*
‘Of ze cynisch waren? Dat geloof ik niet. Ik vond ze eerder blasé-gelaten en ballorig.’
– ‘ Het waren Amerikanen, vermoed ik. Vier spraken bijna accentloos Nederlands en bij een kon je horen dat ze Amerikaans was, maar niet erg veel.’
‘ Volgens mij was ze Frans. Ja, ze waren aan het “stangen.” Zo maar. Uit verveling. Ook omdat ze murw werden van de migrantengolven. Ze hadden bij de grens met Mexico meegelopen met de grenspatrouilles, maar er was geen houden aan. De politici laten hen dweilen met de kraan open.’
– ‘ Dat verhaal over begraven flessen en jerrycans met water uitgraven en meenemen of (leeggegoten en gebarsten) juist laten liggen, zodat de sloebers soms van dorst omkwamen in de woestijn, vond ik net zo eng als dit “idee” om “verzuipsafari’s” te organiseren. De kartelbobo’s reden met hun airco-limo’s ongehinderd de grens over of ze vlogen met privévliegtuigen regelrecht naar hun friends in high places. Het waren de sloebers, de menselijke muilezels, die het gelag betalen.
Oké. Deep sea drowning peep shows. Daartoe konden boten met glazen bodems en wanden, die voorheen werden gebruikt om langs de kust naar het koraalgebeuren te kijken, worden omgebouwd en ingezet om mensen te zien verzuipen: verzuipsafari’s. Natte snuff movies. Ze waren bang dat wanneer dat bizarre idee gerealiseerd zou worden, het storm zou lopen. Dus hoeveel van die boten zouden ze bestellen? Gingen ze dit idee vast patenteren? Waarom zouden enkel mensensmokkelaars garen mogen spinnen van deze door politieke incompetentie tierende naargeestigheid? De migranten leggen toch het loodje, linksom of rechtsom. Dan kun je er net zo goed een verdienmodel van maken. Toch?’
‘ Het leek erop of ze al enigszins vertrouwd waren met de gedachte, want de ideeën volgden elkaar in rap tempo op. Ik voelde mijn maag omdraaien, bij de gedachte alleen al, om mensen te zien verzuipen, zonder dat je ze hielp.’
– ‘ Helpen? Er waren lange stokken aan boord, waarmee drenkelingen die zich aan de boot vastklampten, teruggeduwd konden worden. Dit alles in fantasie-scenario’s hè. Geen misverstand. Maar toch.’
‘Inderdaad. Aan alles was gedacht. Indien er haaien bij in het spel waren, werd de prijs verhoogd, want dat was extra realistisch.’
– ‘ En mondmaskers voor, want het zou kunnen dat er eentje per ongeluk overleefde en ontsnapte. Dan wilde je niet herkend zijn geworden. De kans op overleven lijkt mij op volle zee trouwens gering, maar voorzichtigheid is de moeder van de porseleinkast. De werkelijkheid heeft ze ingehaald. Zouden ze nog aan dit idee hebben teruggedacht, toen de berichten over deze maffe duikboot loskwamen?’
‘ Zo van: “Wat jammer dat het niet is gefilmd!” ?’
– ‘ O ja, ik hoorde iemand zeggen dat het stom was om zo’n expeditie te ondernemen. Ten eerste was de duikboot natuurlijk belabberd krakkemikkig, maar – en dat vond ze net zo belangrijk – de Nordstream2 was net door de CIA en/of Mossad gesaboteerd en die dam in de Oekraïne was door de CIA doorgestoken. Als je per abuis met je duikboot in de buurt kwam te dobberen van zo’n stiekeme onderwateroperatie (ze zouden bijvoorbeeld kabels aan het aftappen kunnen zijn) , dan zouden ze je heus niet omhoog laten gaan.’
‘ Ook dat nog. Je moet vandaag de dag echt aan alles denken.’
*
– ‘ Ze hebben bij de media nog niet door dat die orca’s Rijkseigendom zijn. Die zijn afgericht om migranten-tobbes op volle zee om te kieperen. Dan mogen ze per orca een dobberaar oppeuzelen, maar de rest is voor de safari’s. Het schijnt iets te helpen, maar nog lang niet genoeg.’
‘ Ze zijn getagged en van een zender voorzien, zodat ze aanwijzingen kunnen doorkrijgen. Ruben Oppenheimer zou ze getekend kunnen hebben, maar natuurlijk wel onder water.’
– ‘ Ja, in afwachting van het barsten van de dam. Het hek is qua immigratie van exoten al lang van de dam, dat is dan ook niet getekend.’
‘ Een van die Yanks had het over callousness. Het schijnt dat veel mensen in bepaalde omstandigheden heel snel dierlijk gedrag kunnen gaan vertonen, tot en met kannibalisme. Het doet me denken aan een verhaal dat ik afgelopen jaar in de trein hoorde, in een “vreemde” taal. Een jonge dame (ze zal een van de artsen zijn geweest) vertelde aan haar reisgenote dat ze laatst nog waren doorgereden toen ze voorbij een ongeluk kwamen. Vier artsen in een auto, op weg naar een lang weekend. Ze hadden door het raampje geïnformeerd om wie het ging – er stond politie met stenguns bij – en toen ze die namen hoorden zijn ze nóg schielijker doorgereden (de aesculapen haalden ze altijd achter de ruiten vandaan). Het waren in ieder geval géén mafiosi of andere “sympathieke criminelen”, meer kon ze echt niet verklappen, zei ze nog zachter dan ze al sprak. De wetten zijn er ieder geval niet doorheen gekomen, vertelde ze nog snel.‘
‘Tja, zo gaat dat met een mentaliteit. Dat is een ongrijpbaar iets, waar we bij wijze van spreken allemaal in zijn ondergedompeld. Wanneer er te veel gif in het water komt, gaan veel vissen ook dood.’
– ‘ Wat denk je van de lucht die we inademen?’