Parkeer
Nou moe. Dit is een inkoppertje van jewelste. Koning Charles Windsor op de thee bij Donald Trump, uitgerekend onder dit schilderij van Ferdie Richardt! Het is toevallig niet in Boston qua locatie, maar wat geschiedenis en symboliek betreft …… kan het natuurlijk niet missen. Een Tea Party met een Engelse monarch onder Independence Hall, wat wil je nog meer om te duiden?
- Tuurlijk. Voor jou en voor mij misschien, omdat wij nog van het oude-school-onderwijs zijn en we hebben doorgeleerd voor cultureel antropoloog – politicoloog-(kunst-)historicus-en-nog wat van alles. Dat kón ooit, in Nederland. De foto met het schilderij is afgesneden, en dat spreekt al boekdelen. Om die foto zou het juist moeten gaan.
Goed, we zetten het gedeelte dat op de foto is afgesneden erboven. Dan wordt de symboliek me dunkt verpletterend. Waarom krijg je nou de slappe lach?
- Inderdaad, ik kom niet meer bij. Vanochtend of gisteren, hoorde ik mensen zeggen over dit bezoek van Charles aan Trump dat het was vanwege de Epstein files. Charles wilde weten of Trumps CIA misschien nog dirt had over zijn broer Andrew Mountbatten Windsor – sorry, die náám, dat vijgenblad, ik krijg weer de hik! – en Trump was apenieuwsgierig naar wat Charles misschien over hem (Trump) had via MI-6. Konden ze misschien ruilen? Is het niet om je een stuip te lachen? Het moest allemaal op staatskosten gebeuren, dus hebben ze dit er maar van gemaakt: een staatsbezoek om over de wereldvrede te palaveren….. Trump en Charlie en de wereldvrede. Hoe verzínnen ze het bij elkaar?!
Benjamin Franklin, als ikoon van de Verlichting! In deze context. Niet te filmen toch?
- Franklin was een founding father, dus lus-je-nog-een-bakkie-thee? Dit theekransje vindt plaats in de Green Room en het schilderij van Richardt laat de Blue Room zien. Dus ….?
Nog even een stukje palmares van Ben Franklin, onder andere: de Onafhankelijkheidsverklaring (1776), de Amerikaanse Grondwet (1787), de diplomatieke erkenning van de VS in Europa. En daar zit dit gezelschap onder. ‘De tranen van gevoel, biggelen je over je smoel’ als je hieraan denkt.
- Franklin was de man van: de bliksemafleider, de bibliotheek, de brandweer, de universiteit, de diplomatie, de grondwet, de filosofie en de wetenschap. Hij was te oud en te excentriek om president kunnen worden, dus dat werd George Washington. Zeg, zie je die convexe spiegels aan weerszijden van het Richardt-schilderij; fish eye lenzen, Van Eycks Arnolfini. Wij gingen in Londen altijd minstens drie keer, lang, naar dit schilderij kijken. Je grinnikt?
Omdat het nu vast eenzijdige spiegels zijn, met breedbeeld-camera’s erachter, om iedereen te filmen. Misschien op Marktplaats gekocht uit de inboedel van een Epstein-gebouw?
- Zou heel goed kunnen, maar over the White House en Trump nog even iets in verband met zijn ‘verbouwing’ van de Ballroom. Ieder vertrek in het WH heeft een symbolische betekenis, en de Ballroom is meen ik de Blue Room waarmee Amerika zich presenteert aan de wereld. Dus, Trumps verbouwing van juist dát vertrek – hij wil het de Trumproom noemen geloof ik – is niet zo ‘onschuldig’ als het op het eerste gezicht zou moeten lijken. Zijn smoes is veiligheid en zijn kongsi steunt dat enthousiast. Edoch, Trump tilt overal waar hij dat meer enigszins kan, zijn poot op om zijn geurmerk achter te laten. Zo ook met de Ballroom. Naderhand, straks, worden de Amerikanen wakker om te ontdekken dat the Donald ze toch wéér te grazen heeft genomen.
Klopt. Bovendien is de Blue Ballroom geassocieerd met het Oosten, en indien Amerika zich van het Westen naar Oost zou moeten (willen) draaien (to pivot eastwards towards China, zou John Mearsheimer zeggen), dan krijgt de ballroom een speciaal geopolitiek gewicht.
- Een correctie van onze Amerikaanse familie: de Ballroom is de East Room, naar is niet de Blue room van het Witte Huis. Die Blue Room ligt gelijkvloers en is ovaalvorming en klein. Het schilderij van Richardt schildert de Blue Room in Philadephia, aan de buitenkant. Independance Hall heeft niets met het Witte Huis te maken, en ligt in Philadelphia. Dáár begon de Amerikaanse Republiek. Dus de symboliek is in deze context zeker aanwezig, want Charles is immers de Engelse koning.
De groene kamer in het Witte Huis werd door Munroe ingericht en moest gastvrjiheid uitstralen, vandaar de ontvangst van Charles in de Groene kamer.
Een humorist, die Munroe (van de doctrine weetjeniet?): ‘Welkom in ons ons huis, maar kom niét in onze tuin!’
