‘ Hij sloeg met de opgerolde krant op de tafel, en zei kregel: “Dat doen we namelijk: we lappen ze op zodat de NAVO en Zelensky ze de gehaktmolen in kunnen douwen. Intussen houden ze hier bedden bezet, die we onze eigen mensen onthouden! Waarom gaan we nog naar de stembus?” Zijn tafelgenote hield haar pink omhoog bij het nippen uit haar koffiekopje, en ze keek schuins en schalks naar hem: “Je denkt toch niet dat het allemaal uit menslievendheid gebeurt? Weet je wie ze op die stakkers loslaten? U en R en P en K, want die moeten in de herkansing als brokkenpiloot én de tent moet omzet draaien. Als zo’n jongen straks verdwijnt, dan kraait geen haan meer naar zijn knutseloperatie. Vroeger stuurden ze die brokkenpiloten naar Afrika. Daar konden ze naar hartelust op de inlanders opereren en grote littekens maken. Mijn ouders kunnen daar beeldend over vertelen. De Afrikanen zijn inmiddels savvy, die willen dat niet meer. Dus dus doen ze dit. Bovendien moet meneer Rutte bij de NAVO aan de bak en dames als Sigrid Kaag en Jeanine Hennis moeten bijvoorbeeld als gezant aan de ruif met verdienposities – onder andere in Gaza. Dit is gewoon wisselgeld hoor.” ‘

• ‘ Hij fronste zijn wenkbrauwen en vouwde de krant open: ” Intussen zijn de Nederlanders de klos, want die moeten in de wacht voor een operatie of behandeling. A. die bij een krant werkt beweert dat zulke stukken als Hans Schuurman hier pleegt, voor haar dé manier zijn om kritiek in de krant te krijgen. Je moet je juichend optimisme alleen niet overdrijven, want dan valt het op: milde, besmuikte, ironie en gedoseerd, bedekt, sarcasme. Volgens A. zijn de meeste mensen intussen zo media-geletterd dat ze dwars door zo’n braaf human-interest stuk heenkijken; je mag er alleen hardop geen sarcasme op loslaten, want dan word je door het NCTV op de lijst van staatsgevaarlijke ondermijners gezet.” ‘

‘ “Ach weet je,” zei ze vriendelijk, “meestal komen zulke luitjes best goed terecht. Deze Oekraïner bijvoorbeeld die zou zijn ingehuurd door de zittende macht om concurrenten te belagen. Baudet heeft zich uitgesproken tégen verdere zinloze steun aan die zinloze strijd tegen de Rus en dus wordt hij door een free lance Oekraïner met een paraplu op de fontanel gemept.”
Ze keek omhoog en verschoof haar koffiekopje een paar centimeter naar het midden van de tafel. Met een zachte zucht hoorde hij het haar zeggen: “De politiek-bestuurlijke nomenklatoera zorgt altijd éérst voor zichzelf. Ze zitten er niet voor ons – dat willen wij alleen krampachtig en hardnekkig blijven geloven, en kóm niet aan die illusie! Of het nu om ontheffingen voor Schiphol gaat (zíj’willen altijd blijven vliegen), of om GZ-capaciteit (zij liggen in het ziekenhuis altijd Eerste Klas en zij spelen op het wereldtoneel de humanitaire gebraden haan: “Kijk ons eens humaan en beschaafd zijn!”), daartoe gebruiken zij Nederland alsof het hun eigendom is en de Nederlanders als hun horigen. En het vreemde, het héél héél vreemde is: wij Nederlandse slikken het allemaal.”‘

• ‘ Hij knikte een paar keer en wilde nog weten wié er door Justitie vogelvrij werd verklaard: “Baudet of de Oekraïner?” ‘

‘Zij, diplomatiek als altijd, zei opgeruimd: “Beiden, denk ik. Ja: beiden’, dat is het leukste scenario.” Je zou bijna kunnen zweren dat er iets triomfantelijks in haar grote groene ogen twinkelde.’