Pim Fortuyn Voorspelde de Asielcrisis in Nederland
*
Jij hebt de verbeelde gemeenschap van Benedict Anderson erbij gehaald? Op verzoek van T, G en K, zeker, want die vroegen om actuele onderwerpen voor hun werkgroepen en leeskringen?
- Klopt. W en ik hebben Ai+ChatGPT erbij ingeschakeld, mede om te verifiëren of de Ai die wij, hier, gebruiken, spoort met de Ai die ze in Duitsland, Amerika, Canada enzovoorts gebruiken. En, of Ai volledig bij de les is en geen mis-informatie spuit.
Kunnen wij, Nederlanders, ons nog een een verbeelde gemeenschap noemen? Of zijn we intussen zo verweesd en van god-en-alles-los, dat we niet meer weten wie we zijn? Een verweesde samenleving? Geen samenleving (Gemeinschaft), maar hooguit: een maatschappij (Gesellschaft), van ieder-voor-zich-en-god-voor-ons-allen.
- Onze Zweedse familie en vienden zeggen dat we op de glijdende bietenbrug omlaag zijn en dat we zo ontzettend naïef – dat het bijna dom genoemd moet worden – zijn dat we niets doen aan de politici die Nederland naar de ratsmodee helpen. Al die protesten bij die pathogene azc’s helpen natuurlijk voor geen suikerbiet. Je moet de lui aanpakken die de grenzen openhouden omdat dat hun verdienmodellen en carrièrekansen goed uitkomt. Dié gasten moet je aanpakken, “net zoals zij Fortuyn hebben aangepakt,” voegde F daar nog aan toe.
‘Op een andere manier kom je in dit politieke bestel niet van die lui af.’ Nou ja, het zou de opmaat kunnen zijn naar ….. Nietwaar?
- Zou het? Wie weet. ‘De technische mogelijkheden om dat te doen, worden steeds gesofistikeerder,’ en coginitieve frames zijn ook niet in beton gegoten. Ach, alles heeft zo z’n tijd nodig en wellicht moeten er eerst een aantal kalveren zijn verdronken alvorens men denkt aan het dempen van dié put.
Juist: dié put en niét onze gasputten. De nomenklatoera lijkt altijd precies het tegenovergestelde te doen van wat óns, de burger, zou kunnen bevoordelen. Zullen we het boek van mevrouw Cesari als toegift vermelden. Ik kon het me niet meer helemaal herinneren, maar toen ik voor Ai beschreef wist het over welk boek ik het had. Let wel: onderzoek zelf of je het ermee eens kunt zijn!
*
Prompt voor Ai+ChatGPT >>> Zou je de ‘ummah islam‘ – vandaag de dag – een verbeelde gemeenschap kunnen noemen? Of de twee sub-gemeenschappen: soeni en shii misschien? En die zionistische diaspora?
Reactie van Ai >>> Korte kern: ja — de ummah, en in zekere zin ook soennitische en sjiitische gemeenschappen, én de zionistische diaspora, kunnen als verbeelde gemeenschappen worden begrepen in de zin van Benedict Anderson. Maar elk van deze gevallen heeft ook duidelijke redenen waarom het concept maar gedeeltelijk past.
🌍 De ummah als verbeelde gemeenschap
✔️ Waarom de ummah wél als verbeelde gemeenschap gezien kan worden
- Gedeelde religieuze symbolen en teksten De Koran, de hadith, de figuur van de profeet Mohammed — dit zijn krachtige gedeelde referenties die moslims wereldwijd verbinden, ook zonder elkaar te kennen.
- Een gevoel van morele en spirituele solidariteit Veel moslims ervaren een wij-gevoel dat niet territoriaal is maar religieus. Dat is precies het soort “imaginaire” verbondenheid dat Anderson beschrijft.
- Transnationale identiteit De ummah overstijgt staten, talen en etniciteiten. Het is een gemeenschap die vooral in de verbeelding en in rituelen bestaat, niet in politieke structuren.
- Media en globalisering versterken het idee Wereldwijde islamitische media, preken, online netwerken en gedeelde religieuze momenten (zoals Ramadan) creëren een gevoel van simultane beleving — een kernpunt bij Anderson.
❌ Waarom de ummah géén volledige verbeelde gemeenschap is
- Geen gedeeld politiek project Andersons naties hebben een staat, een bestuur, een territorium. De ummah heeft dat niet.
- Grote interne diversiteit Culturele, juridische en theologische verschillen zijn enorm. De ummah is eerder een ideaal dan een coherente gemeenschap.
- Geen uniforme geschiedenis of toekomstvisie De ervaring van moslims in Indonesië, Marokko, Nigeria of Europa verschilt radicaal.
☪️ Soennieten en sjiieten als sub‑verbeelde gemeenschappen
✔️ Waarom wél
- Eigen rituelen, symbolen en geschiedenissen Denk aan Ashura voor sjiieten of de vier rechtgeleide kaliefen voor soennieten. Deze gedeelde verhalen creëren een sterke groepsidentiteit.
- Gedeelde instituties Sjiitische seminaries (hawza’s), soennitische rechtsscholen — dit zijn structuren die een collectieve identiteit ondersteunen.
- Transnationale herkenning Een sjiiet uit Irak herkent een sjiiet uit Libanon als “deel van dezelfde gemeenschap”, ook zonder persoonlijke band.
❌ Waarom niet volledig
- Politieke fragmentatie Soennitische en sjiitische gemeenschappen zijn intern sterk verdeeld. Er is geen centraal gezag dat de verbeelding uniform maakt.
- Regionale verschillen zijn enorm Een sjiiet in Iran en een sjiiet in India delen theologie, maar niet noodzakelijk een gedeeld sociaal of politiek lot.
✡️ De zionistische diaspora als verbeelde gemeenschap
✔️ Waarom wél
- Gedeeld narratief van terugkeer en verbondenheid met Israël Zionisme is in essentie een verbeelding van een volk met een gedeelde geschiedenis en toekomst.
- Diaspora‑identiteit is per definitie imaginaire Mensen die verspreid leven maar zich verbonden voelen door gedeelde symbolen, teksten en herinneringen passen precies in Andersons model.
- Institutionele infrastructuur Joodse organisaties, scholen, media en rituelen versterken een gedeelde identiteit, zelfs zonder territoriale nabijheid.
❌ Waarom niet volledig
- Niet alle Joden zijn zionistisch De zionistische diaspora is geen etnische of religieuze totaliteit.
- Grote interne diversiteit Culturele, religieuze en politieke verschillen zijn enorm — van seculiere zionisten tot religieuze nationalisten tot linkse diaspora‑zionisten.
- Geen uniforme verbeelding Wat “zionisme” betekent verschilt sterk per land, generatie en politieke context.
* * *
Jocelyne Cesari werkt drie lijnen uit die onze ideën in dit kader bijna letterlijk weerspiegelen [(beweert Ai althans, en dat klopt vrij goed)] :
– Institutionele religie — De islam functioneert nog als een publieke religie met zichtbare rituelen, normen en autoriteit. Het Westen heeft deze structuren grotendeels ontmanteld sinds de 18e–19e eeuw. Denk aan ‘seculiere’ Westerlingen die katholiek worden.
– Projectie — De angst is niet primair voor “de islam”, maar voor datgene (het gemis) waarmee de islam ons confronteert, namelijk: dat wij onze eigen religieuze en morele infrastructuur hebben uitgekleed en gesloopt.
– Liberalism as a secular creed — Westerse samenlevingen hebben een seculiere norm ontwikkeld die religie privatiseert. De islam wijkt daarvan af, en die afwijking wordt politiek geproblematiseerd.
………….. ……………. ……………. ………………….
………….. ……………. ……………. ………………….