Alexei and Vassili are Komi, one of the most ancient indigenous people of Siberia. They live with their wives and children close to the Arctic Circle and are the last reindeer herders of this region. www.youtube.com/watch?v=ECsubZDT46M
*
Tarek: ‘ Wat me het meeste trof in de docu, was wat deze man aan het einde van de video zei: “In de stad hebben ze me niet nodig. Hier weet ik wat ik moet doen, hier ben ik nodig.” ’
Qui: ‘ Een mooie docu, over een hard leven. Tenminste, hard voor ons, die dat leven niet gewend zijn. Wij hebben ook alleen maar natuurdocu’s bekeken, de afgelopen week, en dat is goed bevallen. Gelukkig geen verplicht Kerstdiner met de familie van ***** waar je niet onderuit komt. Dat ritueel moeten we maar afschaffen, want ik heb de smaak te pakken gekregen.
We hebben onder kerstboom veel Dickens gelezen, en ook de legende van de grootinquisiteur, gelezen en voorgelezen – zonder kalkoenbarbecue trouwens. De woorden van deze nomade, die je aanhaalt, doen me denken aan wat de grootinquisiteur tegen Christus zegt, in Karamazow (ISBN 978 90 204 1545 2: 337): “Want het mysterie van de menselijke existentie bestaat niet alleen in het feit dàt hij leeft maar tevens in de vraag waarvóór hij leeft. Zonder vastomlijnde voorstelling van waarvóór hij leeft wil de mens niet leven en zal hij zichzelf eerder verdelgen dan dat hij op aarde blijft, al zou hij ook in luilekkerland leven.” ’
Tarek: ‘ Precies. Dat doel en die zin. Dat vraag ik me af in verband met al die ambtenaren op de ministeries in Den Haag. Ik kwam bij het opruimen van de kranten het artikel van Tom-Jan Meeus tegen (NRC 19 dec. 2021) en mij viel deze kop op, over dit niet-te-frisse-kabinet (deze wrange humor komt blijkbaar nog net door de corrector).’
Qui: ‘ Jahááá …?’
Tarek: ‘ Nou, over de ambtenaren wordt in alle advertorials voor ministers en staatssecretarissen en andere bobo’s, bimbo’s en jojo’s, die ons de afgelopen dagen om de oren vlogen, met geen woord gerept. Terwijl zij het gedurende het regime van meneer Rutte, flink om de oren hebben gekregen. De ambtenaren dus. Die de tent en Nederland draaiende houden, al de glamour-girls and – boys ten spijt.’
Qui: ‘ Ah, nou begrijp ik je. Juist. Het doet me denken aan wat Lieke enkele jaren terug tegen me zei: “ Bij iedere nieuwe minister die we op het departement krijgen, klopt menige ambtenaar het hart in de keel: wat zal het dit keer worden …? “ Ze werkt trouwens niet meer op een ministerie. De precieze reden heeft ze me niet verteld, maar waar ze nu zit, wil ze liefst nooit meer weg.’
Tarek: ‘ Net als die rendieronomade in zijn toendra-taiga dus. Verrassend om te beseffen dat ook nomaden zich ergens thuis kunnen voelen.’
