‘Influencers,’ beïnvloederen

 

‘ Beïnvloederen vind ik Marten Toonder-achtig klinken: de beïnvloederaar, zoiets. En hij of het spant samen met de Zwarte Zwadderneel. Het zou de titel van een Bommel-Toonder-verhaal kunnen zijn.’

  • ‘ Bijvoorbeeld: “Heer Bommel en de Beïnvloederaars.” Jammer hè, dat Toonder’ niet meer leeft en schrijft. Hoeveel jongelui lezen de Bommel- en Tom Poes-klassiekers nog? Ik duik nog regelmatig in zo’n verhaal. Alleen de taal al! Het is steeds een vorm van thuiskomen. Kijk, daar heb je het al: thuis. Waar is ons thuis? Toch zeker vooral in onze taal?’

‘ Dat vinden we allebei. Mijn ouders vertelden dat hun ouders elkaar uit De Javabode, de strip van Heer Bommel en Tom Poes voorlazen; die zagen er toen nog zo uit. Mijn moeder zat destijds als klein meisje met haar broers op de tegelvloer te spelen en intussen kregen ze Toonder-Nederlands mee. Dat zal zo rond 1950 – 1955 zijn geweest, want in 1958 vertrokken ze vanuit Indonesië naar Nederland. Zelf lees ik bijvoorbeeld in de avonturen van Max und Moritz van Wilhelm Busch als ik in de geest naar Duitsland wil afreizen. Heinrich Heine noemde het Duits of boeken in het Duits, zijn portatives Vaterland, zijn draagbare vaderland.
Zeg, is het niet een beetje veel voor de jongelui om te behappen? De cartoons, die refereren aan de actualiteit okay, maar ze grijpen tevens terug op een breder kader, zoals: vaderschap en narcisme (Frank Koerselman) en migratie, globalisme en grenzen (Paul Scheffer), dat vind ik al veel hoor.
Nog even over dat meisje Famke L. (aa-me-hoelaaa) over wie – als influencer – zoveel  commotie is (kijk eens eens naar de reclame en merchandise!). Dit meisje Famke is voor mij zonneklaar onderdeel van een geplagieerde marketing-propaganda-formule, gebaseerd op, gekloond naar, het fenomeen Greta Thunberg. Greta moest dienen om de miljarden-euro’s-en-dollars aan klimaat-gerelateerde uitgaven (zonnepanelen, windmolens en de bijhorende duizenden vergader-uren rond “expert-advisering”) op gang te brengen. Hetgeen toch aardig is gelukt. Nederland gaat volgeplempt worden met windmolen- en zonnepaneelparken. Onze Nederlandse boerderijen worden bijna genaast, als je naar de gehanteerde methoden en gebruikte methodes kijkt, die het kabinet, de politici, inzetten. Alles volkomen democratisch en legaal, terwijl maar weinig Nederlanders het zó zouden willen en wensen.
Welnu deze Famke L. is donkerharig, terwijl Greta blonderig is. Kijk eens naar de vorm van het ronde hoofd van beide dames. Hier is slim werk voor verricht. Het beoogde effect is hetzelfde: men, en vooral de jeugdigen, lopen massaal achter zo’n ding aan, en doen wat zij doet.’

  • ‘ Veel, kan ook leuk en leerzaam zijn. Behalve veel windmolens die in je achtertuin worden geplaatst, en veel dure mondkapje en coronavaccins die je moet betalen. De aanpak met deze Famke L. is iets geraffineerder: 1. ze trekt eerst alle aandacht met de boodschap dat ze niet meer meedoet, daarop krijgt ze zoals verwacht 2. een lawine van afkeuring-en-erger over zich heen (want de massa bestaat nu eenmaal uit makke schapen die niets liever willen dan bevelen gehoorzamen) en tenslotte 3. doet ze toch weer wél mee.  Kat in het bakkie. Iedereen denkt: zie je wel, toch maar doen dan. Drie beproefde stappen. Volksverlakkerij is niet zo héél erg moeilijk. Tenslotte gaat de praktijkervaring waaruit wordt geput vele jaren terug.
    Er zit ook aandoenlijkheid bij. Bijvoorbeeld de naam Famke, met een “a” van vamp. Ach ja, het schijnt te werken.’

‘ Als we toch bezig zijn – ook met derrières en zo , dan wil ik in het kader van de dieptepsychlogie in de reclame, het achterwerk van de vrouwtjesbavianen er even bij halen. Waarom en wanneer worden de derrières van wijfjesbavianen rood en dik? Juist. Gênant toch? Om als vrouw op die manier geplugd te worden? Het werkt natuurlijk wel, want wij mensen zijn best beestachtig. Beestachtiger dan echte dieren.’

  • Geplugd … ? Mijn hemel, ik dacht dat we geëmancipeerd waren. Ontkerstend weliswaar, maar toch beschaafd, en zo? Hoe het ook zij, laten we Vance Packard hier niet bij vergeten. En Frans de Waal. Oef, wat een oude koeien, sorry: apen natuurlijk, maar verbazingwekkend genoeg altijd bruikbaar en effectief.
    Goed, terug naar de jongelui. Bovendien hoeven onze pupillen niet meteen alles en alle facetten te kunnen behappen. We brengen ze op weg en geven ze een duwtje. De rest doen ze zelf. Ze moeten en hoeven niets, ze doen vrijwillig mee. Ik vind het altijd verrassend dat ze zo vaak met voor ons totaal nieuwe frames en invalshoeken komen. ’

‘Dat is leuk, net als hun enthousiasme. Ik vind het idee van het corona-virus, dat door dit kabinet wordt gebruikt als influencer-in-commissie goed getroffen en Berend Vonk toont het zelfs expliciet. De politici hebben zelf geen overtuigingskracht en -macht meer, ze ontberen gezag, zodat ze hun toevlucht nemen tot ingehuurde influencers (nu ook al jongelui op social media, zie de cartoon van Oppenheimer) en in een moeite door, de massa via een virus-bangmaker manipuleren. Dus volksverlakkerij-dubbelop en dan nog eens in het kwadraat verheven en tot de tigste macht gebracht. Het is grote geestelijke armoede daar op het Haagse pluche, onder de kaasstolp.
Zullen we dit vast op de site zetten, met de twee verwijzingen naar de geschriften van Koerselman en Scheffer. Zonder verdere uitweiding die als hints en tips kunnen dienen?’

  • ‘Plus de twee cartoons natuurlijk: Berend Vonk en Ruben Oppenheimer. Ik hoop hartelijk dat de politici – en dan niet alleen die onder de Haagse kaasstolp, maar ook in grotere verbanden – dat ze deze corona-hype (mede) zullen gebruiken voor een fundamentele herijking van het neoliberale denk- en zie-frame, want daar komt alle narigheid, ook die welke we dagelijks ondervinden, uiteindelijk vandaan. Misschien is het ijdele hoop, omdat “ze” niet hard genoeg worden getroffen in hun eigen belangen.’

‘  Mwah, het zijn andere typen mensen die vandaag de dag de politiek ingaan (lees Koerselman maar, om mee te beginnen), dus ik ben sceptisch. Wie onder die Haagse kaasstolp houdt er nou een solide en creatieve visie op na? De anderhalve meter staat precies voor hoever ze vooruitkijken, en dat vinden de meesten al eng ver. Hoe ver en hoe vaak ze ook de wereld rondvliegen, de anderhalvemeter-horizon reist permanent met ze mee. Neen, de anderhalve-meter-samenleving, daar hebben die lui altijd al in geleefd, die willen ze ons allemaal opdringen. Letterlijk. Het is geen metafoor meer.
Hoop jij maar voor twee, dat kan geen kwaad. Ik doe een verwijzing naar Scheffers stukje over de domheid van Nederlandse influencers er ook bij. Tja, de wrange vruchten van ons belabberde onderwijs halen ons onweerstaanbaar en gestaag in. Dom zijn die jongelui (inclusief rappers als Akwasi) niet, vind ik, maar ze zijn aan hun (intellectuele) lot overgelaten en “cultureel verweesd,” zo zou ik het voorlopig willen noemen. Vast erg elitair en arrogant, dus gelukkig maar dat er geen standbeelden van mij staan.’

  • ‘ Klopt, wat de verwezing betreft – jammer van die standbeelden, maar wat niet is, kan nog komen – echter, die grote invloed van beïnvloederaars komt mede door het verdwenen gezag van vaders en leraren – geen rolmodellen meer (zie bijvoorbeeld Koerselman). Dus lopen ze net als de jeugd van Hamelen iedere fluitende rattenvanger na. Is dit al te veel aanwijzing? How about Vaders en zonen van Iwan T.?

‘ Neen, doe dat laatste maar niet, want dan verzuipen ze misschien. De motto’s van Crouch en Camus vind ik al intimiderend genoeg. Ze moeten tijdens het zwemmen een overkant kunnen ontwaren. Dat motiveert. Toch?’

  • ‘Voor ik het vergeet: de mens in opstand en Ernesto Che Guevara? Ik moet er steeds aan denken als ik dat T-shirt zie in de cartoons van Oppenheimer. We hebben het erover gehad en sommigen van onze pupillen hebben de video bekeken. We zouten het op, maar we zouden het nog met twee groepen bespreken, hebben we beloofd. Dit is een Pro Memorie.’

‘ Donald Trump, die zich net als el Che, the Donald laat noemen, wat een bak!’

  • ‘ Op de valreep een iconische verwijzing van Ruben Oppeheimer. Wie zou nog weten naar welke figuur hij met deze prent verwijst? ‘

‘ Natuurlijk, ik heb de boeken nog gelezen. Van Johan Kieviet. Één grote dierentuin was het, een vrolijke beestenbende. Hier zie je wat een aap van een jongen die Dik is. Als je goed kijkt, zie je dat de ezel van Ruben Oppenheimer iets van een bavianen-kop heeft. Terwijl hij iedereen wil laten denken dat hij een ezel is.’

  • ‘ Apen zijn slim en bavianen zijn nog slimmere apen. Iemand als Paul Scheffer, een integere intellectueel, die serieus over zaken-van-algemeen-belang nadenkt, wordt eigenlijk net zo goed bij de neus genomen. Scheffer maakt zich druk om de domheid van de zogenaamde influencers, hij wil een serieus-gesprek-op-inhoud aangaan, terwijl de influencers en hun opdrachtgevers/poppenspelers een lange neus naar hem trekken, aa-me-hoelááá! roepen, hun middenvinger opsteken, en miljarden opstrijken met hun nep-optredens, nep-events en fake-news-producties.’

‘ Wat en wie zou het neoliberalisme kunnen verslaan? “Het” voorziet in en faciliteert zó veel zeer lucratieve verdienmodellen.’

  • ‘ Een mentaliteit, een frame of mind, is moeilijk te slechten. Onderwijs ligt aan de wortel van alles. Over de staat waarin het Nederlandse onderwijs intussen verkeert, hoeven we niets meer te vertellen. Wil je (volwassen) mensen ander gedrag laten vertonen, dan staan er enkele methoden en wegen open. Het kàn wel degelijk. Dat is me dunkt ampel bewezen. Bedenk zelf maar welke methoden dat zouden kunnen zijn en aan welke wij worden onderworpen. Na mij de zondvloed, Après moi le déluge, zo luidt het overkoepelende motto.’

‘ Zelfs het nous/ons is tot moi/mij, ik, gemorfd. En après wordt derrière. Kortom: Ik zal handhaven – Je maintiendrai! – en wel de status quo handhaven, want die is voor mij (dikke ik, weet je nog?) het profijtelijkste! Je ziet het: er is geen speld tussen te krijgen. Er is geen woord Frans bij. Dit laatste is een grapje, natuurlijk.’

  • ‘ Frans de Waal zal het snappen, die heeft humor. Bij de bonobo’s opgedaan. Is Frans trouwens een Nederlandstalige Waal? Ho! Stop, want dit gaat de kant van een discussie over tribalisme op, en het is al zo klef.’

‘ Goed, ik voel met je mee, daarom deze video, want eigenlijk weten we niet precies waar het over ging en gaat, al die reuring rond dit meiske Famke. Bekijk dit filmpje en je kikkert helemaal op. Je moet alleen naar de gezichten van de drie mannen aan tafel kijken en dan vooral naar het gezicht van Ruud Gullit. Ik vond het kostelijk. Gommers en Aboutaleb hebben ook koddige mimiek hoor –  vooral op het eind van het filmpje – maar Gullit steelt voor mij deze mini-show! De Gullit-mimiek vind ik top!’

 

 
 

 
Frank Koerselman  –   https://webwinkel.uitgeverijprometheus.nl/book/frank-koerselman
Paul Scheffer:    https://www.debezigebij.nl/boeken/de-vorm-van-vrijheid/    –          http://beeld.boekboek.nl/BBBB/p/9789023467151/rea9789023467151.pdf
Paul Scheffer  –     https://www.nrc.nl/nieuws/2020/09/24/de-dodelijke-domheid-van-onze-influencers-a4013428
 
 
 
 

Geslagen hond en visiefobie

 

 
‘ Wanneer je een hond keer op keer slaat, routinematig zonder duidelijke aanleiding, wordt het beest geheid vals,’ zegt Laure, ’wanneer je als politici de kiezers keer op keer voor de gek houdt, fopt en op het verkeerde been zet, idem dito, die kiezers worden vals en gaan naar kuiten happen.
Philippe Gautier, de hoofdpersoon uit de roman van Thierry Baudet, draagt littekens van een jeugdtrauma met zich mee: zijn vader placht hem als kind met de riem af te tuigen. Gautier gaat niet de politiek in, maar compenseert, sublimeert, zijn pijn door Kunst. En hij gebruikt zijn echtgenote Sylvia, hun dochter en zijn minnares Davide, die hij letterlijk verkleint, verkinderlijkt, infantiliseert, door ze diertje te noemen, dus klein dier. Een vrouwelijke driehoek – dubbelzinnig nietwaar? – die hij zowaar in en uit elkaar kan schuiven, zodat ze soms samenvallen. Let wel: ik heb Baudets novelle nog niet gelezen, maar baseer me vooral op de bespreking van Saskia Pieterse uit de Groene Amsterdammer. ’
Semanur: ‘Gaat de novelle Van elk waarheen bevrijd van blitzkikker Baudet volgens jou daarover? Over valsgemaakte kiezers? Maar als kiezer wil je juist graag weten waar jouw volksvertegenwoordigers heengaan, daarom stem je op partij X, A, of Z en niet op een andere partij. Iedere partij prijst immers een ander “waarheen” aan, maar niet heus. Hier dus via Rilke ironie. Heerlijk toch dat je een boek mag en kunt lezen zoals je dat zelf wil – en kunt, natuurlijk! Hetzelfde geldt voor cartoons. De maker kan er nog zo veel mee bedoelen, maar als beschouwer maak ik er zelf wat van. Zodra een cartoon of een boek is gepubliceerd, leidt het een eigen leven.
Zeg, zou de visie-fobie van VVD’er Mark Rutte uit zijn jeugdervaringen zijn te verklaren, op jeugdervaringen zijn te herleiden? Heeft zijn moeder misschien vroeger zijn dag, week, jaar altijd helemaal uitgestippeld, heeft ma zoon haar visie opgelegd en protesteert Rutte als vijftigjarige daar nog steeds tegen? Is Rutte bezig zijn moeder te behagen, rebelleert hij tegen haar, of wil hij zijn “afwezige vader” plezieren, misschien vervangen bij zijn moeder? Of een combinatie van alles? Ruttes beruchte woedeaanvallen, waar zijn die op terug te voeren? Jeugdtrauma’s die verharden, transformeren, vergroeien, tot neurosen, kunnen verhipte hinderlijk zijn. Gelukkig voor hem leeft Rutte in een tijdperk van de hyper-theatrale politiek en kan hij zijn ei daarin kwijt. Ziezo, dat was amateur-psychoanalyse in kort bestek.
O ja, die narcistische cirkel van Sarah Kofman waarover Pieterse het heeft? Hoe zie je dat in deze context?’
Laure: ‘ Ik laat het narcisme nu in de coulissen en breng de cirkel en de driehoek – een vierkant, met Philippe erbij – in verband met een Pavlov-experiment met honden: hoe maak je honden kierewiet. Wat deed Pavlov, hij confronteerde een hond afwisselend met een vierkant, dus rechte hoeken, en een cirkel, geen hoeken. Bij de cirkel kreeg de hond een stuk vlees en bij het vierkant een stroomstoot. De hond ging na een tijdje ook zonder vlees kwijlen bij het zien van de cirkel en janken bij het vierkant, ook als hij geen stroomstoot kreeg. De hond was geconditioneerd.
Toen maakte Pavlov de cirkel steeds vierkanter en het vierkant steeds ronder. Je kunt vast al raden wat er met de hond gebeurde: die wist op een bepaald moment niet meer wat zij kon verwachten, want cirkel en vierkant gingen immers steeds meer op elkaar lijken. De hond werd dus compleet gestoord.’
‘ Aha, ik denk dat ik ‘m snap,’ zegt Semanur, ’ de kiezer van nu weet niet meer wat zij eigenlijk kiest, want alle politieke merken lijken op elkaar. Ze worden via marketing technieken gedifferentieerd om zogenaamd diverse segmenten van de kiezersmarkt te bedienen en stemmen te scoren, maar in feite is het een grote nep. Er valt niet meer te onderscheiden, te discrimineren, tussen cirkels, ovalen, rechthoeken, driehoeken, vierkanten. De burger wordt voortdurend op het verkeerde been gezet door sleeze and spin en dus raakt de gedesoriënteerde burger op drift, wordt psychisch uit balans gebracht.
Op zo’n manier een boek lezen is veel leuker dan op de conventionele manieren. Zeker wanneer zo’n boek door een politicus als Thierry Baudet is afgescheiden. Baudet gebruikt trouwens het klassieke recept: geef de protagonist een akelige jeugd mee, waaruit de lezer zijn gedrag als volwassene kan verklaren. De tekening van Joep Bertrams is spot on: achteruitkijkspiegels. Leer van het verleden en zie vooral je eigen rugzakje onder ogen. Dus niks reactionaire politiek.
Ach, vergelijk het met Henri Osewoudt uit Hermans’ Donkere kamer van Damocles. Henri heeft een zeer getroubleerde jeugd gehad, inclusief een bijna-incesteuze relatie met zijn nicht, Hermans voorziet hem van een afstotend uiterlijk. Henri Osewoudt weet eigenlijk niet wie hij is. Hermans zet de lezer voortdurend op het verkeerde been met persoonsverwisselingen en spiegels. De lezer raakt met het personage het spoor bijster. Aan het einde weet je zelfs niet of het wel echt Osewoudt is die doodgeschoten wordt.’
Laure: ‘ Deze Baudet speelt op veel verschillende registers: hij speelt schaak, maakt muziek, schrijft romans, doet aan hedendaagse politiek en staat zelfingenomen nomenklatoeristen het jak uit te vegen. Een veelzijdig mens met een multipele persoonlijkheid? Dat is voor de gemiddelde Haagse plucheklever nauwelijks te volgen. Die sluiten zich aaneen en gaan keffen en janken. Voor de media geldt hetzelfde. Die moeten hele andere invalshoeken en frames uit de kast halen, dus ze moeten echt aan het werk, en dat vinden ze lang niet altijd leuk. Routine-duidingen volgens routine-frames en -modellen zijn natuurlijk veel gemakkelijker.
Ik denk er heel hard over om straks op meneer D.J. Eppink van het FvD te stemmen voor de Europese verkiezingen, omdat ik vóór Europa ben, maar tégen deze vorm van EU en ik wil het instituut van referendum terug, want de representatieve democratie werd gemaakt voor een heel ander soort politicus dan nu op het pluche fladdert en klautert. Deze types moet je niet eens per vier jaar legitimeren zonder ze tussenrapporten te kunnen geven. Dat geldt op ieder niveau: landelijk, maar ook bij de gemeenteraden. De kiezer moet worden getraind in, vertrouwd gemaakt met en opgevoed in het hanteren van referenda, net als met de Zwitsers is gebeurd. Dus niet weer plompverloren een referendum in de plas pleuren, de boel de soep in zien draaien en dan zeggen: zie je wel, het voldoet niet.
Kijk naar Amerika. Het is maar de vraag of de Amerikaanse instituties tegen het vandalisme van een Trump bestand zullen blijken. Die instituties werden voor heel andere en inmiddels achterhaalde types politici in elkaar gestoken. Zullen ze vandal-proof blijken?’
Semanur: ‘ Van de recensies die ik van Baudets novelle heb gelezen, vind ik die van Pieterse en Thomas de Veen (de flaneur en de fallische bakkunst) de meest interessante. Misschien heb ik enkele recensies gemist hoor, maar deze twee heb ik met aandacht gelezen. Vooral die van Saskia Pieterse. Thomas de Veen maakt zich er iets te makkelijk vanaf vind ik.
Misschien ga ik de novelle lezen en kunnen we hem parallel aan Hermans’ Damocles en Vestdijks Anton Wachter ontleden? Hoewel Anton Wachter natuurlijk wel een hele kluif is, maar we kunnen Mohammad vragen om het deel voor deel voor ons verklarend samen te vatten en dan een of twee delen zelf lezen?
In ieder geval ga ik op de FvD stemmen, straks bij Europa en over twee jaar bij de Kamerverkiezingen, want deze routinematige sloop van onze maatschappij door neoliberale nitwits en half-wits moet hoe dan ook gestopt worden.’
Laure: ‘ O ja. Bijna vergeten. Natuurlijk Paul Scheffer hè. Nu weer, met dat laatste stuk van hem in de NRC. Scheffer is voor ons zo vanzelfsprekend, redelijk en logisch normaal in zijn diagnose en receptuur dat hij voor mij intussen vanzelfsprekend is. Daardoor wordt hij door de politieke nomenklatoera en de horige media schromelijk veronachtzaamd. Helaas voor ons.
Wij stemmen voorlopig dus FvD.’
 
 

 

Franz Schubert – Who is Silvia ? – The King’s Singers

Schubert – An Sylvia – Fischer-Dieskau / Moore 1957

 
 
 

Inlegvel

 
‘Naar verluidt, gaat ene meneer Harbers straks naar Marrakesh, om ook namens ons het VN-Compact over migratie-als-Mensenrecht te ondertekenen. Want: er is een inlegvel.’
‘Beroerd,’ zegt Rinne, ‘erg beroerd, en we kunnen er niets tegen doen, want die meneer is via democratische verkiezingen op die positie beland. Je ziet de zoveelste politieke tanker op de ijsberg af koersen en je kunt er niks tegen doen. Alleen hopen dat het ijs heel snel smelt, maar gebeurt helaas niet. Niet zo snel tenminste.’
‘Het is een wonder dat wij van dat Compact weten,’ zegt Willemijn verontwaardigd, ‘onze volksvertegenwoordigers hadden het eigenlijk stilletjes en achterbaks zonder dat wij het wisten, willen ratificeren. Wonderlijk, dat “men” hier niets over dat Compact zou weten. Wij zagen het op internet, op Duitse en Franse video’s al lang voordat er in Nederland over werd bericht. Uiterst merkwaardig. Overigens is er geen inlegvel, maar een stemverklaring. Dat is een ragfijne spitvondigheid, waarvan de pointe mij momenteel ontgaat.’
‘De meeste kamerleden wisten ook niks van het Compact,’ zegt Rinne, ‘en de meesten hebben het niet gelezen en/of kunnen zich de implicaties en draagwijdte ervan niet voorstellen. Dus heel beroerd allemaal.’
‘Ik heb de uitleg van de Oostenrijkse kanselier Sebastian Kurz gezien,’ zegt Ilham, ‘en meneer Thierry Baudet zou nog veel van Kurz kunnen leren. Zo evenwichtig als Kurz daar staat en terzake, ad rem, zijn uitleg geeft: we hebben geen van allen de wijsheid in pacht, maar gezien onze ervaringen tot nogtoe, onthoudt de Oostenrijkse regering zich prudent van ondertekening van dit Compact, straks in Marrakesh. Natuurlijk! Want niemand van de politieke pipo’s heeft goed nagedacht over de mogelijke gevolgen van dat pact. Luister eens naar Paul Scheffer. Die heeft er wel over nagedacht.’
‘Je kunt het optreden van Kurz mooi gebruiken als inleiding op het vertoog van Paul  Scheffer,’ meent Rinne. ‘Ik zou willen dat alle Haagse pipo’s verplicht dat college van Scheffer moesten volgen en daar vervolgens over aan de tand gevoeld zouden worden. Middels en schriftelijke overhoring.’
‘Dan blijft er niks van de Haagse kaasstolpers over,’ zegt Willemijn. ‘De meesten zullen het vertoog van Scheffer maar zeer ten dele kunnen volgen en begrijpen, vrees ik. Elkaar kortetermijn-vliegjes-afvangen, dat is hun dagelijkse bezigheid. Om in schreien uit te breken, als je het niveau van de Kaasstolpers tot je laat doordringen. Angstaanjagend vind ik het. Beklemmend. Ik ga kijken of ik zijn boek Land van aankomst nog opduikelen.’
Ilham: ‘Kijk als afronding van de optredens van Kurz en Scheffer, naar die vertoning in de Kamer: Baudet versus Asscher, Rutte en die andere man, die ik nooit had gezien.  Inderdaad: beklemmend. Dat vertegenwoordigt ons.’
‘Voor het verhaal van Paul Scheffer moet je de tijd nemen en liefst, met een pauze, meermaals bekijken,’ zegt Willemijn. ‘Wat is er gebeurd, dat heeft gemaakt dat een Scheffer door de PvdA-top-apen compleet werd en wordt genegeerd. Onbegrijpelijk! Dat kan gebeuren. In een vrije democratie met de Verlichting en de hele verdere reut aan pseudo-prestigieuze woordenbrij die de nomenklatoera routinematig uitbraakt.’
Rinne: ‘Beschamend, die trucs van een Lodewijk Asscher, rond het moedwillig willen laten verdrinken van mensen. Tegen dat soort flauwekul moet Baudet zich veel beter leren verdedigen. Hij gaat er nog veel te serieus op in, terwijl die lui gewoon politiek frustreren en saboteren.’
Willemijn: ‘Mwah, zo’n meneer Asscher zet zich voor mij toch flink te kijk hoor. Hij heeft niks te melden, niks te brengen of bij te dragen, dus gaat ‘ie de boel frustreren met flauwe afleidende prietpraat. De walm van verschaalde gefrituurde lucht verspreidend.’
‘Als je dit gedoe onder die Haagse kaasstolp aanschouwt, dan kun je eigenlijk niet meer met goed fatsoen stemmen,’ zegt Ilham met een diepe zucht, ‘want dan ben je immers medeplichtig aan de naargeestige poppenkasterij. Ik moet bekennen dat ik geneigd ben een Baudet het voordeel van de twijfel te gunnen, maar ik geloof er niet meer in. Zodra die club groeit, slaat ook daar onherroepelijk de vervuiling toe, door types die in en van die biotoop leven. Jammer, want Baudet houdt zich over het algemeen kranig staande hoor.’
‘Een positief ding tot besluit,’ zegt Rinne: ‘ik vind de Kamervoorziter, mevrouw Arib, duidelijk in haar rol gegroeid. Haar optredens die ik de afgelopen dagen op internet zag, ja, dat doet ze best goed. Geen makkelijke job, met al die egotrippende testosteron bazelende neuzelaars’
 

 
Het Grote Vluchtelingen College van Paul Scheffer  /  Haagsch College  –   Published on May 1, 2016
Sebastian Kurz (Oostenrijk): „Wir haben Grenzkontrollen, weil wir nicht im Stande waren illegale Migration zu verhindern“  /  Published on Jun 7, 2018

Maischberger – Streit um den Migrationspakt: Chance oder Risiko? (28.11.2018)

Die Regierungsfraktionen haben eilig eine zustimmende Resolution zum Pakt entworfen, die im Bundestag am Donnerstag abgesegnet werden soll. Haben Politik und Medien die Brisanz des Migrationspaktes unterschätzt? Wer profitiert von der hastigen Debatte? Wird das Abkommen helfen, die globalen Herausforderungen der Migration zu steuern? Stimmt es, dass der Migrationspakt den Ländern vorschreiben will, wie viel Einwanderer sie aufnehmen müssen?