Koken voor de kick: het bekokstoven van drugs

 

 

‘ De titel oogt wat geforceerd, omdat ik er veel wilde inproppen. De relatie met de screenprint van Trouw, is dat de chemici die bij de productie van drugs zijn betrokken “koks” worden genoemd, en dat de strijd tegen verdovende middelen lijkt op een gevecht tegen windmolens gevoerd door don Quijote. De pakjes en zakjes, daar zitten de drugs in, dat is de grap van deze associatie.’

–          ‘ Ons verzoek aan de jongelui luidde om krantenberichten door te vlooien waarop framing en reframing kon worden losgelaten, zonder al te zeer afbreuk te doen aan de geloofwaardigheid van hetgeen aan “feiten” tot een narratief aan elkaar wordt geregen en aan ons wordt gepresenteerd. Er zitten originele tussen, moet ik zeggen.’

‘ Laten we beginnen met het interview van Camil Driessen (NRC 24 juli 2021) met Henk van Essen. Daar zijn een paar verrassende punten uitgehaald, vind ik. Bijvoorbeeld deze passage (vraag van de interviewer): “Peter R. de Vries was voorstander van een radicaal andere benadering van de strijd tegen drugs, mede omdat die weinig oplevert, veel kost en de politie andere zaken moet laten liggen. Hij bepleitte regulering en legalisering. Wat vindt u daarvan?”

Drie jongelui meenden dat deze opvatting van De Vries een belangrijke aanleiding kon zijn om hem te liquideren, want stel dat zijn voorstel in beleid zou worden omgezet, dan zou dat de verdienmodellen die juist floreren bij het illegaal houden van drugs, weleens nadelig kunnen beïnvloeden. Het is een wat intellectualistische benadering, vind ik, maar toch verrassend.’

–          ‘ Mwah, intellectualistisch, hoezo intellectualistisch? Dat hangt er maar net vanaf in welke kringen en gremia je bereid bent de eventuele opdrachtgevers voor de liquidatie te zoeken. Betrek je politici en andere leden van de officiële bovenwereld bij je onderzoek naar mogelijke opdrachtgevers voor de liquidatie, of acht je dat onwaarschijnlijk, misschien zelfs uitgesloten? Op z’n minst onwenselijk, dan censureer je zo’n gedachte bij jezelf.’

‘ Daar heb je gelijk in. Hoewel dat bewust of onbewust censureren gelukkig, of juist niet gelukkig, steeds moeilijker wordt, omdat de omstandigheden zo razendsnel veranderen. Het enige wat nog lijkt te helpen, is slecht onderwijs, zodat de massa steeds minder weet en minder kan verzinnen.
Ik moet nu aan de miljardenbusiness denken die is gemoeid met de productie en verspreiding van Covid-vaccins. Cui bono? Ik vermoed dat de handel in vaccins die in verdovende middelen op niet al te lange termijn wellicht gaat overtreffen, op z’n minst evenaren. Om de verdienmodellen die daarmee zijn gemoeid maximaal winstgevend te maken en houden, ontkom je haast niet aan politieke collaboratie, want je moet grote groepen mensen permanent inspuiten en liefst niet-gedwongen. Dat betekent de mensen stimuleren door niet-aflatende angstaanjagende berichtgeving en hen lokken met beloningen als ze zich laten inspuiten – bijvoorbeeld met vrijpassen. Binnen korte tijd weet men niet beter: om de twee weken spuiten en doorlopend testen. Denk maar aan de nul spaarrente op je geld. Kwam daar een oproer van? Neen hoor, we slikken het dociel. En dan die mondkapjes, waarvan iedereen kan bedenken dat het broeinesten voor virussen en kweekbedden voor bacteriën moeten zijn, en toch dragen we ze gehoorzaam.
Het zijn maar scenario’s hoor.’

–          ‘ Natuurlijk, natuurlijk, we spelen alleen maar met scenario’s, dat is juist het leuke van dit soort exercities. We zijn niet de enigen hoor. Denk eens aan Peter Sloterdijk met zijn essay Regels voor het mensenpark (ISBN: 90 5352 579 3) en wat hij zegt in de epiloog met Éric Alliez.’

‘  Net wat je zegt. Sloterdijk (bladzijde 37) vindt het zelfs gevaarlijk als mensen “teelden in de richting van de argeloosheid. Nietzsches achterdocht tegen alle humanistische cultuur is erop gericht het geheim van de domesticatie van de mens te ontsluieren. “ Okay, okay, Peter, maar Nietzsche wist natuurlijk niet van Covid-vaccins en hun domesticerende werking. Misschien blijkt deze gen-therapie (die nu nog in het experimentele stadium verkeert) uiterst effectief en zijn wij binnen twee, drie generaties, allemaal argeloos?

Kijk. Deze relatie vind ik ook interessant: Van Essen:  „Ik vind niet dat Nederland een narcostaat is. Daarvan is mijns inziens pas sprake als de georganiseerde misdaad in overheidsinstanties is geïnfiltreerd. Ik zie wel dat door de drugscriminaliteit de verwevenheid tussen onder- en bovenwereld toeneemt, bijvoorbeeld in de horeca en bij transportbedrijven.”

Twee van de jongelui merken op dat de transactie van Sywert van Lienden en zijn beide maten, die de Staat voor zo’n dertig miljoen tilden middels de verkoop van ondeugdelijke mondkapjes, naar hun idee balanceert op het randje van bewuste corruptie en corruptie-door-onbenulligheid. Maar wel met corruptie als ingrediënt. Een particuliere oplichter, con man (Van Lienden) infiltreert heel gemakkelijk in de politieke biotoop (die wordt nog grotendeels tot de “bovenwereld” gerekend, meen ik) en slaat er zijn slag. Voorgefinancierd door minister Hugo de Jonge, die zich beriep op urgentie vanwege een noodtoestand. Voor Nederland tot dusverre schier onwaarschijnlijk, maar intussen waar gebeurd. De gekochte mondkapjes bleken ondeugdelijk en liggen te beschimmelen in een loods – als ze inmiddels niet zijn doorverkocht aan een mafiastaat.  Geen haan die er nog naar kraait.’

–          ‘ Ach, wat is dertig miljoen nou nog? Vooral als het je eigen geld niet is. Toch? Niet onaannemelijk, dat aspect van doorgestoken kaart, vind ik. Het is meteen een mooi bruggetje naar een visie van de politieman:  „Er moet een breed maatschappelijk antwoord komen dat is gericht op preventie en het vergroten van de weerbaarheid van de samenleving. Daarvoor heb je niet alleen het ministerie van Justitie en Veiligheid nodig, maar ook dat van Onderwijs, Volksgezondheid, Sociale Zaken en Wonen.”
Dit vind ik getuigen van een politieke visie die er mag wezen. Jammer genoeg diskwalificeert het de politieman tevens als een utopist, een dromer.’

‘ Een verband tussen het CDA, de Van Lienden-deal en de grondverkoop in Limburg wordt ook gelegd. Met de aantekening dat uiteraard niet alleen de CDA-kongsi uit de Grote Ruif raust, maar dat het CDA momenteel in de hoek zit waar dit soort klappen vallen. D66 ontspringt de dans tot nu toe op wonderbaarlijke wijze. Van de VVD nemen we intussen zonder meer aan dat die altijd rommelen en rotzooien, dus als daar weer eens corruptie wordt “ontdekt” is dat no big deal.’

–          ‘ We maken een zijsprongetje naar een andere vorm van corruptie: die via benoemingen op posten met daaraan verbonden de verdienmodellen voor degenen die die posten mogen (of moeten) bezetten. Of ze nu competent zijn of niet. Niet competent op een bepaald ministerie (kennisdomein) lijkt soms juist een vereiste. Neem die wonderlijke kruiselingse figuur bij het CDA, waarbij Raymond Knops op Overzeese Rijksdelen wordt geplempt en Ank Bijleveld op Defensie. Het lijkt er op dat beiden moedwillig op een plek worden geplakt waar hun competenties juist niét gezocht zouden moeten worden.

Aanleiding voor dit zijsprongetje is het bericht over de stoelendans in de diverse kabinetten Rutte, met daarbij de cynisch-retorische vraag of het werk wellicht te zwaar is. Volgens de jongelui dient het win-win-aspect te worden gezocht in 1) het beurtelings aan de Ruif tillen van kongsigenoten (middels de zogenaamde banencarrousel) en 2) het makkelijk manipuleerbaar maken (door Rutte) van bewindslui die of geen kaas hebben gegeten van de zaken waarover ze worden geacht de regie te voeren of te kort zitten om deskundigheid te ontwikkelen. Saillant voorbeeld was Onderwijsminister Marja van Bijsterveldt (CDA) en nu Ingrid van Engelshoven (plus Arie Slob), die krijgen de kans om een vet loon te toucheren, inclusief de bijbehorende goudgerande (secundaire) arbeidsvoorwaarden (pensioen) en ze helpen in een moeite door ons onderwijs naar de gallemiezen. Dat is win-win.’

‘ Het gaat hierbij om fictieve scenario’s die in werkelijkheid natuurlijk nooit op deze manier worden uitgevoerd. Dat spreekt vanzelf.’

–          ‘ Louter fictieve en speculatieve scenario’s voor faction-romans. Uiteraard. Laat daar geen misverstand over bestaan. In werkelijkheid worden er natuurlijk uitsluitend competente personen ingehuurd en aangesteld.’

‘Laten we afsluiten met het bericht over corruptie met grond in Limburg. Dat is tamelijk conventioneel: in Limburg wordt immers altijd gerausd met grond en ander onroerend goed. Overwegend door CDA’ers. Denk ik. Misschien dat ze daar of iets noordelijker in Brabant intussen ook high quality drugs bekokstoven, want de varkenshouderijen zij er immers al, maar dat komt dan een andere keer aan de orde.’