Zo begint het. Toch?

‘Zo zou het kunnen eindigen, of beginnen. Het is maar net vanuit welke context je op dat moment aan de telefoon hangt of op zo’n terrasje zit.’

‘Nou ja, een troost is het wel: het gaat om cabaret. Net als nu toch? Poppenkast en cabaret, en onvermijdelijk schuiven we richting het ravijn.’

‘Tja, dus ogen dicht en springen maar? Misschien is dat nog het beste? De Haagse zombies willen allemaal oorlog. Ze staan te trappelen, maar ach, weten zij veel.’

‘Die dromen nog van een frische und fröhliche Krieg, denk ik. Terwijl in de Oekraïne de gehaktmolens gewoon verder malen.’

‘Politieke zombies – een tautologisch pleonasme – denken alleen aan hun verdienmodel en plucheplek. Als ze nou met een Oreshnik-techniek in een loopgraaf konden worden geteleporteerd, dan zóuden ze wellicht …… ach welnee jôh. Hopeloos.’