Generaties en andere tijden. ‘Tegenwoordig worden wij gekoloniseerd door “onze” politieke kaste …’

 

 

Robbert Ammerlaan (1973: 10) Het verschijnsel Schmelzer. Uit het dagboek van een politieke teckel. ISBN 90 218 4023 5.

% citaat % – Soms krijgt hij bezoek van Van Mierlo, die nachtenlang niet uit de kleren lijkt te zijn geweest. Deze leunt dan zwaar over de bank van de zittende man en er volgt wat haastig gefluister met veel gebaren. In dit decor vormt Schmelzer een oase van rust. Geen zichtbare vermoeidheid. Geen grauw gezicht. Geen spanning.

Geen kringen onder de ogen. Hij is kalm, beheerst, bijna opgewekt. Gereed voor een hard politiek gevecht. Zoals altijd. Zoals altijd is zijn fysieke conditie perfect: gemiddeld meer dan zeven uur nachtrust, vroeg in de morgen een korte duinwandeling, twee uur intensieve judo-training, veel ruimte’ voor ontspanning, iedere dag gymnastiek, nooit alcohol voor zes uur ’s avonds, licht eten, matig roken.

Ook politiek is hij feilloos voorbereid. Hij heeft zorgvuldig afgetast wat er bij de andere regeringspartijen leeft, wie er uit de boot zullen vallen, met welke gevoeligheden hij rekening moet houden, welke wensen hij minimaal zal moeten honoreren om een breuk in de coalitie te voorkomen. Exact weet hij hoe de kaarten in zijn eigen fractie liggen. Wie er zonder veel moeite door de knieën zullen gaan. Wie onder druk van hun organisatie staan. Wie er straks woedend met de vuist op tafel zullen slaan. Uren geleden heeft hij al nagegaan welke argumenten hij moet gebruiken, welke tegemoetkomingen hij van de regering moet losweken, welke concessies hij van zijn fractie moet eisen. Sommige weifelaars heeft hij zélf onder handen genomen, op andere strategische punten zijn vertrouwensmannen ingezet om de hardnekkigste dwarsliggers te bewerken. De partijvoorzitter is ontboden om – zo nodig – een laatste beroep op de partij loyaliteit te doen. Van de minister-president weet hij precies hoe de stemming in het kabinet is, welke ministers er een prestigezaak van maken, wie onder pressie staan van hun fractie, welke compromissen haalbaar zijn, op welke punten het kabinet wil toegeven.

Schmelzers scenario ligt klaar. Die plezierige zekerheid staat op zijn gezicht te lezen. Hij glimlacht flauwtjes, triomfantelijk, een beetje superieur. % einde citaat %

*

‘ Hoe kom jij bij Hans Goedkoop terecht? Ben je wezen schuimen en jutten langs de straatbiebs? Schmelzer, Jacques de Kadt: De verdediging van het Westen  … da’s een oud bandje,  Van Oorschot MCMXLVII, dat is 1947? Even verifiëren, klopt.’

  • ‘ Het stond in de prollen- en wijkkrant dat ******** was overleden en ik weet dat zijn kinderen niets met zijn boeken hebben, en er staan drie straatbiebs daar in de buurt, dus 1 + 1 = 2, en bingo! Ik heb maar niet in de papier-kliko gekeken, maar ik weet zeker dat daar nog een heleboel in zal zitten.’

‘ Het zijn Filistijnen, die kinderen. Ga je ze houden, al die boeken? Ik weet niet eens wie Schmelzer is of was. Een teckel?’

  • ‘ Dat boek is voor mijn grootouders. Die kwamen hem weleens tegen in de duinen, tijdens de ochtendwandeling en ze kenden Van Mierlo. Een oud-oom van mij, die ook heer-oom was, judode geloof ik bij dezelfde dojo als Schmelzer. Katholieke dojo? Trouwens, Van Mierlo was van huis uit ook katholiek, maar die judode niet. Die teckel is van Wim Kan. Ik heb die oudejaars­conference van Kan onlangs weer eens bij opa en oma gezien: “Een gladde teckel met een vette kluif in z’n bek…” Dat waren nog echte politici, die er als echte politici uitzagen en als echte politici spraken. Moet je dat kluppie Kaasstolpers nu eens zien. Verschrikkelijk! Om in schreien uit te breken. Niet te filmen. Wat een arremoei! Wij laten ons door die lui ringeloren en uitpersen. Bizar!’

‘ Hear! Hear! Moet je toch eens zien. De hele meute uit vak-K scharrelt naar de uitgang. Gekwetst, geschoffeerd ….. Met inbegrip van “onze leider” Rutte en de Saatsrechtgeleerde Hugo de Jonge. Alsof dat zo maar kan: het kabinet bepaalt wat een Kamerlid mag zeggen?! Wat een afgang. Rutte had natuurlijk moeten zeggen: “Ho, stop. Ga zitten! Weglopen kan staatsrechtelijk helemaal niet. Zitten jullie!” Goed. Daarom gaat Kaag dus naar Gaza (als spion?) – maar niet heus natuurlijk, want dat is veel te link, en ze is met een Palestijnse tandarts getrouwd. En toen kwam je bij Hans Goedkoop terecht?’

  • ‘ Via intypen in Google: “Andere tijden – Schmelzer.” Geen Schmelzer gevonden, wel Goedkoop en Indië. Dat wist ik niet van Goedkoop, Indië, maar mijn overgrootvaders zaten geloof ik allemaal bij het KNIL, het Nederlandse Vreemdelingenlegioen. Duits en Frans en nog wat. Zodoende.’

‘ Spannende familie heb jij hoor. Chantal Mouffe, die heb je daar ook gescored?’

  • ‘ Niet ‘precies daar, maar wel in een straatbieb in G. In dit boek van haar staan heel actuele teksten. De boeken liggen voor het oprapen.’

‘ Tja, je moet alleen wel weten waar je naar kijkt als je zo’n boek ziet. Dat boek van De Kadt bijvoorbeeld dat ziet er niet en als je niet weet wie De Kadt is dan mieter je zo’n incunabel in de Kliko. Hier, bladzijde 16 over Hitler, “ … een man die die bepaalde dingen goed aanvoelde …. ‘Mein Kampf’ blijft een merkwaardig boek; het wordt een bijna vermakelijk boek met zijn combinatie van razernij en Houston Stewart Chamberlain geleerdheden.” Jammer dat ‘Mein Kampf’ ook weer niet zó ongevaarlijk bleek.’

  •  ‘Frappant dat zowel Jacques de Kadt als Wim Kan een relatie met Nederlands-Indië en het keizerlijke Japan (de Jappenkampen) hebben gehad. Wat Jacques de Kadt allemaal in één mensenleven heeft gedaan, is onwaarschijnlijk!’