++
‘ De cartoons van De Reijger en Oppenheimer zijn complementair.’
– ‘Nou en of. Alsof het afgesproken werk is.’
‘ A Great Con. Again.’
– ‘ Zeker, en politiek en bankiers zijn twee handen op een buik.’
‘ Wij spreken in raadselen, zullen de jongelui ongetwijfeld zeggen.’
– ‘ Geeft niet, laat ze maar even nadenken. “Horende doof en ziende blind.” ’
‘ Matteus 13 …. ?’
– ‘ Knap. En Jesaja 6.’
‘ Hm, raadselen. “Hij onderwees hen uitvoerig en sprak hen toe in gelijkenissen.” ’
– ‘ Marcus 4?’
*
‘ Sure. Zeg maken we dit af? Ik denk dat iedereen die heeft willen reageren dit nu wel heeft gedaan.’
– ‘ Oké. Hajo tekent de koorddanser die Zarathustra in de stad ‘De Bonte Koe’ boven de markt bezig ziet. Dat staat voor de hocus-pocus-humbug van de politici en het financieel-cyber-complex; de afleidingsmanoeuvres waarmee de massa wordt beziggehouden, terwijl de ladenlichters/zakkenrollers hun slag slaan en de massa berooft.’
‘ In het Filosofie Magazine nr 3 van maart 2019 tekent Hajo Nietzsche als koorddanser- in-pak die aanstalten maakt zij act te beginnen. Nou, enne Ruben Oppenheimer tekent de beurzensnijders – gesymboliseerd door de banken op de achtergrond – die net weer hun slag hebben geslagen. Hij tekent dus zowel het terugdraaien van de tijd – terwijl de klok op zondag 26 maart 2023 een uur vooruit werd gezet, hetgeen een uur diefstal, want langer werken en meer consumeren, betekent – en de diefstal van de financiële parasieten. Dus dubbelop.’
– ‘ Wanner we hééél hééél erg melig-cynisch zouden willen zijn, dan interpreteren we de koorddanser als de letterlijke Übermensch, omdat hij zich immers boven de massa bevindt om daar zijn halsbrekende portie apekool uit te voeren.’
‘ Dat komt hem dan ook duur te staan, want hij valt te pletter. We kunnen de twee tekeningen combineren: afleiding van het volk terwijl de graaiende gappers, roven en plunderen. Dan zijn de tekeningen complementair. Toch?
Ik ga eerder voor het narratief dat Nietzsche zelf de koorddanser is, die het volk komt vertellen dat god weliswaar dood is verklaard, maar dat men (= het volk zelf) subiet andere goden heeft geïnstalleerd, zoals politieke leiders en bankiers. Desnoods fanatiek een ideologie, een “sprookje”, aanhangt. Aan een van de dominante sprookjes komt nu een einde: het sprookje van de Amerikaanse dollar. Vanuit dit verhaal stap je zo over naar de tekening van Oppenheimer, met de klok die terug wordt gezet (banken vallen weer om, dat hebben we eerder gezien – déjà vu) en de wolkenkrabbers waarin “ze” huizen en hokken. De booswichten dus.’
Sue Prideaux op 25 februari 2019 – www.filosofie.nl/alle-goden-zijn-dood-leve-de-ubermensch-2/