‘ Er stonden drie berichten over Shell en olie op rij in de krant. Ik heb mijn pupillen gevraagd er commentaar op te leveren. Hoe lezen zij deze en dergelijke berichten nu, intussen, vergeleken met een jaar geleden?’
– ‘ Een jaar geleden, je bedoelt voordat ze onze woke-werkgroepen volgden?’
‘ Juist. Dat jaar is louter psychologisch. Ook zonder geteisterd te worden door een naargeestige kwaal als het moeten ontberen van actieve herinneringen – voordat dementie onomstotelijk kan worden gediagnosticeerd – denkt men zich hetgeen een jaar geleden gebeurde meestal nog goed te kunnen herinneren.’
– ‘ Klopt. Bovendien zijn dit kinderen van rond de 23 jaar.’
‘ Nou, dat zegt me niet zo veel, want deze kinderen zijn groot geworden met Google en wikipedia en het idee dat ze niets meer hoefden te leren en te onthouden. Dus.’
– ‘ Okay. Daar heb je een punt. Wat zeiden ze op de drie kranten-koppen-met-korte onderteksten?’
‘ Bij het eerste bericht was de reactie: Ach ja, de rechter zegt en vindt, en toen? Afschalen? Ja, ja, dat zal wel.’
– ‘ Ik had precies die reactie. Verder?’
‘ Het bericht over pijnlijke offers volgens jurist Bleeker, had een lauw schouderophalen als reactie. Wat weet die meneer Bleeker daar nou van? Die man leeft als jurist met deze specialisatie waarschijnlijk van juridisch gedoe met betrekking tot Shell. Kijken we naar de ellende die onze mede-landers in Groningen vanwege Shell, de NAM en de Nederlandse regering te verstouwen kregen en krijgen, dan overstrooien we zo’n tekst met deze strekking met de inhoud van een grote zak zout.’
– ‘En nummer drie? Met de mensenrechten en meneer Nijpels?’
‘ Daar kwam smalend grinniken op. Wat nou mensenrechten? Bij Shell hebben ze daar nog nooit van gehoord, nou ja, misschien op de Shell-propaganda-en-reclame-afdeling. En over meneer Nijpels vroegen ze zich af of (oud-)politici niet standaard-contracten hadden met daar in vastgesteld een tarief per uiting waarbij hun naam gebruikt wordt. Een vorm van copyright, zoals bij liedjes waarvan de zanger een bedragje krijgt per keer dat zijn liedje wordt afgedraaid door een radiozender. ’
– ‘ Mijn pupillen hadden meneer Nijpels enkele keren zien optreden en die vroegen zich af of het noemen van ’s-mans naam in dit verband niet juist een anti-reclame voor Shell betekent. De jongelui vinden het onwaarschijnlijk dat veel politici blijkbaar nog steeds zo’n vals zelfbeeld hebben. Alsof wij hen zo geweldig en groots zouden vinden.’
‘ Dat is inderdaad lachûh ja. Enkelen van mijn pupillen verwezen naar de spotprent van Len Munnik op de Trouw-site van vandaag: een nietige vrouwe justitia die vergeefs staat te sjorren aan de enorme olievlek met twee Shell-ogen.’
– ‘ O ja, en dan was er nog een bericht over een kantelpunt vanwege het vonnis. Daar geloven maar weinigen in. De meesten denken dat dit bericht is ingestoken door de Shell-propaganda-luitjes. Eerst maar heel even, een heel klein beetje zien.’
‘ De meeste van mijn pupillen geloven eerder dat Syp Wynia gelijk heeft met zijn bewering dat het vonnis over Shell, hoogstwaarschijnlijk ons – de belastingbetalende burger – extra geld gaat kosten, omdat Shell de kosten die met de eventuele uitvoering van dat vonnis (indien Shell al zou overwegen dat te doen), dubbel en dwars op ons zal verhalen.’
– ‘Al was het alleen maar om ons mores te leren.’