* PARKEREN *
Milan Vaishnav (2017:76-78) When Crime Pays: Money and Muscle in Indian Politics (het citaat is geredigeerd; vet toegevoegd): > > > >Many analysts of contemporary India treat the association of criminals and politics as a new phenomenon. In actuality, individuals tied to criminal activity have been active in Indian politics from the early days of the republic.
At some point, however, the power dynamic seems to have shifted; criminals decided to run for office them selves. Therefore, what is new is the precise nature of the connection between criminals and politics. Surprisingly, social scientists have not, by and large, grappled with the puzzle of the entry of criminals into politics. Instead, many existing analyses of the cozy links that developed between criminals and politics in India have a “black box” quality to them.
To the extent scholars have focused on the evolving nexus of crime and politics in contemporary India, their explanations have largely centered on pull factors.
These factors range from the breakdown of the Congress Party’s ossified patronage networks, to rising, unmet social demands often expressed through the prism of caste or identity politics, and to the hollowing out of public sector institutions, or what one scholar has called a “crisis of governability.” However, these accounts gloss over the precise motivations that pushed criminals, once content to live on the fringes of electoral politics, to stand for elections directly. Drawing on the marketplace analogy, I argue that one way of understanding the rise of criminals in India’s politics is to conceptualize them as behaving like private firms seeking to “vertically integrate” their operations.
In addition, the data on electoral incidents, while deeply troubling, must also be seen within the proper context. [W]hen viewed in the context of India’s gargantuan elections, these incidents account for a small minority of cases. Furthermore, these illegal acts also reflect the reality of increased political contestation, especially on the part of previously disadvantaged groups, who coalesced around new parties representing their interests. Many of these groups had been practically, if not legally, disenfranchised in previous eras. < < < < <
*
‘ Wanneer criminelen de politiek ingaan, dan brengen ze hun criminele netwerken mee en ze breiden die uit met politieke netwerken. Waar houdt corruptie op en begint criminaliteit? Welke criterea hanteren we daarbij? Wat als “de politiek” een niet-te-sensibiliseren factor, entiteit, kracht, laat liquideren? Is het dan pas echt crimineel? Het praat makkelijker wanneer we het over India hebben en niet over bijvoorbeeld Nederland. Dat ben ik met je eens.’
– ‘ Dat bedoel ik met prohibitie (verbod) en inhibitie (remming, zelfcensuur). Wanneer gaan mensen een verbod of gebod (bijvoorbeeld rond het dragen van mondkapjes) internaliseren , en …… uitbreiden naar ander gedrag?’
’ Precies. Stel dat wat we zien in de Haagse Tweede Kamer – rond het blauwtongvirus – zich zou afspelen in India. Zouden wij, als West-EU-Europeanen, dan eerder geneigd zijn aan te nemen dat de vee- ziekte in India eventueel vermoedelijk is en wordt veroorzaakt door politici, die de boeren weg willen hebben? Vanwege hun land. In India is land héél erg schaars (want hééél erg veel mensen) . Bij een Nederlandse minister denken we daar niet meteen aan, of zelfs helemaal niet. Waarom eigenlijk niet? Zouden we een Nederlandse politicus die bijvoorbeeld met het blauwtongvirus knoeit, of de aanvoer van vaccins frustreert en saboteert, crimineel noemen, terwijl zo’n politicus in India corrupt heet? Hoe pluk je dat uit elkaar? Groeien deze kwalificaties naar elkaar toe, naarmate de gewenning aan “morally rogue behaviour” van politici toeneemt?’
– ‘ Ja, dat is een goede vraag – “morally hazardous behaviour”? Zijn we racistische bigots, of zouden we oprecht denken dat bij ons in Nederland zoiets nu eenmaal niet door politici wordt gedaan?
Je neemt met blauwtong en India wel een pikant voorbeeld, vanwege de status die de koe voor veel Indiërs heeft. Dus met een blauwtongvirus knoeien zou dáár, in India – bij die groepen die de koe heilig achten – als een godsdienstig vergrijp kunnen worden gezien. Dat is een complicatie. Geeft niet. Het gaat tenslotte puur om een gedachten-experiment. Je zou inhibitie bij de (corrupte/criminele) Indiase politici kunnen veronderstellen? Alles puur hypothetisch hè. ’
‘ Dit gedachtenexpriment wordt echt bijna compleet door de koppeling van (boeren-, klimaat-) protesten en de Rule of Law. Wanneer wordt protesteren crimineel, in India en in Nederland?’
………………………… ………………………. ………………………..
:format(webp)/s3/static.nrc.nl/images/gn4/stripped/data80916667-f7e1b3.jpg){kind=link}
