Niet-onafhankelijk onderzoek naar kindermisbruik en de kabinetsformatie. Een geval van synchroniciteit ?

 

 

slachtoffer-ritueel-misbruik-geef-ons-onafhankelijk-onderzoek-erik-van-der-horst-en-esther/

 

Ype: ‘ Er komt dus geen onafhankelijk onderzoek naar het rituele (sadistische) kindermisbruik in Nederland, want de door de minister van Justitie, Ferd. Grapperhaus, in te stellen onderzoekscommissie kan volgens ons en vele anderen nooit onafhankelijk opereren en rapporteren. Alles blijft namelijk in handen van het ministerie van Justitie, terwijl juist daar zich veel “verdachten” zouden bevinden.’

Quodo: ‘ Ziet wat vervolgens geschiedt! Kort nadat (informeel, middels de stemverklaring van Lisa Westerveld – GL) de stemming hierover in de Tweede Kamer de facto al was gehouden (alleen FvD, BBB en PVVV waren vóór het amendement van Guido van Meieren om een commissie lós van Justitie en Grapperhaus te benoemen), komt het bericht dat de kabinetsformatie bijna rond zou zijn. Bovendien zullen de problemen bij het onderwijs en het woningtekort in een klap bijna integraal worden opgelost door het bijdrukken van geld.’

Ype: ‘Het een hoeft niets met het andere te maken te hebben, er is geen sprake van post hoc ergo propter, maar wij beschouwen het tenminste als een geval van synchroniciteit. Volgens C.G. Jung wil dat zeggen dat twee of meer gebeurtenissen vlak bij elkaar in de tijd kunnen plaatsvinden, zonder dat er van een causale, oorzakelijke, relatie sprake hoeft te zijn. Sommige waarnemers echter kunnen tussen gebeurtenissen die bijna gelijktijdig plaatsvinden, een betekenisvolle samenhang ontwaren.’

Quodo: ‘ Precies, een betekenisvolle samenhang, zonder dat er aanwijsbare oorzakelijke verbanden tussen die gebeurtenissen gelegd hoeven te kunnen worden. Dat het juichbericht over de formatie kort na het afstemmen van de motie Van Meieren werd gelanceerd, betekent dus niet per se dat het niet-zullen-instellen van een onafhankelijke onderzoekscommissie, resulteerde in het bericht dat een kabinet nakende zou zijn. Dus dat het afwenden van een onafhankelijk onderzoek naar ritueel kindermisbruik in Nederland een voorwaarde geweest zou kunnen zijn om tenslotte een kabinet te formeren.’

Ype: ‘ Zelfs indien er personen in zo’n kabinet zouden worden opgenomen die eventueel beschuldigd werden van betrokkenheid bij dat rituele kindermisbruik, zegt dat niets over hun werkelijke betrokkenheid.’

Quodo: ‘Uiteraard niet, want het onderzoek zal, of moet zelfs, voorkomen dat dergelijke personen schuldig worden bevonden. Toch? Of maak ik nu een denkfout?’

Ype: ‘ Volgens mij in ieder geval geen ernstige. Een persoon die in een regering gaat zitten, kan moeilijk schuldig bevonden zijn geworden aan kindermisbruik. Dus was er ook geen kindermisbruik. Althans niet op de vermoede en gedachte grote schaal als nu wordt beweerd, en zeker niet in de kringen, of de biotoop, van Justitie.’

Quodo: ‘ Dat is een redenatie volgens de Palmström-doctrine volgens Christian Morgenstern. Briljant. De beste oplossing van een probleem, is nog altijd de afschaffing van dat probleem. Dat zei ook iemand ooit, ik weet alleen niet meer wie en wanneer.’

Ype: ‘ O ja. Iemand kwam aandragen met nog een geval van synchroniciteit. Dat gaat over de benoeming van Joris Demmink tot SG op Justitie per november 2002, door minister Piet Hein Donner, en de veroordeling op 30 juli 2002 van de Koerdische Turk Hüseyin Baybaşin. Dus zo’n vijf maanden voordat Demmink tot SG werd benoemd, werd Baybaşin tot levenslang veroordeeld. De Turken wilden waarschijnlijk zeker weten dat Baybaşin voor hen geen gevaar meer was. Toen pas gaven ze Den Haag het groene licht voor de benoeming van Demmink.
De belastende bewijzen tegen Demmink en eventuele medeplichtigen, hebben de Turken nog steeds binnen handbereik. Zo wordt althans beweerd. Tussen de veroordeling en benoeming zit vanzelfsprekend geen causaal verband, en ook hier is, tenminste voor sommige mensen, hooguit sprake van synchroniciteit.’

Quodo: ‘  Schande!  Hüseyin Baybaşin is de enige (???) politieke gevangene die Nederland heeft en kent. Hoeveel Nederlandse politieke gevangenen zouden er “in commissie” op Guantanamo Bay of een andere “dark prison” van de Yanks zitten? Dat Huig Plug – die Baybaşin nog kent van zijn periode als gevangenisbewaker – regelmatig demonstreert voor de vrijlating van Baybaşin, zal meneer Plug in de ogen van de Haagse nomenklatoera niet sympathierer maken.

Tussen het afwijzen door de Kamer van het optuigen van een onafhankelijke onderzoekscommissie naar ritueel kindermisbruik (dus lós van Justitie en Grapperhaus) en de gebeurtenissen waarbij de namen Demmink, Donner en Hirsch Ballin worden genoemd, is noch sprake van causale relaties, noch van synchroniciteit.’

Ype: ’Juist. Zo is dat, en misschien komt er binnen afzienbare tijd helemaal geen kabinet, want het bericht komt immers uit de koker van meneer Rutte en die heeft een bijzonder slecht werkend geheugen. Dus kan het bij meneer Rutte best zo gaan als bij meneer Palmström: het aangekondigde affe kabinet blijkt slechts een droom. Duurzaam demissionair doorkeutelen, is zoals het zich laat aanzien de nieuwe werkelijkheid.’

Quodo: ‘ Waarom ook niet? Wij slikken toch alles gehoorzaam en braaf? En via de angst voor Covid worden ons nieuwe drills opgelegd, die we eveneens braaf uitvoeren. Wat is het verschil tussen wel of geen kabinet?  Zouden we het merken? Zo lang de ambtenaren hun werk blijven doen, waarschijnlijk niet. Misschien bevinden we ons in een collectieve droom.’

Ype: ‘ Indien een enorm ziekelijk gezwel als verwoestend en endemisch kindermisbruik niet grondig wordt onderzocht en wanneer aangetoond en gelokaliseerd, wordt uitgeroeid, dan blijft het als een veenbrand ondergronds voortsmeulen en ondermijnt het de bodem waarop we met ons allen staan. We merken het pas als we de grond in zakken, maar dan is het uiteraard te laat. Een nachtmerrie, inderdaad.’

Quodo: ‘ Dat de Kamer die negatieve stemverklaring enkele dagen geleden bij monde van Lisa Westerveld heeft afgegeven, dat wordt door veel mensen toch als uiterst zorgelijk en gênant ervaren. Een zoveelste bewijs dat, in ieder geval die honderderd-en-nog-wat Kamerleden die tegen stemden, nauwelijks nog serieus zijn te nemen als zelfstandige en onafhankelijke volksvertegenwoordigers. Vooral schokkend is om te moeten vaststellen dat het misbruiken van kinderen, ze blijkbaar nauwelijks iets kan schelen.’

Jordan Peterson: The collapse of our values is a greater threat