Jesse, de groene gigolo

 

 
‘ Dit wordt ‘m wat mij betreft: Klaver als een wat verpieterde amateur-gigolo die met zijn bosje bloemen om vijf voor twaalf ’s-nachts staat te wachten op drie dames of een heer. Dat weten we niet precies. Gaat ‘ie voor een triootje, een klavertjevier, een duale one nite stand, op z’n hondjes (vandaar de lantaarnpaal waarschijnlijk – just in case), kiezen ze voor de zendelingpositie, of iets anders? Wilfred Scholten meldt hier niets over in zijn stukje.’

  • Klavertje als lustige latin lover? Ik vind het eerder een type voor “busje-komt-zo.” Zo staat hij daar ook, bij die lantaarnpaal. Wie mag er bij hem in de roos schieten en het vervolgens onder de roos houden? Wat een symboliek. Rozengeur en lantarenschijn. Een politiek huwelijk dat over rozen gaat. Om je dood te giechelen. Geef mij Dion Graus dan maar. Die is tenminste openlijk ENG. De drie dames zijn in dit geval Lilian (Marijnissen-SP), Lilianne (Ploumen-PvdA) en Sigrid (Kaag-D66). De eventuele heer is Mark Rutte van de VVD. Wie krijgt de bloemen?’

‘ Scholten vindt Klaver opportunistisch, maar dat hoort bij een echte beroepspolitici, die zijn opportunistisch. Als je het stoer wilt omschrijven: soldiers of fortune. In Machiavelli’s tijd heetten ze condottiere.’

  • ‘ Hm, mercenaries, dat kan inderdaad ook. Opportunistisch. Dat zijn gigolo’s natuurlijk ook, en promiscui. Vanzelf. En politici zijn kameleontisch, of ze worden dat al doende. Anders houd je dat soort werk niet vol. De combi Klaver – Rutte zou een wedstrijdje kleur-verschieten-zonder-blikken-of-blozen opleveren. Maar terzake: Klaver wacht natuurlijk zo lang om zijn prijs op te drijven richting Rutte.’

‘ Jawel, maar ook richting de drie gratiën: willen jullie met mij onder de dekens dan zul je mij als leider moeten aanvaarden en naar mijn pijpen (sorry dames, niks vunzigs bedoeld!) moeten dansen.’

  • ‘Rutte en zijn ranzige rakkers willen GL eventueel wel als schaamlap voor hun geldallocatie richting klimaat-en-milieu-meuk, dus veel geld voor meer en grotere windmolens, meer zonnepaneel-parken, heftige van-het-gas-af-projecten, gigantische nieuwbouwprojecten om nog meer exotische instromers te verstouwen – kassa voor de projectontwikkelaars en de vastgoedmaffia – plus het daarbij behorende circus van onderhoud en vervanging. Deze activiteiten genereren grof geld voor degenen die de boel leveren (inclusief de niet-materiële diensten ermee verbonden). Dat zijn “ondernemers” die vooral in de VVD-hoek zullen zijn te vinden.
    GL moet zorgen voor de klimaat- en milieumarketing-strik eromheen. Desnoods mag er worden beweerd dat de VVD het programma van GL uitvoert. Zo lang dat maar geld oplevert voor de aanhangers-clientèle van de VVD.’

‘ Grappig toch, dat de politieke inhoud en strekking van een betoog als dat van Wilfred Scholten ons politiek-inhoudelijk, nul-komma-niemendal-niets zegt. Wat ons betreft gaat het de hoofdspelers om de eigen knikkers. Degenen die haar of zijn verhaal het mooiste kan verwoorden en overtuigend in de markt zetten, die scoort de meeste zetels en daar gaat het uiteindelijk om.’

  • ‘Klaver moet zijn achterban – die graag samen met de PvdA wil – er eventueel van overtuigen dat hij (Klaver dus) alles heeft gedaan om dat voor elkaar te krijgen, maar dat mw. Ploumen dwars lag en niet wilde.’

‘ Eigenlijk wil Jesse Klaver liefst met Mark Rutte samen doen (dat acht hij maximaal profijtelijk voor zijn eigen carrière en verdienpositie), maar dat kan hij niet zonder meer erkennen en openlijk vertellen, dus moet hij een act opvoeren. Zeker ten behoeve van zijn GL-kudde.’

  • ‘ Hajo tekent Klaver als een babyface-gigolo die vanwege de haast (de verkiezingen staan voor de deur) op zijn klokje koekeloert op het middernachtelijk uur, maar wij weten beter – vinden wij althans.’

‘ Wat een flauwekul toch, vind je niet? Dit banale baltsen voor de vorm.’

  • ‘ Absoluut. We zullen zien welke konijnen de respectieve goochelaars nog uit hun hoeden of décolletés kunnen toveren en welke rol koning Corona bij dit alles krijgt toebedeeld.’

‘ Rutte zal de na-ijver en kippendrift tussen de verschillende aanbidders lekker oppoken, is onze verwachting. Voor hem zou het het mooiste zijn wanneer ze elkaar eerst flink aderlaten en toetakelen, zodat hij tenslotte voor het kiezen heeft met wie hij eventueel wil en tegen welke prijs.’

  • ‘ Toch jammer dat ons scenario zo weinig verrassingen in petto heeft, maar het is nou eenmaal niet anders.’

 
 

♠

 
 

Corona Covid Clockwork Orange

 

 
‘ Zowel Ruben Oppenheimer als Hajo de Reijger tekenen een klok. Voor de hand liggende associatie: de corona-avond-klok, maar daarmee zijn we niet tevreden. Toch?’

  • ‘ Géén van de jongelui heeft de associatie met Burgess-Kubrick gelegd: dystopia, dictatuur, hersenspoeling en operante conditionering.
    Degenen die er nog het dichtste bij kwamen refereerden aan het surrealistische element van dit corona-gebeuren, aan de hand van Dalí’s schilderij. Dat is geen sensationele vondst, vind ik. De avondklok maakt deel van uit van het ons omringende surrealisme – nu alleen extra aangezet door het corona-covid-virus-circus.’

‘Ik vind de associatie met “kinderbedtijd voor Mark” bij de tekening van Hajo geestig. Ik ben benieuwd hoe de jongelui reageren nadat we deze hint naar A Clockwork Orange mailden. Ik heb al negen enthousiaste reacties binnen. Ze gingen ermee aan de slag. Wat zouden ze met de drie A’s doen? Zouden die opvallen?’

  • ‘ Als ze deze posting lezen, wel. A purloined letter three times revisited? Lacan & Poe & Derrida? Misschien is dat te ver gezocht en te hoog gegrepen. Ik vind de reacties toch gratifying. Hoewel de onmiddellijke associatie met de avondklok ook wel een beetje teleurstellend is, vind ik. Zo voor de hand liggend, maar goed, het zij zo. Drie jongelui mailden: “Je weet niet wat je niet weet. Daarom zijn jullie er!” En zo is dat toevallig ook nog eens een keer.’

‘ We leggen de lat altijd net iets hoger dan ze gewend zijn en verwachten. Dat houdt de zaak spannend. Eeuwig jammer van ons verloederde onderwijs. Dat is niet terug te draaien – zoals bij een horloge nog wel kan.
Als ik naar de smeltende klokken van Dalí kijk en ik denk aan de veelmisbruikte term “reset,” dan associeer ik het via de reset van Alex in de film, met een botched reset.’

  • ‘ Asssssseblieft zeg! Laten we hopen dat dat in onze werkelijkheid niét zo uitpakt! Laat ik het mitigeren via het concept van de totale institutie van Erving Goffman (ISBN 90 237 1168 8): we zitten met ons allen in een soort gevangenis, die is bedoeld om het Covid-virus buiten en uit te sluiten. Het beroerde is echter dat we onszelf daardoor in-sluiten. We zitten in zelfgekozen Schutzhaft. Da’s trouwens ook helemaal niet leuk – zeker niet wanneer het lang duurt en we niet weten hóe lang het nog gáát duren.’

‘ Okay, laten we er hier een stukje Agamben (ISBN 90 5352 829 6) tegenaan gooien, over de uitzonderingstoestand (Carl Schmitt). In het verlengde van Hannah Arendt, die we net hebben behandeld.’

https://www.nrc.nl/nieuws/2021/02/20/en-weer-ging-het-in-de-ministerraad-fout-tussen-de-premier-en-de-collegas-a4032560

https://www.nrc.nl/nieuws/2021/02/20/avondklok-a4032553

 

♥

 
<<  Aside from the metaphorical meanings of the title of Stanley Kubrick’s A Clockwork Orange (1971), the name reportedly came from an off-hand Cockney expression, “as queer as a clockwork orange,” which the source novel’s author, Anthony Burgess, claimed he heard in a London pub before World War II, decades before publishing his famous work in 1962. Burgess has written and spoken about the title on several occasions. In an introduction called “A Clockwork Orange Resucked,” he refers to a person who “has the appearance of an organism lovely with colour and juice but is in fact only a clockwork toy to be wound up by God or the Devil or (since this is increasingly replacing both) the Almighty State.” On the television programme Camera Three in 1972, he explained, “I’ve implied the junction of the organic, the lively, the sweet – in other words, life, the orange – and the mechanical, the cold, the disciplined. I’ve brought them together in this kind of oxymoron, this sour-sweet word.”
In the film adaptation, however, Kubrick touches upon these themes without explicitly breaking down the title, leaving its specific meaning more open to the audience’s interpretation.
…………………………  …………………………
[I]n Burgess’ novel, when Alex breaks in, Mr. Alexander is writing a manuscript entitled A Clockwork Orange, which protests the nation’s increasingly authoritarian government, declaring, “The attempt to impose upon man, a creature of growth and capable of sweetness… laws and conditions appropriate to a mechanical creation, against this I raise my sword-pen.” Alex discovers the manuscript and mockingly reads the piece aloud. The protagonist/antagonist doesn’t understand it, even though the thesis foreshadows his future state and dissects the complex title. >>

https://en.wikipedia.org/wiki/A_Clockwork_Orange_(film)

 “Singin’ in the Rain” (Title Song) 1952 – Gene Kelly