“Toen had je nog normale politici.”

 

   gesprek  Trip – Bolkestein  |  www.youtube.com/watch?v=yr1hmYGJR04

*

‘ Leeftijdgenoten. Berlusconi en Bolkestein zijn leeftijdgenoten. Bolkestein is vier jaar ouder dan Berlusconi, maar hun achternamen beginnen beide met een B.’

–        ‘ Bij mijn weten is Bolkestein minder multimiljonair dan Berlusconi en is hij geen mediamagnaat, maar Bolkestein heeft wel voor Shell gewerkt. Tenminste indirect zal hij dan wel met de mafia te maken hebben gehad. Ooit eens. Vermoed ik. Ik vind de man in het gesprek met Trip zelfs “aardig,” een normale VVD’er, uit de tijd van mijn ouders en grootouders. Die waren ook op een andere manier kritisch (en soms zuur) over de politici van hun tijd, dan wij over de huidige Haagse Kaastolpers. Vanwaar deze associatie?’

’ Jááááhááá, toen trad Wim Kan op oudejaar op, die verbond heel Nederland voor de buis. Dat kan meneer Kan al lang niet meer. Deze associatie vanwege een brochure die de jongelui uit een van de “pakken van Sjaalman” (10 kilo boek voor 8 euro, ongezien te kopen) hebben gehaald. Dat is Geschrift 65 van de Teldersstichting, uit 1988: “Liberalisme. Een speurtocht naar de filosofische grondslagen.” Toen was Kinneging nog drs. zie ik op de kaft, en toen leefde econoom Klaas Groenveld ook nog. Van Gogh werd trouwens niet door de mafia of de Mossad vermoord, en Berlusconi geloof ik ook niet. Nou ja, zeker weten, doe je die dingen natuurlijk nooit helemaal.’

–        ‘ Hoe zou een Mark Rutte aan zijn einde komen, denk jij?’

‘ Jij bent de zoveelste al die hierover lijkt te speculeren. Rutte? Geen idee. De man houdt tig ballen tegelijkertijd in de lucht en hij bedriegt links en rechts mensen, dus het zou kunnen dat dat er bij een van de bedrogenen in het verkeerde keelgat schiet en dan, tja…. een verrassing. Maarre Rutte is niet van het kaliber Silvio Berlusconi. Bij lange na niet en voorlopig lijkt hij nog nuttig voor de WEF-organisatie en de kliek eromheen. Hoezo, over Rutte?’

–        ‘ Nou, ik blader door deze VVD-brochure en als je al dit nobels leest, dan zou je zo lid van die partij worden. Dit stamt uit 1988 en er staan nog prijzen in guldens in. Vijfendertig jaar geleden. Toen waren wij nog kleuters. Toen waren politieke partijen nog betrouwbaar, tot op zekere hoogte. Daarna schreef onder anderen Sloterdijk zijn Woede en tijd en zagen we met eigen ogen hoe politieke partijen verwerden tot corrupte verdienmodellen.’

‘ Dat is zo. Woede en tijd is best een goed boek, alleen moet je je door veel wollige eruditie heen worstelen. De kern is dat politieke partijen niet langer het ongenoegen (Sloterdijk: thymos) van de burger, die dat ongenoegen bij zo’n partij deponeert als bij een bank, kan transformeren tot effectief politiek beleid, zoals een bank “woekert” met het inleggeld van zijn klanten. Politieke partijen zijn net als bijna alle banken failliet en corrupt, en vooral bezig met hun eigen verdienmodellen.
Gelukkig kennen we de verhalen nog. Bolkestein heeft het over Ayaan Hirsi Ali  dat doet me aan twee dingen denken: schoonmaakbedrijven en Freud. Iemand vertelde een jaar of wat terug dat ze Ayaan H.A. kende uit haar studententijd in Leiden, toen ze beiden voor een schoonmaakbedrijf CEMSTO werkten. Toen Ayaan lid werd van de VVD zoog Neelie Kroes zich als een parasitair loodsvisje aan Ayaan vast, want Neelie heeft een neus voor talent-met-kansen. Hoe het Neelie verging weten we intussen, hoewel die nog steeds als rammelend kadaver al lobbyend en ritselend schijnt rond te waren. Dat zal haar karma wel zijn vermoed ik.’

–        ‘Freud?’

‘ Ayaan is met haar autoritaire vader getrouwd (de historicus Niall Ferguson) en zij is zelf een zoontjesfabriek geworden. Ik meen dat ze nu drie zonen heeft, misschien intussen meer.  Freud is echt ijzersterk. Ik hoop oprecht dat ze haar draai heeft gevonden.’

–        ‘ Jouw verhaal over schoonmaakbedrijven en de politiek als fabriek van nepinformatie, beeldvorming en zakkenvullerij doet me denken aan een vrouw in de trein die aan haar overbuurvrouw vertelde dat haar dochter eindelijk uit de bijstand was en gelukkig een nette baan had.’

‘Nou, dat is knap. Wat deed die dochter? Die is de politiek ingegaan zeker?’

–        ‘ Dat zou hebben gekund, want het werk komt ongeveer op hetzelfde neer. Ik vond het net zo’n bullshit job als Kamerlid of minister zijn. Neen, wat haar dochter deed, was ’s-ochtends met een auto met daarop tekst van een schoonmaakbedrijf naar “objecten” rijden – dat zijn panden waarbij het schoonmaakbedrijf een contract had – om daar met een droge zwabber en een verstuiver gevuld met verdund bleekwater door het trappenhuis en over de galerij te lopen waarbij ze vooral ervoor moest zorgen dat ze werd gehoord en gezien. Ze had schoeisel met lawaaihakken aan en rammelde aan de metalen trap en balkonspijlen, af en toe spoot ze met de verstuiver wat verdund bleekwater in de ruimte zodat het naar schoonmaak rook. Om de zoveel tijd kwam er een schoonmaker die echt wat schoonmaakwerk moest doen. Die stuurde zij aan. Dat scheen aardig te verdienen. Het schoonmaakbedrijf kon in plaats vier of vijf objecten (het wordt in vierkante meters berekend, dat wist ik ook niet) vier keer tot vijf keer zo veel in portefeuille houden.’

‘ Gôh, ik dacht dat ik origineel was, maar deze formule wordt blijkbaar vaker toegepast. In mijn verhaal moet je schoonmaakster vervangen door thuiszorg-medewerker. Ook die loopt met veel geluid door trappenhuizen en over galerijen waarbij ze goed hoorbaar nepgesprekken met een mobieltje voert. Ook zij rijdt in een auto met daarop de reclame van een thuiszorgtoko. Het gaat veelal om object waarin veel senioren wonen, dus die zien het niet meer zo scherp. “O, dat is de thuiszorg.” Wie beweert dat placebo’s niet werken?’

–        ‘ Vandaar dat “ze” senioren willen concentreren, dat is handiger, want dan kunnen ze per gros bedonderd worden. Zeg, kunnen we die schoonmaak- en thuiszorg-ladenlichterij niet combineren? Dat ze om de beurt het een of het ander doen. Bijvoorbeeld eerst nepschoonmaak en daarna met een andere auto nep-thuiszorg.’

‘ Helemaal geen gek idee. Dat lijkt me goed voor de synergie. Zullen we het samen uitwerken? Gewoon, voor de grap bedoel ik.’

   …………   …………..   …………..

* * *   De Italiaanse oud-premier en mediamagnaat Silvio Berlusconi heeft in zijn testament laten vastleggen dat zijn twee oudste kinderen Pier Silvio en Marina samen 53 procent krijgen van Fininvest, de financiële holding van de familie. Berlusconi stierf op 12 juni op 86-jarige leeftijd, maar nu pas is zijn testament voorgelezen.
Beide kinderen bekleden topfuncties in de familiebedrijven. Door Pier Silvio en Marina de meerderheid toe te kennen, koos Berlusconi dus voor continuïteit op zakelijk vlak. Barbara, Eleonora en Luigi, de drie kinderen uit een later huwelijk, zijn ook opgenomen in hun vaders testament.  * * *

 

 

 

 

 

 

Het pandjeshuis en de voedselbank. Bullshit jobs in de (linkse) politiek

 

 

(De) linkse politieke partijen (mw. Marijnissen werkt voor het merk SP) slagen er maar niet in om profijtelijk te bankieren (te woekeren) met de woedetegoeden (de onvrede, de Thymos) van hun respectieve (natuurlijke) achterbannen. Die onvrede zouden zij als professionele politici moeten kunnen omzetten, transformeren, in productieve en effectieve politiek, op de eerste plaats ten behoeve van het klootjesvolk – maar niet alleen natuurlijk.
Rechts lijkt steeds minder te hoeven doen om stemmen te trekken. Zou dat mede kunnen komen doordat links zo ónaantrekkelijk en fantasieloos is? Een noemenswaardig midden bestaat al bijna niet meer en het restje dat er nog over is, smelt harder dan de ijskappen bij elkaar.

Meneer Rutte heeft het in deze videoclip over de Grote Ondernemingen (Shell, Unilever) die zorgen voor de welvaart. De rokende en trekkende schoorstenen met veel innovatie en accelaratie {[liever niet meteen met fascisme in verband brengen, maar aan William Blake denken:    I will not cease from Mental Fight, / Nor shall my sword sleep in my hand / And was Jerusalem builded here, / Among these dark Satanic Mills? ]}. Daarom moet de politiek die giga- en mega-ondernemingen alle wind in de zeilen geven en op iedere mogelijk manier faciliteren. Voor de “menselijke maat” is eigenlijk geen ruimte en tijd meer, want die levert nauwelijks nog rendementen op waar shareholders op kicken. Misschien dat er in het kielzog (haast letterlijke op te vatten) van de grote jongens nog wat te makken bijeen valt te scharrelen voor de deplorables.

Een beschouwing over Woede en Tijd, van Peter Sloterdijk, als onderdeel van zijn filosofie, met name uit Sferen. Leerstoelgroep Wijsgerige Antropologie Bachelor scriptie filosofie Hendrik van Doorn Studentnummer 049737 Wijsbegeerte

*

‘ Heb je Custine al uit?’

–             ‘ Neen, nog niet, maar ik vond dit stuk van Dalrymple interessant om als citaat op te nemen, vanwege die Russische douaneambtenaren. Ik moest aan ze denken in relatie tot die bagagisten op Schiphol. Of die dezelfde psyche hebben als de Russische douaniers van Custine (volgens Dalrymple) weet ik niet, maar dat ze op Schiphol bullshit jobs hebben lijkt mij zonneklaar. Bovendien werken ze mee aan opstoken van fossiele brandstof en faciliteren van CO2- en fjnstof-uitstoot.’

‘ Custine reisde vast nog niet per vliegtuig.’

–             ‘ Neen, dat niet, maar vanwege de bullshit jobs. Uit wat Custine (volgens Dalrymple) schrijft begrijp ik dat deze jongens in Rusland helemaal niet vonden dat ze bullshit jobs hadden. Integendeel. In Custine (Derde brief, 11 juli 1839) lees ik weliswaar iets over de douane, maar niet zo uitgebreid als Dalrymple vertelt. Misschien komt dat verderop nog.’

‘ Die douaniers, dat waren Rijksambtenaren met een status. Toen was dat nog, als je bij de overheid werkte: status en aanzien. Toen was Rusland ook nog heel wat. Nu huren “ze” hier krachten uit een negorij in, die ze dan ook zo weer kunnen afdanken. Tenzij de lui drossen en in de illegaliteit verdwijnen.’

–             ‘ Als je goed beschouwt, is beroepspoliticus zijn, vandaag de dag net zo goed een bullshit job, althans voor velen. Ze scoren een maandloon dat ze in het gewone en normale leven nooit zouden kunnen toucheren, dus hobbelen ze maar mee. Tot aan het pensioen of het wachtgeld, maar eer hebben van je werk …. Neuh, ik geloof niet dat vele Kaasstolpers bijvoorbeeld dat ervaren.’

‘ Ik vind ze vaak op zombies lijken. Met hun aangeleerde maniertjes en nietszeggende teksten schmierend. Ze stemmen steevast in opdracht van de partijbazen en nauwelijks in het algemeen belang. Daar bewijzen ze hooguit lippendienst aan.  Ach, ze hebben ook hun vaste lasten en ongetwijfeld een bovenmodaal uitgaven- en bestedingspatroon, dus inkomenszekerheid staat voorop. Met authentieke politiek bedrijven, heeft het echter helemaal niets te maken.
Hoe zou je van ze af kunnen komen? In dit systeem is dat omogelijk, alleen middels een paleisrevolutie (graag bloedloos s.v.p. en  als het effe kan zonder al te grof geweld) misschien: de hele troep er integraal en inclusief uit flikkeren en hups! frisse competente luitjes op het pluche. Waar haal je die echter vandaan? Dan zou je het systeem ook meteen moeten veranderen, want anders zit je binnen de kortste keren opnieuw in de ellende.’

–             ‘ Allemaal, dat vind ik veel te kort door de bocht. De meerderheid van de Kaasstolpers vind ook ik sub-sub-sub-optimaal, doodgewicht-zetelvulling-CO2-uitstoters, maar er zitten wel degelijk solide krachten van goede wil tussen, die in een andere context ongetwijfeld zouden opbloeien.
Vanwege de groupthink, de groepsdynamiek, kunnen ze echter niet voluit, want de meerderheid zit als kuitenhappers op de schutting, klaar om al te deviante “collega’s” in stukken te scheuren. Een ander systeem optuigen zou inderdaad iets kunnen zijn, maar ik geloof dat het corrigerend en bindend referendum, al een flinke stok achter de deur zou betekenen. Dat hebben “ze” dan ook niet voor niets schielijk afgezonken. Met haast, net zoals “ze” die wet op het verbieden van hen-welgevallige-partijen nu ook met haast er doorheen willen jassen.
Indien we naast het referendum dan ook nog het stemgedrag van de individuele Kamerleden, over langere perioden in kaart gebracht, te zien zouden kunnen krijgen, zodat voor iedereen inzichtelijk is wie welke patronen  in haar of zijn stemgedrag vertoont, dan zijn we denk ik al een flink end op streek.’