*

‘ Het Tweedekamer-lidmaatschap, als volksvertegenwoordiger, is in feite niet meer dan een (goedbetaalde) bullshitjob. Ze zijn niet anders dan “clowns-op-een-fietsje” (video doorspoelen naar > > > 6:20).  Dat proberen we met ons allen – de pseudopolitici, propagandisten, spindoctors, en massamedia voorop – krampachtig anders voor te stellen, maar dat lukt niet langer.’

–        ‘ Althans voor een steeds groter wordende groep van de bevolking lukt dat niet meer, of steeds minder. Je zal de mensen niet kost moeten geven die nog steeds geloven dat meneer Rutte de messias is en dat de Oekraïne het van Rusland moet winnen, omdat daar zou worden gevochten voor onze Waarden en Vrijheid. De politieke nomenklatoera probeert dat kritisch-sceptische tij te keren met bijvoorbeeld het verbod op complotdenken (en met nóg meer spin en propaganda), hetgeen de zaak enkel kan verergeren. ( Zie Omtzigt: “Meer dan zevenhonderd voorlichters verkopen het beleid;” Tot slot moeten we dringend een discussie voeren over de vraag waarom er een veelvoud aan voorlichters en communicatiemedewerkers op ministeries werkt in vergelijking met de mensen – inclusief de voorlichters – die bij denktanks actief zijn.” )
Omtzigt (bladzijde 189-190) heeft ideeën over veranderen van het kiesstelsel (alleen met een “sociaal contract,” zonder materiële structuurverandering kom je nergens), misschien dat hij eens met Maurice de Hond zou moeten brainstormen – búiten de schijnwerpers van de publiciteit en er voor wakend dat “men/iemand” ermee aan de haal gaat voor eigen publicitair gewin.’

‘ Dit 2-luik toont links de autotechnicus Arjen Rijken & gezin. Rijken is een handwerksman, een vakman, hij heeft geen bullshit job. Wat Arjen Rijken maakt en repareert, moet het gewoon (weer) dóen. Op de foto rechts prijken lieden de wel een bullshit job hebben (de meeste mensen zullen vinden dat die gasten onmisbaar en belangrijk zijn, want dat hoor je immers te vinden), maar die het leven voor personen als Rijken (en voor ons) erg onaangenaam kunnen maken, zonder dat iemand ze daarop kan attraperen en ervoor kan kastijden. We leven in een rare wereld, vind je niet?’

–        ‘Zeg dat wel, wanneer Arjen Rijken zou staken, zouden heel wat mensen onthand en in de aap gelogeerd zijn.’

‘ Terwijl wanneer de Marsmannetjes de club rechts zouden kidnappen en ergens in een exotisch Melkwegstelsel ver weg droppen, onze planeet meteen zou ophouden met verdorren en in bloei zou schieten. Wedden?’

–        ‘ Nou neen, want dat win jij. Ben je in Georg Simmel gedoken? Hebben de jongelui je gestrikt om Simmel met ze te lezen? In het Duits?’

‘ Ten dele. Ik was ook nieuwsgierig geworden, want ik herinner me Simmel nog van “lang geleden.” Goed dat de jongelui mij hebben overgehaald om – inderdaad, samen – enkele Duitse Simmel-teksten te lezen. Simmel heeft bijzonder inspirerende teksten geschreven, die uiterst actueel zijn. Dat zag ik tot mijn verrassing. Bijvoorbeeld zijn observaties over onze toenemende behoefte aan “eerlijkheid” bij en van onze medemens, naarmate onze maatschappij ingewikkelder en “groter” wordt. En dan de passages over oorlog. Bijzonder actueel en zeer terzake.’

–        ‘ Meer vertrouwen? Dat klinkt logisch, want je kunt niet alles verifiëren, dus bij toenemende complexiteit en toenemende volumina aan informatie, moet je een heleboel dingen in vertrouwen aannemen. Leugens, zeker wanneer ze worden gedebiteerd door “lui-die-ertoe-doen” worden verwoestender in hun effect. Dat vind ik aannemelijk. Nou, dat belooft wat. Kijk eens naar een clown als Boris Johnson, en dan onze eigenste Mark Rutte, die nooit actieve herinneringen aan iets heeft. Hoezo meer eerlijkheid en vertrouwen? Het wordt alleen maar erger.
Zeg, als ik me goed herinner heeft Simmel ook een dik boek over geld geschreven?’

‘ Klopt. Hier ligt het. Zijn magnum opus :“De filosofie van het geld.” Dit boek heb ik niet van kaft tot kaft gelezen, maar ik ben ervan overtuigd dat wanneer de bollebozen, die de invoering van de euro op hun geweten hebben, dat wel hadden gedaan, wij nu niet in de euro-ellende zouden zitten, want Georg Simmel had visie. Hij schrijft hele behartenswaardige dngen over “anoniem geld” en onze behoefte aan privacy (denk aan de CBDC). Uiteraard hebben de bollebozen nooit nagedacht over de mogelijke psychosociale consequenties van programmeerbare betaalmiddelen. Straks staan ze weer met hun: “Maar zó hadden we het niet bedoeld!” Zal ik het boek op een willekeurige plek openslaan? Luister:

Citaat uit Philosophie des Geldes: > > >  Die ungeheure und ausgreifende Macht des Prozesses, durch den das Geld aus seiner Mittlerstellung zu der Bedeutung eines Absoluten aufsteigt, kann durch nichts ein schärferes Licht erhalten als dadurch, daß die Verneinung seines Sinnes sich zu der gleichen Form steigert. Den Kreis dieser Erscheinungen, die das Wesen des Geldes durch seine Reflexe beleuchten und durchsichtig machen sollen, schließe ich mit zwei, auf den Höhen der Geldkultur fast endemischen Vorkommnissen: dem Zynismus und der Blasiertheit – beides Ergebnisse der Reduktion auf den Mittelwert des Geldes, die sich die spezifischen Werte des Lebens gefallen lassen müssen; sie bilden gleichsam den Revers der Erscheinungen von Geiz und Geldgier, indem jene Reduktion sich mit diesen in dem Aufwachsen eines neuen Endwertes, mit Zynismus und Blasiertheit aber in dem Herabsetzen aller alten offenbart. < < <

Misschien dat ik er enkele passages samen met de jongelui uit ga lezen. Ik krijg er zin in.’

*