
‘ Toch goed dat de massa hier dat eindelijk onder de neus krijgt gewreven: Russen zíjn niet allemaal slecht en dom. Dat is een stereotype dat in de Bond-films te veel wordt benadrukt en dat kan vervelende gevolgen hebben, zoals we momenteel zien in de Oekraïne. De politieke nomenklatoera’s in de VS en de EU gaan er van uit dat Vladimir & kornuitjes dom en slecht zijn en kijk wat er gebeurt! Tienduizenden Oekraïners door de gehaktmolen gedouwd of aan flarden geschoten en wij zitten in de kou, omdat de CIA en de Mossad zo nodig Nordstream moesten opblazen, intussen is het de Russen nog nooit zo goed gegaan, want dankzij Bond kwam Putin er aan de macht. Hoe stom kunnen we in het Westen zijn?’
- ‘Dat komt natuurlijk omdat al die luitjes die nu in Washington, Londen, Brussel en Den Haag op en aan het pluche kleven, massaal naar die foute James Bond films hebben gekeken. Dat hersenspoelen moet afgelopen zijn. Groot gelijk.’
‘ Naar verluidt is MI6 alweer bezig om The secret agent van Jopseph Conrad te herschrijven, op een manier dat het tégen de FSB van Putin kan worden gebruikt.’
- ‘ Dat was een afgang zeg. Conrad die als Pool voor de Russen werkte en schreef. Niemand die dat zou hebben geloofd. Er had toch een belletje moeten gaan rinkelen als je naar de personages in de roman kijkt. Adolf (!) Verloc als de geheim-agent-terrorist en Vladimir (Putin! ) als zijn handler. Gewiekst om de aanslag te laten mislukken, want de Russen zijn immers een stom volkje. Verlac gebruikt nota bene zijn geestelijk-minvermogende zwager Stevie om de bom te plaatsen, en zijn vrouw is zo simpel om Stevies naam en adres in diens jas te naaien. Daardoor komt hoofdinsprecteur Heat ze op het spoor. Hoe simpel wil je het maken?
Het scenario voor de aanslag op het observatorium in Greenwhich staat nota bene in Flemings From Russia with love. Luister maar (uit Ian Fleming: From Russia with love): %citaat% `It is not just a question of blowing up a building or shooting a prime minister. Such bourgeois horseplay is not contemplated. Our operation must be delicate, refined and aimed at the heart of the Intelligence apparat of the West. It must do grave damage to the enemy apparat—hidden damage which the public will hear perhaps nothing of, but which will be the secret talk of government circles. But it must also cause a public scandal so devastating that the world will lick its lips and sneer at the shame and stupidity of our enemies. Naturally Governments will know that it is a Soviet konspiratsia. That is good. It will be a piece of “hard” policy. And the agents and spies of the West will know it, too, and they will marvel at our cleverness and they will tremble. Traitors and possible defectors will change their minds. Our own operatives will be stimulated. They will be encouraged to greater efforts by our display of strength and genius. But of course we shall deny any knowledge of the deed, whatever it may be, and it is desirable that the common people of the Soviet Union should remain in complete ignorance of our complicity.’
General G. paused and looked down the table at the representative of R.U.M.I.D., who again held his gaze impassively. %einde citaat%
Dit is in GB nog steeds staatsgeheim.’
‘ Aandoenljk nietwaar? Maar het gaat gewoon door met de ondermijning, want deze stupide woke-actie over stereotypen komt natuurlijk ook uit Russische koker. Putin ondermijnt met deze flauwekul en apekool het Westen tot en met. Wij censureren onszelf dood, en voor wie doen we dat eigenlijk? Want onze echte vijanden zijn natuurlijk niet de Russen.’
*
