Verkleefd, verklefd, verkloven. Mag een politicus docent op een vmbo zijn? ‘How can we know the dancer from the dance?’

 

 
‘ Ik vind verkleefdheidsverklaring zo’n mooi woord. Had ik nog nooit van gehoord. Prachtig, hoor maar: “De neoliberaal Mark Rutte is verkleefd met (of aan?) het Haagse pluche.” Dat klinkt toch precies zo naargeestig-dreigend als het is, of niet soms?
Iedereen weet meteen waar je het over hebt: de gup is tien jaar premier en stelt alles in werk om zijn partij, de VVD, als grootste uit de aanstaande verkiezingen in 2021 (17 maart verkiezingen) te laten komen. Dan stelt die VVD ongetwijfeld Rutte opnieuw aan als CEO van Nederland en kan Rutte verder kleven en verkleven. Vaasjes verkleven.’

  • ‘ Deze “verkleefdheid” doet me denken aan een pleister die lang op een wond zit en die zo verkleefd is geraakt met de huid, dat het eraf trekken licht een nieuwe zweer kan veroorzaken. Zo’n pleister dient dan ook losgeweekt te worden. Brrrrrr ….
    Terug naar de verkleving van politici en die van Rutte in het bijzonder.
    Jij plaatst een vraagteken bij de redenatie van Klaas van Berkel in de Trouw, aangaande de vereniging van de rollen van politicus en wetenschapper bij Paul Cliteur.
    Cliteur kan als hoogleraar niet óók senator (lid van de Eerste Kamer, voor FvD) zijn, vindt Van Berkel, maar Mark Rutte mag wel lessen in maatschappijleer op een Haags vmbo (blijven) geven. Nota bene! Maatschappijleer nog wel. Die vraag zou je aan Van Berkel kunnen voorleggen.’

‘ Kijk, Cliteur heeft als docent te maken met adolescenten van gemiddeld 20 jaar en ouder en als senator met volwassen mede-politici, dus met personen die in staat geacht mogen worden over een ontwikkeld oordeelsvermogen te beschikken. Dat publiek kan zelf schiften aan de hand van hetgeen Cliteur ze voorschotelt en opdist, en ze kunnen zijn publikaties lezen. Die hebben de jaren des onderscheids bereikt. Bij de lessen die Rutte voor de vmbo’ers afdraait, ligt dat flink wat genuanceerder, dunkt mij. Voor we er erg in hebben, kweekt die Rutte misschien stilletjes geradicaliseerde neoliberalen.’

  • ‘ Inderdaad. Rutte wordt losgelaten op een veel jonger publiek, dat nog volledig openstaat voor beïnvloeding en indoctrinatie. Toch worden de posities van Cliteur als docent en politicus aan de kaak gesteld en blijft die van Rutte onbesproken. Zo gaat het wel vaker. Goed dat je dit aankaart.’

‘ Wat vind je trouwens van de argumentatie die Rutte zou hebben gegeven om als docent op de school van Kars Veling (oud-politicus voor de CU) les te mogen geven. Ik citeer: << Voormalig Kamerlid Kars Veling was schooldirecteur van het Johan de Witt toen Mark Rutte, destijds collega-Kamerlid, daar begon als leraar. “Rutte vond het leuk om les te geven. Hij wilde contact houden met de echte wereld. Daarom vroeg hij mij of hij één keer in de week voor de klas mocht gaan staan. Ik vond het een goed idee.” >>
Nou? Een oud-politicus die schooldirecteur wordt en een andere politicus als docent op zijn Johan de Witt school binnenhaalt? Dat kan dus wèl?’

  • ‘ Op z’n minst vind ik het pikant. Bijna net zo pikant als Ruttes argument: << “Hij wilde contact houden met de echte wereld. “ >>  Dit argument klinkt bijna aandoenlijk in zijn “aantijgelijkheid” (ook een mooi woord toch, afgeleid van aantijging): de Haagse kaasstolp als een vissenkom met piranhas, waaruit het een dag per week heerlijk ontsnappen is. Een dag per week in de echte wereld vertoeven, door lesgeven. Of het heilzaam voor is voor de leerlingen, is de vraag. Misschien moet ik toch ook maar het feit noemen dat Rutte twee geloofsgenoten van Veling (Slob en Schouten) op minster-verdienposities heeft benoemd. Hoewel Rutte daarmee wel tevens twee kneedbare pannekoeken had bedongen. Want zo werkt de CEO Rutte.
    Dat van dat contact-met-de-echte-wereld kan Paul Cliteur wat mij betreft ook aanvoeren als argument om senator (lid van de Eerste Kamer) te worden: contact houden de “echte wereld,”  dat wil in het geval van Cliteur zeggen: de wereld van de beroepslobbyïsten, konkelaars en influencers die de Eerste Kamer bevolken, die ook nog eens politicus zijn en van Staatswege uit Belastiggelden worden bezoldigd. Nou, nou, dat is me wat. Voor een integere en wakkere wetenschapper lijkt me dat beslist geen sinecure! Daar kom je iedere keer met een gekwetste ziel en geblutst geweten vandaan, dunkt mij.’

‘ En dan het argument van Van Berkel rond het begrip reputatieschade: << Maar reputatieschade voor een universiteit is een betrekkelijk nieuw en gevaarlijk argument. Dat komt voort uit de gedachte dat de universiteit een bedrijf is, dat in de concurrentiestrijd met andere bedrijven om zijn goede naam moet denken of de ‘aandeelhouders’ (de studenten, de maatschappij) tevreden moet houden.
Voor een universiteit is dat een oneigenlijk argument. Een universiteit is namelijk geen bedrijf en moet juist, omdat wetenschap ongemakkelijk kan zijn, afstand houden tot haar omgeving. Laten we afwachten of de Leidse universiteit een universiteit of een bedrijf wil zijn. >>  Wat vind je daar van?‘

  • ‘ Die laatste argumentatie vind ik haast bewust-wereldvreemd-naïef, want iedere onderwijsinstelling opereert vandaag de dag als een koekjesfabriek. Vooral universiteiten. Ook de Johan de Witt school van Kars Veling concurreert om leerlingen. Het gaat om omzetvolume en omloopsnelheid van de grondstof – de leerling/student. Dus laten we daar maar geen tijd aan besteden. Die onderwijsnaargeestigheid is in haar volle omvang over ons gekomen en daar moeten we zo goed en zo kwaad als het kan mee proberen te leven. Jammer voor de kinderen die “het” niet van huis uit meekrijgen, want die zitten opgezadeld met een achterstand die ze vroeger, ooit, op een school nog enigszins zouden hebben kunnen inlopen.’

‘ We zien het ook aan het allooi, de kwaliteit en het kaliber van de bewindspersonen die in een kabinet op de verdienposities van Onderwijs en Wetenschappen worden geplempt. Dat wordt een steeds treuriger vertoning. Ook daar gaan we geen woorden meer aan vuilmaken en verkwisten.
Wat professor Paul Cliteur en rector Carel Stolker van de Leidse universiteit betreft: beide heren staan vlak hun pensioen, dus hen zal de fall out van deze soap niet heel erg raken en wat erna komt, dat is hun pakkiean niet meer. ’

  • ‘ Precies, en aan ons onderwijs valt niet veel meer te verknoeien.
    Nog een tip: om af en toe naar de video’s van platforms als “De nieuwe wereld” te kijken. Daar komt namelijk van alles voorbij. Wat onderwijs en wetenschap betreft, zie je er bonafide wetenschappers (en integere journalisten) hun verhaal doen, tot en met woordkramers die verkooppraatjes ventileren en reclameteksten debiteren, alsook charlatan-propagandisten die ongegeneerd een product pushen en pluggen. Onder producten verstaan we hier net zo goed: politieke standpunten, narratieve lijnen, alternatieve plots en scenario’s alsmede commerciële frames. Erg leerzaam om eens te bekoekeloeren.’

‘ Bij “De nieuwe wereld” maakt precies dát een belangrijk onderdeel van de kwaliteit van het platform uit: die diversiteit noopt vanzelf tot discrimineren tussen: bocht, bonafide en brille.’

  • ‘ Het gedicht van Yates is in dit kader zeer toepasselijk en leent zich bij uitstek om uitgebreid besproken te worden. De laatste zin geeft de kern weer van waarom het hier gaat:  How can we know the dancer from the dance?  Hoe kunnen we de boodschap van de boodschapper onderscheiden en desgewenst los en onafhankelijk van elkaar beoordelen? De wetenschapper van de politicus, de politicus van de leraar-docent. Is dat mogelijk en zo ja, in hoeverre?’

‘ Het antwoord op die vraag luidt: wellicht alleen door veel kennis en ervaring op te blijven doen. Dat is waarschijnlijk ook de enige manier om kwaliteit te kunnen onderscheiden van humbug, oftewel: brille van bonafide, bogus en heel af en toe bagger.’
 

*

<< Nog in 2018 zei rector magnificus van de Universiteit Leiden Carel Stolker in een lezing over academische vrijheid: ‘Laat de bliksem inslaan en beheers zijn effecten.’ Hoe kan hij dan nu ontvankelijk zijn voor klachten over Paul Cliteur, vertrouweling van Thierry Baudet? >>
Chris van der Heijden / 7 december 2020 – verschenen in nr. 50 van De Groene Amsterdammer
De nieuwe wereld   –  https://www.youtube.com/channel/UC2LdCiAsuXTM5KxqScV_V8g
Syp Wynia: ‘Het cynisme regeert in Nederland’  /   INTERVIEW – 14/04/2020 –  Karl Drabbe