Scherpschutters?

 

 

Seventy years on from Hitler’s suicide, in a country still committed to doing penance for his crimes, there had never been any prospect of Angela Merkel riding to fight a new battle of the Lech. The truly, the only Christian thing to do, faced by the flood-tide of misery lapping at Europe’s borders, was to abandon any lingering sense of the continent as Christendom, and open it up to the wretched of the earth.
Implicit within the anxieties of the Hungarian prime minister about ‘a new mixed, Islamised Europe was the assumption that Muslims, if they were only willing to accept baptism, might then take their place within the continent’s Christian order. This, after all, was the lesson taught by his own people’s history. A couple of generations on from the Lech, and the king of Hungary had been sent a replica of the Holy Lance by the pope. Residency visas had rarely come so sanctified. Not for Merkel, though, anything that smacked of Holy Lances. As the leader of a country that within living memory had wiped out six million Jews, she was understandably anxious not to appear prescriptive about what might constitute European identity.

Tom Holland (2019) Dominion, Ch XXI Woke , ISBN 978-1-4087-0697-8. (het citaat is geredigeerd)

*

 

  www.ad.nl/buitenland/verdachte-van-aanslag-berlijn-doodgeschoten-door-politie-na-klopjacht~afd45cd2/

www.tagesspiegel.de/berlin/liveblog/anschlag-beim-csd-berlin-tatverdachtiger-abdul-ballout-bei-polizeieinsatz-in-spandau-erschossen-15866021.html

*

Óf het scherpschutters van de SEK zijn geweest die Adul Ballout hebben doodgeschoten, weet ik niet. V hoorde het Duitsers vertellen, zei ze, maar goed misschien heeft ze het verkeerd gehoord. Dat kan toch?

  • In dit soort situaties gaan ‘nieuwtjes’ snel een eigen leven leiden; zeker als bij ‘menige Duitser de wens intussen de vader van de geachte is.’ Dat vertelde een studiegenoot van K in de trein te hebben gehoord: ‘De politie heeft intussen de opdracht om in dergelijke situaties niet meer te proberen een verdachte dader te vangen, maar hem of haar af te schieten, zonder dat van de daken te schreeuwen.’ Dat zou kunnen. ‘Het regime laat de dingen net zo lang op zijn beloop, totdat op een gegeven ogenblik de te water gaande kruik wel barsten móet, en dan kun je beter een asielmigrant laten doodschieten dan een volksopstand riskeren. Dat haalt de druk even van de ketel en stelt de massa een poosje tevreden: er is gerechtigheid geschied! De échte problemen worden evenwel niet opgelost – neen zeg, stel je voor. De massa migranten blijft gewoon ongeremd binnenstromen. De politici laten de bevolking doodgewoon aan haar lot over.’
    Dit zóu een scenario kunnen zijn – volgens een paar AI-modellen tenminste: ”Laat af en toe een asiel-exoot afschieten. Nur für die Bühne.’

Let wel: het gaat om een verdachte, niet om een dader, want voordat de juridische bubbel dat over de lippen en uit de pen krijgt, ben je weer een paar jaar verder. Denk maar aan het geval Lisa in Abcoude, Nederland. Jááááren en jáááren gesleept, met nog een resultaat om van te huilen. Dat meiske Lisa is trouwens door een verdachte Duitse massa-migrant om het leven gekomen. Leuk idee, nietwaar? Wat hadden die gasten in Nederland te zoeken, waarom waren ze, dubbel-illegaal, hier?
Tja, en dan zo’n Tom Holland en de massa-immigratie. Zou die gup over de Pakistaanse rape-gangs in zijn UK ook zo begripvol schrijven? Er loopt overigens een columniste van een Nederlandse kwaliteitskrant rond, die Angela Merkel ooit een Nobelprijs meende te moeten bezorgen. Dat zul je Hans Georg Maassen denk ik niet zo gauw horen zeggen. Die weet maar al te goed waar Abraham de mosterd haalt.

In Nederland ‘weet menigeen inmiddels precies hoeveel mensen er onder het regime Hugo de Jonge onnodig tijdens de Covid-hoax zij gestorven, en hoeveel boeren zich hebben verhangen tijdens het regime van stikstofminister Christianne Zeggelink – Van der Wal.’ En toen? ‘Wat deert ze dat? Zij vallen gewoon omhoog. Toneelkechten.’ Waarom blijven mensen toch naar die stembus sjokken? Kees van der Pijl zei het recentelijk nog maar weer eens: ‘Politici zijn niet meer dan toneelknechten.’

    Jul 26, 2026 –  Former intelligence chief Maaßen warns: “The AfD will surprise us all”

*

 

 

Asiel-jolijt, op het scherpst van de snede

 

*

Sebastiaan Quekel, AD 19 juli 2026  –  www.ad.nl/buitenland/nederlander-45-steekt-zomaar-twintiger-neer-op-station-zwitserland-en-blijft-hem-achtervolgen~a9da9e80/   Nederlander (45) steekt zomaar twintiger neer op station Zwitserland en blijft hem achtervolgen. Een 45-jarige Nederlander is vrijdagmiddag opgepakt op een treinstation in het Zwitserse Basel. Hij zou op het perron ‘vanuit het niets’ een 29-jarige man hebben neergestoken.

Blutige Attacke am Badischen Bahnhof: Niederländer sticht auf Mann ein und wird festgenommen    ilgiornaledelticino.ch/blutige-attacke-am-badischen-bahnhof-niederlander-sticht-auf-wehrlosen-ein-tater-festgenommen/
18 Luglio 2026
Mitten am helllichten Tag, auf einem vollen Perron des Badischen Bahnhofs, ereignete sich am Freitagnachmittag eine bestialische Messerattacke! Ein 29-jähriger Mann wurde völlig überraschend von einem Unbekannten angegriffen und mit einer Stichwaffe schwer verletzt. Der Täter: ein 45-jähriger Niederländer – festgenommen!
Wie die Kantonspolizei Basel-Stadt und die Staatsanwaltschaft am Freitag, dem 17. Juli 2026, mitteilten, spielte sich das Drama gegen 13.15 Uhr auf dem Perron 8/9 ab. Der spätere Täter näherte sich seinem ahnungslosen Opfer und stach ohne jedes erkennbare Motiv zu! Was den Mann zu dieser unfassbaren Tat trieb, ist bislang völlig unklar – die Ermittlungen laufen auf Hochtouren.
Der festgenommene 45-jährige Niederländer sitzt nun in Untersuchungshaft. Die Staatsanwaltschaft wird beim Zwangsmassnahmengericht die Eröffnung der Untersuchungshaft beantragen.

unfallmeldungen.ch/2026/07/18/basel-bs-45-jaehriger-sticht-mann-29-im-badischen-bahnhof/

*

‘Gingen jullie nog naar Zwitserland, of was je al geweest?’

  • ‘We hebben ons appartement daar verhuurd aan vrienden van onze kinderen. Hoezo?’

‘Nou, je hoeft niet meer in Nederland te zijn om dat spannende messcherpe gevoel (the Dutch experience) te ervaren. Ook in Zwitserland kun je door een Nederlander worden neergestoken.’

  • ‘Ja, de dader zal ongetwijfeld een Nederlands paspoort hebben. “Een langenoot,” meer wordt niet over de gast vermeld.’

‘Dat hoeft toch ook niet? Dan weet je  genoeg. Nog even wachten en dan komen we het vanzelf te weten. Het zal vast niet over ome Tinus uit Schinnepgeul gaan, of een andere blanke autochtone landgenoot, die naar Zwitserland is afgereisd om daar mensen neer te steken. Dacht jij van wel?’

  • ‘Neen hè? Of zijn we nu in de racistische reflex geschoten? Ze zullen Pim Sedee er wel op af hebben gestuurd om te verifiëren of het om een échte Nederlander gaat.  Als de dader een Nederlands paspoort heeft, is het een Nederlander. Volgens Pim Sedee althans.

‘Gôh, knap hoor van die meneer Sedee. Die gast controleert dus het paspoort op echtheid? Een échte Nederlander heeft een échte pas, geen vervalste neppas. Gôh, wat een gisse gup die Sedee. Dat niemand daar aan denkt. Die Sedee moet maar premier worden, vind je ook niet? Toch goed dat er zulke deskundologen rondlopen. Maarre, helpt dat ook bij het stremmen van die krankzinnige instroom van exoten?”

  • ‘ Maaike hoorde op een terrasje mensen praten over een weekend in een melkbus, om het echte Nederland-gevoel weer eens te voelen (bovendien is melk blank, nietwaar?) en uit solidariteit met onze boeren die “ze” met alle geweld weg willen hebben. “Ze,” die zwaar-óverbetaalde, wereldvreemde engerlingen en gepamperde griezels, daar in Den Haag, onder die zompig-zwetende en permanent beslagen Kaasstolp van ze.’

‘Dat hoorden we de mensen achter ons, gisteren op een terras tegenover de OBA zich afvragen: “Is de prijs de we intussen voor onze illusoire democratie betalen, niet veel te hoog geworden?” Het beklemmende is bovendien dat wanneer je nietsnutten structureel óverbetaalt, ze op den duur gaan geloven dat ze wél nuttig zijn.’

 

Een gulle gastheer en de parasieten, uitvreters (dit keer in Duitsland)

 

 

   “What have you done to our country?”: Weidel’s fiery speech against Merz | NIUS Live  – www.youtube.com/watch?v=mMfQp8dY5UE

*

Prompt voor Ai >>>  We willen  graag naar de ‘gastheer’ van Michael Hudson (‘Killing the host’). Wie is de gastheer (host) en door wie wordt hij omgebracht?

Ai reageert >>> De gastheer (the host) in Michael Hudsons boek Killing the Host is de reële, productieve economie: arbeid, industrie, productie en de overheid die publieke diensten levert. Hudson beschrijft deze productieve economie als de “gastheer” waarop de samenleving draait.

De “moordenaar” van die gastheer is volgens Hudson de FIRE‑sector: Finance, Insurance & Real Estate. Deze sector gedraagt zich als een parasiet die:
–  rijkdom en inkomen wegzuigt uit de productieve economie,
– schulden opstapelt,
– belastingvoordelen gebruikt om vastgoedprijzen op te drijven,
– en via schulddeflatie en austeriteit de economie verzwakt.
Hudson gebruikt bewust de metafoor van parasiet en gastheer: de financiële sector parasiteert op de economie en verdooft haar zelfs, zodat de samenleving niet meer ziet dat ze wordt leeggezogen.

De parasitaire dynamiek waar Michael Hudson over schrijft, is niet iets dat “ineens” ontstaat. Hij ziet het als een historisch patroon dat telkens terugkeert: zodra schuldeisers en financiële elites genoeg macht verzamelen, beginnen zij de productieve economie leeg te trekken. Hieronder zet ik de historische lijn uiteen zoals Hudson die beschrijft — helder, concreet en in stappen.
🧩 Kernidee
De parasitaire dynamiek ontstaat wanneer schulden sneller groeien dan de reële economie, en wanneer de financiële klasse de politieke macht krijgt om haar belangen boven die van de samenleving te plaatsen.
🏺 1. Oud Nabije Oosten: schuldencrises en “jubilees”
Hudson is gespecialiseerd in de economie van Mesopotamië. Daar ziet hij het oerpatroon:
– Boeren raakten in schuldslavernij door rente op graan- of zilverleningen.
– Koningen kondigden regelmatig schuldkwijtscheldingen (jubilees) af om de economie te resetten.
Doel: voorkomen dat schuldeisers de bevolking en het land zouden overnemen.
Volgens Hudson: dit was een systeem dat begreep dat schulden maatschappelijk explosief zijn.
🏛️ 2. Klassieke Oudheid: schuldeisers winnen.
In Griekenland en Rome gebeurde het tegenovergestelde:
– Geen periodieke schuldkwijtschelding.
– Schuldeisers kregen juridische macht.
– Boeren verloren hun land en werden slaven of pachters.
– De economie verschraalde en de samenleving werd instabiel.
Hudson ziet dit als het eerste grote voorbeeld van een parasitaire financiële klasse die de gastheer (de economie) verzwakt.
🏰 3. Middeleeuwen: renteverboden en land als basis
In de middeleeuwen probeerde men de parasitaire dynamiek te beperken:
– De kerk verbood woekerrente.
– Land was de belangrijkste bron van rijkdom, niet financiële claims.
– De economie bleef relatief productief.
Maar zodra handel en banken groeiden, keerde de dynamiek terug.
🏦 4. 19e eeuw: industrialisatie en de strijd om de rol van banken
Hudson benadrukt dat klassieke economen (Smith, Ricardo, Mill) banken zagen als hulpmiddel voor productie, niet als doel op zich.
Maar:
– Banken begonnen steeds meer geld te verdienen met vastgoed, hypotheken en speculatie.
– De financiële sector wilde privatisering en minder belasting op vermogen.
– De staat werd afhankelijk van schulden in plaats van belasting op rijkdom.
Hier begint de moderne FIRE‑sector zich te vormen.
💼 5. 20e eeuw: neoliberalisme en financiële dominantie
Hudson ziet de jaren ’70–’80 als het kantelpunt:
– Deregulering van banken.
– Privatisering van publieke diensten.
– Belastingen verschoven van vermogen naar arbeid.
– Vastgoedprijzen explodeerden door kredietgroei.
– Internationale instellingen (IMF, Wereldbank) dwongen landen in schuldafhankelijkheid.
De parasiet wordt nu systeemdominant.
💣 6. 21e eeuw: schulddeflatie en de “host-killing” fase
Volgens Hudson zitten we nu in de fase waarin:
– De financiële sector meer inkomen opeist dan de reële economie kan opbrengen.
– Huishoudens, bedrijven en staten structureel schuldenaren worden.
– Productieve investeringen worden verdrongen door speculatie.
– De economie verzwakt terwijl de financiële sector groeit.
Dit is de fase waarin de parasiet de gastheer dooddrukt.
🧠 Waarom noemt Hudson het parasitair?
Omdat de FIRE‑sector:
– geen waarde produceert, maar waarde opeist;
– de economie verdooft met ideologie (“markten zijn efficiënt”, “schulden zijn neutraal”);
– politieke macht gebruikt om regels te herschrijven in haar voordeel.
Hudson gebruikt bewust biologische taal: een parasiet die de gastheer uitput, stuurt en uiteindelijk doodt.

Prompt voor Ai >>> Kun je Hudson’s theorie/model toepassen op wat er in Duistland gebeurt met het ‘Sondervermögen’ en het buitenwerking stellen van de ‘Schuldenbremse’?

Ai reageert >>>  🎯 Kernantwoord
Volgens Hudson is de Duitse Schuldenbremse een typisch voorbeeld van hoe de financiële sector (de “parasiet”) de reële economie (de “gastheer”) verstikt door investeringen te blokkeren. Het creëren van Sondervermögen buiten de Schuldenbremse om is dan een poging van de staat om de gastheer kunstmatig in leven te houden — maar op een manier die nog steeds afhankelijk is van schuldfinanciering en dus de parasitaire dynamiek versterkt. De staat wordt gedwongen te lenen in plaats van te investeren via normale begrotingen, wat precies het soort financiële overheersing is dat Hudson beschrijft.
🧩 1. Wat gebeurt er in Duitsland? (feitelijke context)
Schuldenbremse
De Schuldenbremse beperkt het federale tekort tot 0,35% van het BBP en verbiedt de deelstaten vrijwel volledig om nieuwe schulden te maken. Dit werd ingevoerd in 2009 tijdens de financiële crisis om “stabiliteit” te garanderen.
Sondervermögen
Omdat de Schuldenbremse investeringen blokkeert, creëert de Duitse regering Sondervermögen — fondsen die buiten de normale begroting vallen en dus niet meetellen als schuld. Voorbeelden:
– 100 miljard voor defensie (2022)
– 500 miljard voor infrastructuur en klimaat (2025).
Deze fondsen worden gefinancierd via krediet, maar juridisch buiten de Schuldenbremse geplaatst.
Politieke realiteit.
De Schuldenbremse is zo beperkend geworden dat regeringen niet kunnen functioneren zonder haar te omzeilen. In analyses wordt zelfs gesteld dat een regering “zal falen voordat ze begint” als ze de Schuldenbremse niet doorbreekt.
🧠 2. Hoe past dit in Hudson’s model?
Hudson’s centrale metafoor:
– Gastheer = de productieve economie (industrie, infrastructuur, arbeid, publieke diensten).
– Parasiet = de financiële sector (banken, obligatiemarkten, vastgoedbelangen).
Hudson stelt dat moderne staten worden gedwongen om:
– niet te investeren in de reële economie (austeriteit),_ wel te lenen bij financiële markten,
– en zo rente en financiële claims boven productieve groei te plaatsen.
Dit is precies wat in Duitsland gebeurt.

🧩 3. Toepassing op Duitsland: stap voor stap.

🏦 A. De Schuldenbremse als instrument van financiële dominantie
Hudson zou zeggen:
– De Schuldenbremse verhindert dat de staat investeert in productieve capaciteit (energie, spoor, digitalisering).
– Tegelijk dwingt ze de staat om privéfinanciering te zoeken of om te lenen via constructies zoals Sondervermögen.
– Dit verschuift macht van de democratische staat naar financiële markten.
Dit past volledig in Hudson’s idee dat financiële regels worden gebruikt om de gastheer te verzwakken.
🧮 B. Sondervermögen als symptoom van parasitaire druk
Sondervermögen zijn volgens Hudson’s logica:
– geen echte “vermogens”,
– maar schuldfondsen die buiten de begroting worden gehouden,
– waardoor de staat nog afhankelijker wordt van kredietmarkten.
Het feit dat Duitsland 500 miljard aan krediet buiten de begroting plaatst voor infrastructuur en klimaat toont dat de gastheer (de staat) niet meer autonoom kan investeren.
🧨 C. De gastheer wordt uitgeput
Hudson zou zeggen dat Duitsland nu in de fase zit waarin:
– publieke investeringen jarenlang zijn onderdrukt door de Schuldenbremse,
– infrastructuur achteruitgaat,
– energieprijzen hoog blijven,
– industrie wegtrekt,
– en de staat noodgedwongen noodfondsen creëert.
Dit is de “host-killing” fase: de financiële regels verstikken de productieve economie.
🧩 D. Politieke instabiliteit als gevolg
De bronnen tonen dat de Schuldenbremse zelfs bijdraagt aan:
– coalitiecrises,
– onmogelijkheid om beleid te voeren,
– en noodzaak tot grondwetswijzigingen.
Hudson voorspelt precies dit: wanneer financiële regels de economie wurgen, wordt het politieke systeem instabiel.
🧭 4. Conclusie: Hoe zou Hudson dit duiden?
Hudson zou zeggen dat:
– De Schuldenbremse een neoliberaal instrument is dat de staat verhindert om de gastheer (de economie) te voeden.
– De Sondervermögen een noodgreep zijn die de parasitaire dynamiek niet doorbreken, maar juist versterken.
– Duitsland hierdoor steeds meer lijkt op de economieën die hij beschrijft: landen waar financiële regels de productieve economie uithollen.
Kortom: Ja — Duitsland is een textbook case van Hudson’s parasiet-gastheer model.

 

Duitsland als ‘Rijk van het midden’ – tussen West-Europa en Rusland in? Ook Karl Jaspers was heel kritisch op het fenomeen van de politieke partij.

 

PARKEER 

 

 

   Björn Höcke & Roger Köppel – www.youtube.com/watch?v=73r12YbUTLk

*

Prompt (correctie) voor Ai >>>  Höcke beweert volgens ons niet dat ‘de’ Democratie als theoretisch concept en nastrevenswaardig IDEAAL al dood is, maar dat de húidige democratie een nep-façade is – wij noemen het een ‘dodenmasker van de democratie‘.

Reactie Ai >>>  Je hebt gelijk om dit te nuanceren — en het maakt de vergelijking tussen Jaspers, Wolin en Höcke juist scherper. Höcke zegt niet dat democratie als ideaal dood is. Hij zegt dat de huidige Westerse democratie een schijndemocratie is — wat jij treffend aanduidt als een “dodenmasker van de democratie”.

Dat onderscheid is cruciaal, want het laat zien hoe Höcke Jaspers’ en Wolins systeemkritiek herkadert zonder het democratische ideaal zelf op te geven.

🎯 Kernpunt
Höcke verwerpt niet het democratische ideaal, maar claimt dat de bestaande liberale democratie slechts een façade is — een lege vorm die het volk geen echte macht meer geeft.
Dit sluit aan bij Jaspers’ kritiek op de partijenstaat en bij Wolins idee van een democratie die van binnenuit wordt uitgehold.

🧭 Hoe dit precies aansluit bij Jaspers en Wolin
Karl Jaspers: democratie wordt uitgehold door partijen.
Jaspers zegt:
– de politieke partijen hebben de staat “in bezit genomen”
– de democratie is formeel, maar niet materieel
–
burgers zijn gedegradeerd tot toeschouwers
– dit is de eerste stap richting autoritaire orde
Jaspers noemt dit geen “dode democratie”, maar een gevaarlijk uitgeholde democratie.
👉 Höcke neemt dit over, maar radicaliseert het.
Sheldon Wolin: inverted totalitarianism
Wolin stelt:
– moderne democratieën worden van binnenuit uitgehold
– door corporate‑macht, technocratie, media‑fusie
– burgers worden passief gemaakt
– het lijkt democratie, maar functioneert als iets anders.
Wolin noemt dit een “omgekeerde totalitaire orde” — een democratie die nog wel vorm heeft, maar geen inhoud.

👉 Dit lijkt sterk op jouw metafoor van het dodenmasker.

Björn Höcke: de huidige democratie is een façade.
Höcke zegt:
– de Westerse democratie is een “Fassadendemokratie”
–
de “Kartellparteien” hebben de macht gemonopoliseerd [zie bijvoorbeeld ook Peter Mair]
– de volkswil wordt systematisch genegeerd
– het systeem is legitimiteitsloos
–
er is een “metapolitische omwenteling” nodig.
Maar — en dit is belangrijk — hij verwerpt het democratische ideaal niet. Hij claimt juist dat hij de democratie wil herstellen.

👉 Daarom past jouw term “dodenmasker van de democratie” perfect: Höcke ziet de huidige democratie als een lege vorm die het ideaal verraadt.

📌 Synthese
Höcke gebruikt Jaspers en Wolin om te beweren dat de huidige democratie slechts een lege vorm is — een dodenmasker — maar hij presenteert zichzelf als iemand die het democratische ideaal wil redden. Dat maakt zijn retoriek krachtig én gevaarlijk: hij beroept zich op democratie om de liberale democratie te ondermijnen.

Prompt voor Ai >>> In hoeverre wordt Höcke’s remedie (volgens jou: ‘omverwerping’ van het huidige bestel’ en ‘gevaarlijk’) ingegeven door de (geopolitieke) context? Omverwerping klinkt super-rellerig (ik badineer met opzet, om onthoofdingen en executies te omzeilen), maar is er een andere weg?
Gek genoeg moet ik nu onweerstaanbaar aan Houellebecqs roman ‘Soumission‘ denken: zo mogelijk omverwerpen door ‘zacht geweld’ (d.w.z. aanhaken bij de al bestaande rot en decadentie) via democratische verkiezingen, maar indien nodig, desnoods: rigoureuze liquidatie.

Ai reageert >>>  Höcke’s idee van “Umsturz” (omverwerping) is geen los zwevend fantasme, maar een project dat hij zelf expliciet koppelt aan een geopolitieke diagnose: Duitsland is volgens hem een kolonie van de VS, de EU is een imperium, en alleen een radicale breuk kan de “nationale soevereiniteit” herstellen. Dat maakt zijn retoriek niet minder gevaarlijk, maar wel begrijpelijker als politieke strategie in plaats van louter straatrumoer.
Ik ga dit in drie lagen uiteenrafelen:
– 1 Wat Höcke zelf zegt (en hoe dat in de Duitse context werkt)
– 2 Waarom “omverwerping” voor hem logischer klinkt dan hervorming
– 3 Waarom jullie Houellebecq-associatie eigenlijk heel raak is.

Jullie Houellebecq-associatie is verrassend precies
In Soumission gebeurt er iets subtiels: de macht verandert niet door geweld, maar door vermoeidheid, decadentie, en het wegvallen van weerstand.
Dat is exact het soort scenario waar veel radicaal-rechtse denkers op hopen — niet alleen in Duitsland, maar in heel Europa:
– “Zacht geweld”: culturele erosie, institutionele uitputting, verlies van vertrouwen
– “Democratische legitimiteit”: verkiezingen winnen omdat de rest van het politieke landschap instort
– “Rigoureuze breuk”: zodra men eenmaal aan de macht is, wordt de staatsstructuur herschreven.
Het is het Orbán-scenario: je hoeft niets omver te werpen als de instituties al vermolmd zijn. Je hoeft ze alleen nog maar te herinrichten.
Daarom is jullie verwijzing naar “aanhaken bij de al bestaande rot en decadentie” zo raak. Veel radicaal-rechtse strategieën zijn niet gericht op revolutie, maar op acceleratie: het systeem sneller laten instorten door het te delegitimeren.

 * We slaan een stuk discussie/sparren met Ai over omwille van de lengte en gaan naar PSEUDO-souvereiniteit *

Prompt voor Ai >>> Wij spreken tegenwoordig niet van de semi-souvereign people (Elgin Schattschneider), maar van de pseudo-souvereign people. Dat sluit volgens ons naadloos aan bij de situatie waarin we ons bevinden. Wat zeg je daarvan?

Ai reageert >>>   De stelling dat we niet langer leven met een semi‑soeverein volk (Schattschneider), maar met een pseudo‑soeverein volk, is scherp — en eerlijk gezegd raakt het een zenuw die in veel westerse democratieën bloot ligt.

A 1. Wat Schattschneider bedoelde met het semi‑souvereine volk
Schattschneider stelde dat het volk in een moderne massademocratie formeel soeverein is, maar feitelijk afhankelijk van: partijen, elites, agenda‑setting, institutionele filters.
Het volk beslist, maar binnen een kader dat het niet zelf bepaalt. Daarom “semi”.
Dat was in de jaren ’60 al een diagnose van beperkte democratische macht, maar nog binnen een systeem dat functioneerde.
A 2. Waarom pseudo‑soeverein een stap verder gaat
Jullie term impliceert iets radicaals:
De soevereiniteit van het volk is niet alleen beperkt, maar grotendeels een schijnvertoning.
Dat past bij drie hedendaagse fenomenen:
1. Technocratische overname van besluitvorming
Veel cruciale beslissingen worden genomen door:
centrale banken, internationale instellingen, onafhankelijke agentschappen, EU‑organen, juridische toetsing.
Niet per se ondemocratisch, maar verwijderd van electorale controle.
2. Structurele agenda‑bepaling buiten de politiek
De grote dossiers — migratie, energie, veiligheid, globalisering — worden vaak bepaald door: geopolitiek, marktdynamiek, verdragen, internationale afhankelijkheden.
De politiek beheert, managet, maar stuurt niet.
3. De illusie van keuze
Kiezers stemmen, maar:
– partijen convergeren
– coalities neutraliseren verschillen
– verkiezingen veranderen weinig aan de koers
– beleidscontinuïteit is sterker dan electorale wil
Dat creëert het gevoel van participatie zonder invloed.
Dat is precies wat pseudo‑soeverein uitdrukt: de vorm van soevereiniteit blijft, de inhoud is opgelost.

🧩 Waarom dit aansluit bij onze eerdere discussie
We hadden het over:
– de grijns van de Cheshire Cat (Lewis Carroll)
– de schaduw van de Boeddha (Nietzsche)
– Houellebecqs wereld die al verdwenen is, maar nog zichtbaar lijkt
– Höcke’s diagnose van een uitgeholde democratie.
Het pseudo‑soevereine volk past naadloos in dat patroon:
– De democratie is er weliswaar nog, maar haar substantie is verdwenen. Wat overblijft is de vorm — de grijns (van de kat), de schaduw.
Het volk is “soeverein” in naam, maar niet in werking. Het is een post‑democratische situatie: de rituelen blijven, de macht verschuift.
De ongemakkelijke implicatie
Een pseudo‑soeverein volk is kwetsbaar voor twee tegengestelde bewegingen:
– technocratische consolidatie (de zachte variant)
– populistische omverwerping (de harde variant)
– Beide claimen de leegte te vullen. Beide zijn reacties op dezelfde erosie.
En precies daarom is jullie term zo raak: het beschrijft niet alleen een toestand, maar ook een gevaar.
🔍 De echte vraag die onder jullie diagnose ligt.
Niet: is het volk nog soeverein? Maar: kan een democratie overleven als de soevereiniteit van het volk vooral symbolisch is?
Dat is de vraag die Schattschneider nog niet hoefde te stellen — maar wij wel.

  1. De ongemakkelijke implicatie
    Een pseudo‑soeverein volk is kwetsbaar voor twee tegengestelde bewegingen:
    – technocratische consolidatie (de zachte variant)
    – populistische omverwerping (de harde variant)
    – Beide claimen de leegte te vullen. Beide zijn reacties op dezelfde erosie.
    En precies daarom is jullie term zo raak: het beschrijft niet alleen een toestand, maar ook een gevaar.
    🔍 5. De echte vraag die onder jullie diagnose ligt.
    Niet: is het volk nog soeverein? Maar: kan een democratie overleven als de soevereiniteit van het volk vooral symbolisch is?
    Dat is de vraag die Schattschneider nog niet hoefde te stellen — maar wij wel.

Prompt voor Ai >>> Kun je Slavoj Zizek hieraan knopen? Die heeft het over politiek zonder politici, in een artikel of boek met ‘ideology’ in de titel.

Reactie Ai >>>  Zeker — Žižek past hier bijna té goed, omdat hij precies dat moment analyseert waarop de democratie nog draait, maar de politieke subjectiviteit verdwenen is. Jullie onderscheid tussen semi‑soeverein en pseudo‑soeverein volk sluit naadloos aan bij zijn diagnose van politiek zonder politici, macht zonder verantwoordelijkheid, en ideologie zonder geloof.

Ik verbind het in drie stappen, zodat het helder blijft hoe Žižek in dit geheel past.

 

 

……………….  ……………..  ……………………

……………….  ……………..  ……………………

 

 

In Duitsland zijn ze ons vast weer vóór?

 

In Duitsland gebeurt op het politieke toneel precies hetzelfe als in Nederland: de spelletjes van kartel-coalitiepartijen (zie AfD Weidel) en kiezersbedrog (zie H.G. Maassen, kiezersbedrog).

  • Duitsland is ehter vele malen groter dan Nederland, dus logisch dat daar eerder zulke assertieve politici als Alice Weidel en Maassen kunnen vinden. Maar, je hebt gelijk, ze vertellen hetzelfde verhaal dat ook voor de Nederlanders opgaat

 

 

  Alice Weidel AfD  –  www.youtube.com/watch?v=xPl1W1CYxFI

    Willem Melching  –  www.youtube.com/watch?v=G1O1Zle_R1g

 

  Hans Georg Maassen –  www.youtube.com/watch?v=7kaGJ8X7_vY&t=441s

 

 

 

 

 

 

Maassen en Merkels geheim

 

 

Parkeer – Concept

 

      jan 26, 2026  – The truth about refugee policy in 2015! | Unscripted   www.youtube.com/watch?v=g54_OlcloQk

*

Antwoord  AI+ChatGPT: Hier is een helder overzicht van wat de Duitse Verfassungsschutz is, wat Hans‑Georg Maaßen precies deed onder Merkel, en hoe Horst Seehofer in dit plaatje past.

🇩🇪 Wat is de Verfassungsschutz?

De Bundesamt für Verfassungsschutz (BfV) is de Duitse binnenlandse veiligheidsdienst. Het is dus het Duitse equivalent van wat in Nederland de AIVD is.

Kernfuncties van de BfV

  • Beschermen van de freiheitlich-demokratische Grundordnung (de democratische rechtsorde).
  • Verzamelen en analyseren van informatie over:
    • extremisme (rechts, links, islamistisch)
    • terrorisme
    • spionage en buitenlandse inmenging
  • De dienst valt onder het Federale Ministerie van Binnenlandse Zaken.

👤 Wat was de functie van Hans‑Georg Maaßen onder Merkel?

Hans‑Georg Maaßen was van 1 augustus 2012 tot 8 november 2018 de president van de BfV, dus de hoogste baas van de binnenlandse veiligheidsdienst. Hij werd benoemd en diende gedurende een groot deel van Angela Merkels kanselierschap.

Waarom vertrok hij?

In 2018 kwam hij onder zware politieke druk te staan na:

  • controversiële uitspraken over extreemrechts geweld in Chemnitz
  • beschuldigingen dat hij vertrouwelijke informatie aan de AfD zou hebben doorgespeeld

Hij werd uiteindelijk door de regering‑Merkel in de ruststand geplaatst.

🧑‍💼 Was Horst Seehofer zijn chef?

Ja. Tijdens de crisis rond Maaßen was Horst Seehofer (CSU) de federale minister van Binnenlandse Zaken, en daarmee politiek verantwoordelijk voor de Verfassungsschutz.

Relatie Seehofer – Maaßen

  • Seehofer verdedigde Maaßen aanvankelijk publiekelijk en sprak zijn vertrouwen in hem uit.
  • Uiteindelijk besloot Seehofer hem toch in vervroegd pensioen te sturen na een omstreden afscheidsrede van Maaßen.
  • Media beschreven dit als een directe beslissing van Seehofer om Maaßen te “ontslaan”.

SamenvattingVerfassungsschutz = Duitse binnenlandse veiligheidsdienst.

  • Hans‑Georg Maaßen = president van de dienst (2012–2018) onder Merkel.
  • Horst Seehofer = zijn politieke chef als minister van Binnenlandse Zaken, die hem uiteindelijk ook liet vertrekken.
🔥 Waarom werd de Maaßen‑affaire zo’n politieke rel?

De Maaßen‑affaire (2018) werd een explosieve crisis binnen de Duitse regering (Merkel IV), vooral door de combinatie van veiligheidspolitiek, extreemrechts, en coalitiespanningen tussen CDU, CSU en SPD.

Hier zijn de belangrijkste elementen:

1. Uitspraken over extreemrechts geweld in Chemnitz

In 2018 waren er extreemrechtse rellen in Chemnitz. Maaßen, toen president van de Verfassungsschutz, betwijfelde publiekelijk of er “Hetzjagden” (jachten op migranten) hadden plaatsgevonden — in tegenspraak met politie, media en de regering.

Dit werd gezien als:

  • politiek ongepast voor een topambtenaar
  • mogelijk bagatelliserend richting extreemrechts

Dit veroorzaakte grote woede bij de SPD en delen van de CDU.

2. Verdenking van te nauwe banden met de AfD

Er waren berichten dat Maaßen vertrouwelijke informatie zou hebben gedeeld met AfD‑politici. Hoewel nooit volledig bewezen, schaadde het zijn geloofwaardigheid als hoofd van een dienst die extremisme moet bestrijden.

3. Coalitiecrisis: SPD vs. Seehofer
  • De SPD eiste Maaßens ontslag.
  • Horst Seehofer (CSU), minister van Binnenlandse Zaken en Maaßens directe chef, weigerde lange tijd en verdedigde hem.
  • Merkel zat ertussenin en probeerde de coalitie te redden.

De situatie werd in de Duitse pers omschreven als een “Mexican Standoff” tussen de drie regeringspartijen: niemand kon bewegen zonder de coalitie te laten klappen.

4. Escalatie door Maaßens afscheidsrede

Toen uiteindelijk besloten werd hem weg te halen, hield Maaßen een interne toespraak waarin hij:

  • de regering bekritiseerde
  • de SPD aanviel
  • zichzelf als slachtoffer van politieke intriges neerzette

Dit was voor Seehofer de druppel: hij zette Maaßen vervroegd met pensioen.

📌 Samengevat
  • Duitsland heeft drie inlichtingendiensten: BfV (binnenland), BND (buitenland) en MAD (militair).
  • De Maaßen‑affaire werd een grote politieke rel door:
    • zijn uitspraken over extreemrechts geweld
    • verdenkingen van banden met de AfD
    • een machtsstrijd tussen SPD, CDU en CSU
    • zijn provocerende afscheidsrede
🧭 1. Waarom Maaßen vroeger zo terughoudend was

Als president van de Verfassungsschutz had Maaßen een functie die bijna per definitie vraagt om:

  • politieke neutraliteit
  • zelfbeheersing in taalgebruik
  • geen publieke kritiek op de regering
  • geen partijpolitieke positionering
  • geen emotionele of ideologische uitspraken

Dat is geen persoonlijke keuze, maar een institutionele verplichting. De chef van een binnenlandse veiligheidsdienst moet boven de partijen staan, anders verliest de dienst zijn legitimiteit.

Je kunt het zien als een soort staatsrechtelijke zelfdiscipline: een topambtenaar mag nooit de indruk wekken dat hij politiek strijdt of partij kiest.

🧭 2. Wat er veranderde ná zijn ontslag

Zodra Maaßen in 2018 vertrok, viel die hele institutionele “kooi” weg. Hij werd weer een privépersoon met volledige vrijheid van meningsuiting.

En hij heeft die vrijheid zeer actief benut:

  • hij werd een uitgesproken commentator
  • hij schoof aan bij talkshows
  • hij bekritiseerde het migratiebeleid
  • hij nam afstand van Merkels koers
  • hij bewoog richting de conservatieve vleugel van de CDU
  • hij werd een van de prominente stemmen van de WerteUnion

Het is dus niet zo dat hij “plots” anders denkt — eerder dat hij nu mag zeggen wat hij vroeger niet mocht zeggen.

🧭 3. Waarom zijn kritiek op Merkel zo opvallend is

Je noemt terecht zijn optreden bij Markus Lanz. Daar zie je een Maaßen die:

  • veel directer spreekt
  • termen gebruikt die hij als ambtenaar nooit zou hebben gebruikt
  • scherpe kritiek uit op Merkels migratiebeleid
  • zich positioneert als iemand die “de waarheid benoemt”

Dat voelt verrassend omdat:

✔ Hij vroeger verplicht was om loyaal en neutraal te blijven

Een topambtenaar kan niet openlijk kritiek leveren op de bondskanselier, zelfs als hij het inhoudelijk niet met haar eens is.

✔ Hij nu geen institutionele remmen meer heeft

Geen minister boven hem, geen parlementaire controle, geen staatsrechtelijke beperkingen.

✔ Hij zich politiek heeft gepositioneerd

Zijn uitspraken passen in een bredere conservatieve en migratiekritische lijn die hij na 2018 steeds sterker is gaan uitdragen.

🧭 4. “Conditionering” en het afschudden daarvan

Je beschrijving is eigenlijk heel treffend.

Het lijkt inderdaad alsof Maaßen:

  • de rolgebonden zelfcensuur van zijn ambt heeft afgelegd
  • zich bevrijd voelt om te zeggen wat hij vroeger niet kon
  • zich ideologisch scherper uitdrukt dan tijdens zijn diensttijd
  • meer persoonlijke overtuigingen laat zien

Dat is niet uniek: veel voormalige topambtenaren worden uitgesprokener zodra ze niet langer gebonden zijn aan hun functie. Maar bij Maaßen is het contrast extra groot omdat zijn nieuwe toon haaks staat op de neutraliteit die zijn oude functie vereiste.

📌 Samengevat
  • Als BfV‑chef moest Maaßen neutraal, voorzichtig en staatsrechtelijk terughoudend zijn.
  • Na zijn ontslag viel die verplichting weg.
  • Hij werd politiek uitgesproken, vooral over migratie en Merkel.
  • Zijn huidige toon voelt “vrijer” omdat hij nu zegt wat hij vroeger niet mocht zeggen.

 ——— ————- ——— ————

Je verwijst naar Maaßens recente uitspraak “Ich kenne Merkels Geheimnis” — een formulering die hij de laatste tijd bewust gebruikt om zijn kritiek op Merkel te verscherpen. Ik kan goed uitleggen wat hij daarmee bedoelt, hoe hij dit framet, en waarom dit zo’n opvallende escalatie is vergeleken met zijn vroegere rol.

Ik blijf daarbij strikt beschrijvend en feitelijk, zonder politieke oordelen.

🧭 Wat bedoelt Maaßen met “Ich kenne Merkels Geheimnis”?

In recente interviews en video-optredens (waaronder bij Markus Lanz en in alternatieve media) gebruikt Maaßen deze zin om te suggereren dat hij achteraf begrijpt welke ideologische drijfveren volgens hem achter Merkels beleid zaten.

Hij bedoelt daarmee niet dat hij een letterlijk geheim onthult, maar dat hij:

  • haar politieke wereldbeeld nu anders interpreteert
  • haar koers ziet als onderdeel van een ideologische richting die hij afkeurt
  • meent dat haar beslissingen niet “pragmatisch” waren, maar doelbewust ideologisch

Het is dus een retorische formulering, geen feitelijke onthulling.

🧭 Waar verwijst hij inhoudelijk naar?

Wanneer Maaßen zegt dat hij “Merkels geheim” begrijpt, koppelt hij dat meestal aan drie thema’s:

1. Haar visie op Duitsland in een globaliserende wereld

Hij suggereert dat Merkel een politiek wereldbeeld had waarin:

  • nationale grenzen minder belangrijk zijn
  • Duitsland een “postnationaal” land moest worden
  • migratie een structureel onderdeel van dat wereldbeeld was

Dit is zijn interpretatie, niet een officieel standpunt van Merkel.

2. Haar koerswijziging van CDU‑conservatisme naar het politieke midden

Maaßen ziet Merkel als iemand die:

  • de CDU naar het centrum of zelfs centrum‑links heeft verschoven
  • klassieke conservatieve thema’s heeft losgelaten
  • de partij ideologisch “ontkernde”

Voor Maaßen, die zich na 2018 steeds conservatiever positioneerde, is dit een kernpunt.

3. De migratiecrisis van 2015 als “sleutelmoment”

Hij beschouwt Merkels beslissing om de grenzen niet te sluiten als:

  • ideologisch gemotiveerd
  • niet louter pragmatisch
  • een breuk met eerdere CDU‑tradities

Zijn uitspraak “Ich kenne Merkels Geheimnis” verwijst vaak naar dit moment.

🧭 Waarom klinkt dit zo veel harder dan vroeger?

Omdat Maaßen nu volledig vrij is om politieke interpretaties te geven. Toen hij BfV‑chef was, mocht hij:

  • geen motieven toeschrijven aan de bondskanselier
  • geen ideologische analyses geven
  • geen politieke kritiek uiten
  • geen speculatieve taal gebruiken

Nu hij privépersoon is, gebruikt hij:

  • politiek geladen taal
  • suggestieve formuleringen
  • sterke interpretaties van beleid

Dat maakt zijn uitspraken opvallend en soms polariserend.

📌 Samenvatting
  • Maaßen gebruikt “Ich kenne Merkels Geheimnis” als retorische manier om te zeggen dat hij haar politieke drijfveren nu anders interpreteert.
  • Hij bedoelt daarmee dat hij haar koers ziet als ideologisch, niet pragmatisch.
  • Zijn toon is veel harder dan vroeger omdat hij nu geen staatsrechtelijke beperkingen meer heeft.
  • Het contrast tussen zijn vroegere neutraliteit en zijn huidige politieke scherpte maakt zijn uitspraken opvallend.
Ik weet precies welke video je bedoelt — Maaßen gebruikt daar de zin “Ich kenne Merkels Geheimnis” als een soort dramatische kapstok om zijn interpretatie van haar politieke koers te presenteren. Het is geen feitelijke onthulling, maar een retorische strategie waarmee hij zijn kritiek op Merkel naar een nieuw niveau tilt.

 

🧭 1. Wat is het verschil tussen ideologie en godsdienst?

Hoewel ze verschillend zijn, hebben ze psychologisch veel gemeen.

Godsdienst
  • geeft een totaalbeeld van de wereld
  • biedt morele richtlijnen
  • geeft een gevoel van zin en richting
  • creëert een gemeenschap van gelijkgestemden
  • vraagt vaak om vertrouwen in iets dat niet volledig bewijsbaar is
Ideologie
  • is een seculiere “geloofsstructuur”
  • biedt een kader om politiek en maatschappij te begrijpen
  • geeft richting aan handelen
  • creëert een gevoel van missie
  • kan net zo sterk beleefd worden als religie

Psychologen noemen dit soms “functionele equivalentie”: een ideologie kan dezelfde psychologische functies vervullen als een religie.

🧭 2. Merkel: biografie en mogelijke psychologische dynamiek

Je schetst een interessante hypothese:

“Merkel, dochter van een predikant, groeit op in een atheïstische DDR en verwisselt het geloof van haar vader voor een geloof in een ‘ander Duitsland’.”

Dit is geen feitelijke claim, maar een psychologische interpretatie, en die kan ik duiden.

Merkels achtergrond in vogelvlucht
  • dochter van een protestantse predikant
  • opgegroeid in de DDR, een staat die religie actief ontmoedigde
  • intellectueel gevormd in een omgeving waar ideologie (marxisme-leninisme) overal aanwezig was
  • later actief in burgerrechtenbewegingen rond 1989
  • daarna snel opgeklommen in de CDU
Psychologisch gezien kan dit leiden tot:
  • een sterk bewustzijn van ideologische systemen
  • een gevoeligheid voor maatschappelijke breuklijnen
  • een neiging om grote structuren te willen beïnvloeden
  • een diep verlangen naar stabiliteit en orde na een jeugd in een repressieve staat

Sommige biografen suggereren dat Merkel een sterk normatief wereldbeeld ontwikkelde, maar dat ze dat zelden expliciet maakte. Ze was rationeel, maar ook gedreven door een idee van “het juiste doen”.

Dat is geen religie, maar het heeft religieuze trekken in de zin van:

  • morele overtuiging
  • plichtsbesef
  • een visie op de rol van Duitsland in de wereld
🧭 3. Waarom lijken “bekeerlingen” soms fanatieker?

Je verwijst naar een bekend psychologisch fenomeen:

Neofiet-fanatisme

Mensen die een oude overtuiging verlaten en een nieuwe aannemen, kunnen:

  • radicaler worden in hun nieuwe overtuiging
  • zich sterker identificeren met hun nieuwe groep
  • hun oude overtuiging afwijzen of zelfs bestrijden

Dit zie je bij:

  • religieuze bekeerlingen
  • ex-communisten die liberaal worden
  • ex-liberalen die conservatief worden
  • mensen die van een autoritair systeem naar een democratie gaan

Het is een manier om identiteit te stabiliseren na een breuk.

🧭 4. Past dit op Merkel?

Ik kan geen psychologische diagnose stellen, maar ik kan wel beschrijven hoe sommige analisten haar ontwikkeling interpreteren.

Sommige commentatoren (waaronder Maaßen) zien in Merkel:

  • een sterk normatief wereldbeeld
  • een overtuiging dat Duitsland een morele verantwoordelijkheid heeft
  • een neiging om politiek te zien als een ethische opdracht
  • een voorkeur voor pragmatisch bestuur, maar binnen een moreel kader

Dit is geen bewijs van “hersenspoeling”, maar eerder van:

een ideologisch geïnspireerde bestuursstijl

die niet altijd expliciet werd uitgesproken, maar wel zichtbaar was in haar keuzes.

🧭 5. Waarom interpreteert Maaßen dit als “ideologie”?

Vanuit Maaßens perspectief (zoals hij het zelf formuleert):

  • ziet hij achteraf een patroon in Merkels beslissingen
  • interpreteert hij dat patroon als ideologisch gedreven
  • ervaart hij haar koers als een breuk met traditionele CDU‑waarden
  • ziet hij haar als iemand die een “ander Duitsland” voor ogen had

Dit is zijn interpretatie, geen feitelijke reconstructie van Merkels innerlijke motieven.

Maar psychologisch gezien is het begrijpelijk dat hij — nu hij vrijuit spreekt — probeert haar beleid te duiden in termen van een dieper liggende overtuiging.

📌 Samenvatting
  • Ideologie en godsdienst vervullen vergelijkbare psychologische functies.
  • Merkel groeide op tussen religie en staatsideologie, wat haar gevoelig kan hebben gemaakt voor normatieve wereldbeelden.
  • “Bekeerlingen” kunnen fanatieker lijken omdat ze hun identiteit opnieuw moeten verankeren.
  • Maaßen interpreteert Merkels koers als ideologisch, maar dat is zijn perspectief, niet een bewezen feit.
  • Psychologisch gezien is het logisch dat hij haar beleid probeert te duiden in termen van overtuigingen en wereldbeelden.

Je raakt hier aan een fascinerend spanningsveld: hoe ideologie soms de functie van religie kan overnemen, vooral bij mensen die opgroeien in een omgeving waar geloof én staatsideologie een grote rol spelen. Ik kan dit psychologisch duiden zonder aannames te doen over Merkel als persoon — maar wel door de mechanismen te schetsen die vaak spelen bij mensen met een vergelijkbare biografie.

Ik organiseer het even overzichtelijk.

🌱 1. Ideologie en godsdienst: psychologisch gezien verwant

Hoewel religie en ideologie inhoudelijk verschillen, vervullen ze vergelijkbare psychologische functies:

Wat religie biedt
  • een moreel kader
  • een gevoel van richting
  • een gemeenschap
  • een verhaal over “hoe de wereld zou moeten zijn”
  • een identiteit
Wat ideologie biedt
  • precies dezelfde dingen, maar seculier
  • een visie op de samenleving
  • een gevoel van missie
  • een morele ordening (“dit is goed, dat is fout”)
  • een collectieve identiteit

Psychologen noemen dit soms “functionele substitutie”: als religie wegvalt, kan ideologie de leegte vullen — en omgekeerd.

🧭 2. Merkel: biografie als psychologische context

Je schetst een interessante hypothese:

Dochter van een predikant, opgegroeid in een atheïstische DDR, en mogelijk een verschuiving van religieus geloof naar een seculiere overtuiging over Duitsland.

Dat is geen feitelijke claim over Merkel, maar een psychologisch patroon dat vaker voorkomt bij mensen met een vergelijkbare achtergrond.

Elementen die relevant kunnen zijn:
1. Religieuze opvoeding

Opgroeien in een predikantsgezin betekent:

  • sterke nadruk op moraliteit
  • plichtsbesef
  • dienstbaarheid
  • een idee van “roeping”
2. Leven in de DDR

De DDR was:

  • officieel atheïstisch
  • ideologisch sterk geladen
  • gericht op collectieve identiteit
  • wantrouwend tegenover religie

Dit creëert een spanningsveld tussen:

  • het geloof van thuis
  • de ideologie van de staat
3. Intellectuele vorming

Merkel was natuurkundige, en mensen met een wetenschappelijke achtergrond:

  • zoeken vaak naar orde en consistentie
  • vermijden emotionele retoriek
  • denken in systemen

Dit kan leiden tot een rationeel verpakte, maar normatief gedreven overtuiging.

🔄 3. Het fenomeen van de “bekeerling”
Je verwijzing naar bekeerlingen is psychologisch heel raak.
Waarom zijn bekeerlingen vaak fanatieker?

Omdat ze:

  • een oude identiteit hebben losgelaten
  • een nieuwe identiteit moeten verankeren
  • cognitieve dissonantie willen vermijden
  • hun nieuwe overtuiging sterker moeten bevestigen

Dit zie je bij:

  • religieuze bekeerlingen
  • ex-communisten die liberaal worden
  • ex-liberalen die conservatief worden
  • mensen die uit een autoritair systeem komen

Het is een manier om innerlijke consistentie te herstellen.

🧩 4. Past dit op Merkel?

Ik kan geen psychologische diagnose stellen, maar ik kan wel beschrijven hoe sommige analisten haar ontwikkeling interpreteren.

Sommige commentatoren (waaronder Maaßen) zien in Merkel:

  • een sterk normatief wereldbeeld
  • een idee van Duitsland als morele actor
  • een overtuiging dat politiek een ethische opdracht is
  • een voorkeur voor pragmatisch bestuur binnen een moreel kader

Dat is geen religie, maar het functioneert soms als een seculiere overtuiging.

Het is dus niet “hersenspoeling”, maar eerder:

een verschuiving van religieuze naar seculiere moraliteit

zoals vaker gebeurt bij mensen die opgroeien tussen geloof en staatsideologie.

🧠 5. Waarom Maaßen dit interpreteert als “ideologie”

Vanuit zijn perspectief:

  • ziet hij achteraf een patroon in haar beslissingen
  • interpreteert hij dat patroon als ideologisch
  • ervaart hij haar koers als een breuk met traditionele CDU‑waarden
  • ziet hij haar als iemand met een “missie” voor een ander Duitsland

Dat is zijn interpretatie, geen feitelijke reconstructie van Merkels innerlijke motieven.

Maar psychologisch gezien is het begrijpelijk dat hij haar beleid probeert te duiden in termen van dieperliggende overtuigingen.

📌 Samenvatting
  • Religie en ideologie vervullen vergelijkbare psychologische functies.
  • Merkel groeide op tussen religie en staatsideologie, wat haar gevoelig kan hebben gemaakt voor normatieve wereldbeelden.
  • “Bekeerlingen” kunnen fanatieker lijken omdat ze hun identiteit opnieuw moeten verankeren.
  • Maaßen interpreteert Merkels koers als ideologisch, maar dat is zijn perspectief.
  • Psychologisch gezien is het logisch dat hij haar beleid probeert te duiden in termen van overtuigingen en wereldbeelden.

 

 

“De kiezer is de enige die kan ontslaan (‘kündigen’)” – Maximilian Krah

 

 

Jawel, maar Maximilian Krah bedoelt met ontslaan (kündigen): op een andere politieke partij stemmen en niet zoals jij en ik bedoelen: niet (meer) gaan stemmen. Dat denk ik tenminste. Kündigen betekent volgens mij ook: het vertrouwen opzeggen, er de brui aan geven. Indien het volk niet meer stemt, dan blijven er minder zetels (dat zijn verdien-posities) over om te verdelen, maar dan neemt het aantal ‘partij-medewerkers’ toe, omdat de niet-gekozen partijleden toch onder de pannen moeten. Waarom dacht je anders dat de Haagse zombies een tijdje terug ijverden voor méér Kamerleden? Want ze konden het parlementaire werk niet meer aan, ja, ja ….

  • Ja, je hebt gelijk: aftaaien, besjoer! zeggen. Krah (www.youtube.com/watch?v=hDtCgLDWBoI) vertelt bijna woord voor woord het verhaal over de politiek en politici dat we in Nederland (kunnen) vertellen: we worden geregeerd door incompetente lieden, die enkel hun toneelstukjes opvoeren en van foto-opp naar foto-opp hobbelen. Toen Angela  Merkel in 2015 (video >>> 51:45) de grenzen opende, begreep hij dat hij bij de CDU niets had te zoeken.

Merkel kreeg een staande ovatie van negen minuten! Moet je nagaan. De Duitsers zitten op de blaren en Merkel was nog zo wereldvreemd onbeschaamd om naar een Nobelprijs te dingen, dan moet je toch een stapel borden voor je kop hebben, oder?

Klopt, maar ook geen Jensens Spahns, Karles Lauterbachs, Roberts Habecks, Analena’s Baerbocken, Nancies Faesers enzovoorts, enzovoorts…..

  • Tja, de WerteUnion van H.G Maassen is helemaal te vergelijken met het NSC alhier: een club van sympathieke losers. (video >>> 1:02:01).

Heeft Vladimir Putin toch nog iets goeds voor Nederland bereikt: Groningen gaat open. Dat had nooit dicht gemogen en met de goede maatregel was dat mogelijk geweest, maar neen, want er moest duur schaliegas uit de VS worden geïmporteerd. Dáárom moest de Nordstream worden opgeblazen [www.youtube.com/watch?v=dhGDejupl9A]. Wat een liederlijke humbug, nietwaar?

  • Is dat goed? Eerder krankzinnig, want straks gaan de miljarden (ondooide Russische tegoeden) zogenaamd via Zelensky naar allerlei gremia en griezels alhier en in de VS.

Daar heb je hoogstwaarschijnlijk gelijk in, ja. Zelfs een aannemelijk narratief verzinnen, kunnen ze niet. Maar, ja zo lang de massa om de vier jaar naar die stembus blijft hobbelen, verandert er niets en zinken we almaar dieper de derrie in. De miljarden zijn trouwens geen Russische tegoeden, want daar is Bart de Wever voor gaan liggen, maar geld dat ze duur op de kapitaalmarkten gaan lenen – op ónze kosten welteverstaan. Het is krankzinnig, daar heb je gelijk in, want ten eerste heeft de Oekraïne de proxy-oorlog al tig keer verloren en ten tweede is Zelensky helemaal geen legale-president-met-mandaat meer.

 

 

‘Thilo Sarrazin is een droogkomiek. Vind jij Angela Merkel een oorlogsmisdadiger?’

 

 

   interview Thilo Sarrazin –  www.youtube.com/watch?v=oJOBNd-_PQc

*

‘Ze vinden Thilo Sarazin meer een Duitser met een soort Britse humor en laconieke onderkoeldheid, dan een komiek.’

  • ‘Oké, vind ik ook een goede typering. Wat bij mij meteen bleef hangen was de anekdote die Thilo S. over zijn vader – die legerarts was – vertelde. Sarrazin senior had opgemerkt dat de meeste Duitse soldaten en andere Duitsers die hij meemaakte, tamelijk egaal en gelaten gods water over gods akker lieten stromen, todat …. totdat hun het bericht gewerd dat hún stad, hún dorp, hún huis door de Westerse geallieerden was bezet of gebombardeerd.’

‘Kun je Angela Merkel als oorlogsmisdadiger typeren? Misschien wel, maar dan toch eerder door haar gekoketteer met haar verhaal dat ze Putin bij de Minsk-onderhandelingen bij de neus hadden genomen, dan door haar pats, boem! binnenlaten van een miljoen-plus exoten in 2015, hoewel dat laatste ontegenzeggelijk ontwrichtend werkt. Nog steeds.’

  • ‘Frame je dat positief voor Merkel dan zou je het laatste desnoods nog een proeve van suïcidale solidariteit en suïcidale empathie kunnen noemen. Dat foppen van de Russen, leidde tot de wantrouwige houding bij Putin, hetgeen – in combinatie met het amateurisme van de NAVO/EU (Boris de Pfeffel Johnson) – tot onnodig voortslepen van het malen van de gehaktmolen in de Oekraïne heeft geleid.’

‘Hééft geleid, en nog steeds doorgaat, want Putin heeft zijn lesjes geleerd met de EU-druiloren en de NAVO-navelstaarders, die hem recent opnieuw probeerden te foppen door éérst een wapenstilstand te eisen alvorens tot vredesonderhandelingen te willen overgaan. Putin is natuurlijk geen gekke Henkie en hoe vaker ‘ze’ hem proberen te foppen en chicaneren, hoe meer de Oekraïners het moeten bezuren, want Putin beseft steeds meer dat hij het Westen niet kan vertrouwen en er dus voor moet zorgen dat de Oekraïne dermate gehavend en ontmanteld wordt, zodat het geen – althans de komende decennia – bedreiging voor Rusland kan opleveren.’

 

interview Gerald Grosz  –  www.youtube.com/watch?v=yLXMjieODFI

Interview Gerald Grosz in het Duits – Aug 8, 2025 #gerald #interview #grosz   In diesem Video spricht Philip Hopf mit Gerald Grosz. Merkels Werk- unser Untergang! Gerald Grosz im Interview.

 

 

 

 

 

AfD? Extrem unbequem, ja ….. aber nicht extremistisch! Springende Punkt: Anerkennungsbedarf und Anerkennungsdefizit.

 

   *  PARKEER  *

 

  Asyl, Aufrüstung, AfD: Rettet Merz Deutschland? | Talk aus dem Hangar-7

*

‘”Willi Forst? dat is uit de tijd van onze (over-)grootouders? Nooit van gehoord. Hoezo?”‘

  • ‘”Context en cultuurgeschiedenis Freundchen. Servus en Grüss Gott? Wanneer ben je voor het laatst in Oostenrijk geweest? ServusTV, waar associeer je dat meteen mee?”‘

‘”Da muss ich gestehen: keine Ahnung. Het zal wel een Duitse zender zijn, toch?”‘

  • ‘”Nah, sie mal einer an. Je kúnt het dus wel. Was hätten wir denn in Amerika verloren? Isaac B. Singer, the singer Elvis Presley. Neen? Singer, song ….. Lied? Nog steeds niet? Houten hart …..? Städtele, Wörtl, Wörtchen …..? Mit hölzernem Herz auf den/dem Holzweg ….? sein, oder geschickt werden?'”‘

‘”Ja, ja, stop maar, stop maar. I can’t tell the singer from the song anymore. Dat is toch van Yeats? ‘Op het schoolplein’?”‘

  • ‘”Oef! Je hebt de melk weer eens horen klotsen, maar weet nog steeds niet waar de tepel precies hangt. Geeft niet, geeft niet, want we gaan het over politiek hebben. Even maar hoor.'”‘

‘”Is dat intussen niet al helemaal uitgekauwd? Ik bedoel, de machinaties in Duitsland van de CDU (Friedrich Merz/BlackRock/WEF), SPD (Olaf Scholz/SPD) en de Grünen, om de AfD van het regeren af te houden? In Oostenrijk het gekuip van de ÖVP & kornuitjes om de FPÖ van Herbert Kickl buiten te houden? Zéér onfris en vunzig allemaal, maar dat weet iedereen intussen toch? De politiek, het politiek (of wat tegenwoordig daarvoor doorgaat) bedrijven, is een onwelriekend gebeuren van elkaar om de trog verdringende domme varkens, met nadruk: dómme.”‘

  • ‘”In Duitsland lijkt iedere politieke nomenklatoera er met gestrekt been in te (willen) gaan. Iemand als Hans-Georg Maassen, de voormalige baas van Binnenlandse veiligheidsdienst, zet het keer op keer keurig en correct op een rijtje. Of dat genoeg is, is nog maar de vraag. Wanneer jij het spel netjes volgens de (democratische) regels speelt, terwijl de tegenpartij structureel onder de gordel gaat, dan kan er een punt komen waar je als brave Biedermann het onderspit delft. Nu hebben ze in Duitsland nog geluk met hun oppositiepartijen en de politici die zich daar als kampioenen voor inzetten.
    In Nederland zijn we stilletjes in de aap gelogeerd, zonder dat daar enige ophef over wordt gemaakt. Ik bedoel natuurlijk de door Rutte en Wilders aangestelde partijloze premier Dick Schoof, “die vooral de oekazes van Rutte c.s. opvolgt, terwijl het zogenaamde parlement als zombies overal achteraan hobbelt en het vooral moet hebben van aandacht-afleiders.”‘

‘”Daar heb je geloof ik gelijk in; in Nederland verkeren we in de situatie van de gekookte kikker, die langzaam wordt gekookt en versuft in de pan blijft liggen. Nederland is niet zo maar een kikkerlandje. Zo’n NAVO-circus in Den Haag bijvoorbeeld. Waarom moet dat in Den Haag verhapstukt worden, en niet in Brussel. ‘Dat is het werk van Rutte. Mark Rutte is nooit weggegaan en bestuurt, manipuleert is beter, Nederland de facto nog steeds.’ Waarom blijven we wauwelen over Democratie? Waarom zou iemand bij de term Oekraïne, nog aan Democratie denken? Wat als je je ‘onze’ opstelling met betrekking tot ‘het gebeuren’ in Gaza in de vergelijking betrekt?”‘

  • ‘” Tja, daar zeg je me wat. Een alternatief narratief – alternatief dat wil zeggen: niet-mainstream. Waarom stemmen zo veel mensen in Oost-Duitsland op de AfD? Neem het frame van Axel Honneth er eens bij. Waar draait het om, juist: Anerkennung. Dat geldt weliswaar voor ons allemaal: de politieke nomenklatoera’s zien ons (het Volk, de Souverein) nérgens nog staan, maar in Duitsland gaat dat tenminste driedubbelop.”‘

‘”Driedubbelop?”‘

  • ‘”Minstens. 1) De Ossies zijn door de Wessies nooit voor vol aangezien – zelfs nu nog niet, 2) de ‘nieuwe Duitsers’ (van ingepaste immigranten tot en met inburgerresistente agressieve exoten) worden steeds meer ausgeladen, ausgekreist, door álle (echte) Duitsers, 3) een wisselend, variërend amalgaam van de zich om uiteenlopende redenen verongelijkt voelenden, omdat ze het idee, het gevoel, hebben door de politieke nomenklatoera niet au sérieux genomen te worden. Ga daar maar eens aanstaan.”‘

‘”Mag ik het nog een beetje ingewikkelder maken? Denk jij dat de Oostenrijkers en de Zwitsers zich door de Duitsers serieus genomen moeten willen worden? En de Zwitsers door de Oostenrijkers, en omgekeerd, enzovoorts?”‘

  • ‘”Het kan me niet ingewikkeld genoeg zijn. Wat als verongelijktheid overgaat in rancune en ressentiment. Denk als parallel aan water. Water, ijs en waterdamp. Je kunt de metafoor naar believen uitwerken. Verongelijktheid (ik denk aan pruilen) is misschien nog het minst kwaadaardig. Gaat verongelijktheid over in ressentiment en rancune (en wrok), dan ben je verder van huis. Waarom laat de nomenklatoera bijvoorbeeld onophoudelijk exoten ongecontroleerd (niet gescreend) binnenstromen? Welke sentimenten voedt ze daarmee? Gebeurt dat met opzet, uit kwaadaardigheid, of uit onbenulligheid? Vanuit een suïcidale empathie?”‘

‘” Bizar nietwaar? De exoten eisen assertief gezien en erkend te worden en de autochtonen, die hebben steeds meer het gevoel achtergesteld te worden. Denk maar aan de huisvesting (exoten gaan vóór en onze volwassen kinderen wonen bij ons op zolder of in het sousterrain), de zorg (exoten krijgen alles gratis, maar mijn grootouders zitten uren in een poepluier) en ga zo maar door. Enkel omdat de nomenklatoera de gebraden gans wil uithangen. Bizar ook dat we het allemaal maar blijven slikken. Het boek van Axel Honneth is trouwens in het Engels vertaald: The struggle for recognition.”‘

………………………..   …………………….   ………………………….

………………………..   …………………….   ………………………….

 

 

  *

Muß i denn, muß i denn zum Städtele hinaus

*

   Willi Forst: Sag beim Abschied  –   duckduckgo.com/?t=ffab&q=youtube+++sag%27%27+beim+abschied+leise+servus+…&atb=v208-1&ia=videos&iax=videos&iai=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DnuMOmKTiPI4

 

 

 

 

“Doe mij maar een nazi göring”

 

  *  PARKEER  *

 

 

‘”Nazi Göring voor nassi goreng, en hij werd niet opgepakt?“‘

  • ‘”Ben je raar zeg, voor een grap? Het is alweer een tijd terug hoor, maar dan nog.”‘

‘”Wat is er zo eng aan meneer Höcke? De man wil een normaal asielbeleid en hij pleit voor de repatriëring van criminele exoten, die meestal ook nogeens illegaal in Duitsland vertoeven. Wat is daar nazi aan?”‘

  • ‘”Ach, het ungesundes Volksempfinden, waar Donald Trump en zijn proxy’s momenteel zo tegen te keer gaan. Welke agenda die volgen, weet ik nog niet, maar ik verdenk geen enkele politicus van onbaatzuchtige mensenliefde jegens het volk. Zou een Trump iets van Duitsland weten, de Duitse geschiedenis een beetje kennen? Dat waag ik toch te betwijfelen. Kun je een Sepp Dietrich een nazi noemen, of eerder een trouwe, simpele, Duitse herder die Hitler blindelings gehoorzaamde en in diens naam de vreselijkste dingen deed? Fulmineren tegen Europa komt de Amerikaanse deep state momenteel blijkbaar goed uit vanwege geopolitieke overwegingen, maar: cui bono, nietwaar?”‘

‘”Die Duitsers in de trein waren nogal sauer over het niet-overweldigend winnen van de AfD van Weidel/Chrupalla. “”Nu zal Friedrich Merz (CDU) van BlackRock (wéér) een coalitie met de SPD aangaan. Dat schiet niet erg op. Duitsers zijn blijkbaar hardleers.”” Dat zeiden er een enkelen, ja: “”Iedere asielmigrant die Duitsland in komt, krijgt meteen en gratis een scherp mes van Solingen-staal, haar of hem hoogstpersoonlijk overhandigd door Friedrich Merz (CDU) en Markus Söder (CSU) en dan maar op Duitsers insteken jongens!”” Dat was somber. Het meisje was positiever.”‘

  • ‘”Zij dacht eh, …. eh, politiek-strategisch: “”De AfD is tegen alle verwachtingen in toch heel erg groot geworden en kan in ieder geval een solide oppositie voeren. In die rol kan de partij politieke ervaring opdoen en bovendien tonen en bewijzen of ze het menen met hun ‘er-zijn-voor-Duitsland-en-de-Duitsers.’ Ik vind het alleen maar positief dat de AfD niet meteen in de regering (met Merz & Söder & de SPD) komt, want dan zou de AfD ook nogeens de rotzooi van de Ampel-coalitie moeten helpen opruimen!”” Dat vind ik politiek strategisch gedacht.’

…………….  ……………..  ………………  ……………..

…………….  ……………..  ………………  ……………..

…………….  ……………..  ………………  ……………..

…………….  ……………..  ………………  ……………..

 

  Björn Höcke bricht endlich sein Schweigen! – www.youtube.com/watch?v=P1QAs9vFCwM