Valse hoop. The fallacy of false expectations

 

‘ De vrouwen in Afghanistan zullen het de komende periode zwaar te verduren krijgen. Dat is een somber scenario, maar een realistisch scenario. Dat geloof ik stellig.’

–        ‘ Hadden “we” Afghanistan dan niet moeten binnenvallen? En hoe zit het dan met Afghanistan als broedplaats van terroristen en terrorisme?  Dat moest toch voorkomen worden? Nooit meer een 9/11!’

‘ Dat was het vrome frame waarmee zo’n inval werd en wordt verkocht, aan ons. Natuurlijk.’

–        ‘ Jullie zitten op de lijn van:  “we” hebben de vrouwen daar hoop gegeven en nu zitten ze dubbel in zak en as, omdat “we” onze beloften niet waar kunnen maken? We verkopen valse hoop en wekken verwachtingen die we nooit waar (hebben kunnen of) willen maken?’

‘Ja, helaas, ja, ik kan het momenteel niet anders plooien. Of denk jij dat mysogynie (vrouwenhaat) hier niet welig tiert? Hier mag je het alleen niet hardop en hoorbaar stem geven. Hoe je het ook wendt of keert, het blijft hypocriet tot op het bot en in alle vezels: ijskoude, rauwe globlabla-politiek, verpakt in huiveringwekkende humanistische humbug.
Nog iets cynischer gezegd en toegespitst op Afghanistan: de Afghaanse vrouwen waren net zo goed een afzetmarkt. Voor peperdure mallotige modespullen en krankjorume cosmetica. Dus.

Net als het gegeven dat “wij” op de Afghaanse delfstoffen uit zijn – en nu waarschijnlijk zelfs belust op een stuk van de enorme opiumvoorraden die in de regio (Afghanistan en Pakistan) zouden liggen opgeslagen. De Taliban hebben zich daar al die jaren met sancties en boycots, financieel vorstelijk van kunnen bedruipen. Die zogenaamde sancties raakten hen niet. Zij hadden hun zaakjes op orde.
Men is intussen naar verluidt in die negorijen zelf met de productie van party drugs begonnen. Dat belooft namelijk nóg lucratievere verdienmodellen. They have turned the tables on us, so to speak, want je mag drie keer raden waar dat spul naartoe gaat. Daar is echt geen uitgebreide marketing voor nodig.’

–        ‘Ondermijning dus, en wel een heel gemene vorm van ondermijning. Als dit scenario tenminste bewaarheid zou worden. Je hebt misschien meer gelijk dan ik zou wensen, want waarom zouden alleen de Britten op zo’n idee komen? Ik refereer aan de opiumoorlogen tussen de Britse imperialisten en de Chinezen.’

‘ De Britten wilden de Chinezen verslaafd aan en afhankelijk van opium maken, zodat die zich zonder weerstand zouden laten kaalplukken en koejoneren.  Weinig subtiel. Maar, wat denk je zelf? Kunnen wij hier bogen op zo’n robuuste cultuur en superieure identiteit, zo’n onaantastbaar zelfbewustzijn, dat we aan dergelijke vormen van ondermijning weerstand zouden kunnen bieden? Laat ik het cliché van de eeuw erbij gooien: democratie. Is onze democratie – althans wat wij daaronder verstaan: om de vier jaar een vakje inkleuren – zo schok- en toekomstbestendig dat hij zo’n ondermijning kan weerstaan, kan absorberen en neutraliseren? Wat denk jij?’

–        ‘ Hm. Daar heb ik een zwaar hoofd in. Met de Democratie is het vandaag de dag trouwens beroerd gesteld en het wordt met de dag alleen maar beroerder. Onze grondwettelijke vrijheden worden tersluiks of openlijk bot, gesloopt. Wij staan erbij en we kijken ernaar.
Die Taliban dragen bijvoorbeeld  geen mondkapjes en ze zijn vast niet allemaal gevaccineerd, toch schijnen ze geen erge last van Corona te hebben – in tegenstelling van wat de MSM ons willen doen geloven. De onafhankelijk vrije pers, da’s imiddels nog zo’n platgeslagen dooddoener.’

‘ Tja, het is beroerd, maar ik vrees dat de vrouwen daar toch echt de Sjors zijn. Die baardmannen zullen al hun jarenlange opgekropte agressie en woede willen botvieren, want het zijn net gewone mensen weet je. De Amerikanen en hun vazallen zijn vertrokken, dus met wie kunnen ze nu nog oorlog voeren? De Chinezen kijken wel uit, die zijn verstandiger en uitgeslapener dan “wij” hier.’

–        ‘ De Chinezen zullen de geschiedenis van 1839 en 1852 vast niet willen herhalen. Toen wilden de Britten de Chinezen met opium ondermijnen, terwijl het nu weleens dubbel-andersom zou kunnen zijn. Wie weet, is het al aan de gang. Terwijl wij ons laten afleiden door Covid19 en door terrasjes, festivals en vliegvakanties.
Dergelijke overwegingen zullen vast geen rol spelen, wanneer “ze” in hun staalglazen betontorens met kunstmatig klimaat, hun geopolitieke spelletjes spelen. Ik wed dat ze Fredrik Barth niet eens hebben gelezen, of ooit van hem hebben gehoord.’

‘ Ach, laat ze maar beginnen met Pankaj Mishra, hoewel ik vrees dat ook dat te hoog zal zijn gegrepen.’

–        ‘ Ik ben bang dat toekomstig globaal terrorisme (onder andere van Afgaanse makelij en bodem) veel gesofistikeerdere vormen zal aannemen dan die welke we tot nogtoe hebben gezien en ervaren.’

We Haven’t Seen Anything Yet, bedoel je. Zouden “ze” hier scenario’s doorrechercheren waarbij onder andere rekening wordt gehouden met een Mocro-maffia en het rhizoom dat ik me daarbij intussen voor de geest kan halen. Ik denk het niet. Dat komt niet eens bij hen op. Hunnie denken dat alleen zij “globalistische kosmopolieten” kunnen zijn, omdat ze met regeringsvliegtuigen de aardkloot rondrauzen.  Dat vermoed ik althans.’

Memories of Taliban rule strike fear, uncertainty in Afghan women.
By  Deborah Kim, John Kapetaneas ,Laura Coburn, Ashan Singh, and Juju Chang
19 August 2021, 00:09
abcnews.go.com/International/memories-taliban-rule-strike-fear-uncertainty-afghan-women/story?id=79502935

gettyimages.com/photos/wakil-kohsar