‘ Getrouwd zijn met je werk, is een uitdrukking die we in het Nederlands gebruiken, nietwaar? Dat betekent zoiets als dat je heel erg veel om je werk geeft, dat je werk je dierbaar is en je aan je werk verknocht bent. Komt dat vandaag de dag eigenlijk nog voor? Met al dat flexwerk en al die carrièresprongen die – althans de hoger-ingeschaalden – geacht worden te maken. Omhoog vallen door gebrek aan gewicht kan ook, natuurlijk. Dat is hier op het OM gebeurd, denk ik, met mevrouw Bloos en meneer Van Nimwegen. Die waren noch met elkaar getrouwd, noch met hun werk.’
–  ‘ Ho, ho, ho, je gaat wel heel erg hard. Je hebt een van die artikelen over die hoofdofficieren van het Openbaar Ministerie op je scherm staan. Even kijken, er staan foto’s bij: Marianne Bloos, Marc  van Nimwegen en Jan Watse Fokkens als de deugd tussen hen in. Hebben mw. Bloos en meneer Van Nimwegen overspel met elkaar gepleegd? En zo ja: so what? Maar daar gaat het geloof ik niet om.
Ik lees even door:  <  Er zijn „sterke aanwijzingen” dat zij al in 2011 „een affectieve relatie hadden”. Dat betrokkenen dit ontkennen, heeft de commissie „niet kunnen overtuigen”. Pas in april 2016 heeft Van Nimwegen tegenover de leiding van het OM de relatie opgebiecht.
De constatering van Fokkens betekent dat Van Nimwegen in 2011 als procureur-generaal zijn ‘geheime’ minnares Bloos benoemde tot hoofdofficier van justitie. Er is volgens Fokkens daarom „twijfel of de procedure bij de voordracht van Bloos is doorlopen in overeenstemming met normen van integriteit”. >
Hm, meneer de Hoofdaanklager Van Nimwegen heeft zo te zien nepotisme bedreven – en “de liefde” ook mag ik hopen, anders zou het helemaal wel heel erg sneu zijn. Heeft zij, Marieke Bloos dus, met Van Nimwegen de liefde bedreven op transactiebasis? Do ut des, op en neer, in en uit, die riedel, je kent dat wel. Een knipwipkaart, met een promotie als tegenprestatie? Dat zou zelfs onder de noemer prostitutie kunnen vallen, wat jij? Is dat nog iets waar vandaag de dag om gebloosd wordt? Hoewel, als het om een transactie in natura, zoals ik schets, ging, dan valt dat tevens onder zoiets als misbruik van je ambt en tevens misbruik van een gezagsverhouding. Ook met betrekking tot die dienstchauffeurs, die lang moesten wachten als zij weer eens in een hotel met hun bilateraaltjes bezig waren.’
–  ‘ De twee Openbare aanklagers morfden een gezagsverhouding om naar een sexuele verhouding. Is dat geen lekker frame?’
‘ Wat maakt het uit? Ze staan beiden op non-actief met behoud van salaris en dat salaris zal niet misselijk zijn. Dus? Wat moeten wij daar nou mee? Misschien krijgen ze niet eens een strafbeschikking aan hun onderbroek. Wat hebben wij ook met die pipo en bimbo te schaften?’
–  ‘ Ik vind de “aanzienlijke” averij – dus het beschadigen van het aanzien van het ambt en het beschamen van het vertrouwen van de burger in de juristerij, nog het ernstigste. Die piepeltjes moeten er dus uit, dat moge duidelijk zijn. Je kunt niet voor de rechtbank staan en worden aangeklaagd vanwege en namens de staat, door mogelijk een stel schuinsmarcheerders. Die misschien deals sluiten met het aantal veroordelingen dat ze (moeten) scoren. Ook dat nog.’
‘ Juist, maar niet geruisloos. Het moet niet geruisloos overgaan. Ik vind dat ze met de billen bloot moeten en daarom vind ik dat gehannes en gemeier van de Kamercommissie in dit kader functioneel. Het stel moet aan de kaak worden gesteld, zodat ze bij de bakker, en bij weet ik niet wat en wie allemaal, bekend staan. Hoewel ze natuurlijk hun boodschappen anoniem thuis kunnen laten bezorgen en zelfs naar Thailand of een andere exotische negorij kunnen verkassen. Dat betalen wij gewoon allemaal via de Belastingen, maak je daar maar geen zorgen over. ’
–  ‘ Mwah, wat worden wij er wijzer van? Meneer Grapperhaus is meen ik vennoot of maat van een of misschien zelfs meerdere advocatenkantoren, dus ik denk niet dat hij soortgenoten echt zal aanpakken. Er is voor hem ook nog een leven na zijn pluchepost als CDA-minister van Justitie. Nou ja, misschien dat mede daarom jouw idee van dat immateriële straffen niet eens zo gek is. Dergelijke piepeltjes komen mij veel te makkelijk weg met hun miskleunen, die onze maatschappij als geheel schaden.
Maarre, hoe kom je via deze pipo en bimbo op getrouwd met je werk?’
‘ Door een bespreking van een verhalen-bundel van J.M. Coetzee, door Annemarie van Niekerk in de Letter & Geestbijlage van zaterdag 15 juni 2019. Die lag bij het oud papier van de buren en ik vis de Letter & Geestbijlagen er vaak uit, vanwege de boekrecensies en de rubriek “Ideeën over de grens.”
Dit verhaal gaat over een stel van wie de vrouw overspel pleegt. Het leuke eraan vind ik dat hij, de man X met wie zij “het doet,” haar een verhaal laat lezen dat over overspel gaat en waarin de vrouw berouwvol teruggaat naar haar hoorndragende echtgenoot “ van wie ze dan meer houdt dan ooit tevoren.” Il y a des ménages curieux, n’est ce pas?’
–  ‘ Die meneer X is vast een Houellebecq-intellectueel die langs deze hem-onsympathieke-weg probeert zijn wipkip aan haar verstand te peuteren dat hij het welletjes vindt met hun uitjes. Hoe reageert de vrouw verder?’
‘ Leuk, zij reageert leuk, vind ik, want zij vindt dat ze niet 24/7/366 getrouwde vrouw hoeft te zijn: < “ De minnares van X is diep verontwaardigd. Volgens haar is er “niets verdorvens aan wat zij ’s middags doet als ze naar de stad gaat. Wat ze die middagen doet gebeurt in haar vrije tijd, een tijd waarin ze voor de duur van een uur of twee ophoudt een getrouwde vrouw te zijn en alleen maar zichzelf is.” >  Zij schort voor twee uurtjes het huwelijkscontract op en gaat lekker los.’
–  ‘ Dat lijkt me volkomen Zeitgemäss. Tenslotte leven we hier in een neoliberale maatschappij en gaat alles op basis van utiliteit per transactie. Zij verleent haar echtgenoot het grootste deel van de getrouwde tijd de sexuele diensten waarop hij aanspraak kan en wil maken en strijkt ze zijn overhemden en kookt het eten. Dat is werk, maar zij doet in haar vrije tijd waar zij zin in heeft. Bovendien – en dit vind ik eerlijk gezegd een beetje klef hoor – houdt de troela na haar vreemdgaan meer van haar echtegnoot dan ooit tevoren, staat hier.’
‘ Dat kan toch? Als de man met wie ze vreemdgaat er in bed niks van bakt?’
–  ‘ Ooo, op die manier, ja. Je moet weten dat het verhaal dat meneer X aan de vrouw te lezen geeft is een verhaal van Robert Musil. De vrouw uit het verhaal van Coetzee, dat ook “Verhaal” heet, noemt haar minnaar Robert (!) of Richard, of ze streept zijn naam door met een kruis, X. De man zonder eigenschappen, in de grote roman van Musil dus, heet Ulrich en die Ulrich neemt geloof ik: vakantie van het leven. Dus meneer X van Coetzee, gebruikt literatuur als voorbeeld voor een handelings- en emotioneel scenario. Daar is (goede) literatuur mede voor bedoeld, naast genieten van het lezen: het uitbreiden van je denk- en handelingsrepertoire. Daarom schaffen de neoliberale politieke pipo’s het literatuuronderwijs af, opdat we niet te veel voorbeelden van handelingsscenario’s voorgeschoteld krijgen.Daar krijg je kritische burgers van, en dat is slecht voor de democratie. Toch?
–  ‘ Dat is niet eens ironisch gedacht, vrees ik. Ach, ik denk niet dat ze bij het OM boeken van Coetzee of van Musil lezen. Ik denk dat ze daar überhaupt weinig tot niets lezen. Vooral geen wetboeken of andere vakliteratuur. Dacht je ook niet?’

‘ Misschien af en toe een reisgidsje over Thailand? Wat ik wel interessant vind is de vraag of men zich alleen dingen kan herinneren die gebeurd zijn. Kun je je ook dingen herinneren die nooit zijn gebeurd?’
–  ‘ Dat zou dat sneue stel Marieke Bloos en Marc van Nimwegen heel graag willen, vermoed ik. Weet je, ik weet niet eens of ik me deze pipo en bimbo wil herinneren. Ik ben dan ook geen liefhebber van boeken van Coetzee. Daar zal het door komen.
Tja, hier staat de vraag: “ Is het koesteren van een dergelijke herinnering minder kwalijk dan het gebeuren zelf? “
Ik weet vrijwel zeker dat niemand bij het OM of zelfs bij de hele Nederlandse juristerij zich over zo’n vraag ooit het hoofd zal breken. Officiers van justitie breken enkel de staf. Over anderen welteverstaan.’
‘ Zouden er zo weinig juristen bij het OM getrouwd zijn met hun werk? Op het OM zijn ze toch ook permanent promiscue, met al die overplaatsingen en substituten. Flexwerkers in het Recht, ja, ja.’
–  ‘ Weet je, getrouwd ben je altijd, ook al doe je je trouwring af wanneer je stiekem vreemd gaat. Officier van Justitie idem dito. Dat ben je 24 uur per dag, ook als je niet in toga bent. Er zijn meer van die beroepen die niet toestaan om “vakantie van het leven” te nemen.
Als een getrouwde officier van justitie vreemdgaat en zij of hij doet trouwring en toga af, gaan ze dan dubbel vreemd?’
‘ Dan krijgen ze, denk ik, promotie plus salarisverhoging. Nog zoiets. Ik denk aan de functie van Kamerlid, dus Volksvertegenwoordiger. Nog niet zo lang geleden speelde de casus Pechtold met zijn minnares mevrouw Lok in Meppel. Collega Wilders wroette genadeloos in de zere plek tijdens een kamerdebat. Is dat onder de gordel en simply not done? Ik weet het niet hoor. De pipo’s en bimb’s kunnen hun te veel aan liederlijk libido liever besteden aan goede politiek bedrijven en deugdelijk beleid in elkaar steken, ten bate van het Algemeen Belang.’
–  ‘ Pechtold ging bij wijze van spreken als eerste onder de gordel. Eerst letterlijk bij mevrouw Lok en daarna ook nogeens figuurlijk, toen hij van haar abortus eiste – volgens haar althans, Ruben Oppenheimer tekende er een zeer realistische cartoon over. Oei, die kwam je rauw op het lijf vallen. Daar werd niks aan raden en gissen overgelaten. Als kers op de sensatietaart kwam mevrouw Lok ook nog in de media met haar verhaal. Tja, wat moeten we daarmee? Fris is het allemaal niet. Ze moeten wel in de openbaarheid worden gebracht, vind ik. Geen dek-mantels der liefde, waaronder het blijft broeien en meuren.’
‘ Ja ja, een wipje wagen en zo. Zou het toeval zijn dat zo veel leden van de magistratuur lid van D66 zouden zijn?
Ik vind dat het niet kan, wat deze piepeltjes allemaal uitvreten. Ze doen het met voorbedachte rade en volledig compos mentis. Niets gebeurt in een opwelling, neen, deze (hoofd-)officieren van justitie pleegden hun misdaad tegen de maatschappij met voorbedachte rade.
Deze pipo’s en bimbo’s worden niet voor niets zo zwaar overbetaald. Daar zitten verplichtingen aan vast. Ik weet zeker dat deze verloedering van en in de publieke sector – er bestaat eigenlijk geen publieke sector meer, geen Algemeen Belang – onherroepelijk komt in het kielzog van de neoliberale ideologie: alles en iedereen heeft een prijs en niets heeft nog waarde. Anything goes. Het is een non-mentaliteit die onze maatschappij aantast, ondermijnt en erodeert. Maar met deze rottige mentaliteit, daar gaan we het op den duur niet mee redden, dat garandeer ik je. Daar kan alle propaganda, pr en reclame-marketing-techniek van de wereld, niks aan verhelpen.’
–  ‘ Goed werk van de NRC-journalisten, die deze rotte plek boven tafel wisten te krijgen.’
‘   Bij Justitie, de belastingen en de politie moeten zeker in een democratie de zaken in en op orde zijn.’
 

http://www.mirjamvissers.nl/vrijwerk/plaatjes/grapperhaus.gif

http://www.mirjamvissers.nl/vrijwerk/vrij_frame.htm