‘ Jij gaat alsnog naar de zeevaart-school in Den Helder? Hoe was het bij de war-games-sessies? ‘
- ‘ Fascinerend. Wij zien in de MSM bijna alleen maar landoorlog, maar op de zee – en in de lucht natuurlijk – wordt evengoed gevochten. Deze sessies waren vooral in het kader van de Houti-aanvallen vanuit Jemen (o.a. swarming attacks). En de maritieme poppenkasterij bij Azov en zo. Als je hoort en ziet hoeveel (impliciete) kennis en ervaring deze professionals in zich hebben, dan valt je mond voortdurend open van verbijstering.’
‘ Als ik me het goed herinner, zijn R, J, G. en de anderen, gepensioneerde zeehelden?’
- ‘ Dat klopt. De oude school, dus nog een ouderwets-degelijke middelbare school en een solide universitaire opleiding, plus tonnen aan ervaring en theoretisch kennis. Die waren er natuurlijk vanzelfsprekend, want zij organiseren deze evenementen en huisvesten het, maar ook een aantal jonge adelborsten en gezagvoerders: “Om te leren,” zoals een het bescheiden uitdrukte. En terecht. Verbluffend. Ze winnen het zelfs tegen computer-analyses. Het gaat razendsnel: situatie overzien, inschatten en pats! een beslissing en een paar commando’s en verhip: het werkt feilloos.’
‘ De Houti-piraten maken geen kans?’
- ‘ Nou, kijk, dat is nou de hubris hè. Wat jij zegt, is namelijk helemaal niet altijd het geval. Dat is ons opnieuw goed ingewreven. Wat ik vooral indrukwekkend vond, is het meebetrekken van de politieke situatie en omgeving door de deze militairen, oude rotten in het vak, maar hyper-up-to-date. Het gebeurt allemaal in fracties van seconden.’
‘ Tja, oorlog, ’t is een apart vak. Die generaal Eichelsheim stuurt openlijk aan op oorlog, want waarom zou je anders een oorlogsindustrie willen optuigen, niet waar? Hoe zeg je het vriendelijk, zonder meteen de term fascisme te gebruiken, wanneer iemand de politiek en de industrie tot verlengstukken van elkaar wil maken, en de financiële sector daar doorheen wil vlechten? “Daar valt nog wat te halen.” Ja, ja.’
- ‘Eichelsheim lijkt mij niet bepaald een generaal die het buskruit heeft uitgevonden.’
‘ Dat hebben de meeste generaals niet. De bovengemiddelde IQ’s komen meestal niet verder dan kolonel – uitzonderingen als Eisenhower daargelaten – want de politieke nomenklatoera moet niets van slimme militairen hebben. Dus een generaal, da’s meestal intellectuele treurnis; hoe meer sterren, hoe dieper de treurnis. Denk maar aan die Nederlandse generaals die ons kwamen vertellen en uitleggen dat de Oekraïne het echt moest winnen van Rusland (Eichelsheim is wat dat aangaat wel een uitzonderlijk sneu geval, want die blijft ook nu nog volharden), ook toen iedereen met een normaal IQ al snapte dat dat gewoon niet kon en kan en dat Putin de Oekraïne nooit kon hebben willen veroveren, want Hitler viel met ruim een miljoen soldaten Polen binnen en Putin is natuurlijk niet op zijn achterhoofd gevallen, dus met het legertje dat de Oekraïne binnenviel – als waarschuwing! zo legde kolonel Douglas MacGregor ons uit – kón hij nooit van plan zijn geweest de hele Oekraïne te veroveren.’
- ‘ Tja, en toch gaan “ze” ijzerenheinig door en laten “ze” de hele Oekraïense mannelijke bevolking uitroeien. “Het zijn gewoon gangsters.” ‘
………… …………….. …………….. …………………

Uit Milan Vego, 2020:92,119-120.
% citaat % Sound naval doctrine should provide direction for the fleet composition
optimally suited for disputing control of the sea. Generally, determining the
proper size and the composition of the fleet and each component of its battle
force is not an exact science. Many assumptions regarding the current and pro-
jected threats and the budgetary sources must be made for many years ahead.
These assumptions might be reasonably accurate or might be partially or even
completely wrong. In general, the broader framework set by national military
and maritime strategy should dictate the navy’s size and composition. It is
simply wrong to determine force level first and based solely on the fiscal real-
ities and then validate such a decision by conducting the force level studies.
The budgetary limitations should come into play only after the force level is
determined by the analysis of the current and projected military/maritime stra-
tegic situation. Based on the fiscal realities there will almost invariably be a
gap between the desired and affordable force level. The fleet’s size and com-
position is also contingent on adequate naval construction capacities.[92]
Generically, major/minor tactical actions are the principal methods of combat employment of one’s naval forces and aircraft in disputing sea control. These actions would be conducted on the surface, the subsurface, in the air, and in many cases also on land. Naval tactical actions are normally an integral part of a major naval/joint operation. Yet, in disputing control, these actions are conducted for the most part independently. However, these actions must be fought as an integral part of a given operational framework; otherwise, one’s efforts and time would be wasted.
Generally, disputing control of the sea would be conducted by major or minor tactical actions at sea, subsurface, in the air, and on the coast.
For example, during the Yom Kippur/Ramadan War of October 1973 the Israelis and the Egyptians or Syrians fought two naval battles. In the night of October 6/7, a force of five Israeli missile boats patrolled off Syria’s coast, some 200 miles from their home base. The Israeli boats identified and then sank with gunfire one Syrian torpedo boat. The same force then swept the Syrian coast off the port of Latakia and sank one Syrian minesweeper with gunfire, before detecting three Syrian missile boats and one minesweeper. In the subsequent missile exchange, all three Syrian missile boats were sunk within 25 minutes. In the night of October 8/9, six Israeli missile boats approached the Egyptian coast to shell the military installations and coastal defenses in Damietta. Around midnight, four Egyptian missile boats engaged them. Three of the Israeli missile boats launched their missiles, and within 40 minutes three Egyptian boats were sunk; the fourth was out of range and escaped to safety.
A weaker side at sea can also use unconventional and asymmetric tactical methods to inflict losses on its stronger opponent. One relatively new method involves so-called “swarming” attacks, in which many small, fast boats, hidden in coves on the coast or among islands, would launch massive missile strikes against large surface combatants or commercial vessels. Success would primarily depend on delivering almost simultaneous attacks/strikes by many small boats from different directions, to overwhelm the enemy’s missile defenses. For example, the Iranians reportedly intend to use “swarming” attacks against the U.S./coalition naval forces operating in the Persian (Arabian) Gulf, and especially when transiting the Strait of Hormuz. Swarming attacks would be conducted at short ranges, perhaps not greater than 6,500 feet.
Another swarming tactic that could possibly be effective against large surface combatants would use UAVs/USVs/UUVs, either independently or in combination with massive attacks by small, fast, missile-armed craft. The danger that swarming attacks might pose to major surface combatants, especially in confined 120 Disputing sea control waters like the Strait of Hormuz, should not be underestimated by a blue-water navy, including the U.S. Navy. % einde citaat %

03 Jan. 2024 – Douglas McGregor: US can’t win Russia, we have considered them an enemy but have never studied them.
03 Jan. 2023 – Douglas Macgregor: Ukraine throw away 500K lives against Russia pointlessly, Chinese Taiwan join war.
*
Karel Berkhout, NRC 2 januari 2024
De militaire steun aan Oekraïne moet overeind blijven, zegt commandant der strijdkrachten Onno Eichelsheim. „Op termijn zul je Oekraïne moeten helpen het verschil te maken.”
Dus u maakt geen zorgen over de westerse steun aan Oekraïne?
„Nou, ik maak mij meer zorgen over het feit dat Rusland zijn oorlogsproductie versneld opbouwt door samen te werken met Iran en Noord-Korea. De Russen produceren veel munitie en vervangen snel hun uitgeschakelde wapensystemen. Onze industriecapaciteit blijft daarbij achter. Er is een kleine opschaling gedaan, met name door het Duitse Rheinmetall [het grootste defensiebedrijf van Europa, red.] en een aantal munitieproducenten in Tsjechië. Dat is lang niet genoeg om zowel Oekraïne te steunen als de eigen krijgsmacht weer op het juiste niveau te krijgen na decennia van bezuinigingen. Er moet dus meer gebeuren.”
Eerder riep u Nederlandse banken en bedrijven op meer te doen. Hoe staat het daarmee?
„Bedrijven zijn gaan beseffen dat ze een maatschappelijke verantwoordelijkheid hebben, voor de veiligheid van Nederland. Dat is echt fundamenteel veranderd in het afgelopen jaar. Wij hebben door gesprekken met bestuurders van ondernemingen beter in beeld gekregen wat de obstakels zijn bij het investeren in productiecapaciteit. De industrie heeft behoefte aan langetermijncontracten, meer directe bestellingen in plaats van aanbestedingen met meerdere partijen en een vorm van voorfinanciering – over dat laatste zijn we in gesprek met het ministerie van Financiën.

„Banken wilden lang niet veel te maken hebben met de defensie-industrie. Die houding is aan het veranderen, maar het is voor een bedrijf dat bijvoorbeeld militaire voertuigen maakt nog steeds niet makkelijk om een banklening te krijgen. Daar is nog wat te halen.”
*
