‘Als je opruiming houdt, doe het dan grondig en goed …’

 

 

‘Hete hangijzers’ – In De Podcast Praten We Over ↧・Netanyahu liet Hamas-aanval toe om verdeeld Israël te verenigen ・IDF bevel: eigen gijzelaars doden via Hannibal Directive.

*

‘” Deze twee vignetten staan/stonden naast elkaar op de NRC-site en dat is vast voor het contrast gedaan: in New York wordt een replica opgebouwd terwijl in Gaza puin wordt geschapen. De Israëli, of zionisten, of joden, hadden dat Anne Frank huis ook in Gaza kunnen bouwen. Misschien doen ze dat straks ook, als Gaza netjes is opgeruimd en de Palestijnen voor altijd ergens anders logeren?’

  • ‘” Het zijn allebei replica’s, in New York en in Gaza. Misschien dat de ene replica waarheidsgetrouwer is nagebootst dan de andere? Een bizar idee, om van Gaza een tweede ‘lustoord a la Dubai’ te willen maken. Wie gaat zich nou op zo’n plek verlustigen? Het zou zijn als een pretpark met een giga Rasch-zwembad en een Blobel-achtbaan bouwen op Babi Yar in Kyiv.
    Maar: de Israëli hebben niet helemaal ongelijk, want ze zien nu wéér dat de wereld niets doet als er genocide wordt bedreven; dan kun je maar beter de genociderende partij zijn dan het slachtoffer, het lijdend voorwerp, van genocide. Dit keer zijn de Palestijnen dan het haasje. Jammer voor ze.”‘

‘” Tja, zo zou je het ongetwijfeld ook kunnen bekijken – dat zou niet eens heel erg cynisch zijn – helaas. Mag ik via de Tarwekamp-aanslag naar die vergisliquidatie in Frankrijk waar de 20-jarige Maëva Gazé en haar vriend de 20-jarige Martin Delamare zijn geliquideerd en slordig begraven.”‘

  • ‘”Het Tarwekamp-onderzoek is gestaakt. Logisch, ‘… men denkt volgens mij al lang en heel precies te weten wie de daders zijn. Meneer Andy Kraag van Interpol was niet voor de kat heur viool naar de plaats delict gekomen, net zoals de opgetrommelde koning (“Ik ben nog steeds in choque ….”) en koningin.’ Om het event de nodige dramatische nadruk te verlenen. Daar is over nagedacht. Wat is er met die Franse moorden? Hoezo vergismoord?”‘

‘” Nou, die Maëva Gazé zou per abuis zijn omgelegd, omdat ze via haar haar vader wilden treffen. Die zou een belangrijke politicus zijn geweest. Zij was echter niet de dochter van die politicus, dus het was een vergisliquidatie. Die politicus liquideren zou een serieuze politie-actie hebben veroorzaakt, terwijl zijn dochter omleggen hem uit balans zou brengen, maar dan zou het niet meteen om een politieke moord gaan. Dit meisje was echter niet de dochter van **** ; het was gewoon een vergissing. F en K hoorden hierover praten in ****** en er werden parallellen getroken met de liquidatie van die CEO Brian Thompson door meneer Luigi Mangione.'”

  • ‘”Ohooo …? Welke parallellen werden getrokken?”‘

‘”Prallellen is niet het goede woord, maar het ging erom dat een politicus liquideren of een Farma-CEO ten eerste moeilijker was dan een familielid van zo’n persoon te grazen nemen. Zónder – en dat was een belangrijk aspect – zónder dat er door de daders of opdrachtgevers expliciet bekend werd gemaakt waaróm de liquidatie plaats had gevonden. Dat wisten betreffende personen (in casu de politicus en de CEO, zelf wel) en dat was voldoende. Dat vonden F en K een verrassend frame, een originele invalshoek.  Meneer Mangione nam CEO Thomson op de korrel, terwijl het de moordenaars van Maëva Gazé om haar vader was te doen (indien die de beoogde politicus zou zijn geweest) – het resultaat zou een ingrijpender psychologische reactie moeten zijn. Dat was althans het doel, volgens degenen die hierover spraken. Mangione vertelde onomwonden wat zijn motivatie en doel waren, terwijl de moordenaars van Maëva Gazé (ik weet niet of ze werkelijk zo heet) dat niet hoefden te doen. Het is een nogal ingewikkelde redenering vind ik.”‘

  • ‘”Misschien niet zo ingewikkeld als op het eerste gezicht lijkt? Indien je er dieper over nadenkt. We zijn alleen nog niet zo aan het idee gewend dat politici ook kunnen worden geliquideerd voor hun politieke daden, door degenen die zich geschaad achten door die politieke handelwijzen.”‘

‘”Nou? Hoezo niet gewend? Er zijn me dunkt genoeg politieke moorden gepleegd. Denk aan Kennedy, aan Fortuyn, aan Peter R. de Vries, aan Hans van Baalen (vanwege zijn Maidan-demo en daarna).”‘

  • ‘”Jawel, dat is zo, maar dan ging het om belangrijke politici, in elk geval om politiek actieve personen met een publiek profiel en uitgesproken opvattingen; het grootste deel van de huidige politici echter bestaat uit grijze muizen, bureaucratisch voetvolk dat orders opvolgt en daarnaast vooral eigen belangen nastreeft en behartigt. Als je onder die populatie af en toe opruiming houdt – uit privé-overwegingen (daar lezen we bij JS Mill over) – zou dat democratie-verhogend kunnen werken, omdat die zombies een zwaard van Damocles boven de fontanel wisten hangen. Ik probeer maar wat te bedenken hoor. “Afgestraft worden” middels verkiezingen werkt gewoon niet, omdat de zombies geen persoonljke verantwoordelijkheid voelen en weten dat ze overal mee wegkomen. Het systeem zou grondig op de schop moeten, want wat nog democratie heet en zo wordt genoemd, is natuurlijk al lang geen echte democratie meer. Nou, ga daar maar eens aanstaan.”‘

‘” Systeemverandering? Dat zou intussen een revolutie vergen, tenzij de wal het schip natuurlijk keert. Dat laatste lijkt mij waarschijnlijker. Met een kernoorlog zouden we meteen van alle sores af zijn.

  • ‘”Revolutie? Weet je nog wat de goede oude besnorde Fritz daarover beweert? >>> Es gibt politische und soziale Phantasten, welche feurig und beredt zu einem Umsturz aller Ordnungen auffordern, in dem Glauben, daß dann sofort das stolzeste Tempelhaus schönen Menschentums gleichsam von selbst sich erheben werde. In diesen gefährlichen Träumen klingt noch der Aberglaube Rousseaus nach, welcher an eine wundergleiche ursprüngliche, aber gleichsam verschüttete Güte der menschlichen Natur glaubt und den Institutionen der Kultur, in Gesellschaft, Staat, Erziehung, alle Schuld jener Verschüttung beimißt. Leider weiß man aus historischen Erfahrungen, daß jeder solche Umsturz die wildesten Energien als die längst begrabenen Furchtbarkeiten und Maßlosigkeiten fernster Zeitalter von neuem zur Auferstehung bringt: daß also ein Umsturz wohl eine Kraftquelle in einer matt gewordenen Menschheit sein kann, nimmermehr aber ein Ordner, Baumeister, Künstler, Vollender der menschlichen Natur. – Nicht Voltaires maßvolle, dem Ordnen, Reinigen und Umbauen zugeneigte Natur, sondern Rousseaus leidenschaftliche Torheiten und Halblügen haben den optimistischen Geist der Revolution wachgerufen, gegen den ich rufe: »Écrasez l’infâme!« Durch ihn ist der Geist der Aufklärung und der fortschreitenden Entwicklung auf lange verscheucht worden: sehen wir zu – ein jeder bei sich selber – ob es möglich ist, ihn wieder zurückzurufen!<<<
    Nou jij weer.”‘

‘” Goed, maar ik weersta de verleiding om op mijn beurt uit Rousseau te citeren, hoe leuk we dat ook vinden. Terug naar die vergis-liquidatie in Frankrijk – het land van Rousseau, dat weer wel.

 Ter illustratie een verhaal van de AD-site van 26.01.2025. Victor Schildkamp vertelt : ene mevrouw Tamara Elbaz zou voor 6000 euro zijn gemolesteerd. In zo’n kader kan ik mij het verhaal over Maëva Gazé voorstellen: de executeur had de opdracht haar in elkaar te slaan en het loopt uit de hand. Haar vriend Martin Delamare bemoeit zich ermee, de executeur raakt in paniek en schiet beiden dood. Op z’n minst had een profie de dochter ordentelijk moeten liquideren en vervolgens het kadaver laten verdwijnen, of haar in haar auto in een ravijn duwen, waarbij de auto in brand vliegt en zij wordt gecremeerd. Zoiets kan ik me indenken. Dit verzin ik ter plekke, geen misverstand daarover.”‘

  • ‘”Dat scenario zou kunnen, ja. Gôh, wat is 6000 euro eigenlijk een fooi hè? Een profie zou het niet voor dat bedrag doen.”‘

‘” Dat denk ik ook niet, hoewel ik er geen fysieke ervaring mee heb. Met 6000 euro kun je nauwelijks een weekendje all-in-stappen. De klus van Maëva Gazé is vermoedelijk uitbesteed aan een hunk, die het op zijn beurt weer uitbesteedde, en zo vervolgens, en dan kom je uit bij broddelwerk. Nu is het afwachten of de echte dochter van de bewuste en beoogde politicus alsnog iets overkomt. En of dat dan in de media wordt gemeld.”‘

………………   ……………….   …………………  …………………..

 

 

 

 

 

 

 

 

Is het Heloten en Spartanen gegeven, samen ‘het Beloofde Land’ te beërven?

 

  * Parkeer *

 

Miko Peled, former IDF Special Forces and author of The General’s Son: Journey of an Israeli in Palestine, joins The Chris Hedges Report for a frank conversation.

*

Miko Peled (2012,  p. 79-80) The General’s Son: Journey of an Israeli in Palestine.   (het citaat is geredigeerd; cursief in het origineel; ISBN 978-1-935982-15-9)

   % citaat %   When I was drafted in February 1980, I volunteered to join one of the many Special Forces commando units. I was attracted by the physical and mental challenges of the training, which I knew would be tough, though going in I had no idea just how tough it would be, and I was completely sold on the image of the Israeli hero. I wanted the status symbols that included the red beret, the special semiautomatic weapons, the brown shoes, and the pins that are the mark of Israel’s finest.

The training was so tough both physically and mentally that pretty soon we were drained and all that mattered was making it through the week.

I remember once getting prepped before a patrol in Ramallah. We were given batons and handcuffs. In those days there was no uprising, no protest to speak of, no Intifada. We were a small, highly skilled infantry unit, specializing mostly in anti-tank warfare, and I remember thinking, Why are we in a city full of civilians, and what are we supposed to do with these batons and handcuffs? Our lieutenant briefed us before we were sent to Ramallah. He said we were to walk up and down the streets and that if anyone so much as looked at us we were to beat them, or as he put it, “Break every bone in their body.” This seemed pretty extreme: to break people’s bones just because they looked at us? How could anyone avoid looking at us? We were a platoon of fully armed infantry soldiers in the middle of a city full of civilians. I seriously did not get it. But soldiers do not ask questions; they follow orders. When you are in basic training, your lieutenant is your God, even if your father is a general. I was too intimidated to ask questions and far too tired to think it through. Many years later, when I learned that people under military occupation have the legal right to engage in armed resistance, I also realized it was a stroke of luck that I was never attacked because there were times when our commanding officers carelessly put us in serious danger.  % einde citaat %

 

*

‘ Bij het lezen van Miko Peleds boek, dringt de vergelijking Heloten (Palestijnen/Gazanen) – Spartanen (Israëli) zich onweerstaanbaar op. Inclusief de opstanden – intifada’s.  Hoe ging het verder met de Heloten – en met de Spartanen?’

  • ‘ Niet zo goed, geloof ik, maar dat zou je historisch kunnen naspeuren en uitdiepen. Misschien dat er lessen uit zijn te leren voor de actuele situatie in die negorij? Zoals Peled het beschrijft, lijkt een “normaal” naast elkaar leven van Palestijnen/Arabieren en Israëli/”joden” bijna onmogelijk.’