* Parkeer *
*
‘ Me dunkt, een fraaier voorbeeld van contingentie en ironie kun je in deze tijd nauwelijks bedenken: Scheffer heeft het over een “herinneringsgemeenschap” en Oppenheimer tekent uitgerekend Mark Rutte met zijn krakkemikkige geheugen en pathologisch haperende herinneringsvermogen als stripfiguur. In dezelfde krant op dezelfde dag. Tja, kandidaat NAVO-opperhoofd Rutte. Wat gebeurt er met de solidariteit, denk je?’
- ‘Solidariteit? Die heeft Rutte weg-geïroniseerd, daar heeft de beste man nooit een actieve herinnering aan gehad, dat merk je toch dagelijks? Wat heeft de NAVO nou met solidariteit te maken, of met dat rare woord “inclusiviteit”? Nada toch? Niente en noppes.’
‘ Je zou bijna zweren dat Oppenheimer en Scheffer dit hebben bekokstoofd: herinnering en Rutte, en dan ook nog solidariteit. Too rich isn’t it?’
- ‘ De tekening van Ruben Oppenheimer is absoluut de beste sollicitatiebrief + CV voor Rutte. Met zulke papieren móet je haast wel tot opperhoofd van de NAVO worden aangesteld. Daar helpt echt geen lieve moeder bij.’
‘ Kuifje, journalist in het fake-news-post-truth-tijdperk, nog zo’n sterke associatie. Zie ‘m daar eens staan. Zo trots op zijn palmares als een aap met zeven staarten. En het is nog de realiteit ook. Gelukkig is het maar een cartoon.’
- ‘ Victor Orban is in de kopieermachine gevallen, zie je dat? Of eh, is het een verwijzing naar de detective-tweeling Jansen en Janssen? Die staan bij de paddestoel, die paddestoel staat symbool voor de transitie naar kernenergie.
‘ Ik vind Dilan Yes ook best subtiel, met die sex-tant. Dilan de sex-tante. Rutte en Dilan zijn beiden VVD-tricksterfiguranten.’
- ‘Kijk nog eens goed naar Dilan. Wie zie je dan? Waar is Haddock?’
‘ O ja, Haddock mist. Die zit natuurlijk in zo’n kern-onderzeeboot …. dacht je ook niet?’
- ‘ Natuurlijk. Dilan mag voor kapitein spelen, zonder het echt te zijn.’
‘ De PVV-meeuw is zo gepositioneerd dat ‘ie eventueel op de pet van Dilan kan schijten. Hier is echt over nagedacht hoor. Breughel is er niets bij.’
- ‘Zeg, is er niet zo’n theorie in omloop die beweert dat mensen, landen, volken, een saamhorigheidsgevoel krijgen wanneer ze samen rampen hebben doorgemaakt? Dus hoe meer rampen wij in West-Europa over ons uitgestort krijgen, hoe saamhoriger we zouden moeten worden. De permanente instroom van asiel-exoten is zo’n ramp, maar daar zijn de mensen allengs aan gewend geraakt. Dus moeten er nieuwe, verse, rampen worden bedacht en geproduceerd. Wellicht een nieuwe pandemie? Of een heuse (kern-)oorlog met de Russen?’
‘ Dan zouden de getormenteerde Palestijnen door de Israëli een groot gevoel van saamhorigheid krijgen ingebombardeerd? Net als de Oekraïners. De Oekraïeners zouden steeds sneuvelbereider worden en zich massaal melden voor de gehaktmolen en de bottenversnipperaar. Net lemmingen. Correleert dat allemaal met rampensaamhorigheid? Zijn er geen milieuvriendelijker methoden om zoiets te bewerkstelligen? Er schijnt een filosoof los rond te lopen die dat gelooft, of die in die richting filosofeert.’
- ‘ Ach, daar is ‘ie filosoof voor. Dat is gewoon zijn vak.’
‘ Op de valreep een quote uit Haaretz.
Geredigeerd citaat van Lee Yaron (Haaretz 08.06.2024) – Jun 8, 2024:
Hertha Müller: ‘On Oct. 7, Hamas Wanted to Evoke the Shoah.’ The Romanian-born German novelist, poet and essayist – renowned for her poignant explorations of oppression under Nicolae Ceaușescu’s Communist regime – was the sole non-Jewish participant at the “October 7 Forum,” a two-day literary event organized by the Institution of Jewish Culture in Sweden.
In the speech she delivered, entitled “I Can’t Imagine the World Without Israel,” and in an interview with Haaretz, Müller unapologetically draws comparisons between the atrocities of the Nazis and those of Hamas, and expresses alarm in the face of what she describes as the global left’s silence over the events of October 7. As she sees it, these are both symptoms of a broader retreat from democratic values in the West. ‘
- ‘ Bedoelt Hertha Müller dat ze gelooft dat de Palestijnen de Israëli tot begrip voor hun situatie zouden hebben willen bewegen, door de Shoah na te bootsen? Dan zouden Israëli en Palestijnen nader tot elkaar komen, omdat ze beide een shoah hadden ondergaan. Niet erg aannemelijk, wat het is daar eerder een suffering apart together, en de Israëli claimen de shoah als alleen van hen.
Indien de Palestijnen geprobeerd zouden hebben – zoals mw Müller lijkt te suggereren – een shoah op te roepen, dan zouden ze daarmee de woede van de Israëli alleen maar aanwakkeren. Misschien heb ik Hertha Müller verkeerd begrepen en gelezen hoor. Dat kan natuurlijk.’
‘ Zou je Hertha Müller (zoals door Lee Yaron weergegeven) zo kunnen lezen dat zij het optreden van het IDF met nazi-praktijken gelijkstelt en dat ze beweert dat Hamas een op de shoah-gelijkende ervaring zou hebben willen bewerkstelligen, omdat – onder anderen volgens Hobbes: “de beste mensen het minste medelijden hebben met een ongeluk dat het gevolg is van grote verdorvenheid; en hoe meer iemand ervan overtuigd is dat een dergelijk ongeluk hem niet zal overkomen, des te minder medelijden hij heeft.” (ISBN 90 5352 792 3, pagina 102)
Wij kunnen ons niet voorstellen hoe het is om uitgemoord te worden op de manier zoals het IDF de Gazanen over de kling jaagt, daarom voelen wij minder tot geen compassie met de Palestijnen die dit overkomt. Wat de Palestijnen wordt aangedaan (en dan nog wel door Israël, en niet-Europees land dat tóch met het Eurovisiesongfestival mee mag doen), dat kán gewoon niet en daarom gebeurt het “in de werkelijheid” niet.’
- ‘Trek die redenering even door en je begrijpt waarom er mensen zijn die de holocaust ontkennen: zo’n enormiteit kán toch gewoon niet werkelijk hebben plaatsgevonden?! Dat móet een zionistisch propaganda-broodje-aap zijn. Het is veel veiliger om “compassie” te voelen met de asiel-exoten die ons overlopen en die onze maatschappijen ontwrichten, dan met de Palestijnen [en met de abstracte Oekraïeners die wij als proxy tegen de Russen (blijven) gebruiken].’
‘ Dat is voorstelbaar, maar die Zweedse compassie (“sentimentaliteit” is hier het juiste woord) voor asielexoten is inmiddels over en nu proberen ze zelfs om asielexoten die ze Zweden binnen hebben laten komen, wég en terúg te sturen. De wal schijnt altijd eerst het schip te moeten keren.
Overigens vindt een groeiend aantal Nederlanders om mij heen dat Israël aan het Eurovisiesongfestival laten meedoen een “heel verkeerd signaal” is. Het maakt ons net zo medeplichtig als ons massale wegkijken van de massamoord van het IDF op de Palestijnen. Dat de VS met hun materiële en morele steun aan de regering Netanyahu onomwonden medeplichtig zijn, staat voor velen inmiddels als een paal boven water.’
