‘ On September 12 1943 Skorzeny and his team of SS commandoes and ‘Fallschirmjäger’ paratroopers boarded ten DFS 230 gliders. The men dangerously hang-glided into the area. The patch of land turned out to be a rocky slope that causes one glider to crash land, injuring several of the men involved in the rescue attempt.
Following their landing, the group took a prisoner of General Fernando Soleti. The Italians released Mussolini and Skorzeny personally hang-glided him off the premises.
It’s believed the entire hotel raid took only 10 minutes to complete. Following the success of the mission, the Italian PM was personally delivered to Hitler following his rescue.
While not every detail of the mission has been confirmed as fact, what we do know is that it was a success. ‘

*

‘ Extractie, wordt gebruikt voor het trekken van tanden en kiezen. Mussolini werd niet bevrijd, maar geëxtraheerd? Als een (rotte) kies?’

–          ‘ Ja, dat vind ik wel. Er zullen anderen zijn die opteren voor “bevrijden.” Dat kan. Moeten ze zelf weten.’

‘ Wat zou er zijn gebeurd als hij was blijven zitten waar hij zat?’

–          ‘ Eerlijk gezegd denk ik dat het voor de oorlog weinig verschil zou hebben gemaakt. De aktie van de Duitsers was meer een stunt – voor het moreel van het thuisfront. Misschien ook en beetje bedoeld als oefening voor een moordaanslag of kidnappoging van Churchill. Zo van: “Wir werden auch das schaffen!” ’

‘ Goed. Het gaat hier om vakmanschap en “eer inleggen met je werk.” De craftsman van Sennett, die ooit lid van een gilde was, als leerling begon, via gezel naar meester groeide. Zoals de zoons van de mevrouw die vertelde dat haar zoons weg waren gegaan als onderhouds-technicus bij woningcorporatie X, Y en K, en voor zichzelf waren begonnen. Uit frustratie. Ze konden hun ei niet kwijt. “ Mijn jongens zijn vaklui. Ze hadden de materialen in de auto en ze wisten waar ze eventueel goede materialen konden kopen, maar dat mochten ze niet, vanwege de prijs en de ‘deals’. Er waren enkele collega’s die ze meenamen naar hun nieuwe eigen onderhoudsbedrijf, maar er waren er nog meer die ze niet wilden, omdat die hadden bewezen net zo corrupt te zijn als de top-directie op het hoofdkantoor.” Die directie wist donders goed wat er speelde, maar hield zich van de domme. “In ieder geval draaide hun  eigen bedrijf binnen de kortste keren als een tierelier. Later hebben ze de zaak verkocht, omdat ze gingen emigreren en nu is de boel op de fles, nadat er gigafraude werd gepleegd en die onomstotelijk werd aangetoond.” Dat laatste had nogal wat voeten in de aarde, vertelde ze. Men was niet happig op zulke akkevietjes, want je begint bij dit soort zaken aan een draad te trekken en voor je het weet, is het hele tapijt uiteen gerafeld tot een grote baal wol, en komt er allerlei ongedierte aan het daglicht.  Dus wordt het meestal de “mantel der liefde,” waaronder het verder ettert en rot. “Het is een maffia-bende,” meende deze mevrouw die het verhaal vertelde.’

–          ‘ Oké, deze mannen konden de stap maken en het is ze gelukt. Sommigen gaan bij de Special Forces. Hoevelen blijven er echter gewoon doorsukkelen, terwijl ze weten dat ze de boel flessen en de klanten bestelen, omdat ze gedwongen prutswerk afleveren en ver beneden hun kunnen presteren? In de bouw- en aannemerswereld tiert dit soort corruptie welig en 90% wordt nooit aangepakt, want zo zit die biotoop in elkaar. Indien je het helemaal uitpluist, kun je haast niet anders dan concluderen dat er een maffia-mentaliteit heerst.’

‘ Dat zal best, maar dan zonder de correctiemethoden die de maffia erop na houdt, dat wil zeggen: ernstig afstraffen, en tenslotte eliminatie van de hopeloze gevallen, de beunhazen, brekebenen en parasieten die het verdienmodel in gevaar brengen. Met name door reputatieschade, want zo begint het meestal. Ik moet plotseling aan die dokter Jansen-Steur denken, over wie berichten in omloop waren dat “ze” hem zouden laten inslapen, omdat hij onverbeterlijk zou zijn. Hij berokkende de beroepsgroep te veel schade. De man schijnt nog steeds te leven, of misschien heeft íe intussen de kraaienmars geblazen. Ik zal eens navragen in de biotoop.’

–          ‘ Een goede dokter, dat is ook een vakman die ambachtelijk werk verricht. Tandartsen zijn weer een categorie apart. Maarre ….. vakmanschap, Mussolini?’

‘ O ja. Extractie. Dat zouden deze Nederlandse mariniers ook doen: burgers evacueren. Zonder te weten wie ze precies in veiligheid brachten. Stel dat er een Mussolini of Hitler tussen zou zitten?’

–          ‘ Hmm, dat kun je dan maar beter niet weten. Hoewel, als professional …..? De Fransen zetten daarom bij dit soort operaties vaak hun vreemdelingenlegioen in. Dat zijn getrainde gedrilde professionals die bijna elk bevel blindelings uitvoeren, en die anoniem zijn – ook als ze mochten sneuvelen. Ze kennen niemand, en niemand kent hen. Dat laatste is erg handig.
En dan gehoorzaamheid. Ik citeer uit Sundberg, bladzijde 22: “ The Legion and other voluntary organizations that use punishments rather than rewards as incentives need an institutional Gloria to legitimize the ordeals of membership. They cannot be as “empty” of moral values as, for example, bureaucracies are. Yet if there is more recognition involved in non-compliance than in compliance, this may be counterproductive for discipline. Therefore, organizations such as the Legion need to nurture cultures of obedience …. “
Het Franse Vreemdelinge legioen is wat Goffman een totale institutie noemt.  Deze man heeft er een begin van meegemaakt. Je telt niet mee als individu, je bent simpelweg eigendom van het Legioen.
Sundberg bladzijde 114: “For example, one major (1 RE) questioned the right to raise complaints: “The rules that are implemented are … are studied by civilians. … They are thus lawyers, civilians, who study all that, to see that, if there is coherence with the common law … but the civilian notions, for us, it’s not the same world.” Civil notions belong to a different “world” compared to the Legion, because the latter is based on the collective, not the individual. In the words of the major:  “There is the notion of human rights that sticks its nose in, into the working rules of the institution. Human rights, this is an individual right. And what is the importance of the individual in an institution which is by definition devoted to the collective?” If the collective mission supersedes individual rights, personal complaints based on these rights become illegitimate. ”
Loopt een legionaire te vaak en te veel uit de pas, negeert hij bevelen, dan verdwijnt hij gewoon, spoorloos.‘

‘ Oké, dat is andere koek. Deze Nederlandse mariniers zetten een professionele prestatie neer. Daar gaat het ze om. Daar concentreren zij zich op en de context speelt maar heel vaag mee. Vergelijk het met een operatielaken dat alleen de plek open laat waar in gesneden moet worden. Dat is zowel hun kracht als hun makke. Wanneer er echter een politieke mafkees een foute opdracht geeft, dan zijn ze mooi de klos. Althans, wanneer ze zo’n opdracht blindelings en klakkeloos zouden uitvoeren. ’

–          ‘Ja, zoals Taghi uit Iran extraheren! Welke malloot komt op zo’n idee?! Een conflict met Iran en clubgenoten riskeren, om een drugsbaas in de kladden te grijpen? Zulke lui hebben geen benul waar ze mee bezig zijn!’

‘ Dat zijn wereldvreemde levensgevaarlijke sujetten. Wat me onlangs mijns ondanks toch weer een schokje bezorgde, was dat mensen zeiden dat hetgeen ze zich met name onveilig deed voelen was, dat ze niet wisten wiens en welke belangen de politici werkelijk dienen. Ik vind mezelf vrij kritisch waar het de politiek betreft, maar te horen dat mensen zeggen: “Ze gooien ons zo voor de bus, met hun leugens en gedraai,” dat vond ik oprecht onaangenaam.
Deze mariniers beginnen hun verhaal overigens met een casus die een Salomonsoordeel vereisende oplossing vergt: neem je de dochters mee en laat je de moeder achter. En dan? Als die meiden in Nederland zijn? Hoe gaat het dan tussen hen en de vader lopen? Kun je daar problemen verwachten? Moet je je daar in willen mengen. Overigens zijn het wel altijd de schlemielen die met dit soort zaken te maken krijgen, nooit eens een lid van de nomenklatoera. Die regelen en ritselen alles via geitenpaadjes en achterkamertjes.’

–          ‘ En ze hebben geld, veel geld en vaak “wisselgeld” in de vorm van wederdiensten. Zeg, kunnen we even pauzeren, want ik moet wat dingen doen. Straks nog wat over de transparantie waar Martin Gurri het over heeft.’

 ………………   …………………..   ………………