*

‘Sonny Corleone lost dit akkevietje op de hem kenmerkende manier op.
Voor het voetvolk, de mensen die het grove en vaak vuile handwerk verrichten, is een duchtig pak slaag afdoende, de uitvoerder die het werk verdeelt en de opdracht geeft, krijgt een ruwere behandeling die hem nog lang zal heugen en hem indringend de schrik in de benen jaagt. Er wordt een voorbeeld gesteld.
Voor de managers, die in hun klimaat gereguleerde kantoren zitten, de opdrachten via-via geven, en verder van niets weten, ligt een subtielere aanpak in het vet. Een aanpak die ze meestal niet alleen doet besluiten van baan te veranderen, maar soms zelfs een heel ander vak uit te gaan oefenen en ieder geval te verhuizen naar een andere stad, bij voorkeur aan de andere kant van het land. Volgens ingewijden, werkt het verrassend goed.
Blijken personen hardleers, dan verdwijnen ze eenvoudig. In de film I Heard You Paint Houses verdwijnt een vakbondsleider geloof ik, net als in het echt is gebeurd. In De peetvader gebeurt dat ook. Geen drama, geen sensatie, maar gewoon: puff, weg! Kun je hem niet in de oceaan dumpen, dan kun je hem altijd nog inmetselen, na hem al dan niet tevoren door een betonmolen te hebben gehaald. Dat gebeurt ook in Nederland, maar je leest er bijna nooit over.’

Gaan we in Nederland die kant op? Nu, met AI, kunnen zulke oplossingen heel snel en vakkundig worden toegepast, neem ik aan.

• Dit schijnt te gebeuren, ja, alleen komt het niet in de krant tenzij het groot is. Hoe kom je anders aan je recht? Het wordt als voldoende geacht wanneer de betreffende biotoop het weet. In de bouw vindt volgens mensen die die wereld goed kennen, volop fraude plaats en die zal alleen maar toenemen.
  De controle bijvoorbeeld – het afschouwen van bouwconstructies – is intussen zo ver geprivatiseerd dat de verantwoordelijkheden bijna compleet zijn ‘verstoven’ en als puntje bij paaltje komt, niemand verantwoordelijk gehouden kan worden.
  Toch kan deze systeemrot effectief worden aangepakt en relatief eenvoudig bestreden, indien de wil daartoe er zou zijn. Die ontbreekt echter, en de zogenaamde ‘Corona-enquête’ heeft aangetoond dat onderzoek achteraf een ritueel is waar geen fraudeur of booswicht iets van heeft te vrezen. Ook incompetentie wordt niet afgestraft, dus tel uit je winst.
  Om misverstanden te voorkomen: de monteur uit het AD-vignet hiernaast heeft niets met deze posting te maken; hij is toevallig met een verwarmingsketel bezig en naar we mogen aannemen voor een 150% koshere opdrachtgever.

Dit is nog een aspect dat nooit ter sprake komt: de demoralisatie van vaklui die wéten dat ze voor louche klussen worden ingezet, maar die hun baan en broodwinning niet kunnen missen en zich dus ziende blind en horende doof houden, maar het onbehagen, de wrevel en rancune stapelen zich wel degelijk op. Dat is én slecht voor het welzijn van betreffende individu én slecht voor het algemeen maatschappelijke welzijn.

• Er zijn helaas ook onderbazen in dienst van verhuurders die praktijken uitoefenen zoals Puzo in zijn roman beschrijft. Die zetten een deel van hun personeel in om huurders te intimideren en te belazeren en ruilen ze ook nog uit met andere verhuurders om voor die klussen op te knappen als persoonlijke dienst volgens het paradigma: krab jij mijn rug dan krab ik de jouwe. Het middenkader van iedere organisatie is de ruggengraat waarop de zaak draait. Het duidelijkste kun je dit illustreren aan een leger: deugt het middenkader – de onderofficieren vanaf adjudant naar beneden, de NCO’s – niet, dan kun je tent wel sluiten. Kijk maar eens naar de Romeinse legioenen ter illustratie.

Weet je dat er legio manieren zijn om werk en werken zinvol te maken, en dus intrinsiek kwaliteitsverhogend? Ooit van de ‘Sociocratie’ van Gerard Endenburg gehoord? Bizar, dat ‘we’ verslaafd lijken aan derderangs kwaliteit of nóg minder. Of het nou om politici gaat of om werklui, het zijn altijd de sub-sub-sub-middelmatigen die het voor het zeggen krijgen en hebben.