‘ Hoeveel vlieguren maken de Nederlandse beroepspolitici met elkaar per jaar, denk jij?’

• ‘ Dat zal vast niet weinig zijn. Daar lopen ze niet mee te koop, en als ze al met de billen bloot moeten, dan verbruiken ze al die belastingvrije kerosine vanzelfsprekend in het Algemeen Belang, voor de Democratie, voor de EU als Waardengemeenschap, tegen de Wereldoorlog, voor de Vrije Markt, nou ja, je kent de rest van de riedel zelf ook. Dat geldt ook voor de vervuiling van de atmosfeer die al dat gevlieg en andere ongein die ze uithalen, veroorzaken. Hoezo?’

‘ Nou, ik lees net een column van Bert Wagendorp in de Volkskrant en wat hij beschrijft, bevestigt mijn beeld opnieuw, hoe zou het ook anders kunnen: politici hebben niks met ons van doen, die leven op hun eigen planeet hun eigen leventje. We hebben geen van allen iets met elkaar te maken. Het Parlement niet met de kiezer en de regering niets met het Parlement en de kiezer, en vice versa. Het rare is dat we dat allemaal vanzelfsprekend zijn gaan vinden; zij vinden dat ook niet gek.’

• ‘ Dat ben ik met je eens. We schikken ons gedwee in de raarste omstandigheden en laten ons massaal van alles wijsmaken. Gisteren nog had ik het met iemand over de nul-rente op spaargelden en het verdampen van onze pensioenen en zo. Terwijl die 1% steeds vetter en rijker wordt en overal schijt aan heeft. Amazing toch?! We slikken het massaal voor zoete koek. Als ”we” maar gauw weer op vakantie kunnen. Per vliegtuig welteverstaan.Wat Bert Wagendorp schrijft over die banen, die steeds als argument uit de kast worden gehaald. Je reinste roomboter-lulkoek. Met zulke kullaria laten we ons gewoon het bos in sturen, dus wat wil je? Die pipo’s, bimbo’s en jojo’s die zich als onze volksvertegen­woordigers afficheren, weten drommels goed dat de meesten van ons met een natte vinger zijn te lijmen en dat we ons met open ogen laten belazeren, want we hebben ook boter op ons hoofd. Met horden tegelijk wordt er naar Ibiza of Blanes gevlogen, of naar nog banalere bestemmingen. Dus?
  Waarom denk jij dat nagenoeg de hele bevolking onder die Haagse kaasstolp vóór de KLM en Schiphol is? Dat verwondert mij niks. Natuurlijk zijn ze vóór. Of ze vliegen zelf als gekken de aardbol rond, of ze vangen linksom of rechtsom smeergeld (in cash of in natura), of ze staan als lobbyist op de loonlijst van zo’n toko. Meestal is alles tegelijk aan de orde. Waarom denk je dat iemand vandaag de dag de politiek in gaat? Ben je daarom Sartre maar weer gaan lezen?’

‘ Ach, De teerling is geworpen is dun, en we lazen het op de middelbare school klassikaal. Ook een beetje nostalgie dus.’

• ‘ Het gaat over een stel dat in de herkansing gaat, is het niet? Artikel éénhonderdveertig: wanneer als gevolg van een vergissing die geheel aan de directie te wijten is, een man en een vrouw, die voor elkaar bestemd waren, elkaar tijdens hun leven niet hebben ontmoet, kunnen ze in de herkansing. Artikel 140.’

‘ Correct onthouden en bijna letterlijk geciteerd. Ja, precies. Ook dat.’

• ‘ Ook dat? Hoezo? Ik dacht dat je nog niet zo lang een nieuwe vlam had? Ik vond haar wel leuk. Jullie zijn al drie of vier keer op lang weekend geweest, toch?’

‘ Klopt. Nou zag ik haar onlangs op een foto op een site, in de rij staan voor een IKEA-vestiging, of bij een hamburger-kraam of zoiets. Ik heb haar gevraagd of zij het was en dat was zo. Dat is dus niks geworden tussen ons.’

• ‘ Oohóóó…. vanwege de rij voor IKEA en de hamburgers? Had ze in de rij voor een boekwinkel gestaan, dan was het okay geweest? Ook banaliteit is een houding, beweert Camus in De mens in opstand: “La banalité aussi est une attitude”. Hier. Ik heb het Frans er bij. Camus schrijft mooi Frans vind ik, en vaak voelt het Nederlands stroef en moet ik het Frans proeven. Niet per se vertalen, maar proeven. Zeg? Geen herkansing dus?’

‘ Ik weet precies wat je bedoelt. Les jeux sont faits is iets eenvoudiger Frans. In de rij staan voor een boekwinkel? Neen, ook niet, want dan was het vast een van die boekwinkels geweest die failliet gingen of er gewoon mee ophielden, neen, da’s ook geen goed nieuws. Geen herkansing dus. Een boekwinkel moet je gewoon binnen kunnen lopen. Er moeten veel goede boeken op de plank staan, er hoort een schoon toilet te zijn en een een zitplek om te lezen. Zoals ooit bij Scheltema, in Amsterdam.
Trouwens, Sartre en Camus hebben hun vriendschap verbroken, precies vanwege L’homme révolté. Ik kom daartegen in opstand. Tegen vrouwen die in de rij gaan staan. Ook als ze voor mij in de rij zouden gaan staan. Zelfs als ze mooi zijn. Kom nou, ik ben toch zeker niet in de uitverkoop? Ik heb iets tegen rijen. Ik vind rijen armoedig. Maar jij leest De kleine prins. Weer? Lekker dun fliebertje en een leuk luchtig voorjaarsverhaaltje, vooral als ‘ie vraagt om een schaap te tekenen en dan krijgt ‘ie een tekening van een doos met gaten en daar zit dan het schaap in – zegt de tekenaar tenminste. Toch diep. Zeker voor die leeftijd. ’

• ‘ Ja, ik was er voor de derde keer in bezig, totdat ik me realiseerde dat er in werd gevlogen. Niet zo gek natuurlijk, want Saint Exupery was tenslotte piloot. Hij is in zijn kist gestorven – neemt men aan. Of er gaten in die kist waren geschoten, weet ik eigenlijk niet. Is hij niet boven een woestijn zoek geraakt? Zoiets. Of ben ik in de war met Biggles? In ieder geval is de man romantisch aan zijn einde geraakt.
  Ik zag de laatste dagen overal foto’s van die kuddes vliegtuigen staan en ik kreeg het subiet Spaans benauwd bij de gedachte aan die tonnen CO2 en fijnstof en de miljoenen liters kerosine die opnieuw zullen vervliegen. Letterlijk: ver-vliegen, vervlogen worden. Al die vliegmaatschappijen worden “gered.” Ik dacht: we zijn massaal kierewiet-kamikaze geworden. Compleet kierewiet. Dus ik heb de kleine prins maar even in de hold gezet. In de queue, zou je kunnen zeggen.’

‘ Voor als er betere tijden aanbreken. Zou dat nog gebeuren? Nog tijdens ons leven? Volgens artikel 140-sub misschien? Of zijn we allemaal Yossarians en komen we nooit uit de Catch 22?’
 

 
 

‘ Hoeveel vlieguren maken de Nederlandse beroepspolitici met elkaar per jaar, denk jij?’

• ‘ Dat zal vast niet weinig zijn. Daar lopen ze niet mee te koop, en als ze al met de billen bloot moeten, dan verbruiken ze al die belastingvrije kerosine vanzelfsprekend in het Algemeen Belang, voor de Democratie, voor de EU als Waardengemeenschap, tegen de Wereldoorlog, voor de Vrije Markt, nou ja, je kent de rest van de riedel zelf ook. Dat geldt ook voor de vervuiling van de atmosfeer die al dat gevlieg en andere ongein die ze uithalen, veroorzaken. Hoezo?’

‘ Nou, ik lees net een column van Bert Wagendorp in de Volkskrant en wat hij beschrijft, bevestigt mijn beeld opnieuw, hoe zou het ook anders kunnen: politici hebben niks met ons van doen, die leven op hun eigen planeet hun eigen leventje. We hebben geen van allen iets met elkaar te maken. Het Parlement niet met de kiezer en de regering niets met het Parlement en de kiezer, en vice versa. Het rare is dat we dat allemaal vanzelfsprekend zijn gaan vinden; zij vinden dat ook niet gek.’

• ‘ Dat ben ik met je eens. We schikken ons gedwee in de raarste omstandigheden en laten ons massaal van alles wijsmaken. Gisteren nog had ik het met iemand over de nul-rente op spaargelden en het verdampen van onze pensioenen en zo. Terwijl die 1% steeds vetter en rijker wordt en overal schijt aan heeft. Amazing toch?! We slikken het massaal voor zoete koek. Als ”we” maar gauw weer op vakantie kunnen. Per vliegtuig welteverstaan.Wat Bert Wagendorp schrijft over die banen, die steeds als argument uit de kast worden gehaald. Je reinste roomboter-lulkoek. Met zulke kullaria laten we ons gewoon het bos in sturen, dus wat wil je? Die pipo’s, bimbo’s en jojo’s die zich als onze volksvertegen­woordigers afficheren, weten drommels goed dat de meesten van ons met een natte vinger zijn te lijmen en dat we ons met open ogen laten belazeren, want we hebben ook boter op ons hoofd. Met horden tegelijk wordt er naar Ibiza of Blanes gevlogen, of naar nog banalere bestemmingen. Dus?
  Waarom denk jij dat nagenoeg de hele bevolking onder die Haagse kaasstolp vóór de KLM en Schiphol is? Dat verwondert mij niks. Natuurlijk zijn ze vóór. Of ze vliegen zelf als gekken de aardbol rond, of ze vangen linksom of rechtsom smeergeld (in cash of in natura), of ze staan als lobbyist op de loonlijst van zo’n toko. Meestal is alles tegelijk aan de orde. Waarom denk je dat iemand vandaag de dag de politiek in gaat? Ben je daarom Sartre maar weer gaan lezen?’

‘ Ach, De teerling is geworpen is dun, en we lazen het op de middelbare school klassikaal. Ook een beetje nostalgie dus.’

• ‘ Het gaat over een stel dat in de herkansing gaat, is het niet? Artikel éénhonderdveertig: wanneer als gevolg van een vergissing die geheel aan de directie te wijten is, een man en een vrouw, die voor elkaar bestemd waren, elkaar tijdens hun leven niet hebben ontmoet, kunnen ze in de herkansing. Artikel 140.’

‘ Correct onthouden en bijna letterlijk geciteerd. Ja, precies. Ook dat.’

• ‘ Ook dat? Hoezo? Ik dacht dat je nog niet zo lang een nieuwe vlam had? Ik vond haar wel leuk. Jullie zijn al drie of vier keer op lang weekend geweest, toch?’

‘ Klopt. Nou zag ik haar onlangs op een foto op een site, in de rij staan voor een IKEA-vestiging, of bij een hamburger-kraam of zoiets. Ik heb haar gevraagd of zij het was en dat was zo. Dat is dus niks geworden tussen ons.’

• ‘ Oohóóó…. vanwege de rij voor IKEA en de hamburgers? Had ze in de rij voor een boekwinkel gestaan, dan was het okay geweest? Ook banaliteit is een houding, beweert Camus in De mens in opstand: “La banalité aussi est une attitude”. Hier. Ik heb het Frans er bij. Camus schrijft mooi Frans vind ik, en vaak voelt het Nederlands stroef en moet ik het Frans proeven. Niet per se vertalen, maar proeven. Zeg? Geen herkansing dus?’

‘ Ik weet precies wat je bedoelt. Les jeux sont faits is iets eenvoudiger Frans. In de rij staan voor een boekwinkel? Neen, ook niet, want dan was het vast een van die boekwinkels geweest die failliet gingen of er gewoon mee ophielden, neen, da’s ook geen goed nieuws. Geen herkansing dus. Een boekwinkel moet je gewoon binnen kunnen lopen. Er moeten veel goede boeken op de plank staan, er hoort een schoon toilet te zijn en een een zitplek om te lezen. Zoals ooit bij Scheltema, in Amsterdam.
Trouwens, Sartre en Camus hebben hun vriendschap verbroken, precies vanwege L’homme révolté. Ik kom daartegen in opstand. Tegen vrouwen die in de rij gaan staan. Ook als ze voor mij in de rij zouden gaan staan. Zelfs als ze mooi zijn. Kom nou, ik ben toch zeker niet in de uitverkoop? Ik heb iets tegen rijen. Ik vind rijen armoedig. Maar jij leest De kleine prins. Weer? Lekker dun fliebertje en een leuk luchtig voorjaarsverhaaltje, vooral als ‘ie vraagt om een schaap te tekenen en dan krijgt ‘ie een tekening van een doos met gaten en daar zit dan het schaap in – zegt de tekenaar tenminste. Toch diep. Zeker voor die leeftijd. ’

• ‘ Ja, ik was er voor de derde keer in bezig, totdat ik me realiseerde dat er in werd gevlogen. Niet zo gek natuurlijk, want Saint Exupery was tenslotte piloot. Hij is in zijn kist gestorven – neemt men aan. Of er gaten in die kist waren geschoten, weet ik eigenlijk niet. Is hij niet boven een woestijn zoek geraakt? Zoiets. Of ben ik in de war met Biggles? In ieder geval is de man romantisch aan zijn einde geraakt.
  Ik zag de laatste dagen overal foto’s van die kuddes vliegtuigen staan en ik kreeg het subiet Spaans benauwd bij de gedachte aan die tonnen CO2 en fijnstof en de miljoenen liters kerosine die opnieuw zullen vervliegen. Letterlijk: ver-vliegen, vervlogen worden. Al die vliegmaatschappijen worden “gered.” Ik dacht: we zijn massaal kierewiet-kamikaze geworden. Compleet kierewiet. Dus ik heb de kleine prins maar even in de hold gezet. In de queue, zou je kunnen zeggen.’

‘ Voor als er betere tijden aanbreken. Zou dat nog gebeuren? Nog tijdens ons leven? Volgens artikel 140-sub misschien? Of zijn we allemaal Yossarians en komen we nooit uit de Catch 22?’