‘De “tactiek van de verschroeide aarde” in Argentinië’

7 augustus 2026 by Panglosss

Máxima Zorreguita, Rob Jetten & kumpenie en nog zo wat personen. willen in het Argentijnse vastgoed, of ze zitten er al in. Dit is het opzetje voor een faction-verhaal.

Met Behulp van AI in elkaar gezet, is het niet.

Claro está amigo mio. Het is meteen een politicologische capita selecta. Daar gaat íe.

*

Prompt voor Ai >>> Wanneer trad de wet (Milei?) in die toestond dat buitenlanders verbrande grond mochten kopen, wat voorheen helemaal niet mocht. En in Patagonië? een natuurgebied?

Ai reageert >>> er is géén wet van Milei die in werking is getreden en die buitenlanders toestaat om “verbrande grond” in Patagonië te kopen. Er was een voorstel – onderdeel van Milei’s Ley de inviolabilidad de la propiedad privada – dat twee dingen tegelijk wilde veranderen:
1. De beperkingen op buitenlandse aankoop van land versoepelen of zelfs afschaffen.
2. De bestaande bescherming van natuurgebieden na brand schrappen, zodat grondgebruik na een brand wél kon veranderen (wat de deur opent naar verkoop, ontwikkeling, speculatie).
Maar: dit voorstel is nooit aangenomen. Het is op 5–6 augustus 2026 teruggetrokken onder zware publieke en politieke druk.

🔥 Wat stond er precies in Milei’s voorstel?
1. Afschaffing of versoepeling van de “Ley de Tierras” (2011)
De bestaande wet beperkt buitenlandse landbezit tot:
– max. 15% van het nationale/provinciale/municipale grondgebied
– max. 1000 hectare in de meest productieve zones
Milei wilde dit:
– eerst volledig dereguleren (geen limieten meer)
– daarna, na protest, verhogen naar 25% i.p.v. 15%
2. Schrappen van de bescherming van verbrande natuurgebieden.
De wet tegen branden verbood tot nu toe:
– wijziging van grondgebruik na een natuurbrand
– dit moest opzettelijke brandstichting ontmoedigen.
Milei’s voorstel wilde deze bescherming verwijderen, zodat:
– verbrande grond wel van bestemming kon veranderen
– en dus verkoopbaar werd, ook aan buitenlandse investeerders.
Dit is precies het punt dat in Argentinië tot massale protesten leidde.
🌎 En Patagonië?
Patagonië bevat:
– grote stukken natuurgebied,
– veel privaat land dat grenst aan nationale parken,
– en regio’s met sterke buitenlandse interesse (VS, Italië, Spanje, volgens onderzoek).
Het voorstel van Milei zou:
– ook gelden voor land nabij grenzen, rivieren en zoetwaterreservoirs,
– dus ook voor Patagonische natuurgebieden.
Maar nogmaals: de wet is niet aangenomen.
📅 Wanneer zou het ingegaan zijn?
Het relevante moment is:
– 5 augustus 2026 – Milei’s regering trekt het hoofdstuk over buitenlandse landaankoop terug.
– 6 augustus 2026 – het wetsvoorstel wordt in de Senaat besproken, maar zonder dat hoofdstuk.
Er is dus geen datum waarop de versoepeling in werking trad, omdat ze nooit is goedgekeurd.
🧭 Conclusie
Er bestaat geen nieuwe wet die buitenlanders toestaat verbrande grond in Patagonië te kopen.
– Milei probeerde dit mogelijk te maken via een brede deregulering van landbezit en natuurbrandwetgeving.
Door massaal protest en gebrek aan steun in de Senaat is het hele hoofdstuk geschrapt.
De oude bescherming (geen bestemmingswijziging na brand) en de oude limieten op buitenlandse landaankoop blijven dus gelden.

Patagonië bevat:
– grote stukken natuurgebied,
– veel privaat land dat grenst aan nationale parken, [denk voor de grap aan de Nederlandse Natura-200 gebieden]
– en regio’s met sterke buitenlandse interesse (VS, Italië, Spanje, volgens onderzoek).
Het voorstel van Milei zou:
– ook gelden voor land nabij grenzen, rivieren en zoetwaterreservoirs,
– dus ook voor Patagonische natuurgebieden.
Maar nogmaals: het is niet aangenomen.

Milei?

Milei noemt zichzelf “libertario” – een radicale, anti‑statelijke variant van libertarisme – maar zijn beleid is een hybride mengvorm die door analisten vaak wordt omschreven als “anarcho‑kapitalistisch”, “ultraliberaal”, of zelfs “autoritaire marktliberalisering”. Hij noemt zichzelf nooit “semi‑socialist”; dat is precies het soort label dat hij gebruikt om zijn tegenstanders te bespotten.
🎯 Zijn eigen label: libertario
Milei gebruikt consequent termen als: “libertario”, “anarcocapitalista”, “minarquista” (in sommige interviews: een minimale staat die uiteindelijk moet verdwijnen).
Zijn ideologische helden zijn: Murray Rothbard, Friedrich Hayek, Milton Friedman’Ayn Rand
Hij positioneert zichzelf als iemand die:
– de staat wil ontmantelen,
– belastingen ziet als “diefstal”,
– publieke diensten wil privatiseren,
– en die de centrale bank wil afschaffen.
🧩 Maar zijn beleid is géén zuiver libertarisme
Dit is het interessante – en het punt waar veel politieke theoretici op wijzen.
1. Sterk presidentieel centralisme
Hoewel hij libertarisch retoriek gebruikt, regeert hij:
– met executieve decreten,
– via noodwetten,
– met sterke centralisatie van macht,
– en met agressieve confrontatie met parlement, vakbonden en provincies.
Dat lijkt eerder op: autoritaire liberalisering,of wat sommige politicologen noemen: “illiberaal libertarisme”.
2. Economische shocktherapie
Zijn beleid lijkt op:
– Menem + Cavallo (1990s Argentinië),
– Pinochet’s Chicago Boys (maar zonder militaire junta),
– post-Sovjet shocktherapie.
Dat is niet klassiek libertarisch, maar eerder:
– neoliberaal technocratisch,
– met sterke staat voor markttransitie,
– en zwakke staat daarna.
3. Culturele oorlogvoering
Milei combineert libertarisme met: anti-progressieve cultuurstrijd, anti-“collectivistische” retoriek, anti-feminisme, anti-vakbond, anti-“caste política”.
Dit lijkt op: Trumpiaans populisme, maar met veel meer ideologische dogmatiek.
🧬 Zijn politieke handelsmerk?
Je kunt Milei’s handelsmerk het best samenvatten als: “Anarcho‑kapitalistische retoriek + autoritaire uitvoeringsstijl + anti‑establishment populisme.”
Of scherper (en dichter bij jouw analytische stijl): “Een libertaire ideologie uitgevoerd via illiberale middelen.”
Kenmerken:
– Radicale anti-staat (retoriek)
– Sterke uitvoerende macht (praktijk)
– Marktfundamentalisme
– Anti-elite populisme
– Culturele polarisatie
– Performatieve mediapolitiek (kettingzaag > PM de act met Elon Musk, schreeuwretoriek, talkshow‑stijl)
📌 Waarom dit verwarrend is
Milei’s ideologie is intern paradoxaal:
– Libertariërs willen een zwakke staat → Milei gebruikt een sterke staat om dat te bereiken.
– Libertariërs zijn anti‑autoriteit → Milei is persoonlijk autoritair.
– Libertariërs zijn anti‑populistisch → Milei is hyper‑populistisch.
-Daarom noemen sommige academici hem:
– “een libertaire Jacobijn”,
– “een markt‑fundamentalistische populist”,
– “een autoritaire libertariër”.

Democratische plaatjes kijken op je beeldscherm.

11 maart 2024 by Panglosss

Citaat uit: Harold D. Lasswell (1963:144-145) The future of political science. Uitg. Atherton Press, A Division of Prentice-Hall, Inc. – Library of Congress Catalog Card Number 63-16401 ( de afbeelding is van een heruitgave/reprint).

Let us begin by assuming competence on the part of a political scientist. Is he obligated to refrain from expressing preferences or even from engaging in active party work ? Definitely not. But all relevant norms are to be kept in mind. One major norm is candid disclosure of pertinent—that is to say, possibly distorting—interests. If the political scientist is affiliated with a political party or subjectively committed to a controversial position, his obligation is not to quit the party or to abstain from opinions but to disclose these facts to any audience whose reliance on his statements may be influenced by this knowledge. Furthermore, he has an inner obligation to be candid with himself in seeking to keep his statements of a factual character free from distortion.

In connection with elections, it is important to play down the stress on short-range forecasting that has plagued the specialists on polling. The question whether A or B is likely to win is of no importance whatsoever to the national sifting of issues or the assessing of candidates’ capabilities. However, forecasts are of great importance to campaigners, since selective audience analysis can show where interest is lagging or sentiment is changing. There is no practicable way to limit forecasting to the private intelligence services of campaigners or even to exclude predictions from general dissemination.

It is possible, however, for political scientists, acting in their professional and civic capacities, to take measures to moderate the negative impact. Pre-election analyses can focus on the significance of voting studies for the attainment of self-knowledge by audience members. Research may show, for example, that candidate X appeals to white, middle-aged, suburban, Protestant housewives who are usually uninterested in and uninformed about politics. An important program objective is to heighten the self-critique of people who fall into such a slot. Or candidate Y appeals to retired businessmen in the upper-income brackets who regard themselves as devout and are suspicious of intellectuals. The great contribution of scientific knowledge to the political process is less in predicting the future than in deepening insight into the self as the self prepares to take further steps into the future.

*

‘ Het ethos dat Harold Lasswell er met betrekking tot de politiek, de politici en het politieke proces op nahoudt, lijkt uit een verre andere tijd en van een andere planeet te komen, terwijl het toch uit de zestiger jaren van de vorige eeuw stamt. We vonden enkele boeken van Lasswell toen we de schuur bij U*** gingen opruimen, zo’n drie weken terug. Ze blijken interessant als historische bron. Inderdaad: “The Past is a foreign country, they do things differently there …. ” Wat in de tijd van Lassewell nog “normaal” was, is al lang niet meer aan de orde. Kijk eens naar deze video van Maria Bartiromo en huiver. We gaan in Nederland dezelfde kant op, de eigen politici ondermijnen het land. Hoe veel, hoe lang en hoe luid ze onder die Haagse Kaastolp ook snateren, kakelen en kwekken. Huppeteeee …. een nieuwe spreidingswet, hatsjekidééé omheinde lokaties waar de écht-overlast-gevende exoten worden opgehokt. Maar aan de instroom wordt helemaal niets gedaan.’

‘ Neen, want meneer Rutte moet een andere baan (als ‘ie stommer is dan we denken, wordt ‘ie SG bij de NAVO) en de andere leden van de nomenklatoera moeten de zakken vullen. Nogal wiedes Je brengt het in verband met de reeks foto’s op de AD-site van 11 maart 2024? Ik geloof dat ik ‘m voel aankomen, maar vertel toch maar: wat is de idee erachter?’

‘ Dat we vandaag de dag in nep-democratie leven en we ons dat terdege bewust zouden kunnen zijn – misschien in tegenstelling tot de mensen in de zestiger jaren van de vorige eeuw. Toen was een PC nog niet gebruikelijk en moest je het met de papieren krant doen. Van AI en ChatGPT was nog helemáál geen spraken. Vandaag de dag kan ik over internet een bericht krijgen van vrienden, collega’s, studenten, die zeggen: kijk eens op de AD-site. Deze drie foto’s. Als je bij de linker foto begint, dan kom je via de politie in het midden, bij de migratie-ellende bij de rechter foto.

Hoeveel hokjes je op je stembiljet ook mag inkleuren, je hebt geen enkele invloed op het stremmen van de instroom van exoten die binnen komt – zie de rechtse foto. De politieke nomenklatoera verzint van alles om ons af te leiden van het gegeven dat we in het vigerende, het van kracht zijnde, systeem voor de kat heur viool naar de stembus gaan. Méér hokjes op je stembiljet, misschien een ander kleurtje voor het stembiljet en wellicht komt er een geurtje aan het biljet. Hoe meer vakjes, hoe meer keuze en dus hoe méér democratie. Ja, ik ben gekke Henkie. Wie weet wat de marketing- en propaganda-bureaus allemaal verzinnen om ons te bedotten, maar invloed uitoefenen via verkiezingen kun je (bijna) niet meer. Over het referendum wordt met geen woord meer gerept.’

‘ De Duitsers staat het water aan de lippen, mailde G. met deze link erbij. Toch verhindert “de demokratie” dat “malloten als Analena Baerbock, Robert Habeck, Karl Lauterbach” en nog wat pratende hoofden, er uit worden gegooid. In Engeland zijn ze niet veel beter af met hun politieke nomenklatoera.’

‘ In Amerika begint Kennedy over een nieuwe politieke partij, alsof dat zoden aan de dijk zal zetten. Wij hebben in Nederland hoeveel? twintig? partijtjes? maar wat valt er nou echt te kiezen? De makke is dat de (meeste) politici ordinaire ladenlichters blijken, die zodra ze zijn gekozen, alles doen om hun tienduizend (10.000) euro per maand te behouden. Dat betekent vooral: orders van het partijmangement opvolgen en uitvoeren, of anders de oren laten hangen naar de geldschieters.’

‘ Och ja, de politie. Wat moeten we daar intussen van denken? In de VS wordt de politie al aangevallen door exoten. Het gekke is dat politieagenten veel eerder op normale burgers lijken te schieten (denk aan de jonge boer in Nederland, die een kogel in de metalen buis naast zijn zitplaats kreeg!) dan op hondsdolle exoten. Exoten mogen bijvoorbeeld azc-personeel met kokend vet of kokend water overgieten, om kort daarna vermoedelijk een comfortabele huis plus ruim leefgeld te krijgen! Een krankzinnige wereld, met zotte politici.’

‘ Van de Nederlandse politie heb ik ook geen hoge pet op. Die 7,7 miljoen voor de boerderij (het rechtse plaatje) valt uiteraard net zo goed onder diefstal. Broddelbeleid levert verliesgevende politiek-bestuurlijke besluiten op. Het gaat allemaal van de grote hoop, maar ergens in het systeem moet het vandaan komen, dus ergens worden mensen afgeknepen die weinig weerbaar zijn. Nog afgezien welke scharrelaars en schuinsmarcheerders er aan de deal hebben verdiend, want dat zal vast het geval zijn. Denk aan de miljoenen die in Groningen aan consultants en deskundologen werden gespendeerd, terwijl de bewoners met en in hun verzakte en gescheurde huizen bleven zitten.’

*

Geredigeerd citaat uit Harold Lasswell (1970/1947:7-8) The Analysis of Political Behaviour: An Empirical Approach. ISBN 0 208 00410 6.

Democratic science is restricted to the understanding and possible control of the factors upon which democracy depends. A democratic government can be defined in terms of shared power, a democratic society in terms of shared deference (power, respect, insight) or shared influence (deference, safety, income).
What are the limits within which sharing may vary in a government or in a society that is entitled to be called ‘‘ democratic” ? With respect to power, we may stipulate that a democratic government authorizes majority participation in the making of important decisions. The majority may express itself directly (direct legislation) or indirectly (elected officials). The majority must participate actively (a large majority—let us specify a two-thirds majority—must qualify to vote and take part in elections). The overwhelming majority must be free of intimidation. Moreover, they must have confidence in their capacity to exert effective control over decisions, whether or not they vote on any given occasion.

Communities are democratic if they conform to these specifications, and they are democratic in the degree to which they conform to them.

Is het een glazenwasser ‘qui se trompe’?

28 februari 2024 by Panglosss

* PARKEER *

Geredigeerd citaat uit Bart Tromp, Glazenwasser. (2010: 258-259). ISBN-13: 9789035135093 (vet toegevoegd).

%%citaat%% In 1900 maakte de socioloog Max Weber het onderscheid tussen Welt-anschauungsparteien en Appropriationsparteien. Wij kunnen deze categorieën beschouwen als wat Weber Idealtypen noemde, rationele reconstructies van feitelijke verschijnselen. Dat wil zeggen dat er in de werkelijkheid geen partijen voorkomen die volledig aan een van deze twee modellen beantwoorden, maar dat feitelijk bestaande partijen meer of minder passen in de ene dan wel andere partijvorm. Welnu, het lijdt geen twijfel dat er in de westerse wereld sprake is van een tendens waarin partijen die van oudsher Weltanschauungsparteien waren, zich meer en meer bewegen in de richting van de Appropriationspartei. Deze tendens is zelf weer onderdeel van een veel bredere ontwikkeling, welke door optimisten wel wordt aangeduid als ‘het moderniseringsproces’, waarbij waardegeoriënteerde instituties hun betekenis verliezen, dan wel steeds meer de contouren gaan vertonen van instrumentele instituties.

Ook hier geldt de vraag of het gaat om een blind proces waarvan de richting onwrikbaar vastligt, of dat het ook een kwestie is van politieke beslissingen die het proces van modernisering in deze richting sturen. De vraag raakt rechtstreeks de tamelijk algemeen gedeelde diagnose van de teloorgang van politieke partijen als gevolg van het einde der ideologieën. Op basis van deze diagnose was de paarse coalitie mogelijk, want programmatisch berustte deze op het oorspronkelijke uitgangspunt van D66 dat alle politieke problemen ‘pragmatisch’ ‘opgelost’ kunnen worden zonder een beroep te hoeven doen op politieke beginselen. Dit uitgangspunt berust op de vooronderstelling dat er eigenlijk geen ‘politieke’ problemen bestaan, alleen maar technische, onderworpen aan de vereisten van instrumentele rationaliteit; dat in de politiek fundamentele, op waarden gebaseerde keuzes, niet gemaakt hoeven te worden. In zoverre is D66 vanaf zijn oprichting in hoofdzaak de politieke vertegenwoordiger van het ‘einde der ideologieën’ in Nederland geweest, hoewel het in het partijpolitieke spectrum feitelijk een voortzetting is van de Vrijzinnig-Democratische Bond, in 1946 een van partners in de fusie die tot de oprichting van de Partij van de Arbeid leidde.
Er is een zekere blindheid voor nodig om in alle ernst de these van een ‘einde der ideologieën’ te aanvaarden. Wij verkeren immers de laatste twintig jaar in een uiterst ideologisch klimaat, maar dan wel een klimaat gekenmerkt door de dominantie van één bepaalde ideologie, de neoliberale, die als uitgangspunt neemt Margaret Thatchers stelling “there is no such thing as society’; er zijn alleen maar ‘calculerende individuen’ die naar niets anders streven dan naar persoonlijke ‘nutsmaximalisatie’ via marktprocessen, niet gehinderd of gedwarsboomd door instituties als kerk of staat. Als elke ideologie presenteert deze zich als politiek neutraal, ‘pragmatisch’, gebaseerd op niets anders dan ‘gezond verstand’, en inzicht in de onvermijdelijkheid der dingen, TINA — ‘there is no alternative’. De dominantie van één ideologie is. %%einde citaat%%

*

‘ Hoe we bij Bart Tromp komen? Per toeval. W en F zagen bij hen in de buurt twee vrouwen bezig met het inruimen van enkele straatbiebs, daar stonden enkele boeken van Bart Tromp bij. Die hebben ze uit de kastjes gevist en ze hebben naderhand bij de vrouwen aangebeld om te vragen of ze nog meer boeken gingen opruimen. dat was het geval, zodoende. Naderhand hebben ze gegoogeld en zo kwamen ze bij de site van DBNl.’

‘ Een van de weinige publieke “voorzieningen” die het goed doen en die goddank niet gevandaliseerd worden. Je moet wel weten wat je ziet als je grasduint, want er staan vaak boeken bij waarvan je je afvraagt waarom ze er staan en wie dergelijke boeken in hemelsnaam wegdoet. Vaak blijven zulke boeken wonderlijk genoeg langere tijd in zo’n kastje staan. G maakt regelmatig foto’s van die kastjes in haar buurt en op die manier houdt ze bij wat er nieuw bijkomt en wat er weg wordt gehaald. Bart Tromp is niet meer zo bekend, dus waarom vielen zijn boeken hen op?’

‘ Ik vermoed vanwege de aan de gang zijnde kabinetsformatie en omdat ze met open AI en ChatGPT aan het experimenteren zijn. Zowel Ronald Plasterk als Kim Putters zijn lid van de PvdA. Indien er teksten op de site van DBNL staan, en ze zijn “schoon”, dan kun je die zo invoeren in je AI-modellen en daarmee stoeien. Van Bart Tromp staan bijna alle teksten op de DBNL-site, bovendien was Tromp een politicoloog met een brede belezenheid en solide kennis van politieke theorieën, dus gefundenes Fressen voor AI en ChatGPT. Op de keper beschouwd, zou iedereen met behulp van AI bijvoorbeeld kunnen voorspellen hoe een optimaal (nieuw) kabinet eruit moet zien, dat wil zeggen wanneer mensen zich bij hun keuzen, tactieken en strategieën niet voornamelijk laten leiden door eigen belangetjes en zelfverheerlijking.’

‘En, wanneer de makers en opstellers van de modellen weten wat ze precies met de modellen willen, en naderhand de “juiste” vragen kunnen stellen aan die modellen, en solide kunnen valideren en bijvoorbeeld met BLUE-score of ROUGE-score kunnen evalueren. Goed dat ik weer eens word geattendeerd op de DBNL-site. Staan daar niet ook boeken van Pim Fortuyn op? Stop Fortuynteksten met Trompteksten in een AI-model en sla aan het knutselen.’

‘ Jij begint zo te horen aardig thuis te raken in de wereld van AI? Hoeveel tovenaarsleerlingen, slangenolieverkopers, ladenlichters en andere louche types, zouden zich inmiddels aan AI en ChatPT vergrijpen, zonder zich iéts gelegen te laten liggen aan de ethisch-morele-dimensies, inherent aan het gebruik?’

‘ Misbruik hou je niet tegen. Pikant genoeg is solide “feitenkennis” maar vooral een goede taalbeheersing, het beste tegengif tegen gemanipuleerd worden. Dan kom je vanzelf bij ONDERWIJS terecht. Ik heb geverifieerd wat AI bakt van onze woordspelige kop: glazenwasser en zich vergissen (Tromp, se tromper).’

‘En …?’

‘Nou luister maar: Edith Piaf, Les amants d’un jour ….. de eerste regel. ‘

‘ ” Moi j’essuie les verres / Au fond du café ….. ” ah, een heel triest chanson, want de gelieven plegen zelfmoord: “On les a trouvés / Se tenant par la main / Les yeux refermés / Vers d’autres matins / Remplis de soleil / On les a couchés / Unis et tranquilles ……” O jééé, dat is lang geleden zeg.’

‘ Je bedoelt je affaire met Édith, of heette ze Nicole ….? Ze was francaise, toch?’

‘ Bien sûr: Peyronne.’

‘ Natuurlijk. Hoe kon ik zo’n naam vergeten, Peyronne. Een mooie, leuke, meid, vond ik. Jullie hebben gelukkig geen zelfmoord gepleegd. Ik zie dat je aangedaan bent?’

‘ Neen, dat niet meteen. Aangedaan, ja: des souvenirs hè….. Avec mes souvenirs / J’ai allumé le feu …. heb ik niet gedaan hoor, dat verbranden van mijn herinneringen, mijn herinneringen zetten mij in vuur en vlam. Ik heb die herinneringen ingelijst, maarre, de eerste regel, eh, een barjuffrouw die glazen staat te wassen of te drogen, vertelt het verhaal. Je bedoelt, eh: “nettoyer les vitres” of “essuyer les verres” ? De ruiten lappen, of (brillen-)glazen schoonwrijven. Da’s best moeilijk. Jouw jongste dochter heeft toch Frans gestudeerd, heeft zij met het ChatGPT-model zitten knutselen? Kwam dit eruit? Wonderlijk zeg.’

‘Vind je niet, wel? Merveilleux!‘

‘ Noch Peyronne, noch Édith, Nicole of Janine zijn blondines.’

‘Neen, dan moet je bij Brigitte zijn.’

‘ Bardot, zucht, kreun: muilezel. Bardot betekent lastdier, muilezel ….. was ze écht zó dom?!’

‘ Wat heeft een muilezel met tonijnvisserij te maken? La madrague, dat is iets van op tonijn vissen met een net, zoiets …’

‘ Kan zijn, maar hier – in deze context – heeft blond te maken met de domme blondjes van D66 (Ollongren, Kaag, Paulusma en jawel …. Pia). We kregen deze link binnen, naar een video waarin D66-minister Pia Dijkstra, nuffig en laatdunkend, weigert om Gideon van Meijeren (FvD) antwoord te geven. Zij snapt niet wat haar rol is in de komedie, de poppenkast, onder de Haagse Kaasstolp. Ze kan geen zin hebben gehad om te antwoorden of dat niet hebben gekund, maar het minste wat ze kan doen voor dat riante salaris van haar is: decorum bewaren, keeping up appearances. Bijna iedereen weet intussen dat het om komedie gaat. De voorzitter, (Bosma, PVV) laat het passeren, en Van Meijeren trapt erin. Hij wordt boos.’

‘ Als je echt – dus niet gespeeld, maar echt – boos wordt, heb je verloren. Vermoedelijk had mw. Dijkstra (en haar ambtenaren) de vraag van Meijeren niet goed begrepen en hadden ze geen zin om op een antwoord te studeren, en dus zeikt Pia het Kamerlid af. Althans, zo zullen veel mensen het duiden, vrees ik. Van Meijeren reageert fout (in Tromps woorden, een proeve van: “het falen der nieuwlichters”). Van Meijeren had met ironie moeten reageren, aanbieden om het nog een keer uit te kauwen. Ironie, onderkoelde ironie, en dan de mevrouw in haar sop laten gaarsudderen. Na een tijdje valt het kwartje beslist. Een minister die de democratie ondermijnt. Wow! Door boos te worden, neem je haar serieus.’

‘ Inderdaad. Van Meijeren laat Pia Dijkstra qua intelligentie natuurlijk mijlenver achter zich, dat kun je me dunkt aan alles zien. Zonder paardenfluisteraars is ze nergens. Wie en wat er vandaag de dag al niet als minister kan staan tandakken en wauwelen, het is om in schreien uit te breken. We slikken het allemaal maar voor zoete koek.’

…………………. ……………………… ……………………….

………………….. ……………………… ……………………….

Bijna alle publikaties van Bart Tromp staan vrij toegankelijk op de site van DBNL

Koude oorlog en verloren vrede.

19 januari 2024 by Panglosss

nelpuntnl.nl/merkels-minsk-ontboezeming-en-wat-kreeg-francois-hollande-van-haar/

Politiek punniken en prutsen, of strooien ze met clusterbommetjes?

1 september 2023 by Panglosss

* PARKEER *

*

‘ Ze zijn blijkbaar begonnen met hun propagandacampagnes als vroege opmaat naar de verkiezingen. Je ziet dat ze uit het geijkte arsenaal aan feestartikelen puten om hun narratieven te punniken, in elkaar te prutsen. Ze begonnen met de aankondiging dat het toeslagen-labyrint in ieder geval tot ná de verkiezingen ongemoeid wordt gelaten, en nu zien we een andere neocon-club beginnen over bestaanszekerheid (een thema dat bij Omtzigt en zijn NSC hoog in het vaandel staat); blijkbaar speculeren ze erop dat Omtzigt het niet over de influx van exoten zal dúrven, mógen of willen hebben, want dat thema laat deze neocon-dame (vooralsnog) onbesproken. Terwijl onze bestaanszekerheid (fysiek en psychologisch) daar natuurlijk nauw mee samenhangt.’

– ‘ Yes. Zo gaan ze volgens plan te werk. Neocon-mevrouw Kaag (D66) mocht aankondigen dat de toeslagen ongemoeid werden gelaten, en deze mevrouw Dilan Y. mag het evangelie van de bestaanszekerheid uitventen. Zo krijgen ze elk een brok “politieke positievigheid” om mee te blitsen en te sjansen – met name bij “de onderklasse.” Met het thema bestaanszekerheid gaan ze tegen Omtzigt aan hangen. Ik weet nog steeds niet wat ik van Omtzigt moet denken en wat ik nou eigenlijk met de man en zijn partij zou moeten hebben. Hij lijkt tot dusverre bijna het enige fatsoenlijke alternatief (dat mij nog enigszins aanspreekt) met z’n institutional engineering, maar toen ….? Het is een raadselachtige man.’

‘ Handig gedaan van Higley en Pakulski: het gaat over Oost-Europa. Ooooooh, dus niet bij ons, want wij zijn een solide democratie.’

– ‘ Dat is op het eerste gezicht zo, om de massa niet meteen kopschuw te maken, maar als je goed leest zie dat de auteurs ons om de drommel niet uitsluiten: “including consolidated democracies.” ’

‘ Zijn wij een consolidated democracy, of is dat ironie? In ieder geval mogen we dat van onszelf denken. Dat zal de bedoeling dan wel zijn.’

……………. ……………….. ……………..

Donald Horowitz in Shapiro & Macedo: “ Consociational democracy [zie o.a. Arend Lijphart] is not majoritarian democracy but a form of consensual democracy, in which all major groups are represented in governing grand coalitions in proportion to their numbers, in which elections are conducted by proportional representation in order to insure ethnic proportionality, in which major decisions are made by consensus (and so groups are accorded vetoes over them), and in which matters of concern to only one group are delegated for decision to that group. This is an approach to government that takes ethnic group divisions very seriously and is prepared to prevent majorities from ruling minorities by altering the rules of the game away from majority rule.”

‘Open’ en ‘openlijke’ (natie-)staten: welke is de ware? (the genuine article ….)

3 juni 2023 by Panglosss

* PARKEER *

‘ Geen wonder dat al die landen bevolkt door simpele bruinjoekels, gesjochte geelguppen en achterlijke zwartjes, er genoeg van krijgen en hun eigen BRICS in elkaar steken. Het is toch van een adembenemende arrogantie te stellen dat ook zij de echte Democratie deelachtig zullen worden – wanneer ze voldoende zijn beschaafd en verlicht – maar dan wel een ópen democratie s.v.p., super-transparant, zodat wij kunnen interveniëren, wanneer wij dat dienstig achten.
Of een negorij een democratie is, dat bepalen wij, aan de hand van : “a set of normative criteria for deciding whether or not a political system can be counted as a democracy.” Nota bene en let wel: ónze normatieve criteria.’

– ‘ Juist, en inderdaad: onder open moet worden verstaan dat wij – de ontwikkelde mentors – op ieder moment kunnen ingrijpen, wanneer we vinden dat het daar in zo’n negorij uit de klauw giert.’

‘Danne eh, dan doen we natuurlijk een regime change, want anders wordt het een pan. Denk erom: wij zijn niet gauw tevreden met een zogenaamde democratie, dus reken maar op heel wat regime changes. Die organiseren we ook in jullie eigen belang! Wees ons daar maar dankbaar voor. O zo!’

*

‘De twee vignetten over de Toeslagenfraude en de “spreidingswet asielzoekers,” vind ik de mooiste recente staaltjes van volksverlakkerij.’

– ‘ Dat het broodje aap van ingewikkelheid rond de spreidingswet is bedoeld om onze aandacht af te leiden van het feit dat er al te veel exoten binnen zijn en er maar steeds meer blijven komen, snap ik. Dit is intussen een truc die al te vaak is en wordt gebruikt. Iedereen stort zich op de ingewikkelheid van de wet, terwijl het natuurlijk gaat om het stremmen van de instroom van exoten. Dit is een proeve van bedonderd worden met open ogen, want je kunt wetten maken wat je wil, zo lang de instroom van exoten onbelemmerd door gaat, is het maken van wetten totale nonsens, schaduw boksen, luchtfietserij en apekool, hooguit bedoeld om de ” “politici” ” (en ook ons) van de straat te houden, met een illusie dat we samen hard werken aan het probleem. Het is in feite een vernedering om je zo te laten beetnemen. Met alle gezwatel over “deliberatieve democratie” and what have you, op de koop toe. Dit is de naar ons opgestoken Haagse middelvinger. Oké, dat snap ik inmiddels, we trappen er natuurlijk massaal in, maar de tweede? De overheidsfraude met de Toeslagen, is natuurlijk nog een collectieve vernedering die ons wordt aangedaan door de politici. Snap ik ook. En toen?’

‘ Daar kom ik op. Eerst Zarathustra …. ? Wat zegt de kluizenaar tegen Zarathustra?: “Je moet de mensen juist dingen àfpakken en ze niets geven, want dan denken ze dat je ze iets komt afpakken.” Vernedering. Je bent warm en op de goede weg. Dat is het goede woord, want daar is het “ze” om te doen. Afstompen-door-vernederen.
Bekijk dit optreden van mevrouw de stikstofminister Christianne Zeggelink – VdWal eerst maar. Video doorspoelen naar >>> 19: 39 en dan naar >>> 29:05. By the way, ik zeg Zeggelink, omdat er van de naam Van der Wal dertien in een dozijn gaan.’

– ‘ Deze video, die hebben we toevallig bekeken, tja. Die dame heeft geen benùl wat ze zegt en doet binnen het raamwerk van een normale democratie. Zij denkt dat zij (naar voorbeeld van haar ritsel- en regel-hopman Rutte) als “bevoegd gezag” (dit woord ligt haar voor in de mond bestorven, ze zegt het ieder dag ontelbare malen voor de spiegel) buiten het Parlement om van alles kan bekokstoven en mag verhapstukken. Het parlement hoeft enkel bij het kruisje te tekenen. Het is huiveringwekkend, en ze denkt ook nog dat ze geweldig gewiekst in de weer is. Ze krijgt er zelfs blosjes op de koontjes van. Zo zeer heeft ze zich in een roes geraaaskald en gebriest. Deerniswekkend, inderdaad, maar ook best eng en grrrrriezelûûg. Wat ook héél erg is, is dat de rest van de Kaasstolpers er als zombies bij zit – ook als zoiets plenair gebeurt.’

‘ Deerniswekkend, zeker, maar wij zitten er maar mooi mee opgescheept. Zoals mw. Zeggelink, zo zitten er daar meer. Denk aan een Mark Harbers, mw. Van Huffelen, de staatssecretaris Aukje de Vries, Hugo de Jonge, Connie Helder, Ernst Kuipers, tja, welke pipo of bimbo of jojo eigenlijk niet? allen bevel-is-bevel-en tot-uw-orders-bureaucraten, met het verstand op nul en de blik op oneindig.
Caroline van BBB is heel erg voorzichtig-diplomatiek: “Of de minister wil oppassen en uitkijken.” Wattûh?! Voorzichtig zijn?! Hoezegguuuuu? De minister dient zich te onthouden van ongrondwettelijk gerommel, eigenmachtig geknutsel en het schofferen van de Democratie! Dát moet de minister, want anders wordt ze aan de kaak gesteld, krijgt ze een dracht stokslagen en wordt in het donkerste cachot met de dikste kakkerlakken geworpen!!’

– ‘ Nou graag. Als dat zou kunnen, graag. Begin met twaalf stokslagen basistarief, en dan steeds een erbij voor iedere boer die zich heeft verhangen vanwege de stikstofsoap. En dat gedurende een maand, met steeds een dag pauze om bij te komen. Dat zou d’r tenminste heugen, niet al die flauwe kulmoties waar ze d’r neus in snuit en d’r je-weet-wel mee afveegt. Dit recept graag voor al die “bewindslui” die ravages aanrichten en vervolgens fluitend van hun riante wachtgeld gaan genieten, alsof er niets is gebeurd.
À la lanterne, les émerdeurs!!
Je had het over een uitputtingsoorlog (a war of attrition) die de politieke nomenklatoera jegens ons, de burger, zou voeren?’

‘O ja, afstompen door vernederen. Daar is het spelletje met die beloftes aangaande “hersteloperaties” een schoolvoorbeeld van, maar denk ook aan Groningen, en de boeren. Als er maar genoeg Groningers gaan emigreren of zelfmoord plegen en dat laatste vooral onder de boeren, dan lost het probleem zich vanzelf op. De meeste mensen denken toch: gelukkig overkomt het mij niet!
Ecce homo!
Tegelijkertijd laat de nomenklatoera ostentatief en demonstratief zien dat alles kan, als ze maar willen: huizen bouwen voor Oekraïners doen ze in een vloek en een zucht en miljarden over de heg kieperen bij meneer Zelensky idem dito. Dat is allemaal geen enkel probleem. Alleen wij, wij vissen altijd achter net, want wij laten ons gedwee beetnemen.
Kijk naar onderhavig geval: mevrouw de staatssecretaris Aukje de Vries noemt een termijn, krabbelt vervolgens terug met een riedel aan smoezen, sommige Kaasstolpers voeren – liefst op camera – hun acts van boosheid op (alles nur für di Bühne, want Rutte steekt acht z’n rug de middelvinger naar ze op: stelletje gesjochte stumpers!), dan komt de volgende ronde en de komedie herhaalt zich, en weer en weer en weer. Hoe lang zijn ze nu al bezig met de klucht van de Toeslagen en de soap van Groningen? Het is een beeld van Martin Heidegger, meen ik: de horizont die terugwijkt indien je erop af loopt. Je komt er nooit, bij die pot met goud aan het einde van de regenboog. Dat vruchteloze pogen en je pro forma opblazen, terwijl je donders goed weet dat je nog geen deuk in een pakje synthetische margarine slaat, dat vreet aan je, dat vernedert en slaat murw. Je wordt immers overbetaald voor een bullshit job, en dat besef je donders goed.
Denk maar eens aan Tantalus, die nooit bij de druiven of het water komt, of aan Sisyphus, met die kei die hij eeuwig tegen de berg oprolt.’

– ‘ Ik vat ‘m denk ik: de politieke nomenklatoera onder leiding van Rutte, maar ongetwijfeld aangestuurd door een entiteit met een totaaloverzicht en een groter plan waaraan timing vastzit, confronteert ons met het gegeven dat we weliswaar een parlement hebben (en dus een democratie heten), maar dat dat parlement er vooral of uitsluitend voor de kat heur viool zit. Degenen onder die Haagse Kaasstolp die het beste uit hun neus kunnen eten, het luidste boeren en de stinkendste winden kunnen laten, die klauteren het snelste naar de top van de apenrots. Op den duur raak je gewend aan de sleur en voer je enkel nog maar drills uit, zonder te geloven dat ze tot enig resultaat leiden: lege rituelen. Sun tze beschrijft enkele toepassingen in zijn Art of war. Hoe de tegenstander uit te putten, een gevoel van machteloosheid te bezorgen en hem zodoende te demoraliseren.’

‘Precies, en als we allemaal murw zijn, dan slaan ze toe met “het beleid” dat ze in petto hebben, terwijl wij weten dat we daar niets tegen kunnen uitrichten, indien we tenminste in dezelfde routine en sleur blijven, en vanuit de intussen ingeslepen reflexen blijven reageren. Bedenk dat gewoonten – ook slopende slechte, zoals (dwang-)neurosen – toch een gevoel van veilige vertrouwdheid bieden. Alles nep natuurlijk, maar toch: het werkt, want Rutte zit er inmiddels elf jaar. Voilà, et simple comme bonjour.’