*
‘ Cobra’s werden oorspronkelijk in Italië gemaakt, maar nu zowat overal geloof ik. In 1992 nog niet. Toen werd er nog eerlijk dynamiet of TNT gebruikt. Duitsland dat kan, maar het kan ook als fopspeen worden ingezet om ons te misleiden. 25 kilo cobra is trouwens flink wat. Daar schijn je een complete wijk mee plat te kunnen krijgen.’
- ‘ Ook terrorisme als wapen, wordt geglobaliseerd en dus gedemocratiseerd. Daar konden we op wachten. De aanslagen op die Italiaanse rechters Falcone en Borselino moesten vooral angst onder politici en magistraten zaaien: blijf van ons (Cosa Nostra / Mafia) af, want anders kun je weleens een koutje vatten. Wat ooit eigenlijk alleen de mafiosi konden, dat kunnen particuliere hobbyisten nu ook.’
‘ Behalve zo’n klus als het opblazen van die Nordstream pijp. Daar was heus staatsterrorisme voor nodig. Zo’n karwei is (vooralsnog) te ambitieus voor private amateur-knutselaars. Indertijd is Toto Riina door de mafia opgeofferd als hoofddader, maar veranderd is er natuurlijk niets, alleen is zo’n ophef niet meer nodig. Het gebeurt nu discreet, maar daarom niet minder effectief. Als Lagarde of Draghi een seintje krijgen dat ze de rente moeten verhogen of verlagen, dan doen ze dat uiteraard schielijk, want waarom zouden ze wachten op het over de post bezorgd krijgen van een oor, of een hand? Tegenwoordig krijgen ze vermoedelijk een flinke cobra door de brievenbus geduwd of in de kofferbak gelegd. Of er wordt iets in de koffie of de thee gedaan; dat ambacht is niet uitgestorven. Hoeveel miljard van onze Belastingcenten die de politieke nomenklatoera zogenaamd naar de EU en dus Brussel kiepert, vloeien regelrecht in de zakken van de mafiosi? Intussen op klaarlichte dag en in vol zicht. Denk maar aan de Oekraïne. Hoeveel van het vele geld dat midddels die proxy-nep-oorlog wordt witgewassen is (via-via-via) van politici-volksvertegenwoordigers, schat jij in?’
- ‘ Juist. Dus over welke mafiosi hebben we het bedoel je? Wie onderscheidt er nog tussen politici, bankiers-financiers en “echte” Mafiosi? Hebben we voldoende hints gegeven?’
‘ Dat lijkt me wel. Het moet ook weer niet té makkelijk worden. Het kat-en-muis-spel (Netanyahu versus Hamas) door Hajo verbeeld, is creatief-ludiek en in combi met Steinbeck nog een klein beetje cultureel-literaaaair op de koop toe. De video – nu in kleur – is erg de moeite waard. De VS zitten momenteel opnieuw in de situatie die Steinbeck in de twee boeken schildert: rauwe armoe voor het klootjesvolk – niet voor de Amerikaanse nomenklatoera-deep-staters. Krankzinnig. Terwijl Biden miljarden via de Oekraïne en Gaza naar de wapenfabrikanten smijt, om hemzelf en zoon Hunter uit de gevangenis te houden. Netanyahu doet in Gaza niet veel anders, want zo gauw die oorlog daar stopt, moeten hij en zijn echtgenote voor de rechter.’
- ‘ Dan is het scharrelen van Rutte en Kaag eigenlijk nog klein bier; die snaaien links en rechts misschien een paar miljoenen mee, en ze voeden hun ego’s met de status die ze via en door de MSM krijgen aangewreven, maar dat was het dan toch wel. Of ben ik nu naïef? Hoeveel zou die Frank Oranje van Pels Rijcken nou hebben moeten wegzetten, of kwijtmaken? Hij heeft zich verhangen, of is daar bij “geholpen.” Dan is er meestal meer aan de hand dan een gewone fraude – dan moeten er meestal “hoge bomen” uit de wind worden gehouden. Boeren verhangen zich ook bij bosjes – vanwege stikstof bewindslui. Daar lezen we niks over in de media. Vanwege de sociale onrust. Die sociale onrust geldt vooral en met name de bewindslui die zich lenen voor het soort maatregelen die het verhangen veroorzaken: hebben wij dat soort lieden echt ooit democratisch gekozen?! Zitten ze er nóg!? Dan deugt ons systeem niet; van geen kant. Het erbij-willen-horen (bij het WEF en de Bilderberg-poppenkast bijvoorbeeld, of bij de “toppen” in Dubai en Qatar aanwezig willen zijn) is voor hen erg belangrijk. Van mij mogen ze hoor, maar voor ons, in de polder, zijn de gevolgen van hun “staatsliederlijke” bokkensprongen, gevoed door koddige kippendrift, desniettemin onbetamelijk hinderlijk, en dáár hebben wij toch mee te maken.’
