* Parkeer *
*
‘ “We zouden het niet meer over het songfestival hebben,” ze zei het bijna snibbig. “Een grote luchtbel van banaliteit. Foei. Ze hadden Israël in ieder geval nooit moeten laten meedoen. Dat land ligt helemaal niet in Europa, en dit jaar hadden ze op hun vingers kunnen natellen dat er stront aan de knikker zou komen. De Israëli wurmen zich over tussen, en ze proberen iedereen voor hun karretje te spannen. Nu ben ik zeker antisemiet?” Dat laatste zei ze bijna uitdagend, maar daar was ze te verveeld voor.’
‘ Haar twee vriendinnen zeiden troostend dat Israël in elk geval niet had gewonnen’. “Zo veel gezond verstand en fatsoen hadden ze daar nog net. Volgend jaar in Zwitserland.” De derde keek zuinig en schalks: ” Dat wil zeggen als Zwitserland nog niet bij de EU hoort – en als Israël nog bestaat. Dat laatste hoeft niet per se, om het land gewoon niet meer mee te laten doen. Ik bedoel: Israël hoeft niet van de kaart geveegd te worden om niet meer mee te hoeven en mogen doen aan dat vermaledijde songgebeuren.”
Dat het circus in ieder geval in een propagandacampagne voor de EU paste, daar waren ze het over eens.’
- ‘ Indien je het geopolitiek uitpakt, zou je kunnen fantaseren dat de Israëli de EU-landen uit elkaar willen spelen. De VS hebben ze al volledig onder controle, dus nu is de EU aan de beurt. Ach, het zal wel op toeval berusten, denken jullie ook niet? Maar waarom doet Israël als niet-Europees land mee aan een Eurovisiesongfestival? Welke deals zijn er onder de tafel gesloten, wat is er allemaal achter onze rug om bekokstoofd en waarom lekte Italië per ongeluk een tussenuitslag, die zou laten zien dat Israël op kop lag? Dat is wel erg veel toeval bij elkaar, vind je niet?’
‘ De MSM schrijven allemaal óm die vraag van Klein aan mw. Eden Golan (“Waarom niet?”) heen. Daar begon het volgens mij mee en ze hebben vrij rap een camera-medewerkster erbij betrokken, om de aandacht dáár van af te leiden. Opvallend is dat, vinden jullie niet? Een man uit het publiek vroeg aan Eden Golan of ze er niet aan gedacht dat haar aanwezigheid een veiligheidsrisico voor de andere deelnmers met zich kon meebrengen. Toen zei haar begeider dat ze niet op die vraag hoefde te antwoorden, waarop Klein vroeg: “Waarom niet?” Daar gaf Golan een obligaat zoetig antwoord op, and that was it.’
- ‘Dat had je gedacht. Neen, Klein moest het ingepeperd krijgen dat hij geen “impertinente” of “oneerbiedige” vragen of opmerkingen richting Israël moest stellen of maken – en de anderen ook niet.’
‘ Zeg, we zouden het niet meer over het songfestival hebben. Basta! Waarom die jihad erbij gehaald?’
- ‘ Vanwege dit stuk van Edwin Timmer in het AD van 13-05-24. ( Ze wapperde met de krant) Daarin wordt ene Maya geïnterviewd, die had “meegedaan” aan de protesten tegen het Israëlische optreden in Gaza, en ze was daarbij onzacht in aanraking komen met eh, …. het zijn “de honden” in Orwells 1984 geloof ik?
In de NRC van afgelopen zaterdag werd een nieuw boek van Olivier Roy (The crisis of culture) besproken, toen heb ik mijn Roy boeken op een stapeltje gelegd en stuitte daarbij op dit boek. Toen ik dit interview in het AD las, moest ik denken aan wat Roy schrijft: De opstandigen komen zelden uit de groep die lijdend voorwerp is van het onrecht waartegen ze te hoop lopen. Maya zegt: ,,Als mensen mij zien, gaan ze er al snel vanuit dat ik Arabier ben en moslima. Beide ben ik niet.” Roy zegt verhelderende dingen over de “cultus van de zelfgekozen dood”. Hij noemt ISIS-strijder “legionairs.” Dat vind ik ook intrigrend. In de New York Times stond een artikel over de oorlog en het sneuvelen als held, en hoe dat in de Oekraïne tegenwoordig met marketing aan de man wordt gebracht: “Wordt lid van onze elite-eenheid en vecht tegen de Russen ……” Dat soort boodschappen.’
‘ Je zou het kunnen framen als een jihad tegen de Russen.’
- ‘Denk je niet dat ook zo wordt gebracht? Alleen gebuiken ze cultuur-eigen codes en symboliek.’