‘ “Men” of “Ze” rollen de blauwdrukken uit zoals die door Orwell en Huxley zijn beschreven. Er is weinig creatieve fantasie bij. Dat is misschien nog het meest teleurstellende. Digitale archieven wissen, terwijl juist die helemaal geen fysieke opslagruimte in beslag nemen en makkelijk digitaal kunnen worden onderzocht en geanalyseerd, dat is ronduit kwaadwillig en moet natuurlijk worden verboden, en zwaar strafbaar worden gesteld, want het is een ernstige, een pernicieuze, vorm van ondermijning.

In Oostenrijk wil de club van Sebastian Kurz (türkise ÖVP) – Kurz is vervangen door Alexander Schallenberg – dat ook doen (Daten löschen), met dezelfde Juncker-software, maar het schijnt dat Herbert Kickl (FPÖ) dat nog kan verhinderen. Grapje van Kickl over Kurz cs. : die Chat-set.’

 

–        ‘ De mens als soort verandert blijkbaar maar heel langzaam. Omdat “het klimaat” zo langzaam verandert, voor ons bijna onmerkbaar, overleven wij voorlopig als soort. Of dat een goed ding is, betwijfel ik steeds meer.’

‘ Jawel, maar we verpesten het milieu, ons milieu, gelukkig in razendsnel tempo en dat compenseert de langzame klimaatverandering dan weer. Overigens: waarom zou je in hemelsnaam langzaam willen leven, in deze tijd? En dan ook nog behept zijn met een sterk en goed werkend geheugen? Zonder (geheugen-)gaten? Mijn hemel!

Een klimaatcrisis bestaat niet en dat crisis is alleen als retorische truc van de Machthebbers bedacht. Bekijk het verhaal van documaker Merijn Poels, in gesprek met Flavio Pasquino maar. Poels heeft kennelijk veel opgestoken van die bankier waar hij mee optrok. Wat hij over de productie van klimaatmeuk (windmolens, zonnepanelen, warmtepompen en wat dies meer zij) te berde brengt, kan niet vaak genoeg worden verteld. Al die miljarden zogenaamd voor het klimaat, die linea recta in de diepe zakken van anonieme politici en hun diefjesmaatjes verdwijnen.
Poels heeft dat goed verwerkt en geïntegreerd en hij zet een sterk, coherent, verhaal op de kaart.’

–        ‘ Vasalis beschrijft eerder een nachtmerrie – zo lees ik haar gedicht tenminste.
Pasquino is een van de zeldzame interviewers die de geïnterviewde ruim aan het woord laten, zonder zichzelf op de voorgrond te plaatsen. Het gaat tenslotte om wat de interviewee, de geïnterviewde, te vertellen heeft en niet om een demonstratie van wat de interviewer wel niet allemaal weet, kan, of heeft meegemaakt.’

‘ Je hebt helemaal gelijk. Goed interviewen is een stiel. Er vallen veel interessante onderwerpen en intrigerende thema’s in het water, doordat de interviewer zich hinderlijk dominant manifesteert en de geïnterviewde voortdurend van haar a propos brengt. Okay. Ter zake.’

–        ‘ Laten we ons hier beperken tot het aangeven van wat wij voor de jongelui de moeite waard achten en hen zelf laten combineren en kiezen.’

‘ Comme d’habitude, of nou ja, bijna. Om te beginnen met Covid als de vijand. Net als in 1984, waar Oceanië permanent in oorlog moet zijn. Iedere nieuwe virusvariant is weer een nieuwe vijand. Daarna komen Vladimir Putin en Xi Jinping, in de rol van Orwell’s personage Goldstein, tegen wie de massa iedere dag zijn haat afreageert.

Corona-Covid19 komt voor “hen” als een geschenk uit de hemel. Ik lees net nog een mooie passage in 1984, op bladzijde 261 waar O’Brien het tegen Winston heeft, terwijl Winston in Kamer 101 wordt gemarteld, gesensibiliseerd.
Luister: “ ‘Nu zal ik je vertellen wat het antwoord op mijn vraag is. Luister goed. De Partij streeft uitsluitend uit eigenbelang naar macht. Wij zijn niet geïnteresseerd in het welzijn van anderen; wij zijn enkel en alleen geïnteresseerd in macht. Niet in rijkdom of weelde of een lang leven of geluk: alleen in macht, zuivere macht. Wat zuivere macht betekent, zul je nog leren begrijpen.
Wij verschillen van alle oligarchieën uit het verleden doordat wij weten wat we doen. Alle andere, zelfs als ze veel op ons leken, waren lafaards en huichelaars. De Duitse nazi’s en de Russische communisten hebben ons in hun methoden heel dicht benaderd, maar ze hadden nooit de moed toe te geven wat hun motieven waren. Ze beweerden, en misschien geloofden ze dat zelf, dat ze de macht tegen hun zin hadden overgenomen, en voor beperkte tijd, en dat vlak om het hoekje een paradijs lag waar de mensen vrij en gelijk zouden zijn. Zo zijn wij niet.
Wij weten dat niemand ooit naar de macht grijpt met de bedoeling die weer prijs te geven. Macht is geen middel, macht is een doel. Men vestigt geen dictatuur om een revolutie veilig te stellen; men maakt revolutie om de dictatuur te vestigen. Het doel van vervolging is vervolging. Het doel van marteling is marteling. Het doel van macht is macht. Begin je me nu te begrijpen?” ‘

–        ‘ Ik begrijp je maar al te goed. Je kunt het ook bij Hannah Arendt nalezen.  Ik zet de link naar het gesprek met Arno Wellens er ook bij, over de “totale controle” middels invoering digitaal geld (en het afschaffen van cash). Dit hebben ook niet veel mensen door, of het interesseert ze geen moer. Totdat ze er mee te maken krijgen en het te laat is.’

Arno Wellens: Totale Controle   |   www.youtube.com/watch?v=kQQTKNYeCSg

 

‘ Laten we afronden met de recensie van Michel Krielaars, van een boek van Tergit. Wat hij over de rechters tijdens Weimar schrijft, speelt zich momenteel volop af in Nederland bij de magistratuur. Daar lusten de honden geen brood meer van.

* citaat* :  ‘ Tergit, die aanvankelijk nooit aantekeningen durfde te maken, centreert haar verslag meestal rondom een beslissende zin uit het proces dat ze volgt. Het leverde prachtige scènes op, die kenmerkend zijn voor de speelsheid van de vernieuwende journalistiek in die tijd.

Hoogverraad

Schokkend in Tergits reportages is de opstelling van de rechters, die de Weimarrepubliek verafschuwen en menen dat deze is voortgekomen uit hoogverraad. In de rechtbanken overheerst dan ook de geest van het verdwenen keizerrijk, waarbij rechters zich tot verdachten verhouden als Pruisische officieren tot hun ondergeschikten. Vanuit zo’n opstelling is het niet vreemd dat zij een sterke voorkeur koesteren voor de nazi’s als beschermers van hun land tegen het communistische gevaar.’  *  einde citaat *

Wederom een schitterende recensie van Krielaars.
Ik ben benieuwd hoe het met die rechters en andere juristen in de soap van Huig Plug verder gaat. Meneer Plug mag wel oppassen dat hij eerdaags niet onder een bus of trein belandt.’