Olifanten hóeven geen testament te maken, want ze hebben een olifantengeheugen en dat schijnt generaties mee te gaan. Daarom zul je ook weinig tot geen notarissen zien in een olifantrijke biotoop.
- O, zit dat zo. Gôh, ik vermoedde dat het AD-stuk een subtiele sluikreclame was voor de notariële broederschap, maar dat klopt dus niet.
Neen. Er zijn mij ook geen gevallen bekend van notarissen die de politiek zijn ingegaan.
- Logisch, want waar zouden ze dan de olifant moeten parkeren? Politici zijn bovendien allergisch voor alles wat met geheugen te maken heeft.
Dat is waar. Vreemd dat ze zo veel en zo hard trompetteren. Toch?
- Goed dat je er deze draai en spin aan geeft, want anders zou de gedachte misschien kunnen postvatten dat ‘ze’ oud en jong tegen elkaar uitspelen en opzetten. Dat doen ‘ze’ immers altijd als ‘ze’ niets meer weten en kunnen verzinnen.
De illustratie is AI-gegenereerd en de olifant mag niet worden gevoerd.
*
Deze spotprent illustreert begrippen als agendasetting, framing en selectieve aandacht in het publieke debat. De tekening belicht de vraag hoe media, beleidsmakers en onderzoekers bepaalde oorzaken benadrukken en andere naar de achtergrond schuiven. Hij gaat dus in eerste instantie niet primair over de vraag welke factor de woningmarkt het sterkst beïnvloedt: massa-immigratie, vergrijzing, beleid en politiek, andere?
De olifant kan niet in de kamer – zijn natuurlijke habitat – want daar is het huis te klein voor, of misschien zijn er wel te veel mensen?