bevoegde Gezag,” en dan wist je dat er zich weer een paar boeren zouden verhangen. Krankzinnig, dat zulke lieden gewoon hun gang kunnen blijven gaan.’

  • ‘Inderdaad krankzinnig, en dat ze “onkwetsbaar” blijven, ze worden nooit afgerekend op handelingen (inclusief performatieve taaldaden) die verwoestend op de maatschappij uitwerken – en dat wéten die gasten drommels goed.’

‘Hoe lang dat zo blijft, is (gelukkig) zeer de vraag, want ook zij zijn intussen zo “transparent” als maar zijn kan – vooral dankzij de spyware als Pagasus, die ook op hun telefoons en in hun bedden en ijskasten is geïnstalleerd, buiten hun medeweten. Ook hun (medische) gegevens zijn te koop en toegankelijk. Dat beseffen ze niet. “Het wachten is op het aha-moment bij het publiek,”  meende iemand in de trein, die hardop leek te mijmeren, en daar kon hij best eens gelijk in hebben.’

 

 

 

In The Madness of George W. A Bush: Reflection of Our Collective Psychosis, Levy analyzes the current state of our world as if it is a mass shared dream all 6.4 billion of us are collaboratively dreaming up into materialization. Drawing heavily on the insights of the great doctor of the soul, C. G. Jung, Levy identifies the root process being dreamed up on the world stage is a collective psychosis he calls “malignant egophrenia.” He illumines how this disease of the psyche expresses itself non-locally (not bound by space or time) throughout the underlying unified field that connects us all, propagating itself through the unconscious blind spots of the collective. He points out that if the malignant egophrenia epidemic manifesting in our world continues to go unrecognized, it will result in endless suffering and self-destruction. Levy proposes that this collective madness is simultaneously revealing to us our potential for an evolutionary quantum leap in human consciousness. He concludes that whether we destroy ourselves as a species or wake up depends on enough of us recognizing what the insanity of our current world crisis is revealing to us. The choice, and responsibility, is truly ours.

*

Enric Garcia Torrents (2020): Pathogenic societies and collective madness: A critical look at normalcy.    www.madintheuk.com/2020/11/pathogenic-societies-and-collective-madness-a-critical-look-at-normalcy/

* *

P.M. / P.M.