‘ In het geval van Uber zien we bij de Belastingdienst een bizar Jeroen Bosch-achtig-tafereel, namelijk: Nederlandse belastingambtenaren die de facto min of meer acteren als consultants voor Uber-lobbyisten.’

–        ‘ Terwijl ze hun eigenlijke taken – te zorgen dat het Belastingsysteem voor de Nederlandse burger soepeltjes en geolied werkt – verwaarlozen. Vermoedelijk vinden die Belastingambtenaren het knutselen en fröbelen met slimme fiscale constructies, spannender dan het (grotendeels routine-) werk ten behoeve van de Nederlandse burger.’

‘ Een rottig belastingsysteem is fnuikend voor het publiek vertrouwen. Terwijl er onder de Haagse Kaasstolp wordt geneuzeld en gezwateld over Stikstof, windturbines en wat al niet meer voor flauwekul, moet de Nederlandse burger op een houtje bijten wanneer zij met de Belastingdienst te maken heeft of krijgt. Denk alleen maar eens aan de soap rond de toeslagen; de Uber-lobbyisten werden op hun wenken bediend, terwijl Nederlandse burgers met een eeuwig kluitje in het eeuwig ruisende riet werden en worden gestuurd: “O! ’t ruischen van het ranke riet! / o wist ik toch uw droevig lied! / wanneer de wind voorbij u voert / en buigend uwe halmen roert,” dat is Zjiedoo Sjezelle, ja, ik moest even op-luchten en dan is poëzij een probate opkikker.
Wat ik wilde zeggen: daar helpt geen stemmen voor of tegen welke politieke partij dan ook tegen. Dat maakt het hele democratische systeem tot een lachertje.’

–        ‘ Het dubbele, om niet te zeggen: dubieuze, optreden van meneer Mark MacGann in de Tweede Kamer commissie kan net zo goed worden gezien en gewaardeerd als een advertorial voor bedrijven om hun tenten in Nederland op te slaan en hier – met de hulp van de Nederlandse belastingdienst – hun zakken te spekken.
Trouwens, waarom zou MacGann als klokkenluider optreden? Wat zit er voor hem in en aan? Doet hij dit uit pure naastenliefde? Dat blijft uiteraard mogelijk, maar ik vind dat – met permissie –  onwaarschijnlijk.’

‘ Hoe groot acht jij de kans dat er bij de Belastingdienst orde op zaken wordt gesteld? Ik acht die kans niet erg groot.’

–        ‘ Nihil. Waarom zouden ze ook? Ze weten dat ze overal mee weg komen, omdat iedereen aan de top van de apenrots, bergen boter op het hoofd heeft. Hoeveel belastingdienst-ambtenaren zouden er slimme constructies verzinnen voor bewindspersonen? Nou? Zou jij je hand daarvoor in het vuur durven of willen steken, dat alles gaat zoals het hoort? Mij in ieder geval niet gezien. Waarom lach je? Er valt toch echt helemaal niets te lachen, dunkt me.‘

‘ Omdat ik ooit hoorde beweren dat Rutte een speciale “task force” bij de Belastingdienst zou hebben laten optuigen ten behoeve van het koninklijk huis. Dat idee vond ik destijds grappig, juist omdat het me niet meteen onwaarschijnlijk leek. Tenslotte maakt Rutte uitgebreid gebruik van Willie & Max wanneer hem dat te pas komt. Kortom: alles loopt en vloeit door elkaar heen. Des politiciens sans frontières ….. ‘

–        ‘ Mazzucato & Collington trappen een open deur in als ze zeggen dat het inhuren van “experts,” consultants, adviseurs en deskundologen, door een overheid, de ambtenaren van zo’n overheid cognitief doet atrofiëren. Dat zou een verklaring kúnnen zijn waarom de ambtenaren van de Belastingdienst zo ijverig en gretig voor een firma als Uber in de weer gingen.’

’ Daar raak je aan een belangrijk aspect dat te gauw vergeten wordt: waardering voor het werk dat je verricht, waardering voor je kennis en kunde. Mensen worden niet uitsluitend gedreven door geld- en winzucht. Vooral vakmensen niet. Die waardering kregen en krijgen de Belastingambtenaren hoogstwaarschijnlijk niet of veel te weinig van hun politieke bazen – de bewindslui dus. Ministers en staatssecretarissen worden door een partijnomenklatoera aangesteld, ongeacht hun kunde en kennis. Krijg je als fiscalist-professional bijvoorbeeld een pipo als Wiebes met een handlanger als de generaal Leijtens als bazen boven je, dan kan ik me voorstellen dat je denkt: wij worden als professional niet serieus genomen, dus geef mijn portie maar aan Fikkie.’

Daarnaast is het voor duur geld inhuren van externe “experts” eigenlijk een vorm van adding insult to injury, omdat de nomenklatoera daarmee inpliciet te kennen geeft dat het de eigen ambtenaren onvoldoende competent acht, terwijl de ingehuurde deskundoloog vaak geen deskundoloog blijkt, maar een crony, die aan een kluif moet worden geholpen.’

–        ‘ Erg onsmakelijk allemaal, en de pest voor het land uiteraard, maar je hebt gelijk. Wat denk je van een Christianne Zeggelink – v.d. Wal, die heeft meestentijds geen idéé waarover het gaat, een Dilan Zegerius idem dito, en zo zijn er meer. Die gasten van Uber daarentegen, die wisten wel degelijk wat ze wilden en hoe ze het wilden. Dat prikkelt de professional, kan ik me voorstellen, dus die denkt: laten we samen het systeem verneuken.

Onkundig kader demoraliseert het ambtenarencorps. Een leger, dat wordt geleid door klunzige officieren (die hun benoeming en baantje bij wijze van spreken “gekocht” hebben – zoals vroeger letterlijk gebeurde) en een sub-middelmatig middenkader, dat verliest iedere veldslag.
Dat denk ik ook. Het is een zichzelf versterkend gebeuren, proces: demotivatie en demoralisatie. Ik vrees echter dat deze etterende zweer op deze manier bespreken, adresseren en agenderen, volstrekt taboe is.’

‘ Dat weet ik wel zeker: er zijn inmiddels te veel bazen en bovenbazen, die er alle belang bij lijken te hebben dat de chaos alleen maar groter wordt. Die zitten niet te springen om een geolied, deskundig en tevreden ambtelijk apparaat, dat ze dagelijks zou confronteren met hun eigen labbekakkigheid.’

*

 

artikel:  Tobias den Hartog 21-03-23 (de Gelderlander /  www.gelderlander.nl) – Uber-klokkenluider: Geheime belastingdeal met Nederland was ‘sweet.’