Structureel wantrouwen

 
 

 

https://www.nrc.nl/nieuws/2021/01/26/ruben-l-oppenheimer-a4029101

 
‘ Moet het niet toch “institutioneel wantrouwen” zijn, in plaats van structureel?’

  • Het wantrouwen ligt naar mijn overtuiging intussen dieper, het is polydimensionaal wantrouwen.’

‘ Polydimensionaal, hm, jij vindt dat in het tegenwoordige Nederland iedereen iedereen wantrouwt: de politici wantrouwen de ambtenaren en de burgers, de ambtenaren wantrouwen de politici en burgers, en de burgers wantrouwen iedereen en nog veel meer ….’

‘ Ja, dat kan niet missen, we liepen er jarenlang iedere dag minstens twee keer voorbij. Maar Oppenheimer tekent vaak met veel betekenislagen – polyinterpretabel, meerduidig. Vind ik althans. De opperlaag is hier het standbeeld als symbool van verzet tegen onderdrukking, bezetting. De staking van 25 en 26 februari 1941, dat is bijna op de kop af een maand later dan de huidige rellen tegen de corona-avondklok.
Oppenheimer heeft het beeld in de actualiteit van de recente rellen tegen de avondklok geplaatst. De avondklok verwijst net zo goed naar de spertijd tijdens de Duitse bezetting, dus naar oorlogstijd. Een oorlog van iedereen en alles tegen iedereen. Men verraadt elkaar nu ook links en rechts aan de politie – “Geeft u ons een belletje als er bij de buren een feestje is?! Dan kunnen wij er binnenvallen”.’

  • ‘ De oorlogsmetaforen zijn compact geconcenteerd en de avondklok figureert hierin prominent, en dan natuurlijk het samenscholingsverbod. We zijn immers in oorlog met een onzichtbare vijand: het Covid19-virus. Straks komt er ook nog een vaccinatie-Ausweis. Het voorzien in een oorlogscontext en -sfeer is toch kundig gedaan door de propaganda-marketing-bureaus. De invoering van het standrecht gaat ze blijkbaar nog net iets te ver, en de boa’s kregen de gevraagde wapens niet, maar wie weet, wat niet is kan nog komen.
    Waarom twijfelt Heer Bommel in de tekening, volgens jou althans, tussen een baksteen en de Grondwet?’

‘ Omdat volgens mij onze Grondwet door Rutte min of meer is kaltgestellt, en daar raak ik absoluut niet door begeistert – om het zacht te zeggen. Die flauwe kul met die Rutte-doctrine (“gewoon je bek houden”), dat is natuurlijk de extra dood in de democratische pot. Typisch Rutte: kijken hoe ver hij kan gaan, met die mengeling van steelsheid, overrompeling, armpjedrukken, bluf en andere machtspolitieke trucs. Hij zit niet voor niets tien jaar op die plek gekleefd. Hij weet niet meer beter: een dealtje hier en een dealtje daar, akkoordje met Marietje, akkoordje met Miep, dat soort werk dus. En als hij je niet meer kan gebruiken, dan gooit hij je voor de bus. Dus vandaar, de Grondwet als baksteen, stoeptegel, als symbool van straatoproer. Het zijn straatgevechten.’

  • ‘ Aha, ik snap je denk ik. Artikel 68 van de Grondwet moet op de schop, althans wat betreft de laatste woorden: “…. waarvan het verstrekken niet in strijd is met het belang van de staat.” Wat er in het belang van de staat is, of zou zijn, dat bepaalt koning Rutte dan. Hij framet dat met behulp van het begrip “persoonlijke beleidsopvattingen” (met name beleidsopvattingen van ambtenaren; van wie precies blijft vaag). Rutte werpt zich zogenaamd op als beschermer van de ambtenaren, maar hij gebruikt ze intussen net zo goed als hij iedereen gebruikt.
    Anderzijds, is dat het politieke handwerk. Meestal niet erg verheffend en het wordt er niet fraaier op, maar: if you can’t stand the heat, get out of the kitchen. Een natuurlijke selectie en survival of the fittest and the meanest.

‘ Hm, een rat race waarin iedereen de ander als verdienmodel ziet. Vandaag de dag liggen reuring en de rel het beste in de markt, daar scoor je het beste mee in de media. Dat helpt ook niet bepaald om het niveau te verhogen. Zoals ik het tot dusverre heb begrepen, komt hier wel zo’n beetje op neer. Voor de goede orde: vele van die luitjes die door Rutte worden gebruikt, of die dat claimen, die láten zich gewillig of zelfs met graagte gebruiken. Met open ogen. Achteraf is het dan piepen geblazen dat ze door Rutte zijn bedrogen en bedot.
Als het misgaat, dan schuiven de politici de schuld graag gladjes op het bordje van de ambtenaren. Wij – het klootjesvolk – weten langzamerhand niet meer wie ons regeert: zijn dat vooral “de” ambtenaren of toch de “democratisch gekozen” politici. Deze (moedwillige, opzettelijke) vaagheid (zie o.a. Marc Chavannes) resulteert in een diffuse, algemene frustratie en die vindt af en toe een uitgang, een ventiel, in vandalisme bijvoorbeeld. Wat moet je nou met verkiezingen, als je al bij voorbaat weet dat er niets te kiezen valt?’

  • ‘Eigenlijk is het logisch dat de politici hoe langer hoe meer op de kennis van de ambtenaren parasiteren. Ambtenaren hebben materiedeskundigheid en domeinkennis, terwijl de meeste politici hun tijd besteden aan zelfpromotie, op weg naar de volgende sport op de carrièreladder.

‘ Om te beletten dat de ambtenaren hen in kennis te ver vooruit komen, hebben de politci het systeem van job-roulatie bedacht. Ambtenaren moeten voortdurend van ministerie wisselen, zogenaamd voor hun eigen bestwil en om van alle markten thuis te raken. Zo werd het geframed. Over dit systeem werd in het begin geklaagd door ambtenaren, maar de meesten zijn intussen gewend geraakt aan het bit van de routine. Bovendien werkt het systeem als een automatisch selectiemechanisme. De vis rot altijd vanaf de kop. Dus krijg je onfrisse zaken zoals de Toeslagen-fraude – niet alleen bij de Bulgaren, maar ook bij de ambtenaren en de politici die de fraude zouden moeten opsporen en repareren.’

  • ‘ Het is je reinste ondermijning wat er daar vanuit Den Haag plaatsvindt. Op een systematische manier. Je hoeft geen Einstein te zijn om het te doorzien en te snappen, maar niemand van de club benoemt het. Ja, meneer Remkes schreef een rapport, maar dat is inmiddels tot toiletpapier versnipperd en over de ministeries verdeeld, in het kader van de circulaire economie.
    Je kunt met het nog eens nauwkeurig lezen van de artikelen van Tom-Jan Meeus in de NRC van 21 nov. 2020 en 23 januari 2021 een flink eind op streek komen wat analyse betreft. De kop van Meeus’ stuk van 21 nov 2020 zegt het met zo veel woorden: de politici praten de ambtenaren na. Ruttes omertà is bedoeld om precies dát te verdoezelen – dat zijn die “persoonlijke beleidsopvattingen” van ambtenaren (die politici zich gretig toe-eigenen en presenteren als de hunne). Wij, de tokkies, moeten in de waan worden gehouden dat we wel degelijk worden geregeerd door onze volksvertegenwoordigers. De meesten daarvan kunnen dat alleen niet (meer), want de bekwamen en kundigen zijn en worden in toenemende mate vervangen door komedianten en clowns, die full time een act opvoeren, de ruifrauzers en verdienmodel-fundi’s. Opportunistische passanten, die door politieke partijen die als uitzendbureaus functioneren, op verdienposities worden geplakt.

‘ . Okay, dan zetten we dit vast op de site. Eens kijken wat de jongelui hier van maken. O ja, iemand tweette nog: dok-werker is de spijker op z’n kop want de werkers dokken immers. Ze bedoelt dat mensen die afhankelijk zijn van een inkomen uit arbeid (en die dus niet op vermogen teren), de rekening betalen.’
 

 

 
‘Het fundamentele wantrouwen is het grootste risico’
Jelle van Buuren, onderzoeker  /  Van geharde hooligan tot hippie, de schare coronademonstranten is divers, ziet onderzoeker Jelle van Buuren. „De woede gaat steeds over hetzelfde.”
Freek Schravesande   NRC  25 januari 2021 om 22:38
 
Verwey-Jonker Instituut: De boze burger is goed maar eenzijdig geïnformeerd
Ontevreden burgers weten vaak goed waar ze het over hebben, concludeert onderzoeker Eliane Smits van Waesberghe van het Verwey-Jonker Instituut, na interviews met 41 burgers en elf experts. Echter: ze zoeken vooral kennis die hun mening bevestigt.
Jelle Brandsma  / Trouw, 26 januari 2021, 1:00
 
NIEUWS  /   ASTRAZENECA-VACCIN
EU wantrouwt AstraZeneca, vermoedt dat het stiekem vaccins buiten Europa heeft verkocht
De Europese Unie heeft maandag farmaceut AstraZeneca onder druk gezet om zo snel mogelijk zoveel mogelijk vaccins te leveren. In een scherpe verklaring maakte Eurocommissaris Stella Kyriakides duidelijk dat de EU de farmaceut niet vertrouwt. De vrees bestaat dat de vaccins toch aan niet-Europese landen zijn geleverd. ‘We willen precies weten welke doses waar geproduceerd zijn en aan wie ze geleverd zijn’, aldus Kyriakides.
Charlotte Huisman en Michiel van der Geest   –    Volkskrant 25 januari 2021, 18:30