*

‘ Mijn grootouders hadden alle Kuifje-albums. Als kind mochten we daar in lezen onder toeziend oog van opa, want hij was er zuinig op. Naderhand kocht hij dubbelexemplaren, voor ons, om te lezen. Daar mochten we desnoods, per ongeluk, met pindakaasvingers in bladeren, hoewel liever niet natuurlijk. Eerst je handjes wassen. Mijn oma vertelde dan over de landen waarin de avonturen zich afspeelden. Zij was tropenarts en mijn opa was tropisch-landbouwkundig-ingenieur. Een jaargenoot van o.a. Sicco Mansholt. Ik weet niet meer of dat in Deventer was, of in Wageningen.’

–        ‘ Ja, leuk hè, die Kuifjes. Mogen die eigenlijk nog, of zijn ze ritueel verbrand? In Kuifje in Afrika stond meen ik de plaat waar Hajo zich vermoedelijk door heeft laten inspireren: Kuifje in een draagstoel die door negers wordt getorst.

Heel gewoon. Die dragers hadden vast een nette CAO. Honi soit qui enzovoorts ….. Toch? Te bedenken dat onze grootouders geen moment aan racisme dachten als ze in die Kuifjes lazen. Net zo min als wij bij zwarte Piet aan racisme denken. Enfin, breek me daar de snavel niet over open, want dan krijg ik weer buikpijn. Multiculti ist gescheitert. Wie zei dat ook alweer?’

‘ Dat was toch die wir-schaffen-das-tante? Die er nu voor zorgt dat de oorlog in de Oekraïne nog even voortduurt, met haar Minsk-ontboezemingen. Neen, aan racisme dachten en denken we niet, net zo min als we aan doorgeschoten-perverse-pedofilie dachten en denken. Dat is de associatie toch? Of gaat het over corruptie. Indien je in de Hajo-tekening koning Willie zou zien, dan breng je dat in verband met de schimmige deals die hij met, of via, Rutte zou hebben gesloten en sluit – met ons belastinggeld. Hajo tekent dan koning Willie de terugkomt van een ontmoeting met premier Rutte, die hem juist zijn portie cash heeft toegestopt. In ruil daarvan verricht koning Willie voor Rutte (en het WEF) allerlei hand-en-spandiensten. Is dit wat, als scenario voor een thriller? ’

–        ‘ Oké, dat is de brakke-en-bagger-geopolitiek van de politieke hansworsten en louche ladenlichters. Dat zegt Thiong’o raak:  middels het schrijven van fictie kun je mensen laten zien dat de problemen in een bepaalde regio vaak erg veel lijken op die in een andere. In Afrika zijn ze niet minder corrupt dan in Amerika – denk maar aan de presidentsfamilie Biden.’

‘ Dat klopt als een zwerende vinger . Neem nou de corruptie in de Oekraïne (daar zijn de Bidens ook bij betrokken) en de corruptie in de EU en in Nederland.’

–        ‘ En Duitsland. Even tussendoor. Deze link komt van S. in Zwitserland. Ursula von de Leyen (ongekozen op haar EU-plek geparachuteerd) zou in oktober 2022 een deal met Pfizer/Biotech hebben gesloten voor 1,8 miljard (sic!) doses experimentele gentherapie “vaccins.” Denk je eens in: 1,8 miljard doses. Hoeveel geld is daar mee gemoeid?’

‘ Rond de 35 miljard euro. lees ik. ’t Is alsof je een emmer leeggooit. Een soort Sywert-van-Lienden-malle-Hugo-de-Jonge-mondkapjes deal, maar dan ietsje groter. Die hele EU is een grote snoepwinkel voor allerlei glibberige gisse gasten. Hoeveel miljard zou de maffia daar periodiek van toegeschoven krijgen? Over de Van-Lienden-De-Jonge-deal zullen we ook niets meer horen. Het beroerde van die Von der Leyen “vaccins” is dat de diverse nomenklatoera’s in diverse landen, die stof vast ook in mensen zullen willen prikken.’

–        ‘ Nou, denk je? Met alle reuring over oversterfte zullen “ze” dat spul hoogstwaarschijnlijk doorschuiven naar Afrika, of naar India. Denk je ook niet? Als er daar mensen bij bosjes neervallen na zo’n prik, kraait er nog steeds geen haan naar. Zeker weten doe je het natuurlijk nooit, want die politici-lui zijn zo cynisch als de honden en nog brutaler dan de beul.‘

‘ Volgens Hayek (hoofdstuk 10 heet: “Why the Worst Get On Top”) komt dat soort mensen – de egoïsten dus – bijna altijd op de leidende posities terecht. Dat zit volgens Hayek ingebakken in het systeem. Hayek beweert dat de prikkels, de beloningen, de emolumenten, die zijn verbonden aan het de-baas-zijn, ervoor zorgen dat die mensen boven komen drijven die hun macht tot eigen voordeel zullen gebruiken, om maximaal van die “extra’s, het snoepgoed” te bemachtigen. De nomenklatoera wil alibi’s, ze hebben geen boodschap aan “legitimatie door het Volk.” Dat zal ze aan de bumper roesten. Zij willen bijvoorbeeld op Staatskosten de wereld rondvliegen, veel geld kunnen spenderen in de Global Cities en in gated communities wonen, ver van de exoten die ze schijnheilig schmierend binnen laten stromen.’

–        ‘ Het lijkt er steeds meer op dat Hayek het bij het rechte eind heeft. Het zit ingebakken in zowel het systeem alsook in de mens, zou ik denken. Het gebeurt op micro-meso niveau (kijk naar de landelijke politici, die pakken en graaien ook wat ze te pakken kunnen krijgen en liefst nog meer) als ook op macro-mega-giga niveau (kijk naar de Amerikaanse Deep State, die gebruikt de Staat als privé-instrument, kijk naar het Amerikaanse leger, dat in feite voor de belangen en het gewin van de 1% wordt ingezet). Daarom dat er regels moeten worden ingesteld, teneinde dat narcisme en egoïsme enigszins aan banden te leggen en te beteugelen. Anders komt er narigheid (lees: revolutie, of andere kommer en kwel).’

‘ Vanuit dat frame bekeken, kan iemand als Klaus Schwab – voorlopig althans – een winnende strategie hebben uitgevogeld: “  ….  what is the largest single group whose members agree sufficiently to make unified direction of all affairs possible…” en wanneer die groep er nog niet is  dan luidt de vraag: “ how it can be created and who will succeed in creating it.”
Dus kom je uit bij meneer Schwab en zijn WEF. Het autoritaire, autocratische, model dus. Schwab heeft momenteel zo’n 4000 duizend Young Global Leaders in het veld (op regerings- en bestuursposten) en in opleiding. In de Andere krant van 04.02.2023 staan er op bladzijde 5 enkelen genoemd.’

–        ‘ Juist. Willen we dat? Tot op zekere hoogte wel, ja, want we willen of kunnen niet allemaal per se de politiek in, maar ……  er zijn grenzen. Ik ben absoluut niet voor: you will own nothing.’

‘ Precies. De belangrijkste rem op het ongelimiteerd graaien en grissen van de nomenklatoera, momenteel, nu, in het systeem volgens welk wij in een “democratie” zouden leven, is derhalve: het correctief referendum. Gaat de nomenklatoera naar onze mening te ver, dan kunnen we via het correctief referendum aan de rem gaan hangen. Natuurlijk moet tevens de functie van premier naar max twee termijnen en niet zoals nu, in principe eeuwigdurend, omdat de partij zo’n snuiter aanstelt. Kijk naar de rommel die een frau Angela Merkel nog steeds aanricht, hoewel ze geen kanselier meer is. Daar moeten we dus van leren.’

*