PARKEER
Deze cartoon van Ruben Oppenheimer (NRC 13 november 026) bij het artikel van Tom-Jan Meeus, roept meteen associaties op met de foto’s van het verdronken jongetje Aylan Kurdi (september 2015).
:format(webp)/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/11/13174211/131126OPI_2038587678_WEB_FI_ILLU_Machtige-tijden_Reset3_Oppenheimer.jpg){kind=link}
- Het is een kruising tussen spotprent en politieke cartoon, kijk maar naar de groene snotbel uit de neus van de cartoon-figuur die een selfie maakt en sterk aan Jesse Klaver doet denken.
Groen staat voor ‘de klimaatdrammers’ en Groen Links?
- Die associatie zóu je kunnen maken. Dat is het mooie aan (goede) cartoons: iedereen kan er het zijne of hare van of bij denken.
Dat is met het boek van Jan van de Beek intussen ook het geval: het boek legt haarfijn uit wat massa-immigratie kost in financieel en sociaal-maatschappelijk opzicht, maar de politici laten zich er niets aan gelegen liggen. Die blijven grenzenloos immigranten binnenlaten zonder te schiften op herkomst en cultuuur en ze gedogen het hier blijven van criminele immigranten.
- En zonder serieus werk te maken van ‘inburgering’ of assimilatie, of hoe je het ook wilt noemen. Maar vooral het uitzetten van criminele asielmigranten ‘laten de politici langs zich afglijden: water on a duck’s back.’
Dat is wat de Oppenheimer-cartoon zo treffend verbeeldt, althans voor degenen die er met die bril en vanuit dat frame naar kijken.
- Dat doe je vanzelf als je de cartoon ziet. Of niet soms?
Dat hangt er helemaal vanaf hoe je geprogrammeerd bent. Eigenlijk hoef je geen cartoons meer te maken of te bekijken, want het volstaat vaak om de vignetten van nieuwsberichten – een korte tekst plus een foto of afbeelding – bij elkaar te zetten om daar zelf een verhaaltje over te verzinnen. Soms doen de paginaopmakers van een krantensite dat al en hoef je de vignetten niet eens meer te herschikken. Bewust of onbewust, dat weet ik niet, maar dat valt me steeds meer op.
- Wanneer je er dieper op doordenkt, is de Oppenheimer-cartoon een verbeelding van een glasharde werkelijkheid: de afwezigheid van een solide migratie-politiek werkt zulke gevallen als van het jongetje Aylan in de hand, daarnaast zien we een politicus die een andere politicus een mes in de rug heeft gestoken, of daar in elk geval een selfie van maakt. Mix je dat met de berichten over hetgeen er zich nu in Den Haag, in de beide Kamers afspeelt en voltrekt, dan zou je licht tot een moordverhaal kunnen komen.
Eerder een strip van een doorlopende reeks moorden in velerlei vorm en varianten. Intussen doet iedereen het voorkomen of hij of zij maximaal empathisch is en de democratie dient alsof hun leven ervan afhangt.
- Jan van de Beek heeft een paar keer in een interview of podcastgesprek gezegd dat hij deze immigratie-non-politiek wreed en cynisch vindt. ‘Ze lokken migranten hierheen om ze eenmaal aangekomen te voorzien bed, bad en brood en vervolgens aan hun lot over te laten.’ Hoeveel sloebers er onderweg het loodje leggen, dat weten we niet eens. Eigenlijk zou je zijn serieus en minutieus onderbouwde boek tot een satirisch verhaal, of beeldverhaal, moeten omkatten.
De politici laten de ‘migranten’ immaterieel aan hun lot over, maar niet materieel, dat is precies het vileine aan de huidige gang van zaken.
- Cynisch geformuleerd snijdt het mes aan twee kanten: ‘de meerderheid van de asiel-migranten/gelukzoekers wordt stuurloos op de Nederlandse maatschappij losgelaten, voorzien van een uitkering en als het meezit een sociale huurwoning.’
De maatschappelijk (cognitieve) chaos die dan ontstaat, is bijna letterlijk het troebele water waarin deze politici vissen.
- Het slimme is dat er geen grote georganiseerde opstand onstaat, want die zou zijn neer te slaan, maar dat al die kleine afzonderlijke strovuurtjes (verkrachting hier, messenmoord daar, inbraak met geweld elders) bij elkaar, de maatschappelijke temperatuur op onaangename prutteltemperatuur houden. Het broeit als het ware permanent en je bent als oppassende burger nooit meer zeker of je de dag ongehavend doorkomt. Over de nacht praten we maar niet eens.
De pot kookt niet echt over, want daar zorgen ze wel voor. Best leep hoor. Ach, laten we het maar op onbenulligheid houden.
https://www.nrc.nl/nieuws/2026/11/13/het-onvermogen-van-het-kabinet-jetten-legt-een-diepe-crisis-in-het-bestel-bloot-a4941358?t=1794733941
cartoon Ruben Oppenheimer – https://images.nrc.nl/KqOR4-psSz1B3wKIwxqb6KNxzKM=/1920x/filters:no_upscale():format(webp)/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/11/13174211/131126OPI_2038587678_WEB_FI_ILLU_Machtige-tijden_Reset3_Oppenheimer.jpg
*
……………………………….. ………………………… ……………………….
……………………………….. ………………………… ……………………….
*
